Το Ρος Ασανά (εβραϊκά: רֹאשׁ הַשָּׁנָה, Rōʾš hašŠānā, κυρ: «αρχή της χρονιάς») είναι η εβραϊκή Πρωτοχρονιά. Το βιβλικό όνομα αυτής της γιορτής είναι Γιομ Τερουά (יוֹם תְּרוּעָה, Yōm Tərūʿā), κυριολεκτικά «ημέρα κραυγών». Είναι η πρώτη από τις εβραϊκές ιερές ημέρες (יָמִים נוֹרָאִים , Γιαμίν Νοραΐμ, «Ημέρες του Δέους»), όπως ορίζεται από το Λευιτικό 23:23–25, που συμβαίνουν στα τέλη του καλοκαιριού/αρχές φθινοπώρου του Βόρειου Ημισφαιρίου. Οι Άγιες Ημέρες περιλαμβάνουν τόσο το Ρος Ασανά όσο και το Γιομ Κιπούρ.
Το Ρος Ασανά είναι μια διήμερη εορτή και εορτασμός που ξεκινά την πρώτη ημέρα του Τίσρεϊ, που είναι ο έβδομος μήνας του εκκλησιαστικού έτους. Σε αντίθεση με το εκκλησιαστικό σεληνιακό νέο έτος την πρώτη ημέρα του πρώτου μήνα Νισάν, τον εαρινό Πάσχα που σηματοδοτεί την έξοδο του Ισραήλ από την Αίγυπτο, το Ρος Ασανά σηματοδοτεί την αρχή του πολιτικού έτους, σύμφωνα με τις διδασκαλίες του Ιουδαϊσμού, και είναι h παραδοσιακή επέτειος της δημιουργίας του Αδάμ και της Εύας, του πρώτου άνδρα και γυναίκας σύμφωνα με την Εβραϊκή Βίβλο, καθώς και της έναρξης του ρόλου της ανθρωπότητας στον κόσμο του Θεού.
Τα έθιμα του Ρος Χασανά περιλαμβάνουν το σάλπισμα με το σοφάρ (το κέρατο του κριαριού που έχει καθαριστεί), όπως ορίζεται στην Τορά, ακολουθώντας τη συνταγή της Εβραϊκής Βίβλου για να «σηκωθεί θόρυβος» στο Γιομ Τερούα. Τα ραβινικά έθιμα περιλαμβάνουν την παρακολούθηση των συναγωγών και την απαγγελία ειδικής λειτουργίας για το τεσουβά, καθώς και την απόλαυση εορταστικών γευμάτων. Η κατανάλωση συμβολικών φαγητών είναι πλέον παράδοση, όπως τα μήλα βουτηγμένα σε μέλι, με την ελπίδα να προκαλέσουν ένα γλυκό νέο έτος.
Ετυμολογία
Ρος στα εβραϊκά σημαίνει κεφάλι, το α είναι ονομαστική του άρθρου και το σανά σημαίνει έτος. Έτσι, Ρος Ασανά σημαίνει η αρχή του έτους, αναφερομένη στην πρώτη ημέρα του εβραϊκού χρόνου.
Προέλευση
Η προέλευση του εβραϊκού νέου έτους συνδέεται με την έναρξη του οικονομικού έτους στις αγροτικές κοινωνίες της αρχαίας Εγγύς Ανατολής. Η Πρωτοχρονιά ήταν η αρχή του κύκλου της σποράς, της ανάπτυξης και της συγκομιδής. Η συγκομιδή οριζόταν από το δικό της σύνολο μεγάλων αγροτικών γιορτών. Οι Σημίτες γενικά ορίζουν την αρχή του νέου έτους το φθινόπωρο, ενώ άλλοι αρχαίοι πολιτισμοί επέλεξαν την άνοιξη για αυτόν τον σκοπό, όπως οι Πέρσες ή οι Έλληνες. Ο πρωταρχικός λόγος ήταν ο αγροτικός και στις δύο περιπτώσεις, η ώρα της σποράς του σπόρου και της συγκομιδής.
