Χειρόγραφα

Κωνσταντίνος Χατζόπουλος: Την ψυχή σου πάντα κάπου κρυφή, μιὰ χαρὰ τὴν προσμένει…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ο Κωνσταντίνος Χατζόπουλος, υπήρξε μυθιστοριογράφος, ποιητής, διηγηματογράφος, μεταφραστής και δοκιμιογράφος, από τους πρωτοπόρους του δημοτικισμού και του σοσιαλισμού στην Ελλάδα.

Γεννήθηκε στο Βραχώρι Αγρινίου στις 11 Μαΐου 1868, στο σχολαρχείο του οποίου φοίτησε. Ήταν το πρώτο παιδί από τα πέντε – τρία αγόρια και δυο κορίτσια – του εμπόρου Γιάννη Χατζόπουλου, από το Βάλτο (Χαλκιόπουλο). Μητέρα του, ήταν η Θεοφανή Στάικου, μοναχοκόρη μιας από τις πλουσιότερες οικογένειες του Αγρινίου, πολλά μέλη της οποίας ήταν Φιλικοί και αγωνιστές του 1821.

Οι γονείς της ζήτησαν από το γαμπρό τους να πάρουν κοντά τους και να μεγαλώσουν το πρώτο παιδί τους, τον Κώστα. Ο Χατζόπουλος παρακολούθησε το γυμνάσιο στο Μεσολόγγι και στη συνέχεια φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Επέστρεψε ως δικηγόρος στο Αγρίνιο. Έχοντας λύσει το βιοποριστικό του πρόβλημα, λόγω της μεγάλης κτηματικής περιουσίας, που κληρονόμησε από τους γονείς της μητέρας του, εγκατέλειψε το επάγγελμα πολύ σύντομα και αφιερώθηκε στη λογοτεχνία.

Έτσι εγκαταστάθηκε και πάλι στην Αθήνα, όπου αναμίχθηκε ενεργά στην τότε πνευματική ζωή. Το 1897 πήρε μέρος ως έφεδρος αξιωματικός του στρατού στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο. Η εμπειρία του από την κατάσταση του ελληνικού στρατού ήταν απογοητευτική και αυτό, μαζί με την ιδεολογική στροφή του, συνετέλεσε στην τελική απόρριψη της Μεγάλης Ιδέας, γεγονός που εξέφρασε στο διήγημά του Αντάρτης (1907), το οποίο αναφέρεται ακριβώς στον πόλεμο αυτό.

***

Ο Κωστής Παλαμάς, ένας από τους θαυμαστές του, ενθυμούμενος τα κοινά μαθητικά τους χρόνια στο Μεσολόγγι, γράφει:

«…Τον αγναντεύω όξω από το σπίτι μου μαθητούδι, έφηβο, να προχωρεί στο δρόμο, φροντισμένο, κομψοντυμένο, στα κατάλευκα. Ύστερα από χρόνια βρεθήκαμε ανταμωμένοι στην Αθήνα. Εγώ πρεσβύτερος, κάπως ακουσμένος με τους στίχους μου, σκόρπιους εδώ κι εκεί. Ο Χατζόπουλος ήταν ένα έξυπνο παιδί, ζωηρό, ανυπόταχτο, διαχυτικό ή συμμαζεμένο, μα αξιαγάπητο, που μου κίνησε την προσοχή, μου ξύπνησε τη συμπάθεια. Και στο τέλος το θαυμασμό. Αργότερα γράφτηκε στο πανεπιστήμιο στα νομικά. Και πήρε το δίπλωμά του, κατόρθωμα για τους ανθρώπους του είδους του».

(Από τον πρόλογο του Τάκη Αδάμου στη δεύτερη έκδοση του ηθογραφίας του Χατζόπουλου «Ο πύργος του Ακροποτάμου». Αθήνα 1987).

***

Μετά τις εγκύκλιες σπουδές (Δημοτικό Σχολείο στο Αγρίνιο, Γυμνάσιο στο Μεσολόγγι), το 1882 – σε ηλικία δεκατεσσάρων μόλις ετών – εγγράφεται στη Νομική Σχολή της Αθήνας. Το 1888, αποφοιτά με το βαθμό «Καλώς».
Μετά τη στρατιωτική του θητεία (1889-1891), εργάζεται για δύο χρόνια ως δικηγόρος στο Αγρίνιο. Από το 1893 και έως το 1900 εγκαθίσταται στην Αθήνα. Στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 επιστρατεύεται και υπηρετεί στην Άρτα. Επιστρέφει έπειτα στην Αθήνα, και τον επόμενο χρόνο (1898-1899) εκδίδει το περιοδικό «Η Τέχνη», το οποίο επιδίωκε να ενισχύσει τη δημοτική γλώσσα και να συστήσει στους αναγνώστες του την ευρωπαϊκή λογοτεχνία.
Παρότι βραχύβιο, το περιοδικό του Χατζόπουλου – συνεργάτες του οποίου ήταν ο Ιωάννης Γρυπάρης, ο Κωνσταντίνος Θεοτόκης, ο Ανδρέας Καρκαβίτσας, ο Μιλτιάδης Μαλακάσης, ο Μποέμ, ο Παύλος Νιρβάνας, ο Κωστής Παλαμάς, ο Λάμπρος Πορφύρας κ.ά. – υπήρξε σταθμός στην πνευματική εξέλιξη του τόπου.
Το 1890 κληρονομεί από τον παππού του κτηματική περιουσία και ταξιδεύει στη Γερμανία. Στη Δρέσδη γνωρίζει και παντρεύεται τη Φινλανδή Sunny Haggmann. Από τον Αύγουστο του 1901 έως τον Ιούνιο του 1905 μένουν οικογενειακώς στην Αθήνα. Τον Ιούνιο του 1905, με τη γυναίκα του και την τριών ετών κόρη τους εγκαθίστανται στο Μόναχο.
Τον Ιούλιο του 1906 θα μετακομίσουν στο Βερολίνο, αλλά το Φεβρουάριο του 1908 θα επιστρέψουν στο Μόναχο. Κατά τη διάρκεια της διαμονής του στη Γερμανία, ο Χατζόπουλος θα ασπαστεί τα σοσιαλιστικά ιδεώδη (1907), θα παρακολουθήσει την πνευματική και καλλιτεχνική ζωή της χώρας, θα μεταφράσει πολλά θεατρικά έργα (μεταξύ των οποίων έργα του Ίψεν και του Στρίντμπεργκ), ενώ παράλληλα θα δημοσιεύσει ποιήματα, πεζογραφήματα και κριτικά μελετήματα στον «Νουμά» και σε άλλα έντυπα και περιοδικά.
Μεταφράζει επίσης το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» των Μαρξ – Ένγκελς στα ελληνικά, το οποίο θα δημοσιευθεί σε συνέχειες στην εφημερίδα «Ο εργάτης» του Βόλου, το 1908.
Με την κήρυξη του Πολέμου το 1914, ο Χατζόπουλος μετακομίζει με την οικογένειά του στην Αθήνα. Θα πάψει να είναι μέλος του «Σοσιαλιστικού Κέντρου Αθηνών» – αν και δεν θα αποκηρύξει τις σοσιαλιστικές ιδέες – απογοητευμένος από τις διαμάχες των μελών του.
Το 1916, ιδρύει μαζί με άλλους διανοούμενους την «Εταιρεία Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών».

 

***

 

Τον Ιούλιο του 1920, ο Χατζόπουλος ταξιδεύει μια τελευταία φορά στο Μόναχο οικογενειακώς, προκειμένου να μεταφέρουν από εκεί τα πράγματα τους για να επιπλώσουν το καινούργιο σπίτι τους στην οδό Μαυρομιχάλη. Ωστόσο, πηγαίνοντας προς Μπρίντιζι με το ιταλικό ατμόπλοιο «Montenegro», θα πεθάνει από τροφική δηλητηρίαση. Ήταν Πέμπτη 22 Ιουλίου 1920.
Ο Χατζόπουλος κηδεύτηκε και ετάφη στο Μπρίντιζι. Πολλά χρόνια αργότερα, η κόρη του θα μεταφέρει τα οστά του και της γυναίκας του στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Δημοσίευσε ποιητικές συλλογές, διηγήματα, τα πεζά «Αγάπη στο χωριό» (1910), «Ο πύργος του ακροπόταμου» (1915), «Φθινόπωρο» (1917) και τη σατιρική ηθογραφία «Ο Υπεράνθρωπος» (1915).

 

***

 

Το σπίτι όπου έζησε τα πρώτα χρόνια του στο Αγρίνιο ο Κωνσταντίνος Χατζόπουλος, σωζόταν μέχρι τις αρχές του 1950, στο επάνω μέρος της σημερινής Πλατείας Χατζοπούλου.

 

 

Ἄσ᾿ τὴ βάρκα…

Ἄσ᾿ τὴ βάρκα στὸ κῦμα ὅπου θέλει νὰ τρέχει,
ἂς ὁρίζει τ᾿ ἀγέρι, τιμόνι-πανί,
τὰ φτερὰ ἅπλωσε πλέρια, ἄκρη ὁ κόσμος δὲν ἔχει,
εἶναι πι᾿ ὄμορφοι οἱ ἄγνωστοι πάντα γιαλοί,
ἡ ζωὴ μία δροσιὰ εἶναι, ἕνα κῦμα, ἂς τὸ φέρει
ὅπου θέλει τ᾿ ἀγέρι, ὅπου ξέρει τ᾿ ἀγέρι.
Ἂς ἀλλάζουν λιβάδια μὲ βράχους καὶ δάση,
γύρω ἂς φεύγουν ποῦ πύργοι, ποῦ καλύβας καπνός,
εἴτ᾿ εἰδύλλιο γελούμενο ἀπλώνετ᾿ ἡ πλάση,
εἶτ᾿ ἀντάρτες καὶ μπόρες σου κρεμᾷ ὁ οὐρανός,
μὴ θαρρεῖς τὸ πανί σου μπορεῖς νὰ βαστάξεις,
ὅπου θέλει τὸ κῦμα μαζί του θ᾿ ἀράξεις.
Τί γυρεύεις, τί θέλεις μὴ κι ἐσὺ τὸ γνωρίζεις;
Ἔχεις πιάσει ποτέ σου τὸ τί κυνηγᾷς;
Μή ῾που σπέρνεις καλὸ τὸ κακὸ δὲ θερίζεις;
Δὲ σκοντάβεις σὲ ρώτημα σ᾿ ὅτι ρωτᾷς;
Ὅτι σ᾿ ἔχει μαγέψει κι ὅτι σοῦ ῾χει γελάσει,
τό ῾χεις μόνος κερδίσει, μοναχὸς ἑτοιμάσει;

Ἄσε τότε τὸ κῦμα ὅπου θέλει νὰ σπάζει,
ἄσ᾿ τὶς ζάλες νὰ σέρνουν τυφλὰ τὴ καρδιὰ
κι ἂν τριγύρω βογγὰ κι ἂν ψηλὰ συννεφιάζει,
κάπου ὁ ἥλιος σὲ κάποιο γιαλὸ θὰ γελᾷ
κι ἂν πικρό τη ψυχή σου τὸ δάκρυ τὴ ραίνει
πάντα κάπου κρυφή, μιὰ χαρὰ τὴ προσμένει.

