31 C
Athens
Κυριακή 16 Ιουνίου 2024

Γιώργος Παπαγεωργίου: “Ίσως τα παιδιά μας ζήσουν σε μια πιο «έξυπνη» χώρα”

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

Η πρώτη φορά που τον είδα πρέπει να ήταν στο εξωφρενικό ντανταϊστικό μιούζικαλ δρόμου του Βασίλη Μαυρογεωργίου «Κατσαρίδα» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, πριν από περίπου οκτώ χρόνια. Μια δουλειά πολύ συναισθηματική, πολύ εμβληματική, μια δουλειά που άφησε εποχή. Αυτή ήταν απλώς η αρχή. Γιατί κατόπιν συνεχώς έπεφτα πάνω του. Στο συνταρακτικό «Σφαγείο» του Ισραηλινού Ιλάν Χάντσορ, στον underground «Αγαμέμνονα» της Άντζελας Μπρούσκου, στα «Λιοντάρια» («Τα λιοντάρια της Βαγδάτης»), που έκαναν έξι αυλαίες τη βραδιά που παρακολούθησα την παράσταση. Μετά τη σαρωτική επιτυχία της ευρηματικής και πανέξυπνης παράστασης «I Will Survive» στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα, ο Γιώργος Παπαγεωργίου ευτυχώς επιβίωσε! Εννοώ από τον θαυμασμό μας. Για να συνεχίσει με τους «Ιππής», τους «Αχαρνής», τον «Ρινόκερο» του Ιονέσκο, το «Νησί των Θησαυρών», το «Γλέντι στον καιρό της πανούκλας» του Πούσκιν και φυσικά να πρωταγωνιστήσει στην «Αφροδίτη με τη γούνα». Έπαιξε ακόμα στον «Πειρασμό» του Γρηγόρη Ξενόπουλου, στο «Απόψε θα γίνει χαμός» με τον Σίμο Κακάλα στο «Πόρτα Live». Πέρσι τον απολαύσαμε στο «Μυστήριο της πολιτείας Χάμελιν» (επαναλαμβάνεται και φέτος) και στο σοκαριστικά ταραντινικό «Mojo» του Τζεζ Μπάτεργουρθ να ερμηνεύει τον άνευ όρων και ορίων Μπέμπη. Στη συνέντευξη που μου παραχωρεί μιλά με εμβρίθεια, εκτός των άλλων, για την εποχή μας και την αλήθεια της. “Ίσως τα παιδιά μας ζήσουν σε μια πιο «έξυπνη» χώρα. Γιατί εμείς ζούμε σαφώς στο σκοτάδι του Μεσαίωνα, της θρησκοληψίας και της ηλιθιότητας”, μου λέει. Τον κοιτώ και σκέπτομαι πως θα μπορούσε απλώς να είναι ένας γόης του κινηματογράφου και της TV, είναι όμως ένας ανεξάντλητος μαχητής της τέχνης. Σαρκαστικός, διασκεδαστικός, γοτθικός, βελούδινος, διάφανος, ζεστός. Ένας κομψός, ψηλός και λεπτός άνδρας με μαγνητισμό και αδρά χαρακτηριστικά. Ένα πλάσμα ακτινοβόλο, χαρούμενο και καλότροπο, σχεδόν αγγελικό, ένα παιδί που σε κάνει να το αγαπάς. Με την ομάδα του, την GooTheaterCo, δημιούργησε την παράσταση «Η ωραία του Πέραν», η οποία παρουσιάζεται στο Δώμα του Νέου Κόσμου. Ως ερωτευμένος «Αιμίλιος», επί σκηνής δίνει μια όμορφη ερμηνεία που έχει κάτι από τη βαθιά στιλπνότητα ενός συλλεκτικού πιάνου Steinway. Ως σκηνοθέτης πήρε μια μισοθαμμένη πρώτη ύλη και την έκανε ζωντανό και παλλόμενο θέατρο. Το ερωτικό ρομάντζο του Δημητρίου Παπαδοπούλου (Τυμφρηστός), απαλλαγμένο από τις εξαρτήσεις των γλυκανάλατων κλισέ που το αφυδατώνουν, απέκτησε ξανά χρώμα, κίνηση, μουσική, ευγλωττία και κυρίως μια θαυμαστή υπόγεια ειρωνεία. Έγινε μοναδικό και βαθιά συναρπαστικό. Ο Γιώργος Παπαγεωργίου, καλλίφωνος και απόλυτα… νηφάλιος ο ίδιος, αντιστικτικά ονομάζει τη δημοφιλή μπάντα του «Pölkar», που στα πολωνικά σημαίνει «μεθυσμένος χορευτής που τραγουδάει φάλτσα». Με τον ίδιο να τραγουδά, να παίζει κιθάρα και γιουκαλίλι αλλά και τους φίλους του Γιάννη Κυρατσού (κιθάρα, μαντολίνο, φωνή), Λάζαρο Πλιάμπα στα τύμπανα και Γιώργο Αβραμίδη στην τρομπέτα, παίζουν indie/folk μπλεγμένο με επιρροές από παλιές αθηναϊκές καντάδες και «καίνε καρδιές» στις συναυλίες τους. Τους γνώρισα από μια μοιραία σύμπτωση ένα βράδυ στο «Bios» σε ένα live που πραγματικά θα μου μείνει αλησμόνητο. Τώρα ετοιμάζουν τον πρώτο τους δίσκο και ένα νέο video clip. Ο Γιώργος είναι ήδη σε πρόβες για τις «Ιδιοτροπίες της Μαριάννας» του Αλφρέ Ντε Μυσσέ, μια μεγάλη ιστορία ερωτικής δίνης, σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, στο θέατρο «Πόρτα». Αυτή είναι η τρίτη ή η τέταρτη παράστασή του γι’ αυτή τη χρονιά, παράλληλα όμως διατηρεί ακλόνητη την πίστη του στο μεγάλο του όνειρο, όποιο κι αν είναι αυτό. Πιστεύω όμως πως θα μου το εμπιστευτεί στην επόμενη συνέντευξή μας.