Στον εβραϊκό νόμο, τηρούνται τέσσερες μεγάλες Πρωτοχρονιές, με καθεμία να σηματοδοτεί μια αρχή. Ο σεληνιακός μήνας Νισάν (συνήθως αντιστοιχεί στους μήνες Μάρτιος-Απρίλιος στο Γρηγοριανό ημερολόγιο) είναι όταν προστίθεται ένα νέο έτος στη βασιλεία των Εβραίων βασιλιάδων και σηματοδοτεί την έναρξη του έτους για τα τρία εβραϊκά προσκυνήματα. Η προσταγή του αναφέρεται ρητά στην Εβραϊκή Βίβλο: «Αυτός ο μήνας θα είναι για εσάς η αρχή των μηνών» (Έξοδος 12:2). Ωστόσο, τα συνηθισμένα έτη, τα Σαββατικά έτη, τα Ιωβηλάια και οι ημερομηνίες που αναγράφονται σε νομικές πράξεις και συμβάσεις υπολογίζονται διαφορετικά. Τέτοια έτη ξεκινούν την πρώτη ημέρα του σεληνιακού μήνα Τισρί (συνήθως αντιστοιχούν στους μήνες Σεπτέμβριο–Οκτώβριο του Γρηγοριανού ημερολογίου). Η προσταγή τους αναφέρεται ρητά στην Εβραϊκή Βίβλο: «Τρεις φορές το χρόνο θα μου κάνετε γιορτή… τη γιορτή των αζύμων (Πάσχα)… τη γιορτή του θερισμού (Σαβουότ)… και τη γιορτή της συγκέντρωσης (Σουκότ) που είναι στην αποχώρηση του έτους» (Έξοδος 23:14–16). «Κατά την αναχώρηση του έτους» σημαίνει ότι η νέα χρονιά ξεκινά.
Ο υπολογισμός του Τισρί ως αρχή του εβραϊκού έτους ξεκίνησε με τους πρώτους Αιγύπτιους και διατηρήθηκε από το εβραϊκό έθνος, που αναφέρεται επίσης στην Εβραϊκή Βίβλο (Γένεση 7:11) όταν περιγράφεται ο Μεγάλος Κατακλυσμός στο την εποχή του Νώε. Αυτό ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του «δεύτερου μήνα» μετρώντας από το Τισρί, μια άποψη που έγινε σε μεγάλο βαθμό αποδεκτή από τους Σοφούς του Ισραήλ.
Το πιο γνωστό τελετουργικό του Ρος Ασανά είναι το φύσημα του σοφάρ, ενός μουσικού οργάνου φτιαγμένο από κέρατο ζώου. Το σοφάρ φυσιέται σε διάφορες στιγμές κατά τη διάρκεια των προσευχών του Ρος Ασανά, με συνολικά 100 φυσήματα κάθε μέρα.
Συμβολικά τρόφιμα

Τα γεύματα του Ρος Ασανά περιλαμβάνουν συνήθως μήλα βουτηγμένα σε μέλι για να συμβολίσουν ένα γλυκό νέο έτος. Άλλα φαγητά με συμβολική σημασία μπορούν να σερβίρονται, ανάλογα με την τοπική παράδοση, όπως το κεφάλι ενός ψαριού (για να συμβολίσει την προσευχή «ας είμαστε το κεφάλι και όχι η ουρά»).
Πολλές κοινότητες διοργανώνουν ένα «Ρος Ασανά σέντερ» κατά τη διάρκεια του οποίου απαγγέλλονται ευλογίες σε μια ποικιλία συμβολικών πιάτων. Οι ευλογίες έχουν την αρχή «Γεΐ ρατζόν», που σημαίνει «Ας είναι το θέλημά Σου». Σε πολλές περιπτώσεις, το όνομα του φαγητού στα εβραϊκά ή στα αραμαϊκά αντιπροσωπεύει ένα παιχνίδι με τις λέξεις (λογοπαίγνιο). Η πιατέλα μπορεί να περιλαμβάνει μήλα (βουτηγμένα σε μέλι, ψημένα ή μαγειρεμένα ως κομπόστα), χουρμάδες, ρόδια, μαυρομάτικα φασόλια, γλυκά γεμιστά με κολοκύθα, πρασοκεφτέδες, παντζάρια και ένα ολόκληρο ψάρι με το κεφάλι ανέπαφο. Είναι επίσης κοινό στους Σεφαραδίτες να τρώνε γεμιστά λαχανικά που ονομάζονται λεγούμπρες γιαπράκες.
Μερικά από τα συμβολικά φαγητά που καταναλώνονται είναι οι χουρμάδες, τα μαυρομάτικα φασόλια, τα πράσα, το σπανάκι και η κολοκύθα, τα οποία αναφέρονται στο Ταλμούδ: «Ας συνηθίσει ο άνθρωπος να τρώει κολοκύθες την Πρωτοχρονιά (קרא), και τριγωνέλλα (רוביא), πράσα (כרתי), τεύτλα [φύλλα] (סילקא) και χουρμάδες (תמרי).»
