12.9 C
Athens
Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2022
 

Μαρία Τζάνη: “Η ζωή μου με τον Μπιρμπίλη έχει ασφάλεια, χάδια και μπόλικα χνουδωτά φιλιά”

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

Όταν ήταν μικρός είχε τη φαεινή ιδέα, όπως πολλοί του είδους του, να κρυφτεί σε μια μηχανή αυτοκινήτου. Η σκανδαλιά του αυτή τον οδήγησε σε μια συνάντηση με ένα σπουδαίο φωτογράφο που τον ξετρύπωσε και τον απαθανάτισε και κατόπιν στη γνωριμία του με την ηθοποιό Μαρία Τζάνη.

Το ένα έφερε το άλλο και ο ζωηρός, ναζιάρης και παιχνιδιάρης Μπιρμπίλης πήρε την απόφαση ότι η Μαρία και ο Αλέξανδρος χρειάζονταν την προστασία του, τα χάδια του και τα χνουδωτά φιλιά του. Ως εκ τούτου τάχιστα τους υιοθέτησε και η ζωή τους πήρε μια απρόσμενα ωραία τροπή.

Ο τρυφερούλης Μπιρμπίλης ανήκει στο είδος της γάτας Τάμπι (Tabby). Οι Tabbies είναι ραβδωτές και ποικίλουν σε σχηματισμούς. Ο κλασικός κηλιδωτός (ή μαρμάρινος) σχηματισμός είναι ο πιο συνηθισμένος. Η τιγρέ Τάμπι φέρει σειρές από οριζόντιες ραβδώσεις. Οι γάτες Τάμπι που φέρουν διάσπαρτες κηλίδες στο τρίχωμά τους είναι γνωστές με την ονομασία Τάμπι (Tabby) πιτσιλωτές. Χαρακτηριστικό γνώρισμά τους είναι ένα μεγάλο “Μ” στο μέτωπό τους.

Η παγκόσμια εξέλιξη της γάτας σημαίνει ότι ορισμένοι τύποι Τάμπι συνδέονται με ορισμένες χώρες. Παραδείγματος χάριν, παλαιότερα σπάνια συναντούσαμε κηλιδωτές γάτες Τάμπι έξω από τη βορειοδυτική Ευρώπη, όπου ήταν ο πιο συνηθισμένος τύπος.

Οι εξημερωμένες κατοικίδιες γάτες της ράτσας τύπου Τάμπι θεωρούνται απόγονοι της βορειοαφρικανικής αγριόγατας (Felis Silvestris). Η εξημέρωσή της πρέπει να συντελέστηκε πριν από 3.500 με 4.500 χρόνια, όπως μας πληροφορούν απεικονίσεις σε παπύρους και περγαμηνές από την αρχαία Αίγυπτο.

Φυλακτά ή γούρια (το περίαπτον των αρχαίων Ελλήνων) με γάτες, που αποτελούσαν τα σημαντικότερα «μαγικά» μέσα με τα οποία οι άνθρωποι επιδίωκαν άλλοτε την αποτροπή και πρόληψη κακού και άλλοτε την επίτευξη αγαθού και ευδαιμονίας, δείχνουν πως οι αρχαίοι Αιγύπτιοι λάτρεψαν και θεοποίησαν τις γάτες.

Ζωγραφικές παραστάσεις με γάτες, που βρέθηκαν σε τάφους των Θηβών της Αιγύπτου, είναι τα πρώτα ντοκουμέντα για την εξημέρωση της γάτας και χρονολογούνται από την Αίγυπτο του 1668 π.Χ.

Γύρω στο 950 π.Χ., μια πόλη στο Δέλτα του ποταμού Νείλου, που λεγόταν Βούβαστις, λάτρεψε μια γατοκέφαλη θεότητα με το όνομα Μπαστ (Bast).

Ο ιστορικός Ηρόδοτος, γεννημένος γύρω στο 480 π.Χ., ήταν ο πρώτος που παρατήρησε ότι οι γάτες της Αιγύπτου είναι τα πιο αξιόπιστα ντοκουμέντα για την πρώιμη ιστορία της γάτας. “Αν μια γάτα πεθάνει σ’ ένα σπιτικό από φυσικό θάνατο, όλοι οι ένοικοι του σπιτιού ξυρίζουν τα φρύδια τους”, έγραφε. Ανέφερε επίσης πως οι νεκρές γάτες μουμιοποιούνταν και θάβονταν σε νεκροταφεία.

