Cat Is Art

Η Κάθριν Χάντερ από το Α ως το Ω: Πάντα ήταν το όνειρο της ζωής μου να παίξω και στην Επίδαυρο…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Του Παναγιώτη Μήλα

Ο διάσημος σκηνοθέτης Πίτερ Μπρουκ είχε αναρωτηθεί: «Υπάρχει κάποιος ρόλος που να μην μπορεί να ερμηνεύσει η Κάθριν Χάντερ;». Πρόκληση γι’ αυτήν οι ανδρικοί σαιξπηρικοί ρόλοι, Βασιλιάς Λιρ, Ριχάρδος Γ’. Βραβευμένη με τα βραβεία «Ολίβιε» και «Σαίξπηρ». Στο «Στράικερ» υποδύθηκε δεκατρείς ανδρικούς και γυναικείους ρόλους χωρίς το κοινό να αντιληφθεί πως παρακολουθεί την ίδια ηθοποιό.

Είναι μια υπερκινητική λεπτεπίλεπτη παρουσία που σε αφοπλίζει με το πληθωρικό ταλέντο της.

Πριν από 10 χρόνια, τον Μάιο του 2009 μου είχε εξομολογηθεί πως ήταν όνειρο της ζωής της να παίξει στην Επίδαυρο.
Φέτος το Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας, ο σκηνοθέτης Σταύρος Τσακίρης, ο «Προμηθέας Δεσμώτης» και ο Αισχύλος θα κάνουν το όνειρό της πραγματικότητα…

 

***

 

 

Η Ελληνίδα Kάθριν Xάντερ είναι μία από τις πλέον αναγνωρισμένες ηθοποιούς στη Βρετανία. Η οικογένειά της, από τις Οινούσες, εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο φεύγοντας από τη Nέα Yόρκη όταν η Κάθριν ήταν ακόμα μωρό. Σπούδασε στη Βασιλική Σχολή Δραματικής Tέχνης.

Είναι βραβευμένη, μεταξύ άλλων, με το βραβείο «Σερ Λόρενς Ολίβιε» καλύτερης ηθοποιού για την ερμηνεία της στο έργο «H Eπίσκεψη της Γηραιάς Kυρίας» του Φρίντριχ Nτίρενματ, το 1991. Έχει εντυπωσιακή πορεία στο κλασικό και σύγχρονο ρεπερτόριο (εκτός των άλλων έχει παίξει Pιχάρδο III, Bασιλιά Ληρ, Mάκμπεθ, Hλέκτρα) και έχει κατακτήσει τόσο το παραδοσιακό, κλασικό θέατρο όσο και την πρωτοποριακή, εναλλακτική σκηνή, κυρίως μέσα από τη δουλειά της με το θέατρο Complicite.

Hθοποιός του θεάτρου, όπου έχει συνεργαστεί επίσης και με το Γκλόουμπ, το Bασιλικό Θέατρο του Σαίξπηρ, το Pόγιαλ Kορτ, το Eθνικό Θέατρο ή το Aλμέιντα, έχει επίσης δουλέψει ως σκηνοθέτις («Όρνιθες» με το Eθνικό Θέατρο ή Η Kωμωδία των Παρεξηγήσεων στο «Γκλόουμπ») αλλά και ως ηθοποιός στη μεγάλη οθόνη έχει συνεργαστεί με τη Σάλι Πότερ στο «Oρλάντο» καθώς επίσης με τους Πίτερ Γκρίναγουεϊ και τον Mάικ Λι, ενώ έπαιξε και στον θρυλικό «Xάρι Πότερ».

 

***

 

 

Με 24 πινελιές – 24 ερωτήσεις από το Α ως το Ω, επιχείρησα να παρουσιάσω το πορτρέτο της ηθοποιού που έχει εισπράξει διθυραμβικές κριτικές από κριτικούς και κοινό σε όλο τον πλανήτη και μέχρι τότε δεν είχε παίξει μόνο στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου… Φέτος το όνειρό της θα γίνει πραγματικότητα…

 

***

 

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ: Είχα μεγάλη επιτυχία στο Σίδνεϊ και στη Μελβούρνη με τον «Πίθηκο». Οι Έλληνες μετανάστες της δεύτερης και της τρίτης γενιάς ξανάζησαν τη μετάλλαξη που έζησαν μέχρι να αφομοιωθούν στη νέα γη.

 

ΒΡΑΒΕΙΑ: Προσφέρουν θάρρος, πίστη και δίνουν δύναμη για νέες αναζητήσεις, σε νέους δρόμους.

 

ΓΙΑΝΓΚ ΒΙΚ: Θέατρο πειραματισμών, αναζητήσεων και πολιτιστικής προσφοράς. Από τον Πίτερ Μπρουκ και από τους Τίβαν και Μεϊεργιόχαν.

 

ΔΙΔΥΜΟΣ: Θαυμάζω τη δίδυμη αδελφή μου Άντζελα για το έργο πρόνοιας που προσφέρει στην Αφρική και αλλού.

 

ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ: Είναι όνειρο ζωής να παίξω εκεί. Αν είναι να γίνει, θα γίνει.

 

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ: Παρακολουθώ και εκτιμώ τη δουλειά του ζωγράφου Μαρκ Χατζηπατέρα, όχι επειδή είναι αδελφός μου, αλλά επειδή έχει προσωπικότητα. Σε ένα παραμύθι που έγραψα έκανε την εικονογράφηση. Μακάρι να συνεργαστούμε και στο θέατρο.

 

ΗΘΟΣ: Βασικό εργαλείο για τη συλλογική δουλειά.

 

ΘΡΑΥΣΜΑΤΑ (Fragments): Στο έργο αυτό πρωταγωνίστησε στην Αθήνα, ο αγαπημένος μου σύντροφος Μαρτσέλο Μάνι, ένας ταλαντούχος καλλιτέχνης. Είμαστε μαζί 19 χρόνια… Έχει συνεργαστεί, ως χορογράφος, με τον Γιώργο Κιμούλη στην Επίδαυρο, στην «Αντιγόνη».

 

ΙΔΑΝΙΚΑ: Η αρμονική και δημιουργική συνεργασία μεταξύ των ανθρώπων.

 

ΚΟΜΠΛΙΣΙΤΕ (Theatre de Complicite): Εδώ διδάχθηκα τα πάντα από την αρχή και γνώρισα μαγικούς κόσμους. Εδώ διδάχθηκα και το σωματικό θέατρο. Πρόκειται για εναλλακτικό, ανανεωτικό θεατρικό σχήμα. Συνεχίζει από το 1983.

 

ΛΟΝΔΙΝΟ: Για μένα είναι δεύτερο σπίτι. Προσφέρει ευκαιρίες για κάθε είδους δημιουργία.

 

ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ: Απαραίτητη η αναζήτηση για διαρκείς θετικές αλλαγές.

 

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ: Γεννήθηκα εδώ. Έμεινα μέχρι τα δύο… Γύρισα ως σκηνοθέτης. Είναι πολύ γρήγορη πόλη.

 

ΞΕΝΟΙ (μετανάστες): Πρέπει να μάθουμε να ζούμε μαζί τους κι εκείνοι μαζί μας.

 

ΟΙΝΟΥΣΕΣ: Έχω πάει 5-6 φορές. Τα πιο πολλά τα έμαθα από τον πατέρα μου. Είναι η αρχή της οικογενειακής μας ιστορίας.

 

 