Γενικά
Η Εβραϊκή θρησκεία αναγνωρίζει περισσότερες από μία Πρωτοχρονιές – άλλη είναι η θρησκευτική, άλλη είναι των δένδρων και άλλη η πολιτική. Ουσιαστικά όμως αυτή που ορίζεται σαν η κανονική» Εβραϊκή Πρωτοχρονιά, η γιορτή στην οποία αλλάζει η ημερομηνία του χρόνου είναι το Ρος Ασανά, (ή αλλιώς Ρος Ασανά/Ροσς Ασανά). Το όνομα της γιορτής στην κυριολεξία σημαίνει Rosh (κεφαλή) Ha (του) Shana (χρόνου) και φέτος ξεκινάει κατά τη δύση του ήλιου την Παρασκευή 15 Σεπτεμβρίου 2023 μέχρι δύση του ηλίου της Κυριακής 17 Σεπτεμβρίου 2023, ενώ φέτος μπαίνουμε αισίως στο 5784 A.M.
Γιατί ξεκινάμε στη δύση του ήλιου; Γιατί η ημέρα στο εβραϊκό ημερολόγιο ξεκινά από την δύση του ηλίου και διαρκεί μέχρι την δύση της επομένης, (σύμφωνα με την Γέννεση «και έγινεν εσπέρα και έγινε πρωί, ημέρα πρώτη»). Τυπικά ξεκινά όταν 3 αστέρια εμφανίζονται στον ουρανό αλλά πρακτικά ορίζεται μόνο από τη δύση του ηλίου – φέτος στην Ελλάδα πέφτει στις 18.54 το απόγευμα της 29/9. Ταυτόχρονα είναι και η πρώτη ημέρα του μήνα Τισρί.
Το Ρος Ασσανά είναι αναπόσπαστα δεμένο με το Γιομ Κιπούρ, (Ημέρα Εξιλέωσης – η ιερότερη γιορτή του Ιουδαϊσμού) και αποτελούν τις λεγόμενες Υψηλές Εορτές, ενώ οι ημέρες μεταξύ Ρος Ασανά και Κιπούρ ονομάζονται Γιαμίμ Νοραϊμ (Ημέρες του Δέους) λόγω του υψηλού βαθμού θρησκευτικότητάς τους.
Θρησκευτικά
Οι όροι «εξιλεασμοί» και «ημέρες του δέους» που αναφέρθηκαν πριν είναι ενδεικτικοί ότι το Ρος Ασσανά έχει δύο πρόσωπα, το ένα είναι η ευθυμία που συνοδεύει την αρχή του χρόνου και το άλλο είναι ότι σημαδεύει την έναρξη μιας περιόδου μετάνοιας που κορυφώνεται το Γιομ Κιππούρ. Αυτό συμβαίνει γιατί θεωρείται ότι στο Ρος Ασανά ο Θεός μας εγγράφει στο Βιβλίο της Ζωής και καθορίζει το πώς θα είναι η χρονιά που θα περάσουμε, ενώ την ημέρα του Γιομ Κιππούρ σφραγίζει τις εγγραφές. Η περίοδος μεταξύ Ρος Ασανά και Κιπούρ είναι οι Ημέρες τους Δέους και οι οποίες συνοδεύονται από ιδιαίτερες προσευχές και εφαρμογή του Σελιχότ, δηλαδή της αυτοπρόσωπης ζήτησης συγχώρεσης από τα άτομα που υπάρχει περίπτωση να έχουμε αδικήσει και ταυτόχρονα την παραχώρηση συγχώρεσης σε αυτούς που έχουν αδικήσει εμάς. Ένα ιδιαίτερο έθιμο, τουλάχιστον στην Ελλάδα, είναι η Ζιάρα (ισπανοεβραϊκός όρος που σημαίνει επίσκεψη στο νεκροταφείο), για να ζητήσουμε την παρέμβαση των πατέρων μας για να μας συγχωρέσει ο Θεός.
Θεωρητικά όλος ο μήνας που προηγείται, (ο μήνας Ελούλ), θεωρείται ο μήνας της μετάνοιας αλλά ιδιαίτερα αυτές τις ημέρες η αναζήτηση της συγχώρεσης αποκτά μια ιδιαίτερη βαρύτητα. Η μετάνοια θεωρείται ύψιστο καθήκον και η ζήτηση της συγχώρεσης αφορά τον Θεό αλλά κυρίως τον συνάνθρωπό μας. Τέλος η εβραϊκή στάση απέναντι στη συγχώρεση συνοψίζεται στα λόγια του Θεού: «ελάτε σε εμένα και εγώ θα έρθω σε εσάς».
Έθιμα
Πρώτα, όπως ανάφερα, οφείλουμε να ζητήσουμε συγχώρεση αυτοπροσώπως από τα άτομα του περιβάλλοντός μας.
Δεύτερον είναι να βγούμε στην αγορά να αγοράσουμε ένα καινούργιο ρούχο ή κόσμημα για τη γιορτή.
