Κάρτα Μνήμης

Τάκης Μόσχος. «Λύγισε» στα 68 του αφού έδινε σκληρές μάχες για μια ολόκληρη ζωή

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Τον Οκτώβριο του 2018 ο Τάκης Μόσχος εγκατέλειψε προσωρινά – ύστερα από 18 χρόνια – τη Σκόπελο και µετακόµισε στην Κοζάνη, όπου συµµετείχε στην παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ «Ρωµαίος και Ιουλιέτα», στον ρόλο του πατέρα Λαυρέντιου.

Ωστόσο η υγεία του τον πρόδωσε και υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο. Παρά τις συστάσεις των γιατρών να περιορίσει τις δραστηριότητές του, συµµετείχε κανονικά στην περιοδεία και ετοιµαζόταν να ακολουθήσει το σχήµα στην Κροατία.
Υπέστη όμως και νέο εγκεφαλικό επεισόδιο στην Αθήνα, το οποίο ξεπέρασε ενώ έμεινε σε κέντρο αποκατάστασης για να αναρρώσει.

Τελικά το απομεσήμερο της Δευτέρας 29 Απριλίου 2019 λύγισε σε ηλικία 68 ετών, έπειτα από πολύμηνη νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

 

 

Ο Τάκης Μόσχος στη “Γλυκιά συμμορία” με τη Δώρα Μασκλαβάνου.

 

Ο αγαπημένος «Αργύρης» από τη «Γλυκιά Συμμορία» του Νίκου Νικολαΐδη πέρασε στην απέναντι όχθη.
Γεννημένος στη Χαλκίδα το 1951 από πατέρα αστυνομικό, πέρασε από τους πρώτους στη Νομική Θεσσαλονίκης, όπου και σπούδασε. Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Κοινωνιολογία και τις Καλές Τέχνες στη Γερμανία. Όπως έλεγε ο ίδιος, ήταν εκρηκτικά τα φοιτητικά του χρόνια. Έπειτα από μια ερωτική απογοήτευση πήρε το δρόμο της επιστροφής στην Ελλάδα όπου για μικρό χρονικό διάστημα εργάστηκε ως μοντέλο.

 

Ασχολήθηκε και με τη διαφήμιση. Εκεί τον βρήκε ο σκηνοθέτης Γιώργος Κατακουζηνός και του έδωσε έναν ρόλο στην ταινία «Άγγελος», το 1982. Ένα χρόνο αργότερα ήρθε η ταινία που του άλλαξε τη ζωή. Ήταν η «Γλυκιά Συμμορία» σε σενάριο και σκηνοθεσία του Νίκου Νικολαΐδη. Ο Τάκης Μόσχος βραβεύτηκε για την ερμηνεία του, καθώς και δύο χρόνια μετά, για τον ρόλο του ως Λαπαθιώτης στο «Μετέωρο και σκιά» (1985). Η ταινία ήταν βασισμένη στη βιογραφία του ποιητή Ναπολέοντα Λαπαθιώτη.

 

 

«Δον Χουάν ο απατεώνας της Σεβίλλης» το 1989, στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Ο Τάκης Μόσχος στον ρόλο του Δούκα Οκτάβιου.

Στη συνέχεια σπούδασε σε Δραματική Σχολή και αργότερα έπαιξε και στο Εθνικό Θέατρο.
Τα τελευταία 18 χρόνια, ο ηθοποιός είχε αποσυρθεί στη Σκόπελο. Εκεί, είχε δημιουργήσει Ερασιτεχνική Θεατρική Οµάδα Σκοπέλου (ΕΘΟΣ), με την οποία έκανε παραστάσεις. Παράλληλα, έκανε μαθήματα σε μαθητές Γυμνασίου, αξιοποιώντας στις σπουδές του.

Στο παρελθόν, ο Τάκης Μόσχος είχε δημοσιοποιήσει το πρόβλημα του εθισμού του στα ναρκωτικά και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε. Η περιπέτεια που έζησε τον έσπρωξε να αλλάξει τη ζωή του, να φύγει από την Αθήνα και να ζήσει στη Σκόπελο.

Τον περασμένο Φεβρουάριο υπέστη διπλό εγκεