Αμερικανικό Καπιτώλιο: Μυστικά και σύμβολα

Το Αμερικανικό Καπιτώλιο είναι το μέρος στο οποίο συνέρχεται το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, το νομοθετικό σώμα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών. Βρίσκεται στην Ουάσιγκτον, στην κορυφή του λόφου του Καπιτωλίου. Αν και δεν βρίσκεται στο γεωγραφικό κέντρο της πόλης, το Καπιτώλιο ορίζει τα τεταρτημόρια στα οποία χωρίζεται η Ουάσιγκτον.

 

 

Το κτήριο σχεδιάστηκε από τον Γουίλιαμ Θόρτον το 1793 και ήταν εμπνευσμένο από τη δυτική πρόσοψη του Λούβρου και το Πάνθεον του Παρισιού. Το Καπιτώλιο κατασκευαζόταν από το 1793 μέχρι το 1811, αν και η πρώτη σύγκληση του Κογκρέσου έγινε το 1800, μέσα στο ημιτελές κτήριο. Εξαιτίας του αυξανόμενου αριθμού αντιπροσώπων από τις νέες πολιτείες, το κτήριο επεκτάθηκε το 1850 και διπλασιάστηκε σε μήκος, ενώ ο παλιός θόλος, ο οποίος αποδείχθηκε μικρός μετά την επέκταση του κτηρίου, αντικαταστάθηκε από έναν νέο, τρεις φορές ψηλότερο. Το ύψος του Καπιτωλίου φτάνει τα 88 μέτρα.

 

 

“Οι πρώτες σταγόνες βροχής άρχισαν να πέφτουν τη στιγμή που ο Λάνγκντον έφτανε στην κομψή αψίδα της διάβασης η οποία οδηγούσε στη νέα, “υπόγεια” είσοδο των επισκεπτών.
Το Κέντρο Επισκεπτών του Καπιτωλίου είχε αποδειχτεί δαπανηρό όσο και αμφιλεγόμενο έργο. Είχε προβληθεί ως μια υπόγεια πόλη που θα μπορούσε να συναγωνιστεί τα διασημότερα θεματικά πάρκα και, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, ο υπόγειος αυτός χώρος διέθετε περισσότερα από σαράντα πέντε χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα για εκθέσεις, εστιατόρια και αίθουσες συνεδρίων.
Ο Λάνγκντον ανυπομονούσε να το δει, αν και δεν περίμενε ότι θα έπρεπε να περπατήσει τόσο. Οι ουρανοί απειλούσαν να ανοίξουν από στιγμή σε στιγμή, οπότε άρχισε να τρέχει, όμως τα παπούτσια του δεν τον βοηθούσαν στο υγρό τσιμέντο. Ντύθηκα για να δώσω διάλεξη, όχι για να τρέξω σε αγώνα δρόμου τετρακοσίων μέτρων μέσα στη βροχή!
Όταν έφτασε στο τέρμα, ήταν ξέπνοος και λαχανιασμένος. Ο Λάνγκντον έσπρωξε την περιστρεφόμενη πόρτα και κοντοστάθηκε για λίγο στο φουαγιέ για να πάρει μια ανάσα και να τινάξει από πάνω του τη βροχή. Όπως στεκόταν εκεί, έστρεψε το βλέμμα του προς τον πρόσφατα ολοκληρωμένο χώρο μπροστά του.
Εντάξει, εντυπωσιάστηκα.
Το Κέντρο Υποδοχής Επισκεπτών του Καπιτωλίου δεν είχε καμία σχέση με αυτό που είχε φανταστεί. Επειδή ο χώρος ήταν υπόγειος, ο Λάνγκντον αισθανόταν κάποια ανησυχία στην προοπτική να τον διασχίσει. Όταν ήταν ακόμα παιδί, ένα ατύχημα τον είχε υποχρεώσει να περάσει μία ολόκληρη νύχτα μέσα σε ένα πηγάδι και πλέον ο Ρόμπερτ υπέφερε από αθεράπευτη αποστροφή για τους κλειστούς χώρους, που πολλές φορές δημιουργούσε προβλήματα στην καθημερινότητά του. Όμως ο συγκεκριμένος υπόγειος χώρος ήταν… ευάερος, κατά κάποιον τρόπο. Φωτεινός. Ανοιχτός.
Η οροφή ήταν μια τεράστια επιφάνεια γυαλιού με μια σειρά από εντυπωσιακά σποτάκια, που διέχεαν μια μαργαριταρένια λάμψη σε ολόκληρο τον εσωτερικό χώρο”… / Dan Brown, Το Χαμένο Σύμβολο

