Χειρόγραφα

Αγάπησε και Φρόντισε το Σώμα σου

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Αγαπώ το σώμα μου και το φροντίζω σημαίνει ότι αποβάλω βλαβερές συνήθειες και υιοθετώ έναν υγιεινό τρόπο ζωής που σέβεται τον οργανισμό μου και τις ανάγκες του. Το σώμα μας μιλά. Ας μην αγνοήσουμε τα μηνύματά του.

Λέμε ΝΑΙ
Στον έλεγχο του σωματικού βάρους +
Στη σωματική άσκηση +
Στα ψάρια και τα πουλερικά +
Στα προϊόντα της μάνας γης (φρούτα, λαχανικά, όσπρια, ελαιόλαδο) +

Λέμε ΟΧΙ
– Στο κάπνισμα
– Στην υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ
– Στην άνευ όρων παράδοση στον… καναπέ
– Στα λιπαρά, στις επεξεργασμένες τροφές, στη ζάχαρη.
– Στην υπερκατανάλωση κόκκινου κρέατος.

Και μην ξεχνάμε: Το καλύτερο δώρο στον εαυτό μας είναι ο ετήσιος προληπτικός έλεγχος. Η πρόληψη δεν γεννά την ασθένεια αλλά προσφέρει μία έγκυρη διάγνωση.

Πηγή: http://akoslife.com

  • Πίνακας: La Toilette, 1896, Henri de Toulouse-Lautrec
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΑγάπησε και Φρόντισε το Σώμα σου
Περισσότερα

Οι “Κανόνες της Ζωής” από τον Στέφανο Ξενάκη

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

“Να κοιμάσαι νωρίς. Η μέρα ξεκινάει από το βράδυ. Πριν πας για ύπνο να έχεις οργανώσει την επόμενη μέρα. Με χαρτί και μολύβι. Μην την αφήνεις στην τύχη. Οι μέρες γίνονται μήνες και οι μήνες γίνονται χρόνια. Μια φορά ζεις. Τίμα την. Να έχεις τετράδιο με στόχους. Να το τηρείς ευλαβικά. Να τους σκαλίζεις και να τους ξαναγράφεις. Αυτοί είναι ο μπούσουλας της ζωής σου. Γενικά να γράφεις. Σου κάνει καλό. Αλαφραίνει την ψυχή σου.

Να ξυπνάς νωρίς. Πολύ νωρίς. Εάν το μυαλό σου θέλει να χουζουρέψει να μην το ακούς. Να μάθεις να μη διαπραγματεύεσαι με το μυαλό σου. Να περνάει το δικό σου. Να κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να του χαμογελάς. Και να του μιλάς όμορφα. Φίλος σου είναι. Ο καλύτερος που έχεις. Να κατεβαίνεις για περπάτημα ή για τρέξιμο όπου κι αν μένεις. Τουλάχιστον για 20 λεπτά. Ζεσταίνει τις μηχανές σου. Να ακούς κάτι την ώρα που περπατάς. Εμπνευσμένες ομιλίες. Εμπνευσμένους ανθρώπους. Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Να χαμογελάς σε αυτούς που συναντάς. Να τους λες καλημέρα. Κι ας μη σου λένε. Κάποιο λόγο θα ’χουν. Να κοιτάς την ομορφιά τριγύρω σου. Παντού υπάρχει. Να φτιάχνεις ένα όμορφο πρωινό. Όχι μόνο για σένα. Να μπαίνεις στο ντους και να το απολαμβάνεις. Να αφήνεις τις σκέψεις έξω. Να ντύνεσαι όμορφα.

Να φροντίζεις τον εαυτό σου σαν να ήταν ο σημαντικότερος άνθρωπος στον κόσμο. Είσαι. Απλά δε στο ’παν. Να βρίσκεις 15 λεπτά για να διαβάζεις. Κάθε μέρα. Περιόρισε τα social. Μην ανοίξεις τηλεόραση. Είναι ψέμα ότι δεν υπάρχει χρόνος. Εσύ θα τον βρεις. Κανείς δεν στον χαρίζει. Όπως και τη ζωή. Να πηγαίνεις στη δουλειά σου με κέφι. Ακόμα κι αν δεν τη γουστάρεις. Αν χρειαστεί να βρεις άλλη. Όσο είσαι εκεί όμως να την τιμάς. Έτσι τιμάς τον εαυτό σου. Να παραδίδεις 10Χ τον μισθό σου. Ακόμα κι αν είναι μικρός. Για σένα το κάνεις. Να δουλεύεις ομαδικά. Και να ζεις συλλογικά. Δεν γίνεται αλλιώς. Να τρως δεκατιανό. Να σε προσέχεις σαν τα μάτια σου. Μια μπανάνα, ή ένα μήλο. Μην παραμυθιάζεσαι. Εύκολο είναι. Να κάνεις παρέα με τους καλύτερους. Αυτούς που έχουν κάτι παραπάνω από σένα. Αυτό που θέλεις. Μην τους φοβάσαι. Μην τους ζηλεύεις. Αυτοί θα σε πάνε παραπάνω. Γίνεσαι αυτός που κάνεις παρέα. Βάλε τον πήχη ψηλά. Να χαίρεσαι με τη χαρά του άλλου”.

 

 

Ο Στέφανος Ξενάκης είναι πτυχιούχος του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ) κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου (ΜΒΑ) από το Manchester Business School.

Ύστερα από πολυετή σταδιοδρομία στο χώρο των ΜΜΕ και της Διαφήμισης, αποφάσισε να ασχοληθεί αποκλειστικά με το δικό του πάθος, την τέχνη της ζωής.

Συγγραφέας, αφοσιωμένος στην αυτοβελτίωση και την προσωπική εξέλιξη, τις οποίες υπηρετεί παθιασμένα, με τα κείμενα και τις διαλέξεις του.

