Cat Is Art

“Ανθρωπάκια” του Γιάννη Γαΐτη στα σκουπίδια…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Δύο μοναδικές φιγούρες από τα «ανθρωπάκια» του γνωστού ζωγράφου Γιάννη Γαΐτη, που βρίσκονταν στην είσοδο επισήμων του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας (ΣΕΦ) μέχρι και πριν από λίγα 24ωρα, ξαφνικά βρέθηκαν στα σκουπίδια.

Τα σπάνια έργα τα οποία είχαν γίνει δωρεά στο ΣΕΦ το 1985 για να κοσμούν την είσοδο των επισήμων, αντί να φυλάσσονται, βρέθηκαν πεταμένα σε κάδο.

«Τα ανθρωπάκια του ζωγράφου Γιάννη Γαΐτη που βρέθηκαν σε τσιμεντένιο κάδο στο ΣΕΦ είναι αποτέλεσμα δολιοφθοράς» επισημαίνει ο πρόεδρος του Σταδίου κ. Νίκος Λύτρας, ο οποίος επικοινώνησε άμεσα με την εφημερίδα “Πρώτο Θέμα”.

Ήδη η Διοίκηση του ΣΕΦ είναι έτοιμη να καταθέσει μήνυση κατά αγνώστων ώστε να επιληφθούν οι αρμόδιες αρχές». Σύμφωνα με τον κ. Λύτρα ο χώρος του Σταδίου φυλάσσεται στις δύο κεντρικές εισόδους ενώ στο συγκεκριμένο σημείο που είναι τα «ανθρωπάκια» δεν υπάρχει μόνιμη φύλαξη αν και ανά μία ώρα περιπολούν άνθρωποι της ασφάλειας του Σταδίου. «Είναι προφανές πως κάποιος ή κάποιοι ξήλωσαν το έργο την ώρα που δεν περιπολούσε φύλακας και το έβαλε στον τσιμεντένιο κάδο. Η διοίκηση του ΣΕΦ θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για την αποκατάσταση του έργου».

Τα «ανθρωπάκια» του Γιάννη Γαΐτη υπήρξαν αγγελιοφόροι των ιδεολογικών και καλλιτεχνικών στοχασμών του καλλιτέχνη που ανήκε στη γενιά εκείνη που ξεπήδησε από την αντίσταση. «Φροντίστε να σωθείτε, να σωθούμε. Οι άνθρωποι, πλέον, έχουν γίνει ένας αριθμός», τόνιζε στις σπάνιες συνεντεύξεις του ο καλλιτέχνης.

Ο Γιάννης Γαΐτης, που τον συνέκριναν με τον Πικάσο και τον Βαν Γκογκ, έλεγε ότι «ο κόσμος δεν θέλει να βλέπει τον εαυτό του ανθρωπάκι, αλλά είναι». Με 80 προσωπικές εκθέσεις σε όλο τον κόσμο και 4.500 έργα, από τα οποία, όπως έλεγε, αναγκάστηκε να πουλήσει τα 4.000 για να μπορέσει να ζήσει και να εξελίξει την τέχνη του.

Σπούδασε αρχικά στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών και έπειτα στο Παρίσι. Ανάμεσα στους δασκάλους του ήταν και ο Κωνσταντίνος Παρθένης. Το 1949 συμμετείχε μαζί με άλλους καλλιτέχνες όπως ο Αλέκος Κοντόπουλος στην ίδρυση της καλλιτεχνικής ομάδας των λεγόμενων «Ακραίων», της οποίας τα μέλη ξεχώρισαν για την ενασχόλησή τους με μορφές αφηρημένης τέχνης. Το 1954 μετέβη στο Παρίσι με σκοπό να ολοκληρώσει τις σπουδές του φοιτώντας στη Σχολή Καλών Τεχνών και στην Ακαδημία Grande Chaumiere. Παράλληλα οργάνωσε εκθέσεις στην Αθήνα και στη γαλλική πρωτεύουσα, όπου εγκαταστάθηκε με τη σύζυγό του, Γαβριέλα Σίμοση, και έλαβε μέρος σε αρκετές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Το 1967 παρουσίασε για πρώτη φορά τα «Ανθρωπάκια», το χαρακτηριστικό γνώρισμα του έργου του, με το οποίο απασχολήθηκε και τις επόμενες δεκαετίες, κάνοντάς το ένα είδος και μέσο ειρωνείας και κοινωνικής κριτικής. Σταδιακά, από το 1975 οι σχηματοποιημένες μορφές πολλαπλασιάστηκαν και ενοποιήθηκαν με αποτέλεσμα τη δημιουργία ανθρώπινων τοπίων. Απεβίωσε τον Ιούλιο του 1984, λίγες ημέρες μετά τα εγκαίνια της αναδρομικής έκθεσης του έργου του στην Εθνική Πινακοθήκη Αθηνών.