Τρίτον να πάμε στη συναγωγή για να ακούσουμε το Σοφάρ. Το σοφάρ είναι ένα κέρατο κριαριού το οποίο βγάζει έναν εξαιρετικά υποβλητικό ήχο που παραπέμπει κατευθείαν στη Βίβλο και το άκουσμά του αποτελεί μιτσβά (εντολή με την καλή έννοια).
Τέταρτον είναι να απέχουμε από τις καθημερινές δραστηριότητες – ό,τι απαγόρευση ισχύει το Σαμπάτ ισχύει και για το Ρος Ασανά.
Πέμπτον και πιο ενδιαφέρον: Την τέλεση ενός ειδικού γεύματος το οποίο θα συνοδεύεται από ορισμένα ειδικά τρόφιμα με συμβολική σημασία.
Το Γεύμα του Ρος Ασανά
Το γεύμα του Ρος Ασανά, (καμιά φορά ονομάζεται και Σέντερ του Ρος Ασανά), είναι ένα εορταστικό γεύμα – πρακτικά έχει επικρατήσει να τρώμε ψάρι αλλά μπορεί να είναι οτιδήποτε αρκεί να είναι κάτι ιδιαίτερο. Η ουσία είναι τα ειδικά τρόφιμα (Ασιμανίμ/ Σημάδια) που συνοδεύουν το γεύμα και έχουν ιδιαίτερη σημασία. Αυτά είναι (σε παρένθεση ο ισπανοεβραικός όρος) : μήλο με μέλι, πράσο (prassa), σπανάκι, χουρμά, κολοκύθα (kalavasa), ρόδι και κεφάλι ψαριού (pishkado).
Προφανέστατα το πράσο παραδοσιακά είναι πρασοκεφτέδες (Κeftes de Prassa), το σπανάκι σπανακόπιτα ή σπανακοκεφτέδες (Keftes de Espinaca) ή πλέον της μόδας είναι σε φρέσκια σαλάτα, η κολοκύθα μέσα σε μπουρεκάκια από κολοκύθα (Borekas de Kalavasa) κ.ο.κ. Υπάρχουν διάφορες συνταγές στο ίντερνετ.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι ακόλουθες μπεραχότ (ευλογίες) για αυτά τα τρόφιμα. Εδώ τις παραθέτω στα ελληνικά αλλά συνήθως λέγονται (ή τουλάχιστον λέγονταν) στα ισπανοεβραϊκά στις Σεφαραδίτικες κοινότητες. Αντίστοιχα βέβαια στις Ρωμανιώτικες κοινότητες η γλώσσα της λειτουργίας ήταν τα ελληνικά:
- Το Μήλο με Μέλι (η εβραϊκή έκφραση Tapuach b’dvash είναι το όνομα ενός κλασικού παιδικού τραγουδιού).
«Είθε ο Θεός να μας προσφέρει μια καλή και γλυκιά χρονιά από την αρχή ως το τέλος». - Το Ρόδι
«Είθε ο Θεός να πληθύνει τις καλές μας πράξεις όπως τους σπόρους του ροδιού» - Οι χουρμάδες (στα εβραϊκά η λέξη χουρμάς μοιάζει με το ρήμα καταναλώνεται και ουσιαστικά είναι ένα λογοπαίγνιο)
«Είθε ο Θεός να θελήσει να καταναλωθούν αυτοί που μας επιβουλεύονται»
- Το Κεφάλι ενός ψαριού
«Είθε ο Θεός να μας αφήνει να πηγαίνουμε πάνω σε ό,τι αναλάβουμε και να μας έχει ως κεφαλή και όχι ως ουρά, όταν ακολουθούμε τις εντολές του Κυρίου».
Το γεύμα ξεκινάει με το Κιντούς, την μπεραχά που ευλογεί το κρασί, από το γηραιότερο μέλος της οικογενείας. Μετά μοιράζει το κρασί και λέει την ευλογία για το ψωμί που ειδικά για σήμερα οι καλεσμένοι το βουτάνε σε λίγο μέλι.
Στη συνέχεια αναφέρουμε τις μπεραχότ για τα τρόφιμα και τρώμε κανονικά το υπόλοιπο γεύμα. Το Ρος Ασανά διαρκεί 2 ημέρες και το γεύμα επαναλαμβάνεται την επομένη, αλλά πρακτικά σήμερα δεν συμβαίνει.
Ευχές
Οι πιο χαρακτηριστικές ευχές του Ρος Ασανά είναι:
Σανά Τοβά ου μετουκά
(Καλή και Γλυκιά Χρονιά)
K’τιβά βε χατιμά τοβά
(Είθε να γραφτείς και να σφραγιστείς για μια καλή χρονιά)