 

 

ΤΟ ΔΩΡΟ
ΕΝΑ ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΘΑΥΜΑΤΩΝ
ΞΕΝΑΚΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ
Εκδόσεις Key Books

Κάθε μέρα είναι ένα Δώρο.
Να το ανοίγεις. Μην το πετάς.
Η Ζωή η ίδια είναι Δώρο.
Να τη ζεις. Μην την προσπερνάς.
TO ΔΩΡΟ εκτυλίσσεται μέσα από μια σειρά καθημερινών ιστοριών, μια σειρά θαυμάτων που συμβαίνουν σε όλους μας. Αυτά που συχνά τα προσπερνάμε.
Διαβάζοντας τη μία ιστορία μετά την άλλη, αργά αλλά σταθερά, θα βυθιστείς στον εσωτερικό σου κόσμο, θα αναμετρηθείς με τις αποφάσεις που έχεις πάρει, με τον τρόπο με τον οποίο σκέφτεσαι, με τον τρόπο με τον οποίο ζεις. Και δεν θα ξεχάσεις ούτε στιγμή ότι η ζωή η ίδια είναι Δώρο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

 

  • Αρχική εικόνα: Paul Signac, 1893-95, Au temps d’harmonie
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΟι “Κανόνες της Ζωής” από τον Στέφανο Ξενάκη
Περισσότερα

«Το τραγούδι της ειρήνης» του Κώστα Βίρβου για την απελευθέρωση της Αθήνας στις 12 Οκτωβρίου 1944

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

«Το τραγούδι της ειρήνης»

 

Κι ω! να ξαναβγεί ο ήλιος
για να φύγει η καταχνιά
πόσο δάκρυ πόσο αίμα
έφτυσε αυτή η γενιά.
*
Και στη ρημαγμένη γη
χαρωπή χτυπά η καμπάνα
και το γέλιο ξαναρθεί
στη χαροκαμένη μάνα.
*
Της ειρήνης το τραγούδι
τραγουδήστε μ’ ένα στόμα
στα σκαλιά να μπει λουλούδι
στο καψαλισμένο χώμα.

***

Οι στίχοι ανήκουν στον Κώστα Βίρβο από το έργο του «Καταχνιά». Τη μουσική έγραψε ο Χρήστος Λεοντής το 1964. Τραγούδησε ο Στέλιος Καζαντζίδης, η Μαρινέλλα και παιδική χορωδία.

 

***

«Η απελευθέρωση της Αθήνας» είναι χαρακτικό του Τάσσου (1945)

 

Παναγιώτης Μήλας«Το τραγούδι της ειρήνης» του Κώστα Βίρβου για την απελευθέρωση της Αθήνας στις 12 Οκτωβρίου 1944
Περισσότερα

Το πρώτο αποτεφρωτήριο στην Ελλάδα άρχισε να λειτουργεί στη Ριτσώνα

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Δεκατρία χρόνια μετά την πρώτη ψήφιση του νομοσχεδίου για την καύση των νεκρών ξεκίνησε η λειτουργία του αποτεφρωτηρίου στη Ριτσώνα, περίπου 74 χλμ. μακριά από την Αθήνα.

Με νόμο του 2014, η ίδρυση και λειτουργία των αποτεφρωτηρίων επιτρεπόταν μόνο από τους δήμους ή τα νομικά τους πρόσωπα. Τελικά, αυτό το πρόβλημα ξεπεράστηκε αργότερα με σχετική ρύθμιση.

«Η ίδρυση και η λειτουργία του πρώτου Κέντρου Αποτέφρωσης Νεκρών στη Ριτσώνα αποτελεί ένα ιστορικό γεγονός, αποτελεί ιστορική αλλαγή για τα ταφικά έθιμα της Ελλάδας. Μέχρι σήμερα χιλιάδες οικογένειες μετέφεραν στη Βουλγαρία και σε άλλες χώρες τούς οικείους τους, των οποίων η τελευταία επιθυμία ήταν η αποτέφρωση. Με τεράστιο οικονομικό και συναισθηματικό κόστος. Υπολογίζουμε ότι κάθε χρόνο ένα ποσό 2,5 έως 3 εκατ. ευρώ «έφευγε στο εξωτερικό», δήλωσε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Αποτέφρωσης, Αντώνης Αλακιώτης.

 

 

 

Η εγκατάσταση δημιουργήθηκε με ιδιωτικά κεφάλαια, και συνολικά υπάρχουν επτά ιδιοκτήτες. Η Ελληνική Εταιρεία Αποτέφρωσης, που προώθησε επί πολλά χρόνια τη δημιουργία αποτεφρωτηρίου στην Ελλάδα, είναι ένας από αυτούς και κατέχει το 30% της επιχείρησης.

«Η αποτέφρωση σαν επιλογή έχει γίνει τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα προσφιλής γιατί απαλλάσσει τις οικογένειες από την απάνθρωπη εμπειρία της εκταφής, από την κατασκευή ενός τάφου που θα καταστραφεί σε τρία χρόνια, από την υποχρέωση για την παραμονή των οστών στα κοιμητήρια και της πληρωμής 40 έως 100 ευρώ ετησίως. Γενικά η αποτέφρωση είναι πιο οικονομική και συναισθηματικά ανώδυνη. Με την κατάσταση που βιώνουν οι οικογένειες στα νεκροταφεία των μεγάλων πόλεων, τις υποχρεωτικές εκταφές στα τρία χρόνια, όλο και μεγαλύτερος αριθμός ανθρώπων στην Ελλάδα επιλέγουν την αποτέφρωση. Δεν έχουμε επίσημα στοιχεία σχετικά με το πόσες αποτεφρώσεις γίνονται στο εξωτερικό, αλλά εκτιμούμε ότι φτάνουν τις χίλιες», σημειώνει ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Αποτέφρωσης.

Το Σωματείο Ιδιοκτητών Γραφείων Τελετών της Αθήνας, στέκεται θετικά απέναντι στη δημιουργία αποτεφρωτηρίων στην Ελλάδα, αλλά εκτιμά ότι ο αριθμός των αποτεφρώσεων είναι μικρός.

«Είναι κάτι θετικό, είναι κάτι που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα μετά από 13 χρόνια από την πρώτη ψήφιση του νομοσχεδίου. Όλη η Ευρώπη έχει κρεματόρια, σαφώς και η δημιουργία ενός στην Ελλάδα είναι κάτι καλό», υποστηρίζει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο πρόεδρος του Σωματείου, Αθανάσιος Κωστόπουλος.

 

 

 

Η θέση της Εκκλησίας

 

Το 2014 με απόφαση της Ιεράς Συνόδου εστάλη εγκύκλιος στις Μητροπόλεις, η οποία απαγόρευε την τέλεση της νεκρώσιμης ακολουθίας και του μνημόσυνου σε όσους επέλεγαν την καύση.
Το 2016 η Ιερά Σύνοδος πήρε εκ νέου θέση, τονίζοντας σε ανακοίνωση που εξέδωσε ότι δεν είναι «αξιοπρεπές για τον νεκρό να καεί σε κλίβανο». Η Ιερά Σύνοδος αρνείται ότι είναι αξιοπρεπές για τον νεκρό να καεί σε κλίβανο και να θρυμματιστεί σε μίξερ και δεν διακρίνει ιδιαίτερες διαφορές «της σύγχρονης αποτέφρωσης νεκρών και της διαδικασίας ανακύκλωσης απορριμμάτων».

 

 

 

 

H αποτέφρωση στην Ευρώπη

 

Η πρακτική της καύσης των νεκρών ακολουθείται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες πάνω από έναν αιώνα. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ολλανδίας, όπου η πρώτη αποτέφρωση έγινε το 1914. Στα 100 χρόνια που ακολούθησαν το ποσοστό έναντι των ενταφιασμών έφτασε το 63%, σύμφωνα με ρεπορτάζ του εγχώριου Τύπου.
*
Στη Βρετανία το ποσοστό των αποτεφρώσεων ακολουθεί ανοδική πορεία εδώ και δεκαετίες. Από το 34,7% το 1960, έφτασε στο 77,05% το 2017, όπως δείχνουν τα στοιχεία της Εταιρείας Αποτέφρωσης της Μεγάλης Βρετανίας.
*
Ιδιαίτερα δημοφιλής είναι η πρακτική και στις Σκανδιναβικές Χώρες. Τα ποσοστά έναντι των ενταφιασμών είναι 36% στη Νορβηγία, 51% στη Φινλανδία, 70% στη Σουηδία και 76% στη Δανία. Η αποτέφρωση επιλέγεται περισσότερο στις μεγάλες πόλεις, που έχουν πρόβλημα χώρου στα νεκροταφεία και όχι τόσο στην περιφέρεια όπου δεν υφίσταται το πρόβλημα. Σε όλες τις μεγάλες πόλεις, όλων των χωρών της Σκανδιναβίας, κυμαίνεται από 70% μέχρι 90%.
*
Παρόμοιο είναι το σκηνικό και στη Γαλλία. Η αποτέφρωση είναι διαδικασία που επιλέγεται από τη μειοψηφία στις αγροτικές περιοχές, όπου δεν υπάρχει ζήτημα χώρου στα νεκροταφεία, αλλά αποκτά ολοένα και περισσότερους υποστηρικτές στα αστικά κέντρα. Το 1979 μόνο το 1% των νεκρών αποτεφρώνονταν. Το 2012 το ποσοστό έφτασε το 32% στην επικράτεια και το 45% στο Παρίσι.
*
Στην Ιρλανδία το υψηλό κόστος των ενταφιασμών σε συνδυασμό με την έλλειψη χώρων επίσης έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των αποτεφρώσεων την τελευταία δεκαετία. Υπάρχουν συνολικά πέντε κρεματόρια, τρία εκ των οποίων βρίσκονται στο Δουβλίνο.
*
Στην Ισπανία το ποσοστό αυξήθηκε από 16% (2006) στο 36% μέσα σε μια δεκαετία. Περισσότερες από τις μισές αποτεφρώσεις συνολικά της χώρας γίνονται στη Βαρκελώνη.
*
Τέλος, στην Ουγγαρία η αποτέφρωση έχει φτάσει να είναι συνηθέστερη του ενταφιασμού τα τελευταία χρόνια. Το 2016 αποτεφρώθηκε το 60% των νεκρών σε όλη τη χώρα συνολικά, ενώ το ποσοστό κυμαίνεται από 70-90% στη Βουδαπέστη.

Παναγιώτης ΜήλαςΤο πρώτο αποτεφρωτήριο στην Ελλάδα άρχισε να λειτουργεί στη Ριτσώνα
Περισσότερα

Δημήτρης Κουρούμπαλης. Σεμινάριο διασκευής πεζού για σενάριο και παράσταση

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ο ηθοποιός και συγγραφέας Δημήτρης Κουρούμπαλης και ο IANOS πραγματοποιούν σεμινάριο με αντικειμενικό στόχο τη διασκευή πεζού για σενάριο και παράσταση.
Όπως μας λέει ο ηθοποιός: «Κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου θα περιηγηθούμε σε πεζά κείμενα τα οποία φέρουν θεμελιώδεις ιδέες, απόψεις και νοήματα και θα προσπαθήσουμε να τους δώσουμε τη ζωή που περιμένει κανείς να δει σε μια παράσταση, σε μια ταινία ή σε ένα τηλεοπτικό επεισόδιο.
»Σκοπός του μαθήματος είναι να ερευνήσουμε τους τρόπους με τους οποίους το πεζό κείμενο, είτε αυτό είναι μυθιστόρημα, είτε δοκίμιο, είτε ακόμα και ποίημα, μετατρέπεται αρχικά σε σενάριο ή θεατρικό κείμενο, που στη συνέχεια θα ερμηνευτεί από τον ηθοποιό. Εντοπίζουμε τη θεατρικότητα στον αφηγηματικό λόγο και μαθαίνουμε να ξεχωρίζουμε μέσα στο κείμενο τα σημεία που έχουν δραματουργικό ενδιαφέρον».
***
Το σεμινάριο θα ακολουθήσει το εξής εκπαιδευτικό πλάνο:
•Εισαγωγή στα βασικά στοιχεία δραματουργίας με παραδείγματα.
•Πρώτες απόπειρες συγγραφής διαλόγων και σκηνών.
•Αναφορά σε θεατρικές παραστάσεις, ταινίες και τηλεοπτικές σειρές που βασίζονται σε βιβλία.
•Συγκριτική ανάλυση των διαφορών μεταξύ τηλεοπτικού και θεατρικού κειμένου.
•Ανάλυση τρόπων διασκευής.
•Επιλογή λογοτεχνικών και μη κειμένων προς διασκευή.
•Διασκευή και συγγραφή νέου κειμένου από τους συμμετέχοντες.
•Υποκριτική επεξεργασία των κειμένων – οι συμμετέχοντες γίνονται οι ηθοποιοί