Οι γάτες Τάμπι θεωρούνται από τις πιο παλιές ράτσες, όπως απεικονίζονται και στις αρχαίες αιγυπτιακές ζωγραφικές εικόνες. Πιστεύεται ότι οι Φοίνικες και οι Ρωμαίοι, κάνοντας εμπορικά ταξίδια στη Μεσόγειο, εισήγαγαν και τις γάτες τύπου Τάμπι στην Ευρώπη, αφού τις είχαν στα πλοία τους για την εξολόθρευση του πλήθους των βλαβερών αρουραίων και ποντικιών που τρέφονταν με αποθηκευμένα σιτηρά.

Η λέξη “tabby” (Τάμπι) φαίνεται πως είναι παράγωγο από μια περιοχή της αρχαίας Βαγδάτης με το όνομα «Attabiah», όπου επεξεργάζονταν μια ποικιλία μεταξιού με διακριτικές ραβδώσεις, που δεν απείχαν πολύ από τα χαρακτηριστικά της σύγχρονης Τάμπι.

Ένας διάσημος γάτος Τάμπι είναι ο Garfield, αλλά και ο Μπιρμπίλης με την ομορφιά του και τη γοητεία του θαυμάζεται και αγαπιέται πολύ. Άλλωστε, όπως λέει και μια ιταλική παροιμία, «ευτυχισμένο είναι το σπίτι που έχει τουλάχιστον μία γάτα».

 

 

Μαρία, πώς και πότε γνωριστήκατε με τον Μπιρμπίλη;

*Γνωριστήκαμε το Σεπτέμβριο του 2015. Ένας φίλος μας τον βρήκε στη μηχανή του αυτοκινήτου του, τον φωτογράφησε ένας απ’ τους καλύτερους φωτογράφους, ο Αλέξανδρος Αντωνιάδης, φίλος κι εκείνος κι εγώ απλώς είδα αυτήν τη φωτογραφία… κι έτσι ξεκίνησε ο έρωτας, από αυτά τα μεγάλα αυτιά…

Τι φυλή είναι;

*Αχ! Δεν το έχω ψάξει. Θα πω ότι είναι αυθεντικός κεραμιδόγατος. Άλλα μετά την ερώτησή σας το έψαξα και βρήκα όμορφα πράγματα! Ο Μπιρμπίλης είναι Τάμπι (Tabby), δεν είναι κάποια ράτσα αλλά η ονομασία έχει να κάνει με το πώς είναι το τρίχωμα.

Υπάρχει κάποια ιστορία πίσω από το όνομά του;

*Το όνομά του είναι Μπιρμπίλης. Του ταιριάζει γιατί έχει μπιρμπιλωτά μάτια και γιατί από μικρή όταν κάτι μου φαινόταν πολύτιμο, αστραφτερό σαν μπιζουδάκι, το αποκαλούσα μπιρμπιλάκι.

Τι ηλικία έχει;

*Το 2015 που τον βρήκαμε ήταν 2 μηνών, οπότε σήμερα είναι 4 χρονών.

 

 

Πριν είχες γάτα ή άλλο κατοικίδιο;

*Είχα μικρούλα, στην Κρήτη, έναν σκύλο στην αυλή της γιαγιάς μου. Ο Μόγλης ήταν ο σκύλος μου και επειδή τον είχαμε ελεύθερο να κυκλοφορεί στη γειτονιά, ανήκε σε όλους τους φίλους μας. Ο Μπιρμπίλης όμως είναι ο πρώτος φίλος που μένουμε παρέα.

Πόσο περιπετειώδης είναι η ζωή μαζί του;

*Δεν μπορώ να πω, πως έχει περιπέτεια η ζωή μαζί του. Μπορώ να πω πως έχει ασφάλεια, χάδια και μπόλικα χνουδωτά φιλιά.

Τι άλλαξε από τη στιγμή που μπήκε στη ζωή σου;

*Έχω νιώσει στιγμές μεγάλης ευτυχίας έχοντας αγκαλιά το Μπιρμπιλάκι. Υπάρχει πάντα κάποιος στο σπίτι να μας περιμένει να γυρίσουμε. Μια ουρίτσα τρίβεται στα ποδιά μας και καμιά φορά χρειάζεται να ξυπνήσω γιατί έχει έρθει ο Μπιρμπίλης πάνω από το αυτί μου και μου λέει «νιάου», να σηκωθώ, να βάλω φαγητό. Αυτό όταν είναι Κυριακή, όπως φαντάζεστε, δεν είναι και πολύ ευχάριστο. Μερικές φορές θαυμάζω την επιμονή του, θα νιαουρίζει σε απαιτητικό τόνο μέχρι να πάρει αυτό που θέλει.

Πώς συμπεριφέρεται σε φίλους, γνωστούς και επισκέπτες;

*Είναι ωραίος και μοιραίος και δεν θέλει πολλά πολλά. Όταν έρχεται κάποιος στο σπίτι τον υποδέχεται και μετά συνήθως θα αποτραβηχτεί στα ενδότερα δωμάτια να χαλαρώσει μόνος. Σπάνια θα καθίσει κοντά μας και θα μας κάνει παρέα όταν έχουμε κόσμο. Αν το κάνει αυτό θα καθίσει μακριά μας και θα μας κοιτάζει.

Πώς φέρεται στα άλλα ζώα;

*Έχει έναν κολλητό, τον Χούκι. Κάνουν παρέα όταν πάμε διακοπές.

Τι συνήθειες έχει;

*Μέσα στην ημέρα χαλαρώνει, καμιά φορά έρχεται όταν έχω μάθημα στο δωμάτιο και ακούσει κάποιον να τραγουδάει ωραία, περνάει και τρίβεται στα πόδια του.

Ποια έκπληξη σου έκανε πρόσφατα;

*Έκανα ασκήσεις στο πάτωμα με έναν φίλο μου και ήμουν με κλειστά τα μάτια ξαπλωμένη και εκείνος ανησύχησε ότι κάτι μου συμβαίνει και ήρθε, με μύριζε, νιαούριζε και έγλειφε το πόδι μου μην έχω πάθει κάτι. Είναι προστάτης σας λέω…

Κοιμάστε και μαζί;

*Το καλοκαίρι κοιμάται στα πόδια μας. Τον χειμώνα κοιμάται στο κρεβάτι του δίπλα στο δικό μας. Στη μεριά μου φυσικά…

Ποιες είναι οι γευστικές του προτιμήσεις;

*Τροφή για γατούλια στειρωμένα, less fat με γεύση κοτόπουλο.

Τι κάνει όταν επιστρέφεις στο σπίτι;

*Όταν επιστρέφω εγώ, ανοίγει τα μάτια από τον καναπέ και με κοιτάζει. Όταν επιστρέψει ο Αλέξανδρος, ακούει τη μηχανή και είναι ήδη στην πόρτα να τον υποδεχτεί. Έχουμε και κάποιες αδυναμίες…

Όταν έχεις κακή διάθεση, πώς αντιδρά;

*Με κοιτάζει βαθιά μέσα στα μάτια, τόσο που νομίζω σαν να καταλαβαίνει τα πάντα!

Όταν γύρισες από τις διακοπές, πώς σε υποδέχτηκε;

*Αυτή τη φορά δεν ήθελε να αποχωριστεί τον φιλαράκο του τον Χούκι, όποτε ήταν μελαγχολικός τις πρώτες μέρες.

«Οι γάτες είναι η ψυχή του σπιτιού», λένε. Πώς το σχολιάζεις;

*Ο Μπιρμπίλης είναι η καλή ενέργεια του σπιτιού μας, είναι ο χουχουλιάρης γάτος, σ’ ένα ζεστό και φιλόξενο σπίτι. Είναι ο οικοδεσπότης. Μας φιλοξενεί και το ξέρουμε.

Πώς οραματίζεσαι το κοινό σας μέλλον;

*Ονειρεύομαι να είμαστε για πολλά χρόνια παρεούλα! Τον αγαπάω πολύ τον Μπιρμπίλη και μ’ αρέσει που είναι ανεξάρτητος και τρυφερός.