Παναγιώτης ΜήλαςΚωνσταντίνος Χατζόπουλος: Την ψυχή σου πάντα κάπου κρυφή, μιὰ χαρὰ τὴν προσμένει…
Περισσότερα

Προσοχή! Ο πνιγμός δεν μοιάζει με πνιγμό

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

O πνιγμός αποτελεί σημαντική αιτία θανάτου και σοβαρό πρόβλημα υγείας παγκοσμίως. Καταγεγραμμένα, ένας άνθρωπος πεθαίνει από πνιγμό κάθε 90 δευτερόλεπτα στον πλανήτη.

Πιθανότατα όμως, ο αληθινός αριθμός είναι ένας κάθε 30 δευτερόλεπτα από συνολικά όλα τα εκούσια και ακούσια περιστατικά που περιλαμβάνουν βύθιση ή εμβάπτιση οποιασδήποτε μορφής, είτε καταγράφονται είτε όχι. Ταυτόχρονα τετραπλάσιος αριθμός τουλάχιστον εισάγεται στο νοσοκομείο προληπτικά.

Στην Ελλάδα, περισσότεροι από 400 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους από πνιγμό ετησίως τα τελευταία χρόνια. Η αναλογία αντρών: γυναικών που πεθαίνουν από πνιγμό είναι 3:1. Περίπου 10 παιδιά και έφηβοι πεθαίνουν από πνιγμό κάθε χρόνο. Τα περισσότερα θύματα, πνίγονται σε απόσταση 10 μέτρων και σπανίως σε απόσταση μεγαλύτερη από 50 μέτρα από τη στεριά. Οι πιο επικίνδυνες ώρες του 24ώρου, είναι οι μεσημεριανές. Η ηλικιακή ομάδα με τη μεγαλύτερη θνησιμότητα είναι άντρες 20-24 ετών. Άτομα υψηλού κινδύνου θεωρούνται άτομα ακραίων ηλικιών (δηλαδή 0-5 ετών και ηλικιωμένοι), όσοι πραγματοποιούν ριψοκίνδυνη συμπεριφορά μέσα και γύρω από το νερό, όσοι δεν ξέρουν κολύμπι, όσοι γνωρίζουν μεν κολύμπι αλλά υπερεκτιμούν τις δυνάμεις τους, και όσοι καταναλώνουν αλκοόλ/ ναρκωτικά.

Εκτός από τον πνιγμό, ένα πλήθος άλλων ατυχημάτων μπορούν να λάβουν χώρα μέσα και γύρω από το νερό. Μια βουτιά με το κεφάλι σε ρηχά νερά, μπορεί να προκαλέσει μόνιμη παράλυση στη σπονδυλική στήλη. Ένα μηχανοκίνητο σκάφος, μπορεί να προκαλέσει σοβαρό τραυματισμό ή θάνατο αν προσκρουστεί με κάποιο λουόμενο. Η κολύμβηση σε κρύο νερό μπορεί να προκαλέσει υποθερμία. Ο κατάλογος των ατυχημάτων δεν περιορίζεται φυσικά στα παραπάνω, αλλά είναι ενδεικτικός της αναγκαιότητας απόκτησης κάποιων βασικών γνώσεων με θεωρητικά και ιδανικά πρακτικό τρόπο, έπειτα από την παρακολούθηση σχετικών μαθημάτων.

***

“O πνιγμός που δε μοιάζει με πνιγμό…”:

Ο λαός μας από τα πανάρχαια χρόνια είναι σε συνεχή επαφή με το νερό. Ωστόσο, κάθε καλοκαίρι μετράμε εκατοντάδες θύματα πνιγμού.

Είναι σημαντικό, λοιπόν, να γνωρίζουμε και να εφαρμόζουμε βασικά μέτρα ασφαλείας για την αποτροπή του πνιγμού, για τη διάσωση κάποιου που κινδυνεύει και για την παροχή περαιτέρω φροντίδας στο θύμα μετά τη διάσωση.

Διαβάστε πώς μοιάζει ένας πραγματικός πνιγμός. Είναι ένα άρθρο που ανατρέπει όσα ξέραμε ή όσα νομίζαμε ότι ξέραμε για τον πνιγμό. Στην ουσία εξηγεί πώς ένας άνθρωπος μπορεί να πνίγεται δίπλα σου και εσύ να μην παίρνεις είδηση…

Ο Dr F. Pia περιέγραψε πρώτος την “Ενστικτώδη Αντίδραση Πνιγμού”, ένα είδος αυτόνομης (ανεξάρτητης δηλαδή από τη θέλησή μας) αντίδρασης του οργανισμού όταν δεν μπορεί να κρατηθεί πάνω από την επιφάνεια του νερού.

Ο πνιγμός είναι σχεδόν πάντα ένα απατηλά ήσυχο περιστατικό.

Το κούνημα των χεριών, το χτύπημα του νερού, οι φωνές και οι «εντυπωσιακές» ενδείξεις που έχουμε εκπαιδευτεί μέσω τηλεόρασης να περιμένουμε, σπάνια συναντώνται στην πραγματική ζωή.

Η Ενστικτώδης Αντίδραση Πνιγμού (Instinctive Drowning Response) – όπως ονομάστηκε από τον Francesco A. Pia, Ph.D. – είναι αυτό που κάνουν οι άνθρωποι για να αποφύγουν την πραγματική ή την εκλαμβανόμενη ως πραγματική ασφυξία μέσα στο νερό.

Και δε μοιάζει με αυτή που περιμένουν οι περισσότεροι. Υπάρχει ελάχιστο πιτσίλισμα, καθόλου κούνημα χεριών ή φωνές ή κάλεσμα για βοήθεια οποιουδήποτε είδους.

Για να πάρετε μια ιδέα από το πόσο ήσυχος και ήρεμος μπορεί να φαίνεται απ’ έξω ο πνιγμός, σκεφτείτε το εξής:

Είναι η υπ’ αριθμόν δύο αιτία θανάτου από δυστύχημα στα παιδιά 15 ετών και κάτω (αμέσως μετά από τα δυστυχήματα με αυτοκίνητα).

Από τα 750 παιδιά που θα πνιγούν μέσα στην επόμενη χρονιά, τα 375 από αυτά θα βρίσκονται σε απόσταση 23 μέτρων από κάποιον γονέα ή άλλον ενήλικα.

Στο 10% από αυτούς τους πνιγμούς, ο ενήλικας παρακολουθεί χωρίς να έχει ιδέα τι συμβαίνει.

Η ενστικτώδης αντίδραση του πνιγμού αναλύεται παρακάτω:

1. Εκτός από σπάνιες περιπτώσεις, οι άνθρωποι που πνίγονται δεν είναι σωματικά σε θέση να φωνάξουν για βοήθεια.
Το αναπνευστικό σύστημα έχει σχεδιαστεί για την αναπνοή. Η ομιλία είναι δευτερεύουσα λειτουργία.
Πρέπει να επιτελείται η αναπνοή, πριν λάβει χώρα η ομιλία.

2. Το στόμα των ανθρώπων που πνίγονται βουλιάζει και βγαίνει πάνω από την επιφάνεια του νερού εναλλάξ.
Το στόμα των ανθρώπων που πνίγονται δε μένει αρκετή ώρα πάνω από το νερό ώστε να μπορέσουν να εκπνεύσουν, να εισπνεύσουν και να φωνάξουν για βοήθεια.
Όταν το στόμα των ανθρώπων που πνίγονται είναι πάνω από την επιφάνεια του νερού, εκπνέουν και εισπνέουν γρήγορα ενώ το στόμα τους αρχίζει να βυθίζεται κάτω από την επιφάνεια του νερού.

3. Οι άνθρωποι που πνίγονται δεν μπορούν να κουνήσουν τα χέρια για βοήθεια.
Η φύση τους αναγκάζει ενστικτωδώς να εκτείνουν τα χέρια τους πλαγίως και να πιέσουν προς τα κάτω την επιφάνεια του νερού.
Πιέζοντας προς τα κάτω την επιφάνεια του νερού χρησιμοποιούν το σώμα τους ως μοχλό ώστε να μπορέσουν να βγάλουν το στόμα τους έξω από το νερό για να αναπνεύσουν.

4. Κατά τη διάρκεια της Ενστικτώδους Αντίδρασης Πνιγμού, οι άνθρωποι που πνίγονται δεν μπορούν να ελέγξουν τις κινήσεις των χεριών τους.
Από άποψη φυσιολογίας οι άνθρωποι που πνίγονται και αγωνίζονται στην επιφάνεια του νερού δεν μπορούν να σταματήσουν να πνίγονται και να εκτελέσουν τις κινήσεις που θα ήθελαν, όπως να κουνήσουν τα χέρια για βοήθεια, να κινηθούν προς έναν διασώστη ή να απλώσουν τα χέρια για να πιάσουν εξοπλισμό διάσωσης.

5. Από την αρχή ως το τέλος της Ενστικτώδους Αντίδρασης Πνιγμού τα σώματα των ανθρώπων παραμένουν σε όρθια θέση στο νερό, χωρίς κανένα ίχνος υποστηρικτικών λακτισμάτων με τα πόδια. Αν δεν διασωθούν από έναν εκπαιδευμένο ναυαγοσώστη, οι άνθρωποι που πνίγονται μπορούν να παλέψουν στην επιφάνεια του νερού μόνο από 20 ως 60 δευτερόλεπτα πριν να βουλιάξουν.

Ρωτήστε τον «Είσαι εντάξει;»

Αν είναι σε θέση να απαντήσει, προφανώς είναι.

Αν σας κοιτάξει με ένα άδειο βλέμμα, μπορεί να έχετε λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα για να τον φτάσετε.

Και γονείς – τα παιδιά που παίζουν στο νερό κάνουν φασαρία.

Αν τυχόν ησυχάσουν, τα πλησιάζετε για να μάθετε γιατί.

Αυτό δε σημαίνει ότι ένας άνθρωπος που φωνάζει για βοήθεια και κάνει απότομες και σπασμωδικές κινήσεις δεν αντιμετωπίζει σοβαρό θέμα – βρίσκεται σε αγχώδη κατάσταση στο νερό.

Χωρίς να είναι πάντα παρούσα πριν από την ενστικτώδη αντίδραση πνιγμού η αγχώδης κατάσταση στο νερό δε διαρκεί πολύ – αλλά αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στον πραγματικό πνιγμό, τα θύματα αυτά είναι ακόμα σε θέση να βοηθήσουν στη διάσωσή τους.

Μπορούν να πιάσουν σκοινιά διάσωσης, σωσίβια κ.λπ.

Δώστε επίσης προσοχή τα εξής σημάδια πνιγμού:

Κεφάλι χαμηλά στο νερό, στόμα στο επίπεδο της επιφάνειας του νερού

Κεφάλι που γέρνει προς τα πίσω, στόμα ανοιχτό

Βλέμμα παγωμένο και άδειο, που δεν μπορεί να εστιάσει

Μάτια κλειστά

Μαλλιά πάνω στο μέτωπο ή στα μάτια

Δε χρησιμοποιούν πόδια – σε κάθετη θέση

Ασθμαίνουν ή αγκομαχούν

Προσπαθούν να κολυμπήσουν προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση αλλά δεν τα καταφέρνουν

Προσπαθούν να γυρίσουν ανάσκελα

Φαίνεται σαν να προσπαθούν να σκαρφαλώσουν σε μία αόρατη σκάλα

Έτσι αν κάποιος από το πλήρωμα πέσει στη θάλασσα και όλα φαίνονται ΟΚ – μην είστε τόσο σίγουροι.

Καμιά φορά η πιο συνηθισμένη ένδειξη ότι κάποιος πνίγεται είναι ότι δεν μοιάζει να πνίγεται.

Μπορεί να φαίνεται σαν να κολυμπά όρθιος κουνώντας χέρια και πόδια.

 

  • Εικόνα: Paul Cezanne, Λουόμενοι

 

 

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΠροσοχή! Ο πνιγμός δεν μοιάζει με πνιγμό
Περισσότερα

Καλό ταξίδι Πρόεδρε…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Σε ευχαριστούμε για τη συμβολή σου στην ενίσχυση του δημοσιογραφικού επαγγέλματος και στην αυστηρή τήρηση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας.

 

Έφυγε ένας πολύ διακεκριμένος και σεβαστός από όλους Πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών. Ο Γιώργος Αναστασόπουλος ήταν αγαπητός και σεβαστός από όλους ανεξαρτήτως ιδεολογίας. Ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο ο Δημοσιογραφικός Κόσμος ήταν πανίσχυρος και έναντι των μεγαλοεκδοτών και του πολιτικού κόσμου.

 

Κανένας εκδότης δεν μπορούσε να επιβάλει στους δημοσιογράφους ούτε «τι να γράφουν», ούτε εργασιακές σχέσεις που ήσαν εκτός των Συμβάσεων Εργασίας που υπέγραφαν ΕΣΗΕΑ και Ένωση Ιδιοκτητών Εφημερίδων.

 

Ήταν η εποχή που ο Δημοσιογραφικός Κόσμος είχε Δεοντολογία και ασκούσε υπεύθυνη Κριτική στην Εξουσία. Ήταν η εποχή που όλοι οι δημοσιογράφοι ήσαν «μια γροθιά», ασκώντας με Αξιοπρέπεια και Υπευθυνότητα το Δημοσιογραφικό Λειτούργημα.

 

Γνώρισα τον Γιώργο Αναστασόπουλο ως Πρόεδρο όταν περνάγαμε εξετάσεις – προφορικές και γραπτές – για να γίνουμε δημοσιογράφοι – μέλη της πανίσχυρης ΕΣΗΕΑ. Τότε, ενώπιον διακεκριμένων δημοσιογράφων, είχε ρωτήσει την άποψή μου για την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Ένα «πολύ καυτό θέμα». Ευτυχώς που ήμουν οικονομολόγος και από Οικονομική Εφημερίδα και έδωσα σωστές απαντήσεις.

 

Μέχρι να φθάσουμε σε αυτό το στάδιο έπρεπε να είχαμε «Συστατικές Επιστολές» από επαγγελματίες Συναδέλφους και από τον Εκπρόσωπο της Εφημερίδας.

 

Ήταν τιμή μας να μας «συστήνουν» παλαιοί Συνάδελφοι. Αργότερα και εγώ με τη σειρά μου έγραφα συστατικές επιστολές για αξιόλογους συναδέλφους προς το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ.

 

Αργότερα το σύστημα Αξιολόγησης των Δημοσιογράφων καταργήθηκε με ολέθρια αποτελέσματα σε βάρος της Δημοσιογραφίας και κυρίως σε βάρος της Έγκυρης Ενημέρωσης των Πολιτών.

 

Μετά τη θητεία του ως Πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ ο αείμνηστος Αναστασόπουλος ανέλαβε σημαντικές θέσεις και οι Απόψεις του ήσαν σεβαστές, προάγοντας τα Συμφέροντα της Πολιτείας.

 

Με αυτές τις σκέψεις Αγαπητέ Πρόεδρε και Συνάδελφε υποκλινόμαστε με Σεβασμό μπροστά Σου και ευχόμαστε οι Αρχές και το έργο Σου όπως και αυτές των Παλαιών Συναδέλφων, που έχουν ήδη αποδημήσει, να επιστρέψουν και να γίνουν «φάρος» για τα σύγχρονα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

 

Κίμων Στεριώτης
Μέλος της ΕΣΗΕΑ

 

***

 

ΕΔΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

Παναγιώτης ΜήλαςΚαλό ταξίδι Πρόεδρε…
Περισσότερα

Τι πρέπει να γνωρίζουμε για τους κεραυνούς, τις βροντές και τις αστραπές

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Σε όλη τη Γη πέφτουν περίπου 100 κεραυνοί το δευτερόλεπτο. Ο κάθε κεραυνός παράγει τεράστια ισχύ, αλλά η πρακτική αξιοποίησή της είναι αδύνατη εξαιτίας της πολύ μικρής διάρκειας του φαινομένου.

Η ηλεκτρική αγωγιμότητα της ατμόσφαιρας οφείλεται κυρίως στα θετικά και αρνητικά ιόντα που κινούνται μέσα στο ηλεκτρικό της πεδίο. Η αγωγιμότητα του αέρα αυξάνει σε σχέση με το ύψος.

Η διαφορά δυναμικού που προκαλεί τον κεραυνό οφείλεται στα (συνήθως) αρνητικά φορτισμένα ιόντα στα σύννεφα και στα θετικά φορτισμένα ιόντα της ξηράς ή της θάλασσας.

Οι ηλεκτρικές εκκενώσεις που παρατηρούνται στην ατμόσφαιρα ονομάζονται κεραυνοί. Ο κεραυνός συνοδεύεται και από άλλα φαινόμενα: Τις αστραπές και τις βροντές.

Ο κεραυνός λοιπόν δημιουργούνται κατά τη διάρκεια των καταιγίδων. Οφείλεται στη συγκέντρωση σε διαφορετικές περιοχές θετικών και αρνητικών ηλεκτρικών φορτίων. Έτσι, δημιουργείται ηλεκτρικό πεδίο και όταν η έντασή του φτάσει σε μεγάλη τιμή, ξεσπά ο κεραυνός με διάτρηση του αέρα και δημιουργία σπινθήρα.

Κεραυνοί μπορεί να ξεσπάσουν ανάμεσα σε διαφορετικά νέφη, μέσα στο ίδιο νέφος, ανάμεσα σε ένα νέφος και στον αέρα ή από ένα νέφος προς το έδαφος.

Η διαφορά δυναμικού κατά την έκρηξη ενός κεραυνού είναι πολλά εκατομμύρια Volt και η ένταση του ρεύματος δεκάδες χιλιάδες Αμπέρ!

Το μήκος ενός κεραυνού φθάνει έως αρκετά χιλιόμετρα και έχει τεθλασμένη ή κυματοειδή μορφή.

Το πλάτος του σπινθήρα είναι μικρό και φτάνει το πολύ μερικές δεκάδες εκατοστά.

Η διάρκεια που κρατά ο κεραυνός είναι μικρότερη από ένα δευτερόλεπτο, αλλά η θερμοκρασία που αναπτύσσεται είναι 10.000 βαθμοί Κελσίου. Δημιουργεί έντονο ιονισμό των αερίων του αέρα, τα οποία εκπέμπουν φως κατά τη διάρκεια της εκκένωσης (το φαινόμενο της αστραπής). Η υπερβολική θέρμανση του αέρα και η εκτόνωσή του δημιουργεί τον δυνατό κρότο που ονομάζουμε βροντή.

Τα ισχυρά ρεύματα του κεραυνού προκαλούν καταστροφές. Μπορούν να ανάψουν φωτιά στο δάσος, να δημιουργήσουν σοβαρή βλάβη στις ηλεκτρικές γραμμές και να καταστρέψουν απροστάτευτες εγκαταστάσεις.

Ο κεραυνός που χτυπά άνθρωπο είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει το θάνατό του. Κάθε μέρα στον πλανήτη μετρώνται πάνω από 40.000 καταιγίδες οι οποίες δημιουργούν σχεδόν 10.000.000 κεραυνούς!

Επειδή το φως ταξιδεύει πολύ πιο γρήγορα από τον ήχο, μπορούμε να υπολογίσουμε κατά προσέγγιση την απόσταση του σημείου που βρισκόμαστε από το σημείο που εκδηλώθηκε η πτώση κεραυνού.

Πιο αναλυτικά:

Όλες οι καταιγίδες συνοδεύονται από αστραπές και κεραυνούς και επομένως αποτελούν κίνδυνο.
Οι κεραυνοί μπορούν να παρατηρηθούν μέχρι και 15 χιλιόμετρα απόσταση από το σημείο της εντονότερης βροχόπτωσης. Υπάρχει επομένως κίνδυνος κεραυνού ακόμα και σε περιοχές όπου δεν βρέχει ή βρέχει ασθενώς.
Αν ακούτε τις βροντές σημαίνει ότι βρίσκεστε σε περιοχή η οποία είναι αρκετά κοντά ώστε να κινδυνεύετε από κτύπημα κεραυνού.
Οι κεραυνοί μπορεί να είναι θανατηφόροι. Περίπου το 20% των θυμάτων καταλήγουν ενώ περίπου το 70% των επιζώντων παρουσιάζει σοβαρά μακροχρόνια προβλήματα.
Σε οποιαδήποτε περίπτωση μείνετε μακριά από δένδρα.
Αποφύγετε τους τηλεφωνικούς στύλους, τους πυλώνες ενέργειας και γενικά οποιαδήποτε μορφή μεταλλικού σύρματος ή καλωδίου.
Απομακρυνθείτε από περιοχές όπως παραλίες και γενικότερα νερό και αναζητήστε καταφύγιο σε κάποιο κοντινό κτήριο.
Μη χρησιμοποιείτε ποδήλατα ή μοτοσικλέτες.
Εάν βρίσκεστε σε αυτοκίνητο, σταματήστε το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου, σε περιοχή μακριά από δέντρα, και ανάψτε τα προειδοποιητικά φώτα στάσης. Έχετε κλειστά τα παράθυρα και αποφύγετε την επαφή με τα μεταλλικά αντικείμενα του αυτοκινήτου. Το αυτοκίνητο σας προστατεύει από τους κεραυνούς αρκεί να μην ακουμπήσετε κανένα μεταλλικό μέρος.
Αν βρίσκεστε σε μεγάλο υψόμετρο, κατεβείτε γρήγορα σε χαμηλότερο υψόμετρο και αναζητήστε καταφύγιο.
Αν βρίσκεστε σε εσωτερικό χώρο, απομακρυνθείτε από τα παράθυρα, τις πόρτες, από σώματα καλοριφέρ και κάθε είδους σωληνώσεων. Ακόμη, μην ακουμπάτε μικρές ηλεκτρικές συσκευές (π.χ. ραδιόφωνο, στεγνωτήρας μαλλιών κ.λπ.) και μείνετε μακριά από τηλεοράσεις, μπανιέρες και νιπτήρες.

Τι να κάνετε αν κάποιος κοντά σας κτυπηθεί από κεραυνό

Ειδοποιήστε το 166 αμέσως, αναφέροντας ότι έχετε κοντά σας θύμα από πτώση κεραυνού.
Αν το θύμα δεν αναπνέει προσπαθήστε να του κάνετε τεχνικές αναπνοές. Αν η καρδιά του δεν κτυπάει και έχετε τις κατάλληλες γνώσεις επιχειρήστε καρδιοπνευμονική ανάνηψη. Οι άνθρωποι που έχουν κτυπηθεί από κεραυνό δεν φέρουν κανένα φορτίο και επομένως μπορείτε να τους ακουμπήσετε και να τους συνδράμετε άφοβα.

Οδηγίες Προσωπικής Προστασίας από Κεραυνούς

Σε περίπτωση καταιγίδας, μη βγαίνετε έξω. Παραμείνατε μέσα στο σπίτι και αποφύγετε να έχετε επαφή με ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, υδραυλικά εξαρτήματα και τηλέφωνα κινητά και σταθερά (απενεργοποιήστε το κινητό σας).

Εάν είστε έξω κατά τη διάρκεια καταιγίδας, προσπαθήστε να μεταβείτε σε χώρο παρόμοιο με τους παρακάτω:

Αν βρίσκεστε σε κατοικημένη περιοχή, μπείτε σε ένα σπίτι ή άλλο μεγάλο κτήριο (κατά προτίμηση με μεταλλική οροφή)
Πηγαίνετε σε έναν υπόγειο χώρο, όπως μετρό, τούνελ, σπήλαιο
Μπείτε σε κάποιο κλειστό όχημα με μεταλλική οροφή, όπως τρένο, αυτοκίνητο, λεωφορεία κτλ.
Μπείτε σε κλειστή βάρκα ή πλοίο με μεταλλική οροφή ή με αντικεραυνική προστασία
Πηγαίνετε σε κάποιο δρόμο ο οποίος είναι τριγυρισμένος από ψηλά κτήρια

Εάν είναι δυνατόν αποφύγετε τους κάτωθι χώρους, οι οποίοι θα σας προσφέρουν λίγη ή καθόλου προστασία από κεραυνούς:

Μικρά απροστάτευτα κτήρια, αχυρώνες, υπόστεγα
Σκηνές και προσωρινά καταφύγια
Οχήματα ανοιχτά ή με μη-μεταλλική οροφή

Οι παρακάτω χώροι είναι άκρως επικίνδυνοι και πρέπει να αποφεύγονται όσο το δυνατόν περισσότερο:

Κορυφές βουνών, λόφων και ταράτσες κτηρίων
Υπαίθριοι αθλητικοί χώροι, γήπεδα
Υπαίθρια parking
Πισίνες, λίμνες και παραλίες
Μεταλλικοί φράχτες, απλώστρες ρούχων, εναέρια καλώδια, σιδηροδρομικές γραμμές ή άλλες μεταλλικές οδεύσεις που μπορούν να μεταφέρουν τον κεραυνό
Μεμονωμένα δέντρα

Είναι επίσης πολύ επικίνδυνο να βρίσκεστε μέσα ή πάνω στα κάτωθι κατά τη διάρκεια καταιγίδας:

Ανοιχτά τρακτέρ και άλλα γεωργικά οχήματα στο ύπαιθρο
Αυτοκινητάκια του γκολφ, μηχανάκια, ποδήλατα
Ανοιχτές βάρκες (χωρίς κατάρτι)

Δεν είναι πάντα δυνατόν να επιλεγεί η τοποθεσία που θα προσφέρει την καλύτερη δυνατή προστασία από κεραυνό. Ακολουθήστε λοιπόν τις κάτωθι οδηγίες αν έχετε την δυνατότητα επιλογής τοποθεσίας προφύλαξης:

Βρείτε μία χαμηλωμένη περιοχή – αποφύγετε κορυφές και ψηλά μέρη
Βρείτε ένα πυκνό δάσος – αποφύγετε μεμονωμένα δέντρα
Βρείτε ένα κτήριο, σκηνή ή άλλο καταφύγιο σε χαμηλή περιοχή – αποφύγετε απροστάτευτα από κεραυνό κτήρια και καταφύγια σε υψηλές περιοχές

Αν είστε στο ύπαιθρο κατά τη διάρκεια καταιγίδας και δεν υπάρχει δυνατότητα μετάβασής σας σε κάποιο προστατευτικό χώρο, παρόμοιο με αυτούς που αναφέρονται παραπάνω:

Γονατίστε και σκύψτε μπροστά, ακουμπώντας τα χέρια σας στα γόνατά σας.
Μην ξαπλώσετε ή μην ακουμπήσετε τα χέρια σας στο έδαφος.
Μην κρατάτε ομπρέλα.
Απενεργοποιήστε το κινητό σας.
Μη στέκεστε όρθιοι!

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΤι πρέπει να γνωρίζουμε για τους κεραυνούς, τις βροντές και τις αστραπές
Περισσότερα

Στο Συμβούλιο της Ευρώπης η επίθεση στα γραφεία της “Athens Voice”

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ενώσεως Συντακτών ενημέρωσε τη Διεθνή και την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων σχετικά με την επίθεση στα γραφεία της “Athens Voice”. Η Διεθνής και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων προώθησαν την καταγγελία στο Συμβούλιο της Ευρώπης, το οποίο την ανάρτησε στην ηλεκτρονική του πλατφόρμα για την προώθηση και την προστασία της Δημοσιογραφίας και της προσωπικής ασφάλειας των Δημοσιογράφων.

Η ανάρτηση έχει ως εξής:

«Συμβούλιο της Ευρώπης – Ηλεκτρονική Πλατφόρμα για την Προώθηση και την Προστασία της Δημοσιογραφίας και της Προσωπικής Ασφάλειας των Δημοσιογράφων

ΕΛΛΑΔΑ

Κατατέθηκε στις 10 Ιουλίου 2019

Αναρχική ομάδα επιτέθηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα Athens Voice

Πηγή από την οποία πηγάζει η απειλή: Μη κρατική Κατηγορία: Παρενόχληση και εκφοβισμός δημοσιογράφων

Το κράτος δεν έχει απαντήσει ακόμη

Εταίροι: Διεθνής και Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων/ Επιτροπή Προστασίας των Δημοσιογράφων

Στις 4 Ιουλίου 2019, η εβδομαδιαία ελληνική εφημερίδα Athens Voice δέχθηκε επίθεση από την αναρχική ομάδα Ρουβίκωνας, στην πρωτεύουσα της Ελλάδας. Σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων μαζικής ενημέρωσης περίπου 15 επιδρομείς χρησιμοποιώντας λοστούς έσπασαν έπιπλα και εξοπλισμό και πέταξαν μαύρη μπογιά στους τοίχους των γραφείων της εφημερίδας. Η αναρχική ομάδα Ρουβίκωνας ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση στο διαδίκτυο, δηλώνοντας ότι έγινε λόγω ενός αμφιλεγόμενου σχόλιου στα κοινωνικά μέσα, που αναρτήθηκε στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας και αφορούσε το θάνατο μιας γυναίκας αρμενικής καταγωγής, η οποία τραυματίστηκε θανάσιμα όταν προσπάθησε να αποφύγει τον έλεγχο της άδειας παραμονής και εργασίας της. Πριν από πέντε χρόνια, τα γραφεία της Athens Voice υπέστησαν μεγάλες ζημιές, όταν η εφημερίδα δέχθηκε εμπρηστική επίθεση.»

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΣτο Συμβούλιο της Ευρώπης η επίθεση στα γραφεία της “Athens Voice”
Περισσότερα

Φώτης Αγγουλές, “Αυτούς εγώ που τραγουδώ…”

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

“Αυτούς εγώ που τραγουδώ,
Δεν έχουνε φτερά

Δεν τους μεθά καμιά φυγή
δεν τους τραβούν τ’ αστέρια,

έχουνε μια ζεστή καρδιά, δυο ροζιασμένα χέρια,

κι είναι δεμένοι με τη γη.

Απ’ της αυγής το χάραγμα, ως του βραδιού τα θάμπη,

μοχθούν για δυο πικρές ελιές, και μια μπουκιά ψωμί,

ιδρώνουν κι απ’ τον ίδρω τους ανθοβολούνε οι κάμποι,

καίγονται κι απ’ τις φλόγες τους φωτίζεται η ζωή”

***

 

 

Ο Φώτης Χονδρουλάκης (1911 – 27 Μαρτίου 1964), γνωστός με το ψευδώνυμό του Φώτης Αγγουλές, ήταν Έλληνας κομμουνιστής ποιητής, μέλος του ΕΑΜ στα κινήματα της Μέσης Ανατολής και μέλος του «Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας».

Γεννήθηκε στον Τσεσμέ της Μικράς Ασίας. Λίγα χρόνια μετά τη γέννησή του, οι γνωστές βίαιες ιστορικές συνθήκες του στέρησαν το γενέθλιο λίκνο: Στα τρία του χρόνια έγινε για πρώτη φορά προσφυγάκι και στα έντεκά του, με τον τελεσίδικο διωγμό του 1922, ακολούθησε τη μοίρα χιλιάδων άλλων Μικρασιατών και την οριστική εγκατάσταση της οικογένειάς του σε παράγκα στο Φρούριο της Χίου.

Ο Φώτης Αγγουλές εγκατέλειψε το σχολείο στη Β΄ δημοτικού, για να βοηθήσει σε στεριά και θάλασσα τον πατέρα του Σιδερή Χονδρουλάκη. «Αγγουλές» (= παλληκάρι) ήταν το παρατσούκλι με το οποίο ο Φώτης αντικατέστησε το επίθετό του. Η οικογένειά του υπήρξε εύπορη, όμως κατά τον διωγμό των χριστιανών από τη Σμύρνη, παράτησε όλο της το βιος και με ένα καΐκι μαζί με τρεις αδερφές του, τις Ευαγγελία, Αγγέλα και Κυριακούλα, πέρασαν απέναντι στη Χίο. Η Χίος έγινε η δεύτερή του πατρίδα.

Στην ηλικία των 14-15 χρόνων εντυπωσιάστηκε όταν διάβασε μερικά ποιήματα σε κάποια εφημερίδα στο ψαρομανάβικο του πατέρα του (από αυτές που τύλιγαν τα ψάρια). Ήταν η εποχή που ξεκίνησε να γράφει στίχους και να διαβάζει, προσπαθώντας να καλύψει τα μαθησιακά κενά του. Λίγο αργότερα (1928) άφησε την εργασία του πατέρα του και πήγε μαθητευόμενος τυπογράφος στην τοπική εφημερίδα της Χίου Ελευθερία. Η επανασύνδεσή του αυτή, αρχικά με τον γραπτό λόγο, τη στοιχειοθεσία, με τον μαγικό κόσμο των λέξεων και των σκέψεων, αλλά και η επαφή του με τους αρθρογράφους και πνευματικούς της εποχής, τον έχρισαν ποιητή, δημοσιογράφο και εκδότη.

Ο πολιτικός του στιγματισμός

Κατά τη διάρκεια των πολεμικών και πολιτικών αναταραχών της Ελλάδας, ο ανήσυχος Αγγουλές ξεκινά να δημοσιεύει τα δικά του ποιήματα. Μάλιστα, το 1936, μέσα από την εφημερίδα “Αλήθεια”, ένα σατιρικό ποίημά του κατά του δικτάτορα Μουσολίνι, τον έστειλε -από την ντόπια εξουσία – στα δικαστήρια. Εκεί μπορεί να αθωώθηκε, όμως πλέον στιγματίζεται ως «αριστερός» και «επικίνδυνος». Στίγμα που τον ακολουθεί έως και τον θάνατό του. Διάβαζε ακατάπαυστα, αξιοποιώντας τον πλούτο της κεντρικής βιβλιοθήκης «Κοραής», στη Χίο. Δεν δίστασε μάλιστα να παρακαλέσει τον διευθυντή της να του επιτρέψει να διανυκτερεύει εκεί, προκειμένου να κερδηθεί ο χρόνος της μάθησης που είχε στερηθεί από την αποχώρησή του στο σχολείο.

Στα δεκαοκτώ του μόλις χρόνια, εξέδωσε την «Καμπάνα», την πρώτη του σατιρική εφημερίδα. Τρία χρόνια μετά συνέχισε με την εβδομαδιαία εφημερίδα «Μιχαλού», μέσα από την οποία δημοσίευσε ένα καυστικό σχόλιο που αφορούσε δύο περιώνυμους καθηγητές του Γυμνασίου Αρρένων Χίου και αυτή υπήρξε η αιτία που ο Αγγουλές γνώρισε τη φυλακή για πρώτη φορά.

Ο Αγγουλές είχε δώσει σαφές στίγμα της κατοπινής ποιητικής φυσιογνωμίας του και του αγωνιστικού του πνεύματος, από πολύ νωρίς, από την προπολεμική δεκαετία. Η Καρυωτακική μελαγχολία, υπήρξε μια από τις σημαντικές επιρροές του, από τα πρώτα του εντατικά διαβάσματα. Αδελφωνόταν με τη λαϊκή του προέλευση, βάσει της οποίας (ιδιαίτερα πρώιμα) οδηγήθηκε στο ποίημα-διαμαρτυρία. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των στίχων του και η αριστερή του ιδεολογία διαμόρφωσαν με σταθερότητα ένα είδος ποιητή, που ακροβάτησε ανάμεσα στην ευαισθησία, τον σαρκασμό και τη δυσφορία από την αδικία των κοινωνικών συνθηκών.

Το έργο του

Εξέδωσε τρεις ποιητικές συλλογές, την προπολεμική περίοδο: Την «Αμαβασιά» (1934), τις «Κραυγές στον ήλιο» και τους «Μενεξέδες» (1938). Παράλληλα επιμελήθηκε τη λαογραφική συλλογή «Ο λαός της πατρίδας μου», που την αποτελούσαν λαϊκά δίστιχα και τραγούδια από τον Τσεσμέ. Λίγο καιρό αργότερα, με μια ομάδα συνεργατών και έπειτα μόνος, κυκλοφόρησε το λογοτεχνικό περιοδικό «Το νησί». Το ποιητικό σύμπαν του Φώτη Αγγουλέ, εκφράστηκε μέσα από τους τίτλους και τα εξής έργα του: «Αμαβασιά» (η νύχτα, αμέσως μετά τη χάση του φεγγαριού), «Πορεία μέσα στη νύχτα» (1958), «Κραυγές στον ήλιο» (1938), «Φωνές» (1943), «Φλόγες του δάσους» (1946), «Φουτσιγιάμα» (1962), «Μενεξέδες» (1938), «Οπτασίες στην έρημο» (1943), «Εντελβάις» (1946).

Ο Στρατιώτης Ποιητής Φώτης Αγγουλές

Ο Φώτης Αγγουλές βρέθηκε στη Μέση Ανατολή, ως βοηθητικός λόγω των φρονημάτων του, σαλπιστής, ασυρματιστής και αποσπασμένος στο τυπογραφείο του Πατριαρχείου της Ιερουσαλήμ. Εκεί τύπωνε το ψυχαγωγικό περιοδικό του στρατού «Ελλάς». Αργότερα μετετέθη στο κυβερνητικό γραφείο τύπου του Καΐρου, όπου την ίδια εποχή βρίσκονταν εκεί και ο Γιώργος Σεφέρης, ως προϊστάμενος του γραφείου. Στο Κάιρο παντρεύτηκε την Έλλη Κυριαζή, μια Ελληνίδα της Αιγύπτου, δασκάλα της γαλλικής, αλλά μαζί έμειναν μόνο πέντε μήνες. Στη Μέση Ανατολή, πέραν των ξένων αντιπάλων, υπήρξαν έντονες πολιτικές συγκρούσεις μεταξύ των Ελλήνων και των προσφύγων. Ο Φώτης Αγγουλές συνελήφθη μαζί με άλλους δημοκράτες αξιωματικούς και στρατιώτες, και οδηγήθηκαν σε διάφορα στρατόπεδα και φυλακές. Με την αποφυλάκιση, το 1946, ο Φώτης Αγγουλές επαναπατρίζεται, δίχως όμως να επιτραπεί η επιστροφή και στη σύζυγό του.

Η επιστροφή στη Χίο

Με την επιστροφή του στη Χίο, τον ανέμεναν νέες διώξεις. Το 1948, ευρισκόμενος με τους συντρόφους του Μιχάλη Βατάκη και Γιάννη Τράτση μέσα σε μία φουντάνα στον Βροντάδο της Χίου, όπου κρυφά τύπωναν φυλλάδια, συνελήφθησαν. Οι σύντροφοί του εκτελέστηκαν, ενώ εκείνος καταδικάστηκε σε 12 χρόνια ειρκτή, γνωρίζοντας έτσι αλλεπάλληλες φυλακές. Αποφυλακίστηκε το 1956 από την Κέρκυρα και επέστρεψε στη Χίο. Η άρνησή του να υπογράψει «δήλωση μετανοίας», υπήρξε η αιτία που τον παρακολουθούσε η ασφάλεια όπου και αν βρισκόταν, ενώ συχνά δεχόταν απειλές. Ξεκίνησε να εργάζεται στην εφημερίδα “Χιακός λαός”. Εκεί τύπωσε την ποιητική του συλλογή του Πορεία στη νύχτα, ενώ είχαν προηγηθεί οι Φλόγες του δάσους, Φουτσιγιάμα, Ποιήματα.