Διαβάστε τη συνέντευξη.

* Φωτογραφίες: catisart

Γιώργο, ποιοι υπήρξαν οι αγαπημένοι σου δάσκαλοι;

* Στη Δραματική Σχολή του Εθνικού ήταν τότε διευθυντής ο Τάσος Ρούσσος. Είχα για καθηγητές τον Νίκο Μπουσδούκο, τον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο, τον Στέφανο Κυριακίδη, τη Μελίνα Παιονίδου, τον Σάββα Κυριακίδη, την Έρση Πίττα κ.α. Νομίζω για συναισθηματικούς λόγους θα ξεχωρίσω τη Μαρία Χορς. Ήταν μεγάλη πια, τετραπέρατη δε, μια χορογράφος που αισθανόσουν ότι σε συνδέει με ολόκληρες γενιές ηθοποιών. Στην κηδεία της φέτος οι μαθητές της ήταν από 30-60 χρονών…

Πώς θα χαρακτήριζες τους καλλιτέχνες της γενιάς σου;

* Νομίζω είμαστε κάπως πιο γειωμένοι σε σχέση με την προηγούμενη γενιά. Είναι και η εποχή βλέπεις. Ο όρος «star system» είναι κάπως γελοίος πλέον.

Με την κρίση γίναμε όλοι πιο εφευρετικοί ή μόνο στην τέχνη συνέβη αυτό;

* Γενικότερα ο καθένας προσπαθεί να δημιουργήσει πλέον κάτι από το ελάχιστο. Το ζήτημα είναι ακόμα και αν το έργο σου είναι low budjet, να μην είναι φθηνιάρικο. Και για να γίνει αυτό πρέπει να δουλεύεις προς το στόχο. Πολύ. Πάρα πολύ.