 

 

 

Σ’ αυτό το σημείο θα ήθελε να μας πει δυο λόγια και ο Μπιρμπίλης;

* Μπιρμπίλης: «Ευχαρίστως! Περνάμε ωραία με τη Μαρία και τον Αλέξανδρο στο σπίτι! Είμαι χαρούμενος που μένουνε μαζί μου και που έχουμε μια ζεστή φωλιά. Υιοθετήστε άνθρωποι ένα γατάκο ή έναν σκυλάκο. Είμαστε πιστοί, συντροφικοί και αγαπάμε ανιδιοτελώς. Κανένα γατί, κανένα σκυλί και κανένας άνθρωπος στον δρόμο να κρυώνει και να πεινάει! Δεν θα το μετανιώσετε»…

 

 

Η Μαρία Τζάνη γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο της Κρήτης. Σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και είναι απόφοιτος της δραματικής σχολής του Θεάτρου Τέχνης και αριστούχος απόφοιτος σύγχρονου τραγουδιού. Στο θέατρο έχει συνεργαστεί με τους Θωμά Μοσχόπουλο, Αιμίλιο Χειλάκη, Μανώλη Δούνια, Μαριάννα Κάλμπαρη, Δημήτρη Δεγαΐτη, Σπύρο Ευαγγελάτο, Σταύρο Τσακίρη, Παντελή Δεντάκη, Βασίλη Νικολαΐδη, Κώστα Καζάκο, Άννα Παναγιωτοπούλου, Μάκη Παπαδημητρίου, Κωστή Καπελώνη, Κάρμεν Ρουγγέρη, Ελένη Σκότη και άλλους σκηνοθέτες.

Έκανε τη διαδικτυακή εκπομπή «Στο ντιβάνι με την Τζάνη» και έχει σκηνοθετήσει και παίξει ένα απόσπασμα από την «Ψύχωση 4,48» της Σάρα Κέιν, στο πλαίσιο ενός φεστιβάλ.

Η αγάπη της για την ανθρώπινη φωνή και η έρευνά της πάνω σ’ αυτήν καθώς και στην υποκριτική την οδήγησαν στη διδασκαλία. Διδάσκει φωνητική και υποκριτική σε ατομικό επίπεδο και σε μικρά γκρουπ σε δικό της χώρο.

Από τις αρχές του Ιανουαρίου ξεκινάει πρόβες στο Εθνικό Θέατρο, στο έργο «Η Κυρία του Μαξίμ» του Ζωρζ Φεντώ σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου.

 

  • Δείτε το teaser με τον Μπιρμπίλη:

 

 

***

 

 

Η κυρία του Μαξίμ – Ζωρζ Φεντώ
ΚΤΉΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ – ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
Από 21.03.2020 έως 31.05.2020

Δαιμόνιοι σκηνικοί μηχανισμοί, πνευματώδης σάτιρα και ανθρώπινες ψυχές σε φρενήρη αγωνία, απίθανες συμπτώσεις που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε μία έκρηξη που όμως δεν θα γίνει ποτέ. Ο Ζωρζ Φεντώ, απόγονος του Μολιέρου και ανανεωτής του βωντβίλ, είναι οξυδερκής παρατηρητής της κοινωνίας και των συμπεριφορών και κυνικός σχολιαστής των κακώς κειμένων. “Η κυρία του Μαξίμ”, η φάρσα που γράφτηκε στο γύρισμα του αιώνα (1899) χάρισε στον συγγραφέα της έναν μοναδικό θρίαμβο δίνοντάς του τη δυνατότητα να αφοσιωθεί για ένα διάστημα στην άλλη του αγάπη, τη ζωγραφική.

Ο συντηρητικός γιατρός Πετιπόν ξυπνάει στο σπίτι του έπειτα από ένα ξενύχτι στο οποίο τον παρέσυρε ο νεαρός φίλος του Μουζικούρ. Ο ίδιος δεν θυμάται τίποτα από τη χθεσινή βραδιά, όμως στο κρεβάτι του βρίσκεται μια νεαρή χορεύτρια από το «Μαξίμ». Η ζωή του σε ένα λεπτό γίνεται άνω-κάτω. Η νεαρή χορεύτρια όμως δεν λέει να φύγει από το σπίτι του, ακόμα και όταν εμφανίζεται η θρησκόληπτη σύζυγός του. Ακολουθεί ο απόλυτος πανικός!