Οι κακουχίες και οι ασθένειες τον οδήγησαν στον θάνατο. Ο Φώτης Αγγουλές πέθανε από οξύ πνευμονικό οίδημα μέσα στο επιβατηγό πλοίο «Κολοκοτρώνης», ταξιδεύοντας από τη Χίο στον Πειραιά, στις 27 Μαρτίου 1964, σε ηλικία 53 ετών.

  • Φωτογραφία: Στη βρύση για νερό, καθημερινή αγγαρεία (Μέτσοβο, 1913)
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΦώτης Αγγουλές, “Αυτούς εγώ που τραγουδώ…”
Περισσότερα

Επιζήσασα του Άουσβιτς πέθανε κατά τη διάρκεια επίσκεψης στον τόπο του μαρτυρίου της

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Η Εύα Μόζες Κορ, μια επιζήσασα του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς και του διαβόητου γιατρού του Γιόζεφ Μένγκελε, πέθανε στην Πολωνία στη διάρκεια επίσκεψής της στον τόπο του μαρτυρίου της, σύμφωνα με πηγές που επικαλείται η Guardian.

Η γεννημένη στη Ρουμανία Κορ, η οποία ίδρυσε το Μουσείο των Κεριών στην Ιντιάνα των ΗΠΑ και αφιέρωσε όλη της τη ζωή στην ενημέρωση του κόσμου για το Ολοκαύτωμα, ήταν 85 ετών.

«Με βαθιά θλίψη σας ανακοινώνουμε τον θάνατο της Εύα Κορ, μιας επιζήσασας του Ολοκαυτώματος, υπερμάχου της συγχώρεσης και ιδρύτριας του ‘Μουσείου των Κεριών και του Ολοκαυτώματος και Κέντρου Ενημέρωσης’”, ανέφερε το μουσείο στον λογαριασμό του στο Twitter.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, η Κορ πέθανε την Πέμπτη στην Κρακοβία της νότιας Πολωνίας στη διάρκεια της ετήσιας επίσκεψης που διοργανώνει το μουσείο και η οποία περιλαμβάνει και επίσκεψη στο Άουσβιτς, στο πρώην ναζιστικό στρατόπεδο που βρίσκεται στη γειτονική κωμόπολη Όσβιετσιμ.

«Μόλις πριν από πέντε ημέρες είχαμε καταγράψει την μαρτυρία της Εύα Κορ, μιας επιζήσασας του Άουσβιτς για τα αρχεία του Μουσείου του Άουσβιτς. Σήμερα πληροφορηθήκαμε την είδηση του θανάτου της», ανέφερε από την πλευρά του το Μουσείο του Άουσβιτς στο Twitter.

«Συντετριμμένος σας ενημερώνω ότι η Εύα Κορ πέθανε και θα ταφεί στις ΗΠΑ», δήλωσε χθες στο AFP με γραπτό του μήνυμα ο επικεφαλής ραβίνος της Πολωνίας, Μίχαελ Σούντριχ.

«Να συγχωρείτε τους χειρότερους εχθρούς σας», έλεγε σε ένα βιντεοσκοπημένο μήνυμά της κατά την τελευταία της επίσκεψη στο Μουσείο του Άουσβιτς, την οποία είχε ανεβάσει στην επίσημη σελίδα του στο Facebook.

«Διέφυγα από τη ναζιστική Γερμανία. Ελπίζω οι ΗΠΑ να μη γυρίσουν την πλάτη στους πρόσφυγες. Την ίδια στιγμή που συγχώρεσα τους Ναζί, ένιωσα απελευθερωμένη από το Άουσβιτς και από όλη την τραγωδία που είχα βιώσει», έλεγε.

Η Κορ έλεγε επίσης ότι για εκείνην, το να δίνει κάποιος μάχη κατά των φυλετικών προκαταλήψεων που μπορούν να οδηγήσουν στη γενοκτονία, είναι το ίδιο απλό με το να «αντιμετωπίζουμε αλλήλους με σεβασμό και με δίκαιο τρόπο».

«Δεν χρειάζονται μεγάλοι νόμοι ή κυβερνήσεις γι’ αυτό».

Η Κορ είχε καταθέσει το 2015 στη δίκη του πρώην αξιωματικού των SS, του αποκαλούμενου «λογιστή του Άουσβιτς», ο οποίος καταδικάστηκε για τον ρόλο του στις μαζικές δολοφονίες που διέπραξαν οι Ναζί στο στρατόπεδο θανάτου του Άουσβιτς κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Γκρένινγκ, ο οποίος πέθανε πέρυσι σε ηλικία 96 ετών, είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση τεσσάρων ετών ως συνεργός σε δολοφονία συμβάλλοντας στην αποστολή, την άνοιξη 1944, 300.000 Εβραίων της Ουγγαρίας στους θαλάμους αερίων του Άουσβιτς.

Ο Όσκαρ Γκρένινγκ πέθανε χωρίς να έχει ξεκινήσει να εκτίει την ποινή του.

Στη διάρκεια της δίκης η Κορ είχε περιγράψει την εμπειρία της στα χέρια του Μένγκελε, του επονομαζόμενου «Αγγέλου του Θανάτου», ο οποίος είχε εμμονή με τα δίδυμα.

Εκείνη, μαζί με την δίδυμη αδελφή της Μίριαμ, ήταν 10 ετών και κατάφεραν να επιζήσουν από τις μυστηριώδεις φονικές ενέσεις που έκανε συστηματικά στα παιδιά ο Μένγκελε.

Η Κορ είχε ανακαλέσει ότι κάποια φορά που είχε υψηλό πυρετό είδε στο προσκέφαλό της τον Μένγκελε να «γελάει σαρκαστικά».

«Τι κρίμα που είναι τόσο μικρή. Έχει μόλις δύο εβδομάδες ζωής», είχε πει ο Μένγκελε, σύμφωνα με την κατάθεσή της.

Εκείνη τότε είχε συρθεί στο πάτωμα, επειδή δεν μπορούσε να περπατήσει, και είχε πάει να βρει την αδελφή της στην οποία ο Μένγκελε είχε κάνει ένεση με μια ουσία για να σταματήσει την ανάπτυξη των νεφρών της.

«Αν είχα πεθάνει, η Μίριαμ θα είχε δολοφονηθεί με μια ένεση στην καρδιά της. Ο Μένγκελε θα είχε κάνει τη νεκροτομή», είχε καταθέσει η Κορ.

Στις 27 Ιανουαρίου του 1945 οι δύο αδελφές παρακολουθούσαν τους Ρώσους στρατιώτες να απελευθερώνουν το Άουσβιτς.

«Χαμογελούσαν. Μας έδωσαν σοκολάτες, μπισκότα και αγκαλιές. Αυτή ήταν η πρώτη γεύση της ελευθερίας μας».

Οι γονείς της και δύο άλλες αδελφές της πέθαναν στα στρατόπεδα του θανάτου.

Το Άουσβιτς-Μπίρκεναου κατασκευάστηκε από τη ναζιστική Γερμανία στην υπό την κατοχή της Πολωνία. Με πάνω από ένα εκατομμύριο Εβραίους να έχουν εξοντωθεί εκεί μεταξύ του 1940 και του 1945 το στρατόπεδο έγινε σύμβολο της γενοκτονίας των Εβραίων της Ευρώπης από τον Αδόλφο Χίτλερ.

Περισσότεροι από 100.000 άλλοι άνθρωποι εξοντώθηκαν εκεί, περιλαμβανομένων μη Εβραίων Πολωνών, Ρομά, Σοβιετικών κρατουμένων πολέμου και αντιστασιακών κατά των ναζιστών.

  • Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΕπιζήσασα του Άουσβιτς πέθανε κατά τη διάρκεια επίσκεψης στον τόπο του μαρτυρίου της
Περισσότερα

Αντί για ψηφοδέλτιο, έριξε στην κάλπη έναν στίχο του Βαμβακάρη…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Οι εκλογές έχουν πολλά απρόοπτα και οπωσδήποτε οι εφορευτικές επιτροπές στα εκλογικά τμήματα της χώρας έχουν δει πολλά αστεία «άκυρα» ψηφοδέλτια.

Στην προκειμένη περίπτωση, ένα ευτράπελο και εμπνευσμένο ποίημα αντίκρισαν οι άνθρωποι που καταμετρούσαν τις ψήφους σε εκλογικό τμήμα του Βύρωνα.

 

 

Με σκωπτική διάθεση και τη συνήθη καχυποψία του λαού απέναντι στους πολιτικούς, ένας ψηφοφόρος θυμήθηκε τον παρακάτω στίχο του Μάρκου Βαμβακάρη από το τραγούδι του 1935, «Ο Μάρκος υπουργός»:

«Θα βάλω υποψήφιος / πρωθυπουργός να γίνω / και μία ζωή τεμπέλικα / να τρώω και να πίνω».

Μάλιστα, αυτός ή αυτή που επινόησε το ποίημα δεν περιορίστηκε να το γράψει πάνω σε κάποιο ψηφοδέλτιο, αλλά έφερε μαζί του χαρτί το οποίο είχε το σκίτσο μιας τίγρης…

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΑντί για ψηφοδέλτιο, έριξε στην κάλπη έναν στίχο του Βαμβακάρη…
Περισσότερα

Η ΕΣΗΕΑ καταδικάζει την επίθεση στα γραφεία της εφημερίδας Athens Voice

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

“Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ καταδικάζει με κατηγορηματικό τρόπο την επίθεση στα γραφεία τη εφημερίδας «ATHENS VOICE» από δήθεν επαναστάτες που εμφανίζονται ως «τιμωροί».

Τα θεσμικά όργανα της ΕΣΗΕΑ αντιμετωπίζουν το θέμα που προέκυψε με την καταδικαστέα ανάρτηση της εφημερίδας. Τίποτε, όμως, δεν δικαιολογεί βίαιες επιθέσεις εναντίον του Τύπου.

Πριν από πέντε χρόνια η ΕΣΗΕΑ είχε καταδικάσει και πάλι τον εμπρησμό των γραφείων της εφημερίδας. Δυστυχώς η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται ως φάρσα, αλλά ως μια χυδαία μορφή τρομοκράτησης.