Πρόσφατα δημιούργησες με την ομάδα σου GooTheaterCo την παράσταση «Η ωραία του Πέραν», δίνοντας έναν αέρα ρομαντισμού και νοσταλγίας στο Δώμα του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Η ομάδα προϋπήρχε; Μίλησέ μου για τους συντελεστές.

* Η Goo Theater Co. δημιουργήθηκε από εμένα και τη Θεοδώρα Καπράλου αρχικά για να μπορέσουμε να ανεβάσουμε την «Ωραία του Πέραν». Δουλέψαμε περίπου 3 μήνες μαζί με τους υπόλοιπους συντελεστές, συντονισμένοι όλοι προς μία κοινή αισθητική για την αναβίωση του ξεχασμένου αυτού ρομάντζου. Δεν μου αρέσει να κολακεύω κάποιον άνευ λόγου, αλλά χωρίς τη Μαρίζα, τον Γιώργο, την Ιωάννα και τη Ζηνοβία δεν θα μπορούσαμε να έχουμε αυτό το αποτέλεσμα. (Σ.σ.: Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα, Μουσική: Γιώργος Μαυρίδης, Ενδυματολογική επιμέλεια: Ιωάννα Τσάμη, Βοηθός σκηνοθέτη: Ζηνοβία Κανελλοπούλου).

Γιατί επιλέξατε ένα λογοτεχνικό έργο, σχεδόν ξεχασμένο από τους αναγνώστες και τόσο μελοδραματικό, τι σας προσέλκυσε σ’ αυτό;

* «Η Ωραία του Πέραν» είναι ένα τόσο όμορφα και «λαϊκά» γραμμένο ρομάντζο που συγκεντρώνει όλα τα κλισέ του μελοδράματος με τρόπο που όταν το διαβάζεις είναι αδύνατο να πάρεις τα μάτια σου από το βιβλίο! Επίσης, προσωπικά με αφορά πολύ η «ελληνικότητα της ανατολής» που έχει μέσα του, νιώθω να συνδέομαι προσωπικά, σαν να μου μιλάει ο παππούς μου (που ήρθε από τον Πόντο). Και είναι και ένα στοίχημα. Να δούμε πώς ένα ξεχασμένο και τόσο αγαπητό στις προηγούμενες γενιές ρομάντζο 100 χρόνων, μπορεί ακόμα να αφορά, να συγκινεί, να πείθει με τη δύναμη του κλισέ και τον πιο «δύσκολο», καχύποπτο θεατή.

Να υποθέσω ότι ανακάλυψες το έργο σε κάποια οικογενειακή βιβλιοθήκη;

* Όχι ακριβώς. Έπεσε στα χέρια ένα αντίτυπο από μία σύγχρονη επανέκδοση (ήμουν τυχερός γιατί πλέον είναι εξαντλημένο) αλλά στη συνέχεια πήγα στην Εθνική Βιβλιοθήκη και φωτογράφησα σελίδα σελίδα ολόκληρη την πρώτη και τη δεύτερη έκδοση της «Ωραίας του Πέραν» (του 1920 και του 1925 αντίστοιχα).

Ποια κοινά σημεία πιστεύεις πως έχει η κωνσταντινουπολίτικη κοινωνία του 1920 με τη σημερινή ελληνική;

* Ελάχιστα κοινά σημεία. Κυρίως διαφορές έχει. Η Κωνσταντινούπολη τότε (όπως και τώρα) ήταν μια διεθνής πόλη, κοσμοπολίτικη, έσφυζε από ζωή. Για αυτό και μοιάζει σαν παραμύθι. Γιατί τώρα ζούμε σε μίζερες, πεθαμένες πόλεις. Ίσως να υπάρχει μία σύνδεση με μια πόλη σαν τη Θεσσαλονίκη (και πάλι όπως τη γνώρισα εγώ πριν από 10 χρόνια) αλλά μακρινή…

Ποια λέξη θα χρησιμοποιούσες για να χαρακτηρίσεις τη συμπρωταγωνίστριά σου, Αντιγόνη Φρυδά;

* Ανοιχτή ηθοποιός. Η χαρά της συνεργασίας.