***
Σε κάθε συνάντηση οι συμμετέχοντες θα καλούνται να κάνουν γραπτές ασκήσεις σχετικές με την ύλη που έχει παρουσιαστεί στην παράδοση. Οι ασκήσεις θα είναι σύντομες διαλογικές φόρμες, μικρές αφηγηματικές παράγραφοι, επεξεργασία κειμένου και θα παρουσιάζονται από τους συμμετέχοντες στην αίθουσα διδασκαλίας.
Ο τελικός στόχος επιτυγχάνεται σε τρία επίπεδα:
1. Διαφορετική ανάγνωση του πεζού κειμένου με εστίαση στο δραματουργικό του ενδιαφέρον.
2. Εισαγωγή στις τεχνικές συγγραφής τηλεοπτικού σεναρίου και κειμένου για θεατρική παράσταση.
3. Βιωματική κατανόηση της υποκριτικής τέχνης μέσω της συγγραφής και της ανάγνωσης των κειμένων του σεμιναρίου.
***
Μετά το τέλος του σεμιναρίου παρέχεται βεβαίωση παρακολούθησης.
Έναρξη: Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2019, 17:30-20:30
Διάρκεια μαθημάτων: Δέκα τρίωρα απογευματινά μαθήματα (30 ώρες διδασκαλίας)
Ημέρα και ώρα μαθημάτων: Πέμπτη 17:30-20:30
Δίδακτρα: 340 ευρώ για νέες εγγραφές και 300 ευρώ για φοιτητές, άνεργους και απόφοιτους προηγούμενων κύκλων.
***
IANOS Σεμινάρια
Τηλέφωνο: 2103217929
e-mail: ergastiria@ianos.gr
Σταδίου 24, Αθήνα
Μετρό σταθμός «Πανεπιστήμιο»

***

Συνέντευξη με τον Δημήτρη Κουρούμπαλη

***

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΡΟΥΜΠΑΛΗ

 

***

 

ΕΔΩ Η ΑΙΤΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ

Παναγιώτης ΜήλαςΔημήτρης Κουρούμπαλης. Σεμινάριο διασκευής πεζού για σενάριο και παράσταση
Περισσότερα

Η ΕΣΗΕΑ κηρύσσει 24ωρη απεργία σε όλα τα ΜΜΕ αύριο Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ο κλάδος του Τύπου δεν έχει περιθώριο να χάσει άλλα εργασιακά δικαιώματα. Το πολυνομοσχέδιο που προωθείται εξουδετερώνει στοιχειώδη εργαλεία υπεράσπισης των εργαζομένων απέναντι σε εργοδοτικές αυθαιρεσίες.

Με τις ρυθμίσεις που προωθούνται:

Δυσχεραίνεται η προσφυγή στον Οργανισμό Μεσολάβησης Εργατικών Διαφορών (ΟΜΕΔ), και επιβάλλονται δυσμενείς μεταβολές στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την υπογραφή, την εφαρμογή, την υποχρεωτικότητα και επεκτασιμότητα των Σ.Σ.Ε. θέτοντας σε κίνδυνο τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
Ενθαρρύνεται η μερική και η εκ περιτροπής απασχόληση, με τη δεύτερη να υπολογίζεται επί του ετήσιου χρόνου εργασίας. Προβλέπεται συγκεκριμένα ότι μπορεί ο εργοδότης και ο εργαζόμενος να «συμφωνήσουν», για ορισμένο ή αόριστο χρόνο τη μετατροπή της πλήρους σε μερική απασχόληση, καθώς και σε κάθε μορφή εκ περιτροπής απασχόληση. Ο δημοσιογραφικός κλάδος γνωρίζει πλέον πολύ καλά τις εκβιαστικές συνθήκες κάτω από τις οποίες συνάπτονται τέτοιες «συμφωνίες».
Προβλέπεται, επίσης, «ρήτρα εξαίρεσης» από την κλαδική σύμβαση για επιχειρήσεις υπό το πρόσχημα των «οικονομικών δυσκολιών».
Εγκαινιάζεται η δημιουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών, στις οποίες «νόμιμα» θα καταστρατηγείται κάθε εργατικό δικαίωμα, δίνοντας στους εργοδότες τη δυνατότητα σύναψης τοπικών συμβάσεων κάτω από τις κλαδικές.
Κατόπιν τούτων το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ κηρύσσει 24ωρη απεργία στο πλαίσιο των πανελλαδικών κινητοποιήσεων που αποφάσισαν Ομοσπονδίες, Εργατικά κέντρα και συνεργαζόμενες Ενώσεις στον χώρο του Τύπου για την Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου 2019 και από ώρα 06.00 έως ώρα 06:00 της Πέμπτης 3-10-2019 σε όλα τα δημόσια και ιδιωτικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ενάντια στις μνημονιακές παρεμβάσεις που προωθεί το «αναπτυξιακό» πολυνομοσχεδίου και υπονομεύουν διαλυτικά τις Ελεύθερες Συλλογικές Διαπραγματεύσεις, υποβαθμίζοντας καίρια τη θέση και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Η ΕΣΗΕΑ κατά τη διάρκεια της διαβούλευσης-εξπρές, που προηγήθηκε, προσήλθε σε διάλογο με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας και κατέθεσε σχετικό υπόμνημα με τις προτάσεις της. Απάντηση έως σήμερα δεν έλαβε.

Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ τονίζει προς πάσα κατεύθυνση, ότι η κατάθεση και η ψήφιση του πολυνομοσχεδίου ως έχει θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε κλιμάκωση των απεργιακών κινητοποιήσεων. Καλεί τους συναδέλφους σε μαζική συμμετοχή στην αυριανή απεργία, ετοιμότητα και εγρήγορση.

Εξαιρούνται μόνον οι δημοσιογράφοι που θα καλύψουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις.

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΗ ΕΣΗΕΑ κηρύσσει 24ωρη απεργία σε όλα τα ΜΜΕ αύριο Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου
Περισσότερα

Αλέξης Μπίστικας: «Το φιλί»

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Τω καιρώ εκείνω βρισκόμουν για λίγες μέρες στην πατρίδα, μακριά από τη χώρα των σπουδών μου. Στο νησί, η δίψα μου για ήλιο μούλιασε με βροχή και άνεμο. Μέναμε σε ένα χαμηλό σπίτι στη μέση ενός αγριεμένου κήπου. Το δικό μου δωμάτιο ήταν ανεξάρτητο. Παραδινόμουν σε έναν ύπνο βαθύ και ασυμβίβαστο.

Τα χτυπήματα της καμπάνας με βρήκαν πάνω από το κρεβάτι μου να εκτελώ ιλιγγιώδεις ταλαντώσεις στο σκοτάδι. Το νερό άφησε το πρόσωπό μου σε ένα απόγεμα που είχε μαλακώσει από τη βροχή και, αδύναμο να σκεφτεί, είχε αρπαχτεί από τα χτυπήματα της καμπάνας. Το σπίτι ήταν άδειο. Οι άλλοι έλειπαν στη γειτονική πόλη, χαμένοι στη λατρεία των παχύσαρκων θεών τους.