Συντελεστές Παράστασης

Θωμάς Μοσχόπουλος: Μετάφραση, σκηνοθεσία
Ευαγγελία Θεριανού: Σκηνικά
Κλαιρ Μπρέισγουελ: Κοστούμια
Κορνήλιος Σελαμσής: Μουσική
Σοφία Πάσχου: Κίνηση

Διανομή Ρόλων

Θανάσης Αλευράς
Αφροδίτη Αντωνάκη
Κωνσταντίνος Αρνόκουρος
Ηλιάνα Γαϊτάνη
Μάνος Γαλανής
Ευαγγελία Καρακατσάνη
Έμιλυ Κολιανδρή
Αυγουστίνος Κούμουλος
Πέλλα Μακροδημήτρη
Θέμης Πάνου
Άννα Πατητή
Πέτρος Σκαρμέας
Μαρία Τζάνη
Κώστας Φιλίππογλου
Γιάννης Φιλίππου
Γαλήνη Χατζηπασχάλη
Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος
Θανάσης Δήμου
Γιώργος Τζαβάρας
Αθηνά Μουστάκα
Μελίνα Βαμπούλα
Στέλλα Αντύπα

***

Georges Feydeau

Γάλλος δραματικός συγγραφέας, γιος του μυθιστοριογράφου Ερνέστ Φεντώ, γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1862, στον αριθμό 19 της οδού Κλυσί, στο Παρίσι. Από πολύ μικρός βρέθηκε μέσα στον κόσμο των γραμμάτων. Με την παρότρυνση του Εζέν Λαμπίς, διάσημου συγγραφέα έργων του βωντβίλ, έγραφε μονολόγους που τους ερμήνευε ο ίδιος. Στα εικοσιπέντε του χρόνια, το 1887, γνώρισε την πρώτη μεγάλη του επιτυχία με το “Ράφτη κυριών”. Τα επόμενα χρόνια έγραψε αρκετά έργα που όμως δεν κατόρθωσαν να πείσουν ούτε το κοινό, ούτε τους κριτικούς.
Τελικά, το 1892, το “Monsieur chasse” γνωρίζει πολύ μεγάλη επιτυχία. Ακολούθησαν: το “Champignol malgre lui” και “Le systeme Ribadier”, που άνοιξαν το δρόμο σε μια σειρά από κλασικά έργα του βωντβίλ: “Un fil a la patte” και “L’ hotel libre echange” το 1894, “Η κυρία του Μαξίμ” το 1899, ο θρίαμβος της οποίας επέτρεψε στον Φεντώ να ασχοληθεί δύο χρόνια με τη ζωγραφική, τρεις περίφημους πίνακες της εποχής αυτής χαρίζει αργότερα στη γυναίκα του γιου του Ζακ, “Η Δούκισσα των Φολί-Μπερζέρ” το 1902, “Ψύλλοι στ’ αφτιά” το 1907 και “Το νου σου στην Αμέλια” το 1908.
Ο Φεντώ κρατάει τις αποστάσεις του από το βωντβίλ για να συνθέσει συζυγικές φάρσες, όπου το κωμικό είναι ανελέητο και σπαραξικάρδιο. Ο Ζωρζ Φεντώ ανανεώνει το είδος του βωντβίλ με μια πιο βαθιά σπουδή των χαρακτήρων, καυτηριάζει κυρίως τη μετριότητα της αστικής τάξης την οποία γελοιοποιεί. Ας αναφέρουμε τα: “La mere de madame” το 1908, “On purge Bebe” το 1910 και “Ne te promera pas toute nue” το 1911.
Το κωμικό στα έργα του Φεντώ, δεν αποκλείει και κάποια αλήθεια. Μέσα σ’ αυτήν την αλήθεια η αστική τάξη του τέλους του 19ου αιώνα αναγνωρίζει τον εαυτό της, αναγνωρίζει τις φαντασιώσεις της και τους ανικανοποίητους πόθους της. Και το ότι η τιμή σχεδόν πάντα σώζεται, είναι φανερό πως οφείλεται στη θεατρική σύμβαση.
Το καλοκαίρι του 1919, ο Φεντώ παθαίνει τις πρώτες ψυχολογικές κρίσεις που οφείλονται στη σύφιλη από την οποία είχε προσβληθεί κάποια χρόνια νωρίτερα. Παρ’ όλη τη φροντίδα του δόκτορα Sicard, διάσημου νευρολόγου της εποχής, τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου οι γιοι του Ζακ και Μισέλ τον εγκατέστησαν σε ψυχιατρική κλινική, όπου πέθανε το 1921, στα 58 του χρόνια.

·∼

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
696ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
- Advertisement -

Τελευταία άρθρα

Cat Is Art