Υπάρχουν σημεία στα οποία ταυτίζεσαι με τον «Αιμίλιο»;

* Ακόμα και αν δεν υπάρχουν κοινά σημεία με ένα ρόλο που είναι να κάνεις, πολλές φορές στη διαδικασία της πρόβας προσπαθείς να ανακαλύψεις συνδέσεις, πράγματα που θα φέρουν πιο κοντά σου τον «ήρωα». Στην περίπτωση του Αιμίλιου, είχα να μπω «στα παπούτσια» του ερωτευμένου νέου, του φτωχού, ρομαντικού που αποφασίζει να κυνηγήσει και να πιστέψει στο ανέφικτο με όλες του τις δυνάμεις. Έφερα πάντως πολλές φορές τον παππού μου στο μυαλό μου. Ίσως να φταίει και η εποχή του έργου, δεν ξέρω.

Ένας έρωτας σαν αυτόν, με αυτή την κατάληξη, μπορεί να υπάρξει σήμερα;

* Αν υπάρχουν ανεκπλήρωτοι έρωτες; Φυσικά. Αν υπάρχουν γονείς που φέρνουν εμπόδια σε διαφορετικής κοινωνικής τάξης γάμους; Σίγουρα. Αν πεθαίνουν οι ερωτευμένοι πλέον για αυτό; Δεν το γνωρίζω…

Μέσα στο 2016 τι άλλο πρόκειται να δούμε από σένα;

* Από το Γενάρη του 2016, παράλληλα με την «Ωραία του Πέραν» θα παίζω και στις «Ιδιοτροπίες της Μαριάννας» του Αλφρέ Ντε Μυσσέ σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, στο θέατρο «Πόρτα».

Μας επιφυλάσσεις και κάποιες εκπλήξεις με την μπάντα σου, τους «Pölkar»;

* Ναι! Τον πρώτο μας δίσκο και ένα νέο video clip…

Σκέπτεσαι να ασχοληθείς στο μέλλον πιο επισταμένως με τη σκηνοθεσία;

* Προς το παρόν θέλω να ευχαριστηθώ σαν ηθοποιός την «Ωραία του Πέραν». Μετά βλέπουμε…

Πιστεύεις ότι πρέπει να υπάρχει σχέση ανάμεσα στο θέατρο και την κοινωνική πραγματικότητα;

* Όχι απαραίτητα. Κάποτε πίστευα ότι το έργο σου, οφείλει να είναι επίκαιρο (ίσως και με έναν προφανή τρόπο) για να αφορά. Πλέον πιστεύω ότι πολλές φορές, έχει μεγαλύτερη αξία η διαφυγή, η «έξω από την καθημερινότητά σου» ιστορία, αυτό που θα σε κάνει να θυμηθείς κάτι που έχασες.

Θα δεχόσουν να γίνεις πολιτικός, αν σου προτεινόταν;

* Όχι. Αλλά θα μου άρεσε να ασχοληθώ με τα κοινά κάποια στιγμή στην πόλη μου. Ας φτιάξουμε τις γειτονιές μας πρώτα, μπας και γίνουμε λίγο πιο άνθρωποι.

Ποια θεωρείς ότι είναι τα αίτια και οι ρίζες της λανθασμένης συμπεριφοράς κάποιων ανθρώπων σε βάρος ευάλωτων συνανθρώπων τους;

* Πολλοί παράγοντες. Αρχικά η έλλειψη παιδείας. Από εκεί και πέρα οι οικογενειακές λανθασμένες επιρροές, τα προσωπικά κόμπλεξ και μεγάλο ποσοστό καταλαμβάνει και η ατόφια βλακεία. Δεν χρειάζεται μεγάλη σοφία για να καταλάβεις ότι όποιος επιτίθεται είτε φραστικά είτε γραπτά σε κάποιον λιγότερο δυνατό, ή έστω διαφορετικό, είναι βλαξ.