Παραμέρισα τη σκουριασμένη εξώπορτα και πάτησα τα υγρά λουλούδια του κήπου (θυμήθηκα πως «άκου» σημαίνει «μύρισε» στην τοπική διάλεκτο). Πλησίασα τα χτυπήματα της καμπάνας και τις ψαλμωδίες.

 

Αλέξης Μπίστικας (1964 – 29 Σεπτεμβρίου 1995).

Το εκκλησάκι ήταν βαμμένο με τις μπογιές των καϊκιών και φωτισμένο δυνατά. Εγώ περίμενα την κατάνυξη που μου έλειπε από τους άλλους, μα οι γυναίκες μιλούσαν δυνατά και σκουντιόντουσαν. Η ανδρική παρουσία ήταν: ο παπάς, οι ψαλτάδες και, κλεισμένα στο ιερό, τα παπαδοπαίδια που είχαν φορέσει άμφια πάνω από τα σορτς, και είχαν ανταλλάξει τα αεροβόλα για τα ιερά σκεύη. Αραιά και πού μόνο έμπαινε ένας άντρας, άναβε κερί σαν παραστράτημα, κι έφευγε αμέσως.

Ήταν εκεί κι ο άγιός μου ανάμεσα σε άλλες εικόνες, ένας φτωχοντυμένος νεαρός. Οι ψαλμωδίες και τα Ευαγγέλια τσιτσιριζόντουσαν στην τοπική προφορά, όταν μπήκε στην εκκλησία λίγος παγωμένος αέρας. Η μαυροντυμένη γυναίκα πίσω μου είπε: «Πού είσαι παιδί μου τόση ώρα, όπου να ‘ναι θα βγει ο Σταυρός».

Στεκόταν αναμαλλιασμένος μέσα στην πρώτη του εφηβεία. Στο ξεβαμμένο δέρμα λάμπανε δύο μεγάλα μάτια. Τα χείλια λαχανιασμένα, οι μπούκλες βρεμμένες, ασουλούπωτα ρούχα, χέρια και γόνατα πληγιασμένα στην αγριότητα ομαδικών παιχνιδιών. Τον ανάγκασαν να έρθει να προσκυνήσει, κι αυτός αργοπόρησε για ένα τελευταίο κυνηγητό. Μα αν ήτανε τοιχογραφία, θα ταίριαζε σε υπόγεια σπηλιά της θάλασσας.

«Άντε προχώρα τώρα» ακούγεται η μάνα, και εκείνος διστάζει ανάμεσα στις εικόνες, και σταματά μπροστά σε μία. Τα πόδια ανασηκώνονται, τα χείλια ενώνονται, και ο μικρός δίνει ένα δυνατό φιλί στην εικόνα του αγίου μου. Η θερμότητα αναβλύζει και ανθίζει στο πρόσωπό μου. Ο νεοφερμένος έρχεται και στέκεται ανάμεσα στη μάνα του και μένα. Είναι ακόμα λαχανιασμένος και η χλιαρή ανάσα του μπλέκεται με τη λειτουργία. Περνάει ώρα. Η μουσική, το λιβάνι, οι εικόνες, και, ξανά, από το πορτάκι λίγος παγωμένος νυχτερινός αέρας.
Δρασκέλισα βιαστικά τις γυναίκες και βγήκα. Το προαύλιο ήταν άδειο. Ο χωματόδρομος έρημος. Δεν ήταν πουθενά. Το υγρό χώμα μύριζε δυνατά. Πέρα έλαμπε μια PIZZA ένα RESTAURANT, ένα BAR. Δωμάτια έφεγγαν στο φως της τηλεόρασης. Από μακριά ερχόταν επαναληπτικός ο ρυθμός μιας DISCOTEQUE. Στο γυρισμό τα χέρια μου κρέμονταν άδεια και αδύναμα.

Το χαμηλό μας σπίτι περίμενε στο τέλος του δρόμου. Πέρασα τη σκουριασμένη εξώπορτα και ετοιμάστηκα να αντιμετωπίσω τους άλλους, που είχαν πια επιστρέψει από το γλέντι τους.

 

***

 

-Το κείμενο και η μεγάλη φωτογραφία είναι από την Οδό Πανός, τεύχος 78, Μάρτιος 1995

 

-Η μικρή φωτογραφία είναι από filmfestival.gr

Παναγιώτης ΜήλαςΑλέξης Μπίστικας: «Το φιλί»
Περισσότερα

«Shanah Tovah» – Καλή Εβραϊκή Πρωτοχρονιά

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

«Ρος Ασσανά». Rosh Hashanah είναι η Πρωτοχρονιά στα Εβραϊκά. Είναι κινητή εορτή, εκ του λόγου ότι το εβραϊκό ημερολόγιο είναι σεληνοηλιακό.

Ο εορτασμός είναι διήμερος και ξεκινά το δειλινό της πρώτης ημέρας του μήνα Τισρί (29 Σεπτεμβρίου το 2019, σύμφωνα με το Γρηγοριανό Ημερολόγιο) και λήγει το σούρουπο της μεθεπομένης ημέρας (1 Οκτωβρίου 2019, σύμφωνα με το Γρηγοριανό Ημερολόγιο). Το εβραϊκό σύστημα χρονολόγησης έχει ως αφετηρία του το έτος 3761 π.Χ., το υποτιθέμενο έτος κτήσεως του κόσμου από τον Θεό. Άρα, από σήμερα οι Εβραίοι γιορτάζουν την Πρωτοχρονιά του έτους 5775 από της κτήσεως του κόσμου.

 

 

Η Εβραϊκή Πρωτοχρονιά έχει έντονο θρησκευτικό χαρακτήρα, σε αντίθεση με τον κοσμικό χαρακτήρα της Πρωτοχρονιάς των χριστιανών. Είναι περίοδος προσευχής και μετάνοιας για τον πιστό, που πρέπει να ζητήσει συγχώρεση από συγγενείς και φίλους για τις αμαρτίες του της χρονιάς που φεύγει. Στις συναγωγές διαβάζεται η ιστορία του γενάρχη των Ιουδαίων Αβραάμ και ακούγεται ο μελαγχολικός και θρηνητικός ήχος του σοφάρ, ενός τελετουργικού οργάνου από κέρας κριαριού, που υπενθυμίζει στους πιστούς το περιστατικό της θυσίας του Αβραάμ και τους καλεί σε πνευματική επαγρύπνηση.

