Του Παναγιώτη Μήλα
Μια ολόκληρη ζωή ο Κώστας Νταλιάνης ήταν μια ανοιχτή αγκαλιά για όλους τους φίλους και τους συναδέλφους του.
Ήταν πάντα με το χαμόγελο. Πάντα αγωνιστής.
Λύγισε στο τέλος. Κατάφερε να κάνει κάτι που δεν το είχε κάνει ποτέ: Να πικράνει τους φίλους του… Έφυγε από τη ζωή την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026. Είχε γεννηθεί στον Βόλο.
Το καλοκαίρι του 2024 μιλώντας μαζί του τον είχα ρωτήσει: Τι σας κάνει να θυμώνετε και με τι γελάτε περισσότερο;
Και ο Κώστας που «δεν χάριζε κάστανα» απάντησε: Με θυμώνει η ανοησία και η κουτοπονηριά των ανθρώπων. Θυμώνω και γελάω ταυτόχρονα, με αρκετούς πολιτικούς μας: Γελοίους, φωνακλάδες, καιροσκόπους και αμόρφωτους.
***
Ο Κώστας Νταλιάνης γεννήθηκε στο Βόλο. Σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη και Σκηνοθεσία, Δραματολογία στο Deutsches Landes Akademie, στη Βόννη.
Το 1977 ήταν ιδρυτικό στέλεχος του “Θεάτρου της Άνοιξης” και το 1980 συνιδρυτής, ηθοποιός και μόνιμος σκηνοθέτης του Θεάτρου “Μοντέρνοι Καιροί”.
Το 1988-90 ήταν Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρόδου.
Και το 1992 Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βόλου.
Δίδαξε στη Δραματική Σχολή του Κώστα Καζάκου, στο Θέατρο “Εργαστήριον”, στη Δραματική Σχολή του Πειραϊκού Συνδέσμου και στη Δραματική Σχολή Μαίρης Τράγκα.
Ήταν συνιδρυτής, με την Εβίτα Παπασπύρου, της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης “Μοντέρνοι Καιροί”.
