Cat Is Art

Τάσος Πυργιέρης: Η ζωή μου με τον Σταύρο – Ήθελα να μου θυμίζει τη μητέρα μου

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

Ο Τάσος Πυργιέρης είναι από τους πιο δημοφιλείς ηθοποιούς μας και από τους πιο άξιους σκηνοθέτες μας. Με σπουδές στη Σχολή της Δώρας Στράτου, στο κλασικό τραγούδι στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών και απόφοιτος της Δραματικής Σχολής «Θεάτρου Τέχνης-Κάρολος Κουν», τα τελευταία χρόνια μας έχει εντυπωσιάσει με τις εμπνευσμένες παραστάσεις του “Σατωβριάνδου και Γ´ Σεπτεμβρίου” (συνσκηνοθεσία με τη Δήμητρα Τάμπαση), “Μία ζωή στο θέατρο” του Ντέιβιντ Μάμετ, “Κούρσα Γκρέκα”, με τις ερμηνείες του σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου και πιο πρόσφατα με τις μοναδικές «Ιστορίες καθ’ οδόν» – Θέατρο Express, μια συνεργασία του Εθνικού Θεάτρου με τον Όμιλο ΟΑΣΑ, που θα παρουσιάζεται στις αθηναϊκές γειτονιές μέχρι το τέλος του 2019. Τον Ιανουάριο του 2020 πρόκειται να ανεβάσει στο Faust για πρώτη φορά στην Ελλάδα το έργο «Blink» του Άγγλου θεατρικού συγγραφέα Φιλ Πόρτερ.

Στη συνέντευξη όμως που ακολουθεί, επιλέξαμε με τον Τάσο να κάνουμε μια φιλική σύντομη συζήτηση για μια άλλη μεγάλη αγάπη της ζωής του, εκτός από το θέατρο, το γάτο του τον Σταύρο και τη συγκατοίκησή τους. Απολαύστε την τρυφερή εξομολόγησή του:

 

 

Τάσο, πώς γνωριστήκατε με τον Σταύρο;

*Γνωριστήκαμε όταν δούλευα σε ένα μπαρ στην πλατεία Καραϊσκάκη. Ανέβαινε στη μηχανή μου και καθόταν στη σέλα με τις ώρες. Με παρακολουθούσε διαρκώς. Ήταν ένα όμορφο, ήρεμο και φιλικό ζωάκι που ξεχώριζε από τα άλλα αδέσποτα της γειτονιάς. Ήταν Οκτώβριος του 2013. Και κάποια στιγμή χτυπάει το κουδούνι του σπιτιού. Ήταν η φίλη μου η Δήμητρα με την αδερφή της, τη Σωτηρία. Ντρινννν (κουδούνι) -Ναι ποιος είναι παρακαλώ; -Τάσο μου, καλησπέρα, η Δήμητρα είμαι, μού ανοίγεις; Και άνοιξα. Η Δήμητρα και η Σωτηρία κρατούσαν στα χέρια τους τον αδέσποτο γάτο που “άραζε” στη βέσπα μου. Ήταν άρρωστος. Έτρεχε η μύτη του και τα όμορφα μάτια του. Πήγαμε στον κτηνίατρο και ξεκίνησε αγωγή με αντιβίωση. Έτσι έγινε δικός μου.

Τι φυλή είναι;

*Κοινή ευρωπαϊκή.

Υπάρχει κάποια ιστορία πίσω από το όνομά του;

*Τον έχω ονομάσει Σταύρο. Ήθελα να μου θυμίζει τη μητέρα μου, Σταυρούλα, που έχασα ξαφνικά το Φεβρουάριο του 2007 σε ηλικία 52 ετών.

Τι ηλικία έχει;

*Είναι περίπου 7,5 ετών.

Πριν είχες γάτα ή άλλο κατοικίδιο;

*Όχι δεν είχα πριν άλλο κατοικίδιο, είναι το πρώτο ζώο που έχω συντροφιά.

Πόσο περιπετειώδης είναι η ζωή μαζί του;

*Δεν είναι καθόλου περιπετειώδης η συγκατοίκηση μαζί του. Κάθε άλλο. Είναι ένας γάτος χωρίς απαιτήσεις. Δεν κάνει ζημιές, τρώει ελάχιστα, δεν γκρινιάζει, δεν διαμαρτύρεται. Είναι αόρατος μέσα στο σπίτι, γι’ αυτό και επέλεξα να είναι μαζί μου.

Τι άλλαξε από τη στιγμή που μπήκε στη ζωή σου;

*Όλα είναι διαφορετικά. Το σπίτι έχει πάντα ζωή. Υπάρχει ένας φύλακας στο σπίτι, όσο κωμικό και αν σας ακούγεται.

Πώς συμπεριφέρεται σε φίλους, γνωστούς και επισκέπτες;

*Είναι πάντα επιφυλακτικός με τους επισκέπτες του σπιτιού. Στην αρχή στέκεται στο βάθος του διαδρόμου, αργότερα αρχίζουν οι αναγνωριστικές. Και μετέπειτα κάθεται μαζί μας σαν ευγενικός οικοδεσπότης.

Πώς φέρεται στα άλλα ζώα;

*Επειδή ζω σε διαμέρισμα ο Σταύρος δεν έχει τη δυνατότητα να βρεθεί με άλλα ζωάκια.

Τι συνήθειες έχει;

*Το κυριότερο, να πίνει τρεχούμενο νερό από τη βρύση.

Ποια έκπληξη σού έκανε πρόσφατα;

*Με το που μπήκα σπίτι, χίμηξε πάνω μου. Πρώτη φορά έκανε κάτι τέτοιο.

Τι κάνει συνήθως όταν επιστρέφεις στο σπίτι;

*Συνήθως τον βρίσκω να κοιμάται. Εάν έχω αργήσει περισσότερο από το συνηθισμένο, ξυπνάει και αρχίζει η μουρμούρα.

Κοιμάστε και μαζί;

*Κοιμάται μαζί μου αλλά όχι πάντα. Κατά καιρούς κοιμάται μέσα στην ντουλάπα στο ράφι με τα παντελόνια, άλλοτε στη στρογγυλή δερμάτινη πολυθρόνα που έχω στο σαλόνι και τελευταία στον πάγκο της κουζίνας δίπλα από το φούρνο μικροκυμάτων.

Ποιες είναι οι γευστικές του προτιμήσεις;

*Του αρέσουν πολύ τα αλλαντικά καθώς και οι κονσέρβες τόνου. Δυστυχώς όμως περιοριζόμαστε μόνο σε ξηρά τροφή ειδική για αρσενικούς στειρωμένους.

Όταν έχεις κακή διάθεση, πώς αντιδρά;

*Όταν είμαι εκνευρισμένος και έχω κακή διάθεση με παρακολουθεί υπομονετικά. Σκανάρει όλες μου τις κινήσεις από μια απόσταση ασφαλείας βέβαια. Έρχεται πάλι κοντά μου όταν η ένταση έχει εκτονωθεί.

Όταν γύρισες από τις διακοπές, πώς σε υποδέχτηκε;

*Είναι πολύ περίεργη η συμπεριφορά του αφότου γυρίζω από διακοπές. Δεν μου δίνει ιδιαίτερη σημασία. Αποφεύγει κάθε επικοινωνία μαζί μου με αγνοεί, για λίγες ώρες μόνο.

Πώς οραματίζεσαι το κοινό σας μέλλον;

*Ο Σταύρος είναι μέλος πλέον της οικογένειάς μου. Αγαπώ πολύ αυτό τον «τύπο» και εύχομαι να γεράσουμε μαζί.

Ευχαριστώ πολύ!

*Σας ευχαριστώ κι εγώ κι ο Σταύρος μου.