Πιστεύεις ότι εξακολουθούν να υπάρχουν προκαταλήψεις στην κοινωνία μας σχετικά με τη φυλή, τη διαφορετικότητα, τα φύλα, τις κοινωνικές τάξεις; Οι προκαταλήψεις αυτές περνούν και στην παιδεία;

* Φυσικά και υπάρχουν. Δείτε τι έγινε όταν αυτός ο ανεκδιήγητος Μητροπολίτης Αμβρόσιος διατυμπάνισε το ομοφοβικό του παραλήρημα. Δυστυχώς (αν και δεν περίμενα τίποτα λιγότερο) υπήρχε μια αρκετά σημαντική μερίδα κόσμου που θεώρησε (από τα σχόλια στα διάφορα blogs) ότι ο «σεβασμιότατος τα είπε λίγο παραπάνω άλλα κατά βάση έχει δίκιο». Ε, κάπου εκεί τελειώνουν όλα… Ίσως τα παιδιά μας ζήσουν σε μια πιο «έξυπνη» χώρα. Γιατί εμείς ζούμε σαφώς στο σκοτάδι του Μεσαίωνα, της θρησκοληψίας και της ηλιθιότητας.

Ως καλλιτέχνης έχεις νιώσει να βρίσκεσαι σε αδιέξοδο;

* Περισσότερο ως άνθρωπος το έχω νιώσει παρά ως καλλιτέχνης.

Η αίσθηση της φιλίας πόσο επηρεάζει μια θεατρική δουλειά;

* Πολύ. Έχω βρεθεί πολλές φορές με φίλους μου επί σκηνής και η αλήθεια είναι ότι είναι πολύ ωραία όταν επικοινωνείς με κάποιον και σε φιλικό επίπεδο πάνω στη σκηνή. Αν μου επιτρέπεις όμως, έμαθα με τα χρόνια να εκτιμάω περισσότερο τον καλό συνάδελφο από τον καλό φίλο σε μία παράσταση.

Οι νέοι σκηνοθέτες αξιοποιούν γόνιμα τις νέες τάσεις στο θέατρο;

* Γιατί ποιες είναι οι νέες τάσεις στο θέατρο; Αν μιλάμε για την αποδόμηση, αυτό είναι κάτι σχεδόν παρωχημένο. Αν πάλι μιλάμε για την ανάγκη για μεταμοντερνισμούς, προσωπικά βαριέμαι. Εγώ μία τάση μόνο μπορώ να διακρίνω. Την ανάγκη του κοινού και κάποιων ανθρώπων του χώρου, να πάρουν ένα κείμενο, μια ιστορία και να επικοινωνήσουν με αυτό με όση μεγαλύτερη ειλικρίνεια γίνεται. Όταν γύρω σου συνεχώς απογοητεύεσαι από την έλλειψη εμπιστοσύνης τόσο σε κοινωνικό, όσο και σε διαπροσωπικό επίπεδο, τότε το θέατρο (αυτό το μεγάλο ψέμα) μπορεί όταν σου απευθύνεται με ειλικρίνεια να γίνει φίλος σου αληθινός, έστω και για μία ώρα.

Γιατί τόσα πολλά θέατρα στην Αθήνα, κατά τη γνώμη σου;

* Γιατί είμαστε ψωνάρες.

Τι ρόλο παίζει το χιούμορ στη ζωή σου και γενικά στη ζωή;

* Ε, εντάξει είναι και αυτός ένας τρόπος να επικοινωνείς με τους άλλους.

Ποιους θαυμάζεις στη λογοτεχνία, στη ζωγραφική, στον κινηματογράφο;

* Από τους λογοτέχνες ξεχωρίζω τον Κάφκα, τον Ελύτη και τον Μπέρνχαρτ. Από ζωγράφους τον Σαγκάλ, αγαπημένοι σκηνοθέτες στο σινεμά είναι ο Γούντι Άλεν, ο Αγγελόπουλος και θα σκότωνα για να παίξω σε ταινία του Βίντεμπεργκ.