 

 

“Καθώς η κυλιόμενη σκάλα κυλούσε προς τα πάνω, ο Λάνγκντον πήρε μια βαθιά ανάσα και προσπάθησε να βάλει τις σκέψεις του σε μια σειρά. Έστρεψε το βλέμμα του προς την πιτσιλισμένη από τη βροχή γυάλινη οροφή και διέκρινε το φωτισμένο περίγραμμα του θόλου του Καπιτωλίου να υψώνεται επιβλητικά από πάνω του. Ήταν ένα εκπληκτικό κτήριο. Στο ψηλότερο σημείο του θόλου, σε απόσταση σχεδόν ενενήντα μέτρων από το έδαφος, το Άγαλμα της Ελευθερίας έστελνε το βλέμμα του να πλανηθεί στο ομιχλώδες σκοτάδι, σαν απόκοσμος φύλακας. Ο Λάνγκντον ανέκαθεν έβρισκε ειρωνικό το γεγονός ότι οι εργάτες που είχαν ανεβάσει καθένα από τα κομμάτια του ύψους έξι μέτρων μπρούτζινου αγάλματος και το είχαν τοποθετήσει στη θέση του ήταν σκλάβοι – ένα από τα μυστικά του Καπιτωλίου που σπάνια έβρισκε θέση στα σχολικά βιβλία της ιστορίας.

Ολόκληρο το κτήριο, για την ακρίβεια, ήταν ένα πραγματικό θησαυροφυλάκιο αλλόκοτων μυστικών, στα οποία περιλαμβανόταν μια “φονική μπανιέρα” που ήταν υπεύθυνη για το θάνατο από πνευμονία του αντιπροέδρου Χένρι Γουίλσον, μια σκάλα με έναν ανεξίτηλο λεκέ από αίμα, πάνω στον οποίο, περιέργως, σκόνταφτε ένας ασυνήθιστα μεγάλος αριθμός επισκεπτών, καθώς και ένα σφραγισμένο θάλαμο στο υπόγειο μέσα στον οποίο κάποιοι εργάτες ανακάλυψαν το 1930 το ταριχευμένο άλογο του στρατηγού Τζον Αλεξάντερ Λόγκα”… / Dan Brown, Το Χαμένο Σύμβολο

Μεγαλοπρεπής Θόλος

Ο μεγαλοπρεπής θόλος, φτιαγμένος από χυτοσίδηρο, σχεδιάστηκε από τον Thomas U. Walter και κατασκευάστηκε το 1855 – 1866. Κατασκευάστηκε από σιδηροκατασκευές βιδωμένες μαζί σε ένα αριστούργημα της αμερικανικής θέλησης και εφευρετικότητας.