«Οι άνθρωποι, τα Ανθρωπάκια που λέω, το κατεστημένο, έφτασε σ’ ένα σημείο όπου δεν παίρνει άλλο να πάει πιο μακριά […] γίνανε ένα νούμερο και τίποτα παραπάνω», είχε δηλώσεις ο μεγάλος εικαστικός σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Μονόγραμμα» της ΕΡΤ το 1984.

 

 

Ο Γιάννης Γαΐτης ήταν ένας σεμνός, ασυμβίβαστος, οραματιστής, επαναστάτης, και σπουδαίος εκπρόσωπος του Μοντερνισμού στην Ελλάδα. Με τα έργα του εκπροσώπησε τη γενιά που προήλθε μέσα από την αντίσταση. Μέσα από τις γνωστές του φιγούρες, τα επαναλαμβανόμενα ανθρωπάκια του, μεταφέρει τους ιδεολογικούς και καλλιτεχνικούς του στοχασμούς, ενάντια στη μαζοποίηση του σύγχρονου ανθρώπου.

Σε όλη του την καλλιτεχνική πορεία δημιούργησε περισσότερα από 4.500 έργα, ζωγραφικής, γλυπτικής, σχέδια αλλά και κατασκευές. Ήταν όμως, μια πολυσχιδής προσωπικότητα και έκανε επίσης, κοινωνικά και θεατρικά δρώμενα, ασχολήθηκε με εικονογραφήσεις βιβλίων, σκηνικά, κουστούμια θεάτρου, σχέδια υφασμάτων και κουβέρτας. Συνεργάστηκε ακόμα και με τον σχεδιαστή μόδας Γιάννη Τσεκλένη, για μια σειρά ενδυμάτων.

Στα έργα που φιλοξενεί η παρούσα έκθεση παρουσιάζεται ένας ολόκληρος μικρόκοσμος από ζωόμορφες μυθικές οντότητες από περίεργα εντομοειδή πουλιά, ανθρωποειδή, άλλοτε με φράκο και άλλοτε με ριγωτό και καρό κοστούμι, λευκό γιακά, μαύρη γραβάτα, μαύρα παπούτσια και μαύρη κορδέλα γύρω από το καπέλο, κυριαρχούν στις συνθέσεις του.

Το σκηνικό του είναι τα λούνα παρκ, το τσίρκο, το γήπεδο, ο δρόμος, οι παρελάσεις, οι κηδείες, οι λαϊκοί αντί-ήρωες, τα πανηγύρια, οι γάμοι.

Έξι πράγματα που αξίζει να μάθεις για τον Γαΐτη

1. Υπήρξε μαθητής του Κωνσταντίνου Παρθένη και του Ιωάννη Φιλιππότη στην ΑΣΚΤ από το 1942 μέχρι το 1944 και είχε συμφοιτητές τον Τέτση, τον Μιγάδη, τον Δανιήλ, τον Μολφέση και Μαλτέζο.

2. Η πρώτη του έκθεση έγινε το 1944, με εμφανείς τις ιμπρεσιονιστικές επιρροές.

3. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου, λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων κρύφτηκε στο σπίτι του θείου του στην Κηφισιά.

4. Το 1947, οι πίνακές του που φιλοξενήθηκαν στον λογοτεχνικό σύλλογο Παρνασσός, δημιούργησαν σκάνδαλο στην τότε κοινωνία και απορρίφθηκαν από την κοινή γνώμη.

5. Στα πρώτα χρόνια της καλλιτεχνικής του πορείας πολεμήθηκε πολύ. Ο Οδυσσέας Ελύτης όμως ήταν με το μέρος του.

6. Το 1967 στο έργο του «Μια ιστορία» έκανε την πρώτη παρουσίαση του γνωστού του μοτίβου με τα ανθρωπάκια, που τον έκανε αργότερα ιδιαίτερα αγαπητό.

Εκτύπωση
Ειρήνη Αϊβαλιώτου“Ανθρωπάκια” του Γιάννη Γαΐτη στα σκουπίδια…

Related Posts