Τι θεωρείς πιο σημαντικό, την εικόνα που δείχνεις στους άλλους ή την εικόνα προς τον ίδιο σου τον εαυτό;

* Νομίζω παλεύω να τα ‘χω καλά με τον εαυτό μου. Μόνον τότε ηρεμώ.

Τι σημαίνει για σένα η λέξη «λάθος»;

* Κάτι που πρέπει να αναγνωρίσω.

Και η λέξη «ψέμα»;

* Κάτι που θα με φέρει σε δύσκολη θέση.

Οι λέξεις «έρωτας» και «αγάπη»;

* Η ζωή μου εδώ και 2 χρόνια. (Φτύσε με!)

Τι σε φοβίζει και τι σε θυμώνει; Υπάρχει κάτι κοινό ανάμεσα στο φόβο και στο θυμό;

* Θυμώνω με τις φοβίες μου. Τις περισσότερες φορές είναι εμμονές, χωρίς βάση, που με κάνουν να φαίνομαι και να νιώθω αδύναμος. Πρέπει κάποτε να ωριμάσω.

Τι ονειρεύεσαι για το μέλλον;

* Βόλτες χεράκι χεράκι με την αγάπη μου.

Έχεις ελεύθερο χρόνο και πώς τον αξιοποιείς;

* Βγάζω βόλτα το σκύλο μου. Αυτός είναι ο ελεύθερος χρόνος μου.

Οι Έλληνες είμαστε δημοκράτες στην πράξη;

* Χαχαχαχαχαχαχαχα!

Ποιον ήρωα του αρχαίου δράματος θα ήθελες να υποδυθείς ή ποιο έργο αρχαίου συγγραφέα να σκηνοθετήσεις;

* Θεωρώ τις «Βάκχες», αξεπέραστο, μεγαλειώδες έργο. Ο Β’ Αγγελιοφόρος είναι, νομίζω, από τα πιο συγκλονιστικά κείμενα που έχω διαβάσει.

Ποιο είναι το κατοικίδιό σου;

* Η Μαρούλα. Το ναζιάρικο ημίαιμο σκυλί μου.

POLKAR – βίντεο

Αλφρέ ντε Μυσσέ – «Οι Ιδιοτροπίες της Μαριάννας» – Θέατρο “Πόρτα”

Το πρώτο αριστούργημα του σπουδαίου Γάλλου ρομαντικού ποιητή και συγγραφέα του 19ου αιώνα που καταγράφει με συγκίνηση και λεπτό χιούμορ τους στρόβιλους της ερωτικής δίνης μέσα στην οποία περιπλέκονται ένα ή και περισσότερα ερωτικά τρίγωνα.

Μια κωμωδία που φέρνει δάκρυα; Ή ένα δράμα όπου χαμογελάς; Σίγουρα, ένα σπουδαίο κλασικό έργο για τα πάθη, τα λάθη και τις γλυκόπικρες πλάνες της ζωής. Ο Ντε Μυσσέ είναι ελάχιστα παιγμένος στην Ελλάδα και ενώ στην εποχή του τα έργα του θεωρήθηκαν κατάλληλα μόνο για ανάγνωση, αποδεικνύεται πολύ πιο σύγχρονος από πολλούς ομότεχνούς του, οι οποίοι, ενώ ξεσήκωσαν θύελλες στη θεατρική σκηνή της εποχής τους, σήμερα αργοσβήνουν στην αφάνεια.

Συντελεστές

Μετάφραση: Ξένια Καλογεροπούλου
Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος

Με τους: Ξένια Καλογεροπούλου, Ντένη Μακρή, Ηλιάνα Μαυρομάτη, Γιώργο Παπαγεωργίου, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Χρήστο Σαπουντζή, Αλέξανδρο Χρυσανθόπουλο

Mε την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών

Θέατρο “Πόρτα”

Μεσογείων 59, Αθήνα 11526

Τηλ.: 210-7711333, 210-7780518

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε


Τελευταία άρθρα

- Advertisement -