“Ο Λάνγκντον κατέβηκε από την κυλιόμενη σκάλα και συμβουλεύτηκε ξανά το ρολόι του. Τρία λεπτά. Διέσχισε τρέχοντας το φαρδύ διάδρομο, ακολουθώντας τις πινακίδες που οδηγούσαν στην Αίθουσα των Αγαλμάτων, ενώ ταυτόχρονα προετοίμαζε σιωπηλά τα εισαγωγικά σχόλιά του. Όφειλε να ομολογήσει ότι ο βοηθός του Πίτερ είχε δίκιο: Το συγκεκριμένο θέμα ταίριαζε άψογα με την εκδήλωση που διοργάνωνε στην Ουάσιγκτον ένας διακεκριμένος τέκτονας. […] Ο Ρόμπερτ Λάνγκτον στεκόταν μαρμαρωμένος στο κατώφλι της Αίθουσας των Αγαλμάτων και παρατηρούσε την απίστευτη σκηνή που είχε ξεδιπλωθεί μπροστά του. Η αίθουσα ήταν ακριβώς όπως τη θυμόταν: ένα απόλυτα ισορροπημένο ημικύκλιο, χτισμένο στο ύψος ενός ελληνικού αμφιθεάτρου. Οι κομψοί αψιδωτοί τοίχοι από ψαμμίτη και ιταλική γύψο στηρίζονταν σε στύλους από ποικιλόχρωμο μάρμαρο, ανάμεσα στους οποίους ήταν τοποθετημένη η εθνική συλλογή αγαλμάτων: τριάντα οκτώ γλυπτά σε φυσικό μέγεθος τα οποία απεικόνιζαν σπουδαίους Αμερικανούς, παραταγμένα σε ημικύκλιο πάνω σε μια εντυπωσιακή έκταση από ασπρόμαυρα μαρμάρινα πλακάκια. Η αίθουσα ήταν ακριβώς ίδια όπως τη θυμόταν ο Λάνγκτον από μια διάλεξη την οποία είχε παρακολουθήσει κάποτε εδώ. Με μία διαφορά. Απόψε η αίθουσα ήταν άδεια. Δεν υπήρχαν καρέκλες. Ούτε ακροατήριο. Ο Πίτερ Σόλομον ήταν άφαντος. Οι μόνοι άνθρωποι που βρίσκονταν εκεί ήταν μια χούφτα τουρίστες που περιφέρονταν άσκοπα, αδιαφορώντας για την εντυπωσιακή είσοδο του Λάνγκτον. Μήπως ο Πίτερ εννοούσε τη Ροτόντα; Έστρεψε το βλέμμα του στο νότιο διάδρομο, προς την κατεύθυνση της Ροτόντας, αλλά κι εκεί το μόνο που είδε ήταν μερικούς τουρίστες να περιφέρονται”… / Dan Brown, Το Χαμένο Σύμβολο

Αίθουσα Εθνικών Αγαλμάτων

Η Αίθουσα Εθνικών Αγαλμάτων είναι η μεγάλη, διώροφη, ημικυκλική αίθουσα νότια της Ροτόντας. Ο ιστορικός αυτός χώρος ήταν ο τόπος συνάντησης της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων για σχεδόν 50 χρόνια (1807-1857), και τώρα λειτουργεί ως ο κύριος εκθεσιακός χώρος για την Εθνική Συλλογή Αγαλμάτων.

