Ισραήλ: Με αφαίρεση ιθαγένειας κινδυνεύουν οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ «NAZA»

Η βράβευση του ισραηλινού ντοκιμαντέρ «NAZA» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας δεν αποτέλεσε μόνο μια σημαντική διεθνή διάκριση για τους δύο δημιουργούς του, Γιουβάλ Αμπραάμ και Ρέιτσελ Σορ.
Προκάλεσε έναν πολιτικό σεισμό στο Ισραήλ, με υπουργούς, κυβερνητικούς αξιωματούχους και απλούς πολίτες να στρέφονται εναντίον των δύο Ισραηλινών κινηματογραφιστών και την κυβέρνηση να επιχειρεί να οργανώσει διεθνή απάντηση στους ισχυρισμούς της ταινίας.

Το Ισραήλ ήταν αυτό που κατακρεουργήθηκε στις 7 Οκτωβρίου. Αλλά το κακό δεν ξεκίνησε εκεί. Για δεκαετίες, οι Ισραηλινοί έχουν υπάρξει στόχοι ισλαμιστών τρομοκρατών και εξτρεμιστών στη Γάζα και σε όλο τον κόσμο.

«Αφήστε με να σας ρωτήσω κάτι», λέει ένας από τους επιζώντες της 7ης Οκτωβρίου. «Έχετε φανταστεί ποτέ να βλέπετε τον φίλο σας να αποκεφαλίζεται; Τα παιδιά σας να αιμορραγούν μέχρι θανάτου; Τη γιαγιά σας να καίγεται ζωντανή; Ποια άλλη εξτρεμιστική ιδεολογία έχει παράγει τόση τρομοκρατία, τόσο μίσος; Για τρία χρόνια, ζω με τις θηριωδίες της 7ης Οκτωβρίου. Άφησα τη ζωή μου στην άκρη για να δημιουργήσω ένα αρχείο που δεν μπορεί ποτέ να σβηστεί ή να ξεχαστεί. Πήγαινα για ύπνο με αυτές τις εικόνες κάθε βράδυ, κραυγάζοντας στον κόσμο: Μην ξεχνάτε. Έχω δει πράγματα που δεν μπορώ καν να γράψω. Έχω παρακολουθήσει θηριωδίες που οι λέξεις δεν μπορούν να περιγράψουν. Εδώ στο Ισραήλ, έχουμε σεβασμό για τους νεκρούς. Δεν έχουμε ποτέ θελήσει να δημοσιεύσουμε εικόνες των σωρών όσων δολοφονήθηκαν. Οι οικογένειές τους δεν αξίζουν να ζουν με αυτές τις εικόνες για πάντα. Αν κυκλοφορούσε το πλήρες υλικό, πολλοί άνθρωποι θα υφίσταντο ψυχολογική βλάβη από εικόνες που το ανθρώπινο μυαλό δεν μπορεί να επεξεργαστεί. Δεν θέλαμε ποτέ πόλεμο με τη Γάζα. Ούτε ο Λίβανος μας ενδιέφερε. Για χρόνια, ικετεύαμε την κυβέρνησή μας να βάλει τέλος στις συνεχείς επιθέσεις – δεκαετίες πυραύλων και εμπρηστικών μηχανισμών, ενώ εμείς παραμέναμε παγιδευμένοι σε μια καταστροφική πολιτική συγκράτησης που βοήθησε να φέρει την 7η Οκτωβρίου στην πόρτα μας. Τι θα κάνατε αν ένας τρομοκράτης εισέβαλε στο σπίτι σας, απήγαγε τη γυναίκα και τα παιδιά σας, τους έσυρε σε ένα σκοτεινό τούνελ, τους άφηνε να λιμοκτονήσουν και τους δολοφονούσε με τα ίδια του τα χέρια; Τι αν οι γείτονές σας δολοφονηθούν στα κρεβάτια τους; Αν οι κόρες σας βιαστούν; Τι θα κάνατε; Ξανά και ξανά, παρακολουθούσαμε έναν κόσμο που οδηγείται από αντισημιτισμό να μας κατηγορεί μονίμως και μετατρέπει τον θύτη σε θύμα. Παρακολουθούσαμε να μας απειλούν, να μας απομονώνουν, να μας καταδικάζουν. Θάψαμε τους νεκρούς μας και σηκωθήκαμε ξανά. Μαζί. Ενωμένοι. Αντεπιτεθήκαμε. Σηκωθήκαμε από τις στάχτες και ξαναπιάσαμε τα όπλα μας. Χάσαμε στρατιώτες. Χάσαμε τους γιους μας. Σε έναν πόλεμο που ποτέ δεν ζητήσαμε. Παρακολουθήσαμε ανθρώπους να γιορτάζουν τη σφαγή εναντίον μας και να πατούν «μου αρέσει» σε φωτογραφίες των απαχθέντων παιδιών μας. Και τώρα έχουμε παρακολουθήσει ανθρώπους από μέσα από την ίδια μας την κοινωνία να πουλούν την ψυχή τους για χρήματα και να μας προδίδουν για χειροκροτήματα – το ίδιο είδος χειροκροτημάτων που ακούστηκαν στο Χαν Γιουνίς όταν ένα πλήθος πανηγύριζε καθώς μέλη της οικογένειας Μπίμπας επέστρεφαν σε φέρετρα. Επιβιώσαμε εκείνη την καταραμένη μέρα. Σηκωθήκαμε ξανά. Παλέψαμε σε κάθε μέτωπο. Χιλιάδες τρομοκράτες εξουδετερώθηκαν. Οι IDF πλήρωσαν βαρύ τίμημα ενώ λάμβαναν μέτρα προκειμένου να αποφύγουν την πρόκληση βλάβης σε αμάχους». Και συνεχίζει: «Πολλοί από εμάς πολεμούν επίσης στο μέτωπο της πληροφόρησης, καθώς πλατφόρμες θολώνουν τα στοιχεία μας και μας φιμώνουν ενώ Ιρανοί πράκτορες και bots διαστρεβλώνουν την αλήθεια. Οι ιστορίες και οι μαρτυρίες θα συνεχίσουν να λέγονται. Δεν θα παραδοθούμε σε πιέσεις ή συμφέροντα».