ΠΙΘΗΚΟΣ ΠΙΤΕΡ: Με τον πίθηκο μοιάζουν οι άνθρωποι που αναγκάζονται να εκπατριστούν. Η αφήγηση του Κόκκινου Πίτερ μπροστά σε μια μυστηριώδη Ακαδημία ξεκινά από τη στιγμή της αιχμαλωσίας του στην αφρικανική Χρυσή Ακτή. Ήταν μαζί με άλλους πιθήκους και έπινε νερό σε μια λίμνη όταν ομάδα κυνηγών τον πυροβόλησε – στο πρόσωπο και κάτω από τους γοφούς. Τον έβαλαν σε ένα στενό κλουβί και τον μετέφεραν με ένα ατμόπλοιο στο Αμβούργο. Τον τρόμο και την απελπισία των πρώτων στιγμών διαδέχεται η συνειδητοποίηση ότι θα πεθάνει αν δεν βγει από το κλουβί. Και ο μόνος «δρόμος είναι να μετατραπεί σε άνθρωπο». «…Φοβάμαι πως δεν είναι απολύτως κατανοητό, αξιότιμα μέλη της Ακαδημίας, τι εννοώ με τη λέξη “διέξοδος”», λέει ο Ρεντ Πίτερ απευθυνόμενος στην Ακαδημία. «Σίγουρα δεν αναφέρομαι στην “ελευθερία”… Ξέρω πως η ελευθερία δεν είναι παρά ψευδαίσθηση, που σαν διαλυθεί, ο άνθρωπος χάνεται στη βαθύτερη απογοήτευση. Και η απογοήτευση είναι εξίσου υψηλό συναίσθημα με την ελευθερία…».

 

ΡΟΛΟΣ: Στο «Σκράικερ» της Κάριλ Τσέρτσιλ υποδύθηκα 13 ρόλους ανδρών και γυναικών. Το κοινό έβλεπε να αλλάζουν οι ρόλοι, αλλά δεν καταλάβαινε ότι παραμένει η ίδια ηθοποιός.

 

ΣΩΜΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ: Στο θέατρο Complicite μπορείς να παίξεις όποιον ρόλο θέλεις αρκεί να φανταστείς τον εαυτό σου μέσα σ’ αυτόν. Μάλιστα τόλμησα το 2000 στη σκηνή Λίτελτον του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας -που μετατράπηκε σε τσίρκο- να παρουσιάσω τους «Όρνιθες» του Αριστοφάνη.

 

 

ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Μια μαμά που είναι σβούρα, ένας μπαμπάς που χορεύει καντρίλιες, τα δίδυμα που δεν σταματούν να φταρνίζονται, το σκυλί που κουβαλάει το σπίτι του και κουνάει την ουρά του. Όλοι μαζί ψάχνουν να βρουν, μάλλον να ακούσουν το τραγούδι των αγγέλων. Κάνουν όμως τόσο θόρυβο, που δεν ακούνε τίποτα. Τα παράξενα αυτά όντα γεννήθηκαν στη φαντασία του αδελφού μου και ζωγράφου Μάρκου Χατζηπατέρα και απέκτησαν ζωή μέσα από το δικό μου κείμενο. Το απρόβλεπτο παραμύθι μας ονομάζεται «Το τραγούδι των αγγέλων» με αποδέκτες παιδιά και όχι μόνο. «Και να, επιτέλους το ανεκδιήγητο, διηγημένο σε εικόνες». Τη φράση αυτή χρησιμοποίησε η ιστορικός τέχνης Μαρία Κοτζαμάνη στην παρουσίαση του παραμυθιού μας. Ο αδελφός μου κι εγώ για τη δημιουργία των ηρώων του παραμυθιού μας, αξιοποιήσαμε τις παιδικές μας μνήμες και χτίσαμε μαγικά συμπλέγματα εικόνων. Φαινομενικά άχρηστα υλικά, παραπεταμένα, μέταλλα, χαρτιά, πλαστικές θήκες συσκευασίας, φθηνά παιχνίδια, απορρίμματα του καταναλωτικού «οργίου» μεταμορφώνονται στον καμβά του εικαστικού ή στο χώρο σε ζωγραφικές ή γλυπτικές φόρμες. Κάποτε αποκτούν ανθρώπινα χαρακτηριστικά και συνήθειες, για να διεγείρουν ελλειπτικά και με χιούμορ τις αισθήσεις των αναγνωστών.

 

ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ: Μια εφημερίδα έγραψε: Υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να παίξει η Κάθριν Χάντερ; Αυτή λοιπόν είναι η καλύτερη αναγνώριση για την υποκριτική μου.

 

ΦΑΝΤΑΣΙΑ: Το να υποκριθώ τον πίθηκο είναι μια πρόκληση. Τόσο φωνητικά και σωματικά, όσο και διανοητικά, είναι άσκηση για τη φαντασία.