“Η ΑΠΟΘΕΩΣΗ ΤΟΥ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ, μια νωπογραφία έκτασης τετρακοσίων τριάντα τεσσάρων τετραγωνικών μέτρων που καλύπτει το θόλο της Ροτόντας του Καπιτωλίου, ολοκληρώθηκε το 1865 από τον Κωνσταντίνο Μπρουμίδη.
Γνωστός ως “Μιχαήλ Άγγελος του Καπιτωλίου”, ο Μπρουμίδης είχε συνδέσει το όνομά του με τη Ροτόντα του Καπιτωλίου με τον ίδιο τρόπο που ο Μιχαήλ Άγγελος είχε συνδέσει το δικό του με την Καπέλα Σιξτίνα, ζωγραφίζοντας μια νωπογραφία στον πλέον περίοπτο καμβά του κτηρίου, στην οροφή του. Όπως και ο Μιχαήλ Άγγελος, ο Μπρουμίδης είχε δημιουργήσει μερικά από τα καλύτερα έργα του μέσα στο Βατικανό, όμως μετανάστευσε στην Αμερική το 1852, εγκαταλείποντας το λαμπρότερο ναό του Θεού για χάρη ενός νέου “ναού”, του αμερικανικού Καπιτωλίου, το οποίο κατακλυζόταν από λαμπρά δείγματα έξοχης τέχνης του: από τις τοιχογραφίες με την τεχνική της “οπτικής απάτης” στους ομώνυμους διαδρόμους μέχρι την οροφή της Αίθουσας του Αντιπροέδρου. Κι όμως, αυτή η τεράστια νωπογραφία πάνω από τη Ροτόντα του Καπιτωλίου ήταν το έργο που οι περισσότεροι ιστορικοί θεωρούσαν το αριστούργημα του Μπρουμίδη. […] “Στο κεντρικό φάτνωμα απεικονίζεται ο Τζορτζ Ουάσινγκτον”, την πληροφόρησε ο Λάνγκτον, δείχνοντας πενήντα πέντε μέτρα πιο πάνω, στο κέντρο του θόλου. “Όσοι μπορείτε να δείτε, φοράει λευκό μανδύα και πλαισιώνεται από δεκατρείς παρθένες καθώς αναλαμβάνεται στους ουρανούς πάνω σε ένα σύννεφο, εξυψούμενος πάνω από τους θνητούς ανθρώπους. Είναι η στιγμή της αποθέωσής του, της μεταμόρφωσής του σε θεό”. Η Σάτο και ο Άντερσον είχαν μείνει άφωνοι. “Λίγο πιο πέρα”, συνέχισε ο Λάνγκτον, “μπορείτε να διακρίνετε μια περίεργη, αναχρονιστική σειρά μορφών: αρχαίους θεούς οι οποίοι παραδίδουν στους πατέρες του αμερικανικού έθνους προηγούμενες γνώσεις. Η Αθηνά προσφέρει τεχνολογική έμπνευση στους μεγαλύτερους εφευρέτες της Αμερικής: στον Βενιαμίν Φραγκλίνο, στον Ρόμπερτ Φούλτον και στον Σάμιουελ Μορς”. Ο Λάνγκτον τους έδειξε με τη σειρά. “Και ο Ήφαιστος μας βοηθάει να κατασκευάσουμε μια ατμομηχανή. Δίπλα τους, ο Ποσειδώνας μάς δείχνει πώς να τοποθετήσουμε το πρώτο υπερατλαντικό καλώδιο. Πιο πέρα βρίσκεται η Δήμητρα, η θεά των σιτηρών και της γεωργίας, από το όνομα της οποίας προκύπτει η λέξη “δημητριακά”. Κάθεται πάνω στη θεριζοαλωνιστική μηχανή του Μακόρμικ, την εφεύρεση που επέτρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες να αναδειχτούν σε παγκόσμιο ηγέτη στην παραγωγή τροφής. Η νωπογραφία παρουσιάζει ανοιχτά τους πατέρες του αμερικανικού έθνους να γίνονται αποδέκτες μεγάλης σοφίας από τους θεούς”. Χαμήλωσε το κεφάλι του και κοίταξε τη Σάτο. “Η γνώση είναι δύναμη, και η κατάλληλη γνώση επιτρέπει στον άνθρωπο να φέρει σε πέρας απίστευτα, σχεδόν θεϊκά έργα”.”… / Dan Brown, Το Χαμένο Σύμβολο

 

 

 

Ροτόντα

Η Ροτόντα είναι ένα μεγάλο, θολωτό, κυκλικό δωμάτιο 96 μέτρα σε διάμετρο και 180 πόδια στο ύψος που βρίσκεται στο κέντρο του Καπιτωλίου των Ηνωμένων Πολιτειών στο δεύτερο όροφο. Η Ροτόντα χρησιμοποιείται για σημαντικές ειδικές εκδηλώσεις. Το κουβούκλιο της Ροτόντας διαθέτει τη ζωγραφική με τίτλο Η αποθέωση της Ουάσιγκτον, και τα τείχη της Ροτόντας κατέχουν ιστορικά έργα ζωγραφικής και νωπογραφίες στη ζωφόρο, που απεικονίζουν σημαντικά γεγονότα στην ιστορία της Αμερικής.