Η βία και η απόπειρα φίμωσης του Τύπου ανήκουν στις πρακτικές του ολοκληρωτισμού. Η Ένωση Συντακτών βρίσκεται σταθερά απέναντι σ’ αυτά τα φαινόμενα. Θα αγωνιστούμε σθεναρά εναντίον εκείνων που επιθυμούν με τη βία να εγκαθιδρύσουν το σκοταδισμό. Οι Έλληνες δημοσιογράφοι έχουν αποδείξει ότι δεν φοβούνται και δεν πτοούνται από τη βία και τις απειλές. Είμαστε δίπλα στους συναδέλφους μας αντιστεκόμενοι στη βαρβαρότητα”.

∼∼∼

Επίσης, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες, πανεπιστημιακοί κ.α. υπογράφουν το κείμενο συμπαράστασης στην ATHENS VOICE μετά την επίθεση στα γραφεία της.

Κοντά σ’ αυτούς ενώνει τη φωνή του και το catisart.gr:

«Για μια ακόμα φορά η Athens Voice δέχθηκε τη βία των τραμπούκων, για μια ακόμα φορά η ελεύθερη ενημέρωση δέχθηκε την επίθεση αυτόκλητων μασκοφόρων τιμωρών που θέλουν να επιβάλουν τις δικές τους αντιδημοκρατικές αντιλήψεις με τρομοκρατικές μεθόδους.

Ένα έντυπο που έχει υπερασπιστεί με πάθος την ανεξαρτησία του, έχει ασκήσει κριτική στην κυβέρνηση και στα κόμματα, έχει σταθεί με συνέπεια απέναντι στη μισαλλοδοξία και στον αυταρχισμό, έχει υπερασπιστεί χωρίς εκπτώσεις τα ατομικά δικαιώματα κι έχει αντιπαρατεθεί στις ρατσιστικές αντιλήψεις που διακινεί η ακροδεξιά, είναι φυσικό και αναμενόμενο να ενοχλεί.

Η υπεράσπισή του, η αλληλεγγύη προς τους εργαζόμενους από εμάς τους αναγνώστες, αποτελεί δημοκρατικό καθήκον αλλά και υπεράσπιση του δικού μας δικαιώματος στην ελεύθερη ενημέρωση. Αποτελεί ταυτόχρονα αντίσταση στην πρακτική της βίας που θέλουν να επιβάλουν οι οπαδοί της τρομοκρατίας καλυμμένοι με τον μανδύα μιας ψευδεπίγραφης προοδευτικότητας.

Η Δημοκρατία μας δεν τους έχει ανάγκη αλλά έχει ανάγκη ελεύθερες φωνές όπως της Athens Voice».

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ

Γιάννης Αδαμάκης, ζωγράφος

Κυριάκος Αθανασιάδης, συγγραφέας

Παύλος Αθανασόπουλος, δικηγόρος

Θοδωρής Αθερίδης, ηθοποιός – σκηνοθέτης

Διαμαντής Αϊδίνης, εικαστικός

Νίκος Αλιβιζάτος, συνταγματολόγος

Νίκος Αμανίτης, δημοσιογράφος

Νότης Ανανιάδης, δημοσιογράφος

Δημήτρης Αντωνίου, ιστορικός

Λεωνίδας Αντωνόπουλος, δημοσιογράφος

Γιάννης Αναστασάκος, μηχανολόγος ηλεκτρολόγος

Τάκης Αναστόπουλος, πολιτικός επιστήμων

Μαριέττα Απέργη, οικονομολογος

Αριέλα Ασσέρ, ψυχαναλύτρια

Όλγα Αυγουστάτου, εκπαιδευτικός

Βασίλης Βαμβακάς, πανεπιστημιακός

Άννυ Βιτσέντζου, δημοσιογράφος

Χάρης Βλαβιανός, συγγραφέας

Γιώργος Γερόλυμπος, φωτογράφος

Θανάσης Γεωργακόπουλος, δημοσιογράφος

Βένα Γεωργακοπούλου, δημοσιογράφος

Ρούλα Γεωργακοπούλου, συγγραφέας

Γεράσιμος Γεωργάτος, πολιτικός επιστήμων

Μαρία Γεωργίου, δημοσιογράφος

Λίνα Γιάνναρου, δημοσιογράφος

Κατερίνα Γκαγκάκη, επικοινωνιολόγος

Μανώλης Γκαζής, πολιτικός μηχανικός

Μυρσίνη Γκανά, ποιήτρια

Σωτήρης Γκορίτσας, σκηνοθέτης

Ιωάννης Γρηγοριάδης, καθηγήτης – Πανεπιστήμιο Bilkent, Άγκυρα

Άννα Δαμιανίδη, δημοσιογράφος

Μελίνα Δασκαλάκη, δημοτική σύμβουλος Αθηναίων

Γιώργος Δεπόλλας, φωτογράφος

Περικλής Δημητρολόπουλος, δημοσιογράφος

Γιάννης Δημητριάδης, μουσικός

Αποστόλης Δημητρόπουλος, Δρ εκπαιδευτικής πολιτικής

Γιάννα Διάκου – Αλιβιζάτου, δικηγόρος

Προκόπης Δούκας, δημοσιογράφος

Απόστολος Δοξιάδης, συγγραφέας

Αρίστος Δοξιάδης, οικονομολόγος

Καλή Δοξιάδη

Αλεξία Έβερτ, δημοτική σύμβουλος

Νίνο Ελματζόγλου, τηλεοπτικός παραγωγός

Αντιγόνη Ζόγκα, συγγραφέας

Σταύρος Θεοδωράκης, πολιτικός / δημοσιογράφος

Μαργαρίτα Ιωαννίδου, συγγραφέας

Σπύρος Καβουνίδης, πολιτικός μηχανικός

Στέφανος Καβαλλιεράκης, ιστορικός

Ελιζαμπέτα Καζαλότι, δημοσιογράφος

Ρούλα Καλαρά, φιλόλογος

Στάθης Καλύβας, καθηγητής πολιτικής επιστήμης Οξφόρδη

Ηλίας Κανέλης, δημοσιογράφος

Νόνη Καραγιάννη, δημοσιογράφος

Γιώργος Κακλίκης, πρέσβης επι τιμή

Γιάννης Καλογήρου, καθηγητής ΕΜΠ

Ορέστης Καλογήρου, καθηγητής φυσικής ΑΠΘ

Εύα Καραϊτίδη, εκδότρια -Εστία

Παντελής Καψής, δημοσιογράφος

Τριαντάφυλλος Καρατράντος, πολιτικός επιστήμονας

Μαρία Κοκκίνου, αρχιτέκτων

Θοδωρής Καρούνος, ηλεκτρονικός

Δημήτρης Κ. Κατσούδας, πολιτικός επιστήμων

Βάσω Κιντή, καθηγήτρια φιλοσοφίας ΕΚΠΑ

Μαρία Κοζάκου, δημοσιογράφος

Ζέφη Κόλια, συγγραφέας

Ανδρέας Κούρκουλας, αρχιτέκτων – καθηγητής ΕΜΠ

Ξένια Κουναλάκη, δημοσιογράφος

Κώστας Κούρκουλος, δικηγόρος

Κώστας Κυριακόπουλος, δημοσιογράφος

Μιχάλης Κυριακίδης, δ/της σύνταξης της «Μεταρρύθμισης»

Βαγγέλης Λιαλιούτης, δημοσιογράφος

Μυρτώ Λιαλιούτη, δημοσιογράφος

Οντίν Λιναρδάτου, δημοσιογράφος

Πάνος Λουκάκος, δημοσιογράφος

Χαρά Λουκάκου, δημοσιογράφος

Νίκη Λυμπεράκη, δημοσιογράφος

Πάσχος Μανδραβέλης, δημοσιογράφος

Βασίλης Μαρκής, Επίτιμος Πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος

Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, ηθοποιός / σκηνοθέτης

Ρίτσα Μασούρα, δημοσιογράφος

Θανάσης Μαυρίδης, εκδότης Liberal

Γιάννης Μεϊμάρογλου, εκδότης Μεταρρύθμισης

Αχιλλέας Μητσός, καθηγητής Πανεπιστημίου

Μιχάλης Μητσός, δημοσιογράφος

Ιωάννα Μουσελίμη, δημοσιογράφος

Κατερίνα Μπακογιάννη, δημοσιογράφος

Γιολάντα Μπαλαούρα, ηθοποιός

Kωστής Μπιτζάνης, πρόεδρος του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων, διευθύνων σύμβουλος της Τεχνόπολης

Άγγελος Ναστούλης, υποψήφιος διδάκτωρ ΕΚΠΑ

Δημήτρης Ξενάκης, εκδότης InsideStory

Δημήτρης Οικονομάκης, μουσικός

Δημήτρης Οικονομίδης, πολιτικός μηχανικός

Ρωμανός Οικονομίδης, ηλεκτρολόγος – μηχανικός

Σπύρος Πανταζής, δικηγόρος

Παναγής Παναγιωτόπουλος, πανεπιστημιακός

Θεόδωρος Πανάγος, συγγραφέας

Χάιμ Πολίτης, μηχανολόγος – μηχανικός

Ειρήνη Παπαγεωργίου, δικηγόρος

Λίνα Παπαδάκη, δημοσιογράφος

Ανδρέας Παπαδόπουλος, δημοσιογράφος

Ζαΐρα Παπαληγούρα, καθηγήτρια Πανεπιστημίου

Γιώργος Παπαλιός, τέως πρόεδρος ΕΚΚ

Γεωργία Παπανδρέου, δημοσιογράφος

Γιάννα Παναγοπούλου, δικηγόρος

Γιάννης Παπανικολάου, οικονομολόγος

Νίνα Μαρία Πασχαλίδου, δημοσιογράφος

Μανουέλα Παυλίδου, Γ.Γραμματέας Ιδρύματος «Μελίνα Μερκούρη»

Σπύρος Πέγκας, Εντεταλμένος σύμβουλος Τουρισμού και Διεθνών Σχέσεων του Δήμου Θεσσαλονίκης και πρόεδρος της Μητροπολιτικής Αναπτυξιακής ΑΕ