«Ξέρουμε τι είναι ικανοί να κάνουν οι ισλαμιστές τζιχαντιστές, προσθέτει. Και παρ’ όλα αυτά, παίρνουν χειροκροτήματα από αναπαυτικά καθίσματα στη Βενετία και αλλού στον κόσμο. Πάντα αποστρέφατε το βλέμμα από τις απώλειές μας, όπως ο κόσμος τώρα αποστρέφει το βλέμμα ενώ αθώοι Ιρανοί εκτελούνται μέρα με τη μέρα».

Ύστερα από αυτά, η βράβευση της ταινίας «NAZA» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας δεν άργησε να μετατραπεί σε πολιτική αντιπαράθεση στο Ισραήλ.

Το νέο ντοκιμαντέρ των βραβευμένων με Οσκαρ Γιουβάλ Αμπραχάμ και Ρέιτσελ Σορ, που απέσπασε το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής, βρέθηκε στο επίκεντρο σφοδρών αντιδράσεων, με τον Υπουργό Πολιτισμού Μίκι Ζοχάρ να δηλώνει πως θα επιδιώξει ακόμη και την ανάκληση της ισραηλινής ιθαγένειας των δύο κινηματογραφιστών. Ο Ζοχάρ χαρακτήρισε την ταινία «χυδαία» και υποστήριξε δημόσια πως «συνιστά προδοσία», πριν επαναφέρει τη συζήτηση στον τρόπο με τον οποίο το ισραηλινό κράτος χρηματοδοτεί τον κινηματογράφο.

Το «NAZA» βασίζεται στις αμφιλεγόμενες μαρτυρίες 24 Ισραηλινών στρατιωτικών και αξιωματικών, οι οποίοι μιλούν για συστήματα και τις διαδικασίες που, σύμφωνα με τις καταγγελίες τους, χρησιμοποιούνται από τον ισραηλινό στρατό για τη στοχοποίηση και τη θανάτωση αμάχων στη Γάζα.

Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από ακρωνύμιο που χρησιμοποιείται από τον ισραηλινό στρατό ως αναφορά στις απώλειες αμάχων. «Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο ηγήθηκα της σημαντικής μεταρρύθμισης στον κινηματογράφο, ώστε οι Ισραηλινοί πολίτες να μη χρειάζεται πλέον να πληρώνουν από την τσέπη τους για τη βλάβη που προκαλείται στους στρατιώτες του IDF και στο κράτος του Ισραήλ», έγραψε ο Ζοχάρ, αναφερόμενος στις αλλαγές που έχει προωθήσει στο σύστημα κρατικής χρηματοδότησης των κινηματογραφικών παραγωγών.

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
0ΑκόλουθοιΑκολουθήστε


Τελευταία άρθρα

- Advertisement -