 

 

Αίθουσα των Κολονών

Η Αίθουσα των Κολονών είναι ένας ψηλοτάβανος μακρύς διάδρομος πάνω από 100 πόδια. Τρέχει κατά μήκος του άξονα Βορρά – Νότου του πρώτου ορόφου της πτέρυγας House στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ, ακριβώς κάτω από την αίθουσα της Βουλής των Αντιπροσώπων. Η αίθουσα πήρε το όνομά της από τους 28 πτυχωτούς, λευκούς μαρμάρινους κίονες που ευθυγραμμίζουν το διάδρομο.

Διάδρομοι Μπρουμίδη

Οι θολωτοί, περίτεχνα διακοσμημένο διάδρομοι στον πρώτο όροφο της πτέρυγας της Γερουσίας στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ ονομάζονται διάδρομοι Μπρουμίδη προς τιμήν του Κωνσταντίνου Μπρουμίδη, του Έλληνα καλλιτέχνη που σχεδίασε τις τοιχογραφίες και τα βασικά στοιχεία.

…”ΠΟΥ ΜΕ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ; Καθώς ο Λάνγκτον ακολουθούσε αλαφιασμένος τον Άντερσον και τη Σάτο στα υπόγεια του Καπιτωλίου, ένιωθε τους σφυγμούς του να αυξάνονται με κάθε βήμα που τον οδηγούσε προς τα κάτω. Είχαν ξεκινήσει τη διαδρομή τους από το δυτικό περιστύλιο της Ροτόντας, από όπου κατέβηκαν μια μαρμάρινη σκάλα και στη συνέχεια έκαναν μεταβολή και πέρασαν από μια φαρδιά πόρτα η οποία οδηγούσε στον περίφημο θάλαμο ακριβώς κάτω από το δάπεδο της αίθουσας.
Η Κρύπτη του Καπιτωλίου.
Η ατμόσφαιρα ήταν πιο βαριά εδώ και ο Λάνγκτον είχε αρχίσει ήδη να αισθάνεται κλειστοφοβία. Η χαμηλή οροφή της κρύπτης και ο αμυδρός φωτισμός τόνιζαν τον επιβλητικό όγκο των σαράντα κιόνων δωρικού ρυθμού που στήριζαν το βάρος του τεράστιου πέτρινου δαπέδου πάνω από τα κεφάλια τους. Χαλάρωσε, Ρόμπερτ. “Από δω”, είπε ο Άντερσον, κινούμενος γρήγορα προς τα αριστερά για να διασχίσει τον πλατύ κυκλικό χώρο.
Ευτυχώς, στη συγκεκριμένη κρύπτη δεν υπήρχαν σοροί. Αντίθετα, φιλοξενούνταν αρκετά αγάλματα, μια μακέτα του Καπιτωλίου, ενώ υπήρχε και ένας χαμηλοτάβανος αποθηκευτικός χώρος για το ξύλινο βάθρο πάνω στο οποίο τοποθετούνταν τα φέρετρα στη διάρκεια κηδειών δημοσία δαπάνη. Η μικρή ομάδα προχώρησε βιαστικά, χωρίς να ρίξει έστω μια ματιά στο τετράκτινο αστέρι της πυξίδας στο κέντρο του δαπέδου, στο σημείο όπου άλλοτε έκαιγε η Αιώνια Φλόγα”… / Dan Brown, Το Χαμένο Σύμβολο

 

 