Οι Εβραίοι γιορτάζουν την Πρωτοχρονιά τρώγοντας ένα ειδικά φτιαγμένο τσουρέκι (challah), που συμβολίζει τη συνέχεια της ζωής, καθώς και μήλα βουτηγμένα σε μέλι, για να είναι γλυκό και υγιές το νέο έτος. Το τραπέζι περιλαμβάνει γεύματα με σπανάκι, μαυροφάσουλα, χουρμάδες, κολοκύθια και πράσο, τροφές που αναφέρονται στο Ταλμούδ. Το ποτό που κυριαρχεί είναι το κρασί. Ο παραδοσιακός χαιρετισμός του διημέρου είναι «Shanah Tovah» (Σανά Τοβά = Καλή Χρονιά).

***

Έβαλε το χέρι στην τσέπη της ποδιάς της, του έδωσε ένα μεγάλο κομμάτι φρέσκο ψωμί και του έδειξε το κανάλι. Ο Μπέντο την ευχαρίστησε και, καθώς εκείνη απομακρυνόταν, χτύπησε το μέτωπό του με το χέρι και μουρμούρισε, «Τασλίχ». «Απίστευτο, είναι Ρος Ασσανά - πώς το ξέχασα;». Γνώριζε πολύ καλά την τελετή του Τασλίχ. Για πολλούς αιώνες οι κοινότητες των Εβραίων τελούσαν μια ακολουθία για το Ρος Ασσανά πλάι στις όχθες τρεχούμενου νερού και στο τέλος της πετούσαν ψωμί στο νερό. Θυμήθηκε τα λόγια των Γραφών: «Ο Κύριος θα μας υποδεχτεί εν αγάπη. θα καλύψει τις ανομίες μας. Θα πετάξετε όλες τις αμαρτίες τους στα βάθη της θάλασσας». (Μιχαίας 7:19) – Απόσπασμα από «Το Πρόβλημα Σπινόζα» του Ίρβιν Γιάλομ

***

Η Εβραϊκή Πρωτοχρονιά έρχεται να θυμίσει στους πιστούς τη δημιουργία του κόσμου αλλά κυρίως είναι μία ευκαιρία να γυρίσουν πίσω τον χρόνο και να δουν τις καλές και τις κακές τους πράξεις. Να κάνουν μία ανασκόπηση των πράξεων και των λόγων τους και να ζητήσουν άφεση και συγχώρεση έτσι ώστε ο επόμενος χρόνος να τους βρει καθαρούς και εξαγνισμένους από κάθε αμαρτία. Στη διάρκεια του Ρος Ασσανά, ο Θεός αντιμετωπίζεται ως ο απόλυτος κριτής ο οποίος θα αποφασίσει για την τύχη του ανθρώπου μέσα στην επόμενη χρονιά.

Οι περισσότεροι Εβραίοι επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες για τη χρονιά που έρχεται και προετοιμάζονται για το Γιομ Κιπούρ, δηλαδή τη Μέρα του Εξιλασμού η οποία και αποτελεί μία από τις σημαντικότερες γιορτές του Ιουδαϊσμού. Εάν κάποιος είναι γραμμένος στη λίστα των Newsletters εβραϊκών οργανισμών, αυτές τις ημέρες θα βομβαρδίζεται από emails για ευχές και καθοδήγηση. Στο εβδομαδιαίο Newsletter του οργανισμού Jewish Women’s Archive, οι συντάκτες προτείνουν τις εξής τρεις ερωτήσεις εν όψει της νέας χρονιάς: 1) Τι θα ήθελες να είχες κάνει διαφορετικά τον περασμένο χρόνο και για ποιο πράγμα είσαι περήφανος; 2) Έπραξες σύμφωνα με τη συνείδησή σου και τις αρχές σου; 3) Τι ελπίζεις για τη νέα χρονιά;

 

 

Οι προσευχές

Οι συναγωγές γεμίζουν από πιστούς οι οποίοι προσεύχονται και ψέλνουν χωρία της Παλαιάς Διαθήκης. Εάν κάποιος επισκεφτεί μία συναγωγή την πρώτη ημέρα της Πρωτοχρονιάς, θα ακούσει να ψέλνουν όλοι μαζί ύμνους από τη Γένεση (κυρίως το μέρος όπου η Σάρα και ο Αβραάμ, έπειτα από χρόνια αγώνα για την απόκτηση ενός παιδιού καταφέρνουν να αποκτήσουν τον Ισαάκ) αλλά και προσευχές από το εβραϊκό βιβλίο προσευχών, το Mahzor.

Το Σοφάρ

Το Ρος Ασσανά έχει συνδεθεί με τον ήχο του σοφάρ. Το σοφάρ είναι το κέρατο κριαριού το οποίο ηχεί για να σημάνει την έναρξη της εβραϊκής Πρωτοχρονιάς. Ο ήχος του ακούγεται αρκετά θλιμμένος, σαν μία φωνή που κλαίει για να θυμίζει στους πιστούς τις αμαρτίες τους και την ανάγκη να κοιτάξουν βαθιά μέσα στην ψυχή τους.

 

 

Τα έθιμα και τα φαγητά

Το ρόδι έχει την τιμητική του κατά τη διάρκεια του Ρος Ασσανά. Τη δεύτερη νύχτα, οι πιστοί συνηθίζουν να τρώνε ένα «νέο, εξωτικό» φρούτο ή ένα φρούτο το οποίο έχουν να φάνε καιρό. Το ρόδι στη συγκεκριμένη περίπτωση αντιπροσωπεύει τη γονιμότητα και τις απεριόριστες δυνατότητες που θα υπάρξουν για την επόμενη χρονιά. Οι 613 σπόροι του ροδιού θυμίζουν τα 613 mitzvot (τις 613 θεϊκές εντολές).

Μήλα βουτηγμένα στο μέλι για μία νέα γλυκιά χρονιά, στρογγυλά τσουρεκάκια (τα λεγόμενα challah) που συμβολίζουν τον ατελείωτο κύκλο της ζωής, κολοκύθες, κεφάλια ψαριών, πράσα, παντζάρια και χλωρά φασόλια είναι μερικά από τα τυπικά πιάτα που θα βρεθούν σε ένα σεντέρ (εορταστικό τραπέζι). Το σεντέρ θα ξεκινήσει με το Kiddush (κιντούς), δηλαδή την ευλογία με κρασί, μία τελετουργία η οποία γίνεται τα Σάββατα από τους Εβραίους.