Ανδρέας Πετρουλάκης, σκιτσογράφος

Νίκος Πορτοκάλογλου, τραγουδοποιός

Μαργαρίτα Πουρνάρα, δημοσιογράφος

Γίτσα Πολυδωρίδη, καθηγήτρια ΕΜΠ

Νίκος Πολυδωρίδης, καθηγητής ΕΜΠ

Χριστίνα Πουλίδου, δημοσιογράφος

Πέπη Ραγκούση, δημοσιογράφος

Χρήστος Ράμμος, τ. αντιπρόεδρος συμβουλίου Επικρατείας

Κώστας Ρεσβάνης, δημοσιογράφος

Λαμπρινή Ρόρη, πολιτική επιστήμων, Πανεπιστήμιο Exeter

Τέλης Σαμαντάς, δημοσιογράφος

Μαρία Σαμπατακάκη, ιστορικός

Όλγα Σελλά, δημοσιογράφος

Σίλας Σεραφείμ, ηθοποιός

Άκης Σκέρτσος, Σύμβουλος πολιτικής στρατηγικής

Μαρία Στρατηγάκη, αντιδήμαρχος Δήμου Αθηναίων

Λεονί Σταφυλά, δημοσιογράφος

Μαργετίνα Στεφανάκου, δικηγόρος

Λιλή Σφήκα – Παπαγιαννάκη

Γιώργος Στόγιας, εκπαιδευτικός – συγγραφέας

Κατερίνα Σχινά, δημοσιογράφος

Δημήτρης Π. Σωτηρόπουλος, πανεπιστημιακός, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

Τάσος Τέλλογλου, δημοσιογράφος

Νικόλας Τζήμας, πολιτικός επιστήμονας

Νικόλας Τζίμος, πολιτικός επιστήμονας

Γιώργος Τζιρτζιλάκης, αρχιτέκτονας – Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Έλενα Τοπάλη, ποιήτρια

Κική Τριανταφύλλη, δημοσιογράφος

Μαρία Τσάκου, νομικός, Amagi radio

Κίμων Φραγκάκης, δημοσιογράφος

Βασίλης Φραντζολάς, πολιτικός μηχανικός, δοκιμαστής και σύμβουλος ελαιολάδου

Κωνσταντίνος Χαμπίδης, μηχανικός

Αλεξάνδρα Χαριτάτου, ιστορικός – μουσειολόγος

Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, ηθοποιός

Νίκος Χλέπας, καθηγητής ΕΚΠΑ

Κώστας Χλωμούδης, καθηγητής Πανεπιστημίου

Μαρία Χούκλη, δημοσιογράφος

Χρήστος Χωμενίδης, συγγραφέας

Βάσω Ψιμούλη, ιστορικός

Δημήτρης Ψυχογιός, δημοσιογράφος

∼∼∼

Για την Ιστορία, ωστόσο, δημοσιεύουμε και την ανακοίνωση για την ανάρτηση στην Athens Voice, στις 2 Ιουλίου 2019, με την οποία είχε εκφράσει την αγανάκτησή της η ΕΣΗΕΑ:

“Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ εκφράζει την αγανάκτησή του για το ύφος, αλλά και το μήνυμα που εκπέμπει η ανάρτηση στο inbox της ηλεκτρονικής εφημερίδας «ATHENS VOICE», το οποίο αναφερόταν σε μια εργαζόμενη γυναίκα που πέθανε τόσο άδικα, γιατί ενώ ζούσε στην Ελλάδα 25 περίπου χρόνια, δεν είχε νομιμοποιηθεί, εργαζόταν πότε ως αποκλειστική, πότε ως καθαρίστρια σε σπίτια και νοσοκομεία για να επιβιώσει και στην προσπάθειά της να ξεφύγει τη σύλληψη έχασε τη ζωή της.

Η ανάρτηση αυτή είναι δόλια προσβολή νεκρού και σαφής παραβίαση των Κανόνων Δεοντολογίας που η ΕΣΗΕΑ αγωνίζεται για να τηρούνται από όλα τα Μέσα Ενημέρωσης και από όλους τους δημοσιογράφους.

Η δημοσιογραφία ως επάγγελμα, αλλά και κοινωνικό λειτούργημα, οφείλει με ευλάβεια να αντιμετωπίζει ισότιμα τους πολίτες, χωρίς διακρίσεις εθνικής καταγωγής, φύλου, φυλής, θρησκείας, πολιτικών φρονημάτων, οικονομικής κατάστασης και κοινωνικής θέσης και να σέβεται την προσωπικότητα, την αξιοπρέπεια και το απαραβίαστο της ιδιωτικής ζωής των πολιτών. Αυτός είναι βασικός κανόνας Δεοντολογίας.

Η παραβίαση του κανόνα αυτού από την «ATHENS VOICE» είναι χαρακτηριστική.

Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ που δεσμεύεται από τις αρχές του Καταστατικού και της Δεοντολογίας, έχει υποχρέωση να τονίσει προς όλες τις κατευθύνσεις ότι, οποιαδήποτε παραβίαση των κανόνων αυτών θα αποτελέσει αντικείμενο ελέγχου από τα αρμόδια όργανα της ΕΣΗΕΑ”.

 

  • Η εικονογράφηση είναι του Δημήτρη Χαντζόπουλου για το κείμενο συμπαράστασης στην ATHENS VOICE.
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΗ ΕΣΗΕΑ καταδικάζει την επίθεση στα γραφεία της εφημερίδας Athens Voice
Περισσότερα

H “Ναυτεμπορική” σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Δυσοίωνοι είναι οι καιροί για τις εφημερίδες. Η “Ναυτεμπορική”, μία από τις ιστορικότερες εφημερίδες της χώρας, μπαίνει σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ένωσης Συντακτών, τα χρέη της εφημερίδας οδηγούν σε ειδική διαχείριση και απαγόρευση εκποίησης, επιβάρυνσης ή διάθεσης οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου της εφημερίδας και τη διενέργεια συμψηφισμών, μέχρις ότου συζητηθεί η αίτηση για να τεθεί η εφημερίδα υπό καθεστώς ειδικής διαχείρισης. Η υπόθεση θα συζητηθεί τον Σεπτέμβριο.

Επομένως, μία ακόμα ιστορική εφημερίδα, η «Ναυτεμπορική», οδηγείται σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης. Η Τράπεζα EUROBANK κατέθεσε σχετική αίτηση στο Πρωτοδικείο Αθηνών, η οποία πρόκειται να συζητηθεί στις 24 Σεπτεμβρίου 2019.

Με απόφασή της η Πρόεδρος του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, μετά την αίτηση της Τράπεζας, έκανε δεκτή τη λήψη προσωρινών μέτρων κατά της εφημερίδας «Ναυτεμπορική» ανέστειλε όλες τις διώξεις και διέταξε την απαγόρευση εκποίησης, επιβάρυνσης ή διάθεσης οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου της εφημερίδας και τη διενέργεια συμψηφισμών, μέχρις ότου συζητηθεί η αίτηση για να τεθεί η εφημερίδα υπό καθεστώς ειδικής διαχείρισης.

Από την αναστολή των μέτρων εξαιρούνται όλοι οι εργαζόμενοι της παραπάνω εφημερίδας, καθώς και οι τραπεζικοί λογαριασμοί της εταιρείας που είναι απαραίτητοι για την καθημερινή λειτουργία της. Αυτό σημαίνει ότι η πληρωμή των δεδουλευμένων των εργαζομένων θα πρέπει να συνεχίζεται κανονικά. Αποκλειστική υπεύθυνη για την κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η εφημερίδα είναι η εκδότρια εταιρεία. Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο διακινούσε σενάρια εισόδου στρατηγικού επενδυτή, ο οποίος θα τακτοποιούσε τις οφειλές και θα έδινε προοπτική. Κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ αλλά αντίθετα το συγκεκριμένο σενάριο χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά για να ασκηθεί πίεση στους εργαζόμενους.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ ζητεί να υπάρχει έλεγχος στον τρόπο διάθεσης των χρηματικών εισροών της εφημερίδας και δηλώνει ότι θα είναι σύμμαχος σε όλους τους αγώνες για τη διεκδίκηση των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων.

 

 

Η “Ναυτεμπορική” ιδρύθηκε το 1924, από τους αδελφούς Αθανασιάδη σηματοδοτώντας την εμφάνιση του οικονομικού Τύπου στην Ελλάδα. Η πρώτη έκδοσή της ήταν με τον τίτλο «Ναυτικόν και Εμπορικόν Δελτίον» στις 4 Απριλίου του 1924 με έδρα τον Πειραιά. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής διέκοψε την έκδοσή της και επανεκδόθηκε στις 8 Μαρτίου του 1945. Στις 2 Αυγούστου του 1948 μετονομάστηκε σε «Ναυτεμπορική» και μετέφερε την έδρα της στην Αθήνα όπου και συνεχίζεται έκτοτε η έκδοσή της σε μικρό σχήμα (0.35×0,25).

Υπήρξε πρώτη σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα μεταξύ των οικονομικών εφημερίδων της Ελλάδας, πρώτη σε κερδοφορία, πρωτοπόρος σε διεθνείς συνεργασίες με ένα από τα δημοφιλέστερα site του ελληνικού Διαδικτύου, βραβευμένο με το Grand Ermis και το Ermis Gold στην κατηγορία Best Media Site. Ταυτόχρονα η “Ναυτεμπορική” προσφέρει στους συνδρομητές της περισσότερες από 30 ειδικές (B2B) εκδόσεις το χρόνο καθώς και το τριμηνιαίο περιοδικό Digital Business.

Επιπλέον, εξέδιδε πέντε εβδομαδιαία ένθετα: eWorking για το ηλεκτρονικό επιχειρείν και την τεχνολογία, Executive για τη αγορά στελεχών επιχειρήσεων, Real Estate για την ελληνική και ξένη κτηματαγορά, Τέχνη & Ζωή για τον πολιτισμό και το ευ ζην και ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ για την ανάπτυξη και διοίκηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Επίσης εκδίδει τα τριμηνιαία περιοδικά, High Life ανδρικό life style, Speed n Style για το αυτοκίνητο και τον ετήσιο τουριστικό οδηγό.

Το εξαώροφο κτήριο της Ναυτεμπορικής βρίσκεται επί της οδού Λένορμαν 205, στον Κολωνό.

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουH “Ναυτεμπορική” σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης
Περισσότερα