***
– Ο Τάσος Πυργιέρης σκηνοθετεί και παίζει στην παράσταση “Ιστορίες καθ’ οδόν” στο Θέατρο Express του Εθνικού Θεάτρου. Τον Ιανουάριο του 2020 θα παρουσιάσει στο Faust για πρώτη φορά στην Ελλάδα το «Blink» του Άγγλου θεατρικού συγγραφέα Φιλ Πόρτερ ύστερα από επιχορήγηση του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Βιογραφικό

Ο Τάσος Πυργιέρης είναι ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης και θεατρικός σκηνοθέτης. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν.
Από πολύ μικρή ηλικία έδειξε τη συμπάθειά του στο θέατρο και γενικότερα στην υποκριτική καθώς κατά τη διάρκεια των μαθητικών του χρόνων στο 5ο Λύκειο Περιστερίου οργάνωνε θεατρικές παραστάσεις τις οποίες έπαιζε και σκηνοθετούσε. Πρώτος επαγγελματικός τηλεοπτικός ρόλος ήτανε στα κινηματογραφικά σποτ του ελληνικού καφέ Λουμίδη σε σκηνοθεσία του Παντελή Βούλγαρη το 2000.
Το 2001 εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά “Πιάτσα Κολωνάκι” σε σκηνοθεσία Κώστα Κεκκεμένη. Το 2003 εμφανίστηκε στην πετυχημένη σειρά της Μιρέλλας Παπαοικονόμου “Λένη” για το Mega channel. Η συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά για το Mega “Singles” το 2005 είχε επιτυχία ενσαρκώνοντας τον ιδιαίτερο ρόλο του Ηλία. Η αγάπη του για το θέατρο τον οδήγησε να συμμετάσχει σε πολυάριθμες παραγωγές στο ελεύθερο θέατρο καθώς στο ξεκίνημά του το 2002 συμμετείχε στην παράσταση “Το σπίτι με τα δώρα” των Κωνσταντίνου και Αντώνη Κούφαλη σε σκηνοθεσία του Νίκου Διαμαντή στο θέατρο Σημείο καθώς και στο Εθνικό Θέατρο. Το 2004 συμμετείχε στην παράσταση “Dogville” του Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία Αντώνη Kαλογρίδη. Το 2014 μετείχε στην παράσταση “Mephisto” του Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη. Το 2015 συμμετείχε στην παράσταση “Piaf” πάλι για το Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια. Το 2015 σκηνοθέτησε την παράσταση “Σατωβριάνδου και 3η Σεπτεμβρίου” στη νέα σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.
Στον κινηματογράφο έχει δουλέψει με τον Περικλή Χούρσογλου στο “Μάτια από νύχτα” καθώς και στην ταινία της Ισαβέλλας Μαυράκη “Μην περνάς ανάβει κόκκινο” το 2003. Συμμετείχε στην ταινία “Το τανγκό των Χριστουγέννων” του Νίκου Κουτελιδάκη το 2011. Έχει δανείσει τη φωνή του σε πολυάριθμες ταινίες κινουμένων σχεδίων όπως επίσης και σε διάφορες διαφημιστικές καμπάνιες στο ραδιόφωνο, το διαδίκτυο και την τηλεόραση.
Συμμετέχει σε φιλανθρωπικές οργανώσεις και μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, σε διαφημιστικές καμπάνιες και εκστρατείες κοινωνικού περιεχομένου ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων (PRAKSIS, ΚΙ.ΠΟ.ΔΑ.).

Έχει παίξει επίσης στις παραστάσεις “Ψηλά από τη γέφυρα” του Μίλερ σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη (2018), “Ο ορφανός του Τζάο” (Εθνικό Θέατρο) σε σκηνοθεσία Wang Xiaoying”, Η πτωτική άνοδος του Αρτούρο Ούι” του Μπρεχτ (2016) σε σκηνοθεσία Αγγελικής Καρυστινού, “Το Γράφημα” του Robert Lepage και η “Αθωότητα” της Ντέα Λόχερ με την ομάδα “Πρώτες Ύλες” σε σκηνοθεσία Χρήστου Λύγκα και άλλες.

Σκηνοθέτησε τις παραστάσεις “Σατωβριάνδου και Γ´ Σεπτεμβρίου” (συνσκηνοθεσία με τη Δήμητρα Τάμπαση), “Μία ζωή στο θέατρο” του Ντέιβιντ Μάμετ, “Κούρσα Γκρέκα” και φέτος τις «Ιστορίες καθ’ οδόν» – Θέατρο Express (Εθνικό Θέατρο).

Εκτύπωση
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΤάσος Πυργιέρης: Η ζωή μου με τον Σταύρο – Ήθελα να μου θυμίζει τη μητέρα μου

Related Posts