Το Τασλίχ (taslich)

Πριν από τη δύση του ηλίου της πρώτης ημέρας του Ρος Ασσανά, οι Εβραίοι θα κατευθυνθούν προς τη θάλασσα ή ένα μέρος με νερό το οποίο να έχει ψάρια. Εκεί θα πετάξουν τα κομμάτια ψωμιού τους, τα οποία συμβολίζουν τις αμαρτίες της περασμένης χρονιάς. Κατά τη διάρκεια της τελετής διαβάζεται το απόσπασμα από τον Μιχαία (7:19), οι ψαλμοί 118 και 130 καθώς και μία καμπαλιστική προσευχή. Το έθιμο ξεκίνησε τον 13ο αιώνα και η αρχή του ήταν εξαιρετικά δύσκολη καθώς βρήκε αντιμέτωπους τους ραβίνους της εποχής. Tο νερό συμβολίζει τη δημιουργία του κόσμου και της ζωής αλλά και τον εξαγνισμό της ψυχής.

H μουσική

Η λειτουργία του Ρος Ασσανά έχει εμπνεύσει τους καλλιτέχνες ανά τον κόσμο. Η προσευχή «Avinu Malkeinu» που σημαίνει «Ο Πατέρας μας, ο Βασιλιάς μας» ενέπνευσε τον Mogwai να γράψει το εικοσάλεπτο “My Father, my King”. O Leonard Cohen θα γράψει το “Who by Fire” βασιζόμενος στην προσευχή “Unetanah Tokef”.

Το κιμπούτς (kibbutz) της Ουκρανίας

Κάθε χρόνο από τον 19ο αιώνα, η περιοχή Uman της Ουκρανίας υποδέχεται εκατοντάδες χασιδικούς Εβραίους από όλο τον κόσμο, οι οποίοι γιορτάζουν το Ρος Ασσανά. Η συγκέντρωση αυτή ονομάζεται κιμπούτς και δεν έχει καμία σχέση με τις γνωστές κοινότητες κιμπούτς του Ισραήλ.

Οι ευχές

Στις εορταστικές κάρτες η ευχή που επικρατεί είναι “Shana Tova”, δηλαδή “Καλή Χρονιά”. Παρόμοιες ευχές που χρησιμοποιούνται είναι “L’ shana tova umetukah” που σημαίνει για μία νέα και γλυκιά χρονιά καθώς και “Gmar hatima tova”, δηλαδή ένα καλό σφράγισμα.

 

Ειρήνη Αϊβαλιώτου«Shanah Tovah» – Καλή Εβραϊκή Πρωτοχρονιά
Περισσότερα

Νομίσματα στη Μάχη κατά του Καρκίνου του Μαστού

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

«Κάθε 19 δευτερόλεπτα μία γυναίκα κάπου στον κόσμο διαγιγνώσκεται με καρκίνο μαστού», ενώ «υπολογίζεται ότι μία στις οκτώ γυναίκες θα διαγνωστεί με καρκίνο μαστού σε κάποια φάση της ζωής της».

Κι όμως δεν αφορά μόνο τις γυναίκες, απευθύνεται σε όλους! Πρόκειται για το νόμισμα των 2€ της Γαλλίας του 2017 και του 0,5$ των ΗΠΑ του 2018 που υποστηρίζουν τον μήνα της ενημέρωσης και πρόληψης κατά του Καρκίνου του Μαστού.

Η ενέργεια αυτή ξεκίνησε στη Γαλλία, το 1994, ως καμπάνια ευαισθητοποίησης με τίτλο «Ας μιλήσουμε για τον Καρκίνο του Μαστού!» στην οποία πρωτοστάτησαν ο γαλλικός όμιλος Estee Lauder και το περιοδικό Marie Claire.

 

 

Η Ροζ Κορδέλα της Evelyn H. Lauder

Η Ροζ Κορδέλα δημιουργήθηκε το 1992 και αποτελεί το παγκόσμιο σύμβολο της Μάχης κατά του Καρκίνου του Μαστού. Το 2017 η Ροζ Κορδέλα γιορτάζει την 25η επέτειό της. Επινοήθηκε ως σύμβολο από την Evelyn H. Lauder, αντιπρόεδρο της Estée Lauder και το Self Magazine.

Το ροζ χρώμα της κορδέλας, επιλεγμένο επειδή ανακαλεί τη θηλυκότητα, τη χαρά και τη γλυκύτητα, φέρνει στο νου «ό,τι δεν είναι καρκίνος», δημιουργώντας ένα όραμα ελπίδας στη μάχη κατά του καρκίνου.

Το σχέδιο του νομίσματος της Γαλλίας, απεικονίζει το μπούστο μιας γυναίκας που το στήθος της προστατεύεται από το χέρι της και τη ροζ κορδέλα, συμβολίζοντας τη μάχη κατά του καρκίνου του μαστού. Η επιγραφή που περιβάλλει το σχέδιο είναι «25η Επέτειος της Ροζ Κορδέλας», ενώ αναγράφονται οι ημερομηνίες 1992-2017 και RF Γαλλική Δημοκρατία.

Το σχέδιο του νομίσματος των ΗΠΑ απεικονίζει δύο γυναίκες. Η ηλικιωμένη γυναίκα έχει τα χέρια της στο στήθος της και η νεαρή γυναίκα, με το χέρι ανυψωμένο σε μια γροθιά, έτοιμη να πολεμήσει. Μια πεταλούδα πετά πάνω από τις δύο γυναίκες.

Αναγράφονται “Liberty”, “2018” και “In God We Trust”. Η β’ όψη απεικονίζει μια πεταλούδα Tiger Swallowtail κατά την πτήση, ένα σύμβολο της ελπίδας. “United States Of America”, “Half Dollar”, “E Pluribus Unum” and “Breast Cancer Awareness”.

 

 

 

Προσφορά από το Coins Club στο “Άλμα Ζωής”!

Η έκδοση του κέρματος είναι τόσο μια συμβολική κίνηση όσο και μια πραγματική έκκληση να ενισχυθεί η έρευνα, η πρόληψη και η ενημέρωση για τον Καρκίνο του Μαστού.

Το Coins Club συμπράττει με τον Πανελλήνιο Σύλλογο Γυναικών με Καρκίνο Μαστού “Άλμα Ζωής” προσφέροντας μέρος των εσόδων για υποστήριξή του έργου τους.

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Γυναικών με Καρκίνο Μαστού «Άλμα Ζωής» είναι Μη Κερδοσκοπικό Σωματείο που ιδρύθηκε το 1988 και το Διοικητικό του Συμβούλιο και τα μέλη του είναι γυναίκες που έχουν βιώσει προσωπικά τον καρκίνο του μαστού.