 

ΧΡΗΜΑ: Απαραίτητο για την τέχνη. Κάθε κυβέρνηση πρέπει ενισχύει κάθε πολιτιστική μονάδα. Είναι μύθος το ότι ο καλλιτέχνης που πεινάει δημιουργεί καλύτερα έργα. Κάνουν λάθος όσοι λένε ότι μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς τέχνη

 

ΨΥΧΗ: Υπάρχουν πολλών ειδών «τροφές» και το θέατρο είναι η τροφή της ψυχής.

 

ΩΜΕΓΑ. Εδώ μια λέξη που έχει μέσα το γράμμα «ωμέγα». Η λέξη Μάρω: Η μητέρα μας Μάρω θα είναι αφετηρία έμπνευσης. Θα είναι λιμάνι στοργής αλλά και φάρος ζωής και ελπίδας.

 

-Κυρία Χάντερ, σας ευχαριστώ πολύ.

-Κι εγώ σας ευχαριστώ…

 

***

 

Με την κυρία Κάθριν Χάντερ, μίλησα στο τηλέφωνο τα μεσάνυχτα του Σαββάτου 9 Μαΐου 2009, λίγο μετά την τελευταία της παράσταση στη Μελβούρνη. Την επομένη, 10 Μαΐου 2009, ολοκληρώθηκε η συνέντευξη όταν εκείνη ήταν στο αεροδρόμιο περιμένοντας την πτήση που θα την έφερνε στην Αθήνα. Η παραπάνω συνέντευξη δημοσιεύθηκε την Παρασκευή 15 Μαΐου 2009 στο ένθετο «Τέχνη και Ζωή», που κυκλοφορούσε τότε με την εφημερίδα «Ναυτεμπορική».

 

***

 

Η Κάθρην Χάντερ (Kathryn Hunter) στην Ελλάδα

Μάιος 2009: Η διάσημη και πολυβραβευμένη ηθοποιός, ήρθε στην Ελλάδα για πρώτη φορά και ερμήνευσε στο Θέατρο «Δημήτρης Χορν» τον «Πίθηκο του Κάφκα», βασισμένο στο διήγημα του Κάφκα «Αναφορά στην Ακαδημία».

Δεκέμβριος 2014: Πάλι στη χώρα της για να παρουσιάσει στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά, σε σκηνοθεσία του Πίτερ Μπρουκ, την «Κοιλάδα των εκπλήξεων».

 

Η κυρία Kathryn Hunter με τους συναδέλφους της στην πρώτη τους συνάντηση για τον “Προμηθέα Δεσμώτη” που θα μας παρουσιάσουν το καλοκαίρι στην Επίδαυρο.

 

Αύγουστος 2019: Θα τη δούμε ως «Προμηθέα Δεσμώτη» στην Επίδαυρο, σε σκηνοθεσία Σταύρου Τσακίρη, με το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας, στις 9 και 10 Αυγούστου 2019.

«Προμηθέας Δεσμώτης»

Ο Άνθρωπος – Θεός των αδικημένων.
Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία Σταύρος Τσακίρης
Μετάφραση Δημήτρης Δημητριάδης
Σκηνική εγκατάσταση Κώστας Βαρώτσος
Κοστούμια Γιάννης Μετζικώφ
Κίνηση Marcello Magni
Σχεδιασμός φωτισμών Σάκης Μπιρμπίλης

Παίζουν

Kathryn Hunter, Νικήτας Τσακίρογλου, Δημήτρης Πιατάς, Πέγκυ Τρικαλιώτη, Γεράσιμος Γεννατάς, Αλέξανδρος Μπουρδούμης, Ηλιάνα Μαυρομάτη, Αντιγόνη Φρυδά, Κώστας Νικούλι.

Εκτύπωση
Παναγιώτης ΜήλαςΗ Κάθριν Χάντερ από το Α ως το Ω: Πάντα ήταν το όνειρο της ζωής μου να παίξω και στην Επίδαυρο…

Related Posts