Κρύπτη του Καπιτωλίου

Η μεγάλη κυκλική περιοχή στον πρώτο όροφο του Καπιτώλιο των ΗΠΑ ονομάζεται κρύπτη. Στους 40 δωρικούς κίονες από καφέ πέτρα στηρίζονται σταυροθόλια από ψαμμίτη τα οποία υποστηρίζουν το δάπεδο της Ροτόντας. Αυτό το κεντρικό τμήμα του κτηρίου ολοκληρώθηκε το 1827 υπό τη διεύθυνση του τρίτου προέδρου του Καπιτωλίου, Charles Bulfinch. Το αστέρι στο κέντρο του δαπέδου δηλώνει το σημείο από το οποίο οι δρόμοι της Ουάσιγκτον ορίζονται και αριθμούνται. Στην κρύπτη βρίσκονται 13 αγάλματα από την National Statuary Hall, που εκπροσωπούν τις 13 αρχικές αποικίες, και το αντίγραφο της Magna Carta.

Το Καπιτώλιο των Ηνωμένων Πολιτειών βρίσκεται στην Ουάσιγκτον, DC, στο ανατολικό άκρο της National Mall σε ένα οροπέδιο 88 πόδια πάνω από το επίπεδο του ποταμού Ποτόμακ. Είναι ένα σύμβολο του αμερικανικού λαού και της κυβέρνησής του, στον τόπο της συνεδρίασης του νομοθέτη του έθνους. Το Καπιτώλιο στεγάζει επίσης μια σημαντική συλλογή της αμερικανικής τέχνης, και είναι ένα αρχιτεκτονικό επίτευγμα από μόνο του. Πρόκειται για ένα κτήριο γραφείων εργασίας, καθώς και ένα τουριστικό αξιοθέατο που επισκέπτονται εκατομμύρια κάθε χρόνο.

Η κατασκευή του Καπιτωλίου των ΗΠΑ άρχισε το 1793. Τον Νοέμβριο του 1800 το Κογκρέσο των ΗΠΑ συναντήθηκε στο πρώτο ολοκληρωμένο τμήμα, στη βόρεια πτέρυγα. Στη δεκαετία του 1850, οι μεγάλες επεκτάσεις στα βόρεια και νότια άκρα του Καπιτωλίου εγκρίθηκαν λόγω της μεγάλης δυτικής επέκτασης του έθνους και τη συνακόλουθη αύξηση του Κογκρέσου. Από εκείνη τη στιγμή, το Καπιτώλιο των ΗΠΑ και ο αρχοντικός θόλος του έχουν γίνει διεθνή σύμβολα μιας αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.

Το Κέντρο Επισκεπτών είναι η νεότερη προσθήκη σε αυτό το ιστορικό συγκρότημα. Σε σχεδόν 580.000 τετραγωνικά πόδια, το Κέντρο Επισκεπτών είναι το μεγαλύτερο έργο στην ιστορία του Καπιτωλίου, έχει ζωή περισσότερο από δύο αιώνες και είναι περίπου τα τρία τέταρτα στο μέγεθος του ίδιου του Καπιτωλίου. Η όλη εγκατάσταση βρίσκεται υπόγεια στην ανατολική πλευρά του Καπιτωλίου, έτσι ώστε να μην παρεκκλίνει από την εμφάνιση του Καπιτωλίου, λόγος που σχεδιάστηκε από τον Frederick Law Olmsted το 1874.

 

 

Στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ, βρίσκονται επίσης:

Αίθουσα της Συγκλήτου

Η Αίθουσα της Συγκλήτου είναι ένα ορθογώνιο, δύο ορόφων δωμάτιο, που βρίσκεται στο κέντρο της βόρειας πτέρυγας. Εκατό γερουσιαστές του έθνους κάθονται σε επιμέρους γραφεία τοποθετημένα σε μια κλιμακωτή ημικυκλική εξέδρα που αντιμετωπίζει ένα υπερυψωμένο βάθρο. Αποτελεί γκαλερί του επισκέπτη με θέα το θάλαμο στις τέσσερις πλευρές.

Αίθουσα Παλαιού Ανώτατου Δικαστηρίου

Η Αίθουσα Παλαιού Ανώτατου Δικαστηρίου είναι η πρώτη αίθουσα που κατασκευάστηκε για τη χρήση υψηλότερου δικαιοδοτικού οργάνου του έθνους και χρησιμοποιήθηκε από το Δικαστήριο, από το 1810 μέχρι το 1860. Χτισμένο από τον Benjamin Henry Latrobe, ήταν ένα σημαντικό αρχιτεκτονικό επίτευγμα, για το μέγεθος και τη δομή του. Το θολωτό, ημικυκλικό ταβάνι ήταν ουσιαστικά άνευ προηγουμένου στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Παλαιά Αίθουσα της Συγκλήτου

Βρίσκεται βόρεια της Ροτόντα. Είναι η πλούσια διακοσμημένο παλιά αίθουσα Συγκλήτου. Σχεδιασμένο από τον Benjamin Henry Latrobe, αυτό το δωμάτιο ανήκε στη Γερουσία των ΗΠΑ από το 1819 μέχρι το 1859 και αργότερα στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ -1860 έως 1935. Σήμερα το ανακαινισμένο τμήμα χρησιμοποιείται κυρίως ως μουσείο, αναδημιουργώντας τη σκηνή πολλών σημαντικών στιγμών στην εξέλιξη από Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών και τη νομοθετική ιστορία του αμερικανικού έθνους.

Επιμελητήριο

Το επιμελητήριο, επίσης γνωστό ως η «Αίθουσα της Βουλής των Αντιπροσώπων», είναι ένα μεγάλο δωμάτιο του συγκροτήματος που βρίσκεται στο κέντρο της νότιας πτέρυγας του Καπιτωλίου των ΗΠΑ. Τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων κάθονται σε πολυθρόνες τοποθετημένες σε ημικύκλιο κλιμακωτά, που αντιμετωπίζουν το βήμα του ομιλητή. Πίσω από το βήμα είναι μια προμετωπίδα με ιωνικούς κίονες από μαύρο ιταλικό μάρμαρο με λευκά μαρμάρινα κιονόκρανα Αλαμπάμα. Μια αμερικανική σημαία καταλαμβάνει το κέντρο και πλαισιώνεται από δύο χάλκινα πρόσωπα. Τα κατώτερα τοιχώματα του θαλάμου είναι από ξύλο καρυδιάς με επένδυση με ενδιάμεσες από ανοιχτό γκρι Genevieve Sheldorado μάρμαρο παραστάδες. Μια γκαλερί για τους επισκέπτες και τους εκπροσώπους του Τύπου είναι τοποθετημένη σε θάλαμο στο ανώτερο επίπεδο.

Κέντρο Επισκεπτών του Καπιτωλίου των ΗΠΑ

Στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ, το Κέντρο Επισκεπτών παρέχει ένα φιλόξενο και εκπαιδευτικό περιβάλλον για τους επισκέπτες για να ενημερωθούν για τα μοναδικά χαρακτηριστικά της Βουλής και της Γερουσίας και της νομοθετικής διαδικασίας καθώς και την ιστορία και την εξέλιξη της αρχιτεκτονικής και της τέχνης του Καπιτωλίου των ΗΠΑ. Η εμπειρία των επισκεπτών είναι μια διανοητική και συναισθηματική συνάντηση αποτελούμενη από πολύ προσωπικές στιγμές που ενημερώνουν και εμπνέουν εκείνους που έρχονται να δουν το Καπιτώλιο των ΗΠΑ.

*Πηγές: wikipedia.org, buildingsinstories.weebly.com

 

  • Αρχική εικόνα: Thomas Kinkade, Flags Over The Capitol