Όλα αυτά τα χρόνια το «Άλμα Ζωής» παρέχει πολυεπίπεδη στήριξη προς τη γυναίκα που νοσεί, φροντίζοντας για την ποιότητα ζωής της, ενώ επίσης μεριμνά, έτσι ώστε οποιαδήποτε γυναίκα να είναι ενημερωμένη για τον καρκίνο του μαστού και τις μεθόδους πρόληψης, με στόχο τη μείωση των θανάτων από τη νόσο.

Περισσότερα για τον Σύλλογο μπορείτε να βρείτε εδώ: www.almazois.gr.

Εσείς γιατί να μείνετε αμέτοχοι;

Οι τιμές των νομισμάτων ξεκινούν από 6,95€.

Για περισσότερα ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

 

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΝομίσματα στη Μάχη κατά του Καρκίνου του Μαστού
Περισσότερα

Το «Νυφικό κρεβάτι» του Γιαν Ντε Χάρτογκ, έρχεται στο «Από Μηχανής Θέατρο»

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

ΕΚΕΙΝΗ: Αχ Μάικ. Δεν είχα σκοπό να στα πω όλα αυτά, αλήθεια. Ήθελα να είμαι ειλικρινής και να μιλήσουμε γι’ αυτό ήσυχα κι ωραία αλλά… αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Δεν μπορώ! Μόνο ο τρόπος που με κοιτάς αυτή τη στιγμή!

Αυτή η έκπληξη που έχεις, η σπαρακτική σου άγνοια…

Δεν το νιώθεις ότι δεν υπάρχει τίποτα πια ανάμεσά μας;

Δεν υπάρχει τρυφερότητα, δεν υπάρχει αγάπη, δεν υπάρχει τίποτα. Είμαστε νεκροί. Περπατάμε, σκεφτόμαστε, μιλάμε σαν ζόμπι. Κάθε μέρα κάνουμε τις ίδιες κινήσεις, λέμε τα ίδια λόγια, φιλιόμαστε με τον ίδιο τρόπο…

Ο Γιαν Ντε Χάρτογκ γεννήθηκε στο Χάαρλεμ της Ολλανδίας στις 22 Απριλίου 1914 και πέθανε στο Χιούστον του Τέξας, στις ΗΠΑ, στις 22 Σεπτεμβρίου 2002, σε ηλικία 88 χρονών. Το 1951 έγραψε το The Fourposter το οποίο ένα χρόνο αργότερα έγινε ταινία με τον τίτλο The Four Poster.

Σήμερα στο αυτοκίνητο κόντεψε να μου στρίψει.

Όλα ήταν ακριβώς τα ίδια, ολόιδια. Ο ήχος από τις μπότες του οδηγού, ο ήχος από τα φρένα στο πεζοδρόμιο, η μυρωδιά των λουλουδιών, το…

Έτσι μου ‘ρχόταν ν’ ανοίξω την πόρτα και να πηδήξω έξω, να σκοτωθώ, μόνο και μόνο για να νιώσω για λίγο ζωντανή!

Και είχα αυτό το αθώο χαρούμενο πλάσμα στο μπροστινό κάθισμα που τα ζούσε όλα αυτά για πρώτη φορά, που έπαιζε το ρόλο που εγώ είχα κάνει πρόβα πριν απ’ αυτήν… αλλά φυσικά δεν έκανα τίποτα.
Έλεγα «ναι», «όχι», «αγάπη μου» και «ναι κάνει λίγο κρύο» αλλά άκουγα τη φωνή μου και έβλεπα το πρόσωπό μου να καθρεφτίζεται στο τζάμι και νόμιζα ότι ήμουν φάντασμα…

Ίσιωνα το καπέλο μου για να αποδείξω στον εαυτό μου ότι υπήρχα, ότι δεν πήγαινα στην κηδεία μου. Θυμήθηκα που κάποια χρόνια πριν, κοιταζόμουν με τον ίδιο τρόπο, ίσως στο ίδιο τζάμι για να δω αν το πέπλο μου…
(Η φωνή της σπάει).

Όχι, μη μ’ αγγίζεις. Δεν θέλω, δεν θέλω να σε κατηγορώ για όλα. Πάντα ήσουν ένας άγγελος για μένα, έκανες πάντα ό,τι μπορούσες, όσα μπορούσες… αν και ποτέ δεν μου άνοιξες την πόρτα να περάσω, πάντα έμπαινες πρώτος στο αυτοκίνητο, ποτέ δεν μου πήρες ένα δωράκι.

Ναι ξέρω αγάπη μου, μου αγόρασες πολλά πράγματα αλλά εννοώ ένα πραγματικό δώρο ας ήταν κι ένα βιβλίο ή ένα κουτί σοκολατάκια.

Το «Νυφικό κρεβάτι» του Γιαν Ντε Χάρτογκ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Χριστοδούλου από 13 Νοεμβρίου 2019 στο Από Μηχανής Θέατρο. Μετάφραση: Μαρία Προϊστάκη. Ερμηνεύουν: Μαρία Προϊστάκη και Γιώργος Χριστοδούλου.

 

Τίποτα. Απολύτως τίποτα. Κοίτα, κοίτα! Μόνο ρυτίδες και μια βέρα. Α, κι ένα καινούριο τετράδιο εσόδων – εξόδων κάθε χρόνο.

(Αυτός παίρνει το χέρι της, το σηκώνει στα χείλη του, φιλάει την παλάμη του χεριού της).
Όχι μην το κάνεις αυτό. Είναι πολύ εύκολο.. Πάντα ήξερες πώς να κάνεις μια μικρή χειρονομία, να λες κάτι ωραίο και να το αλλάζεις όλο, αλλά δεν γίνεται πια.

Αυτό προσπαθώ να σου πω τόση ώρα. Είναι το πιο δύσκολο πράγμα που… και δεν ξέρω αν… όχι δεν μπορώ.

ΕΚΕΙΝΟΣ: Πες το.

ΕΚΕΙΝΗ: Φοβάμαι – νομίζω – είμαι σίγουρη ότι δεν σ’ αγαπάω πια. Δεν το λέω για να σε πληγώσω αγάπη μου, αλήθεια, δεν το κάνω γι’ αυτό. Θέλω μόνο να με καταλάβεις. Μπορείς; Μπορείς έστω λίγο;

ΕΚΕΙΝΟΣ: Ναι, νομίζω ότι μπορώ…

 

 

Παναγιώτης ΜήλαςΤο «Νυφικό κρεβάτι» του Γιαν Ντε Χάρτογκ, έρχεται στο «Από Μηχανής Θέατρο»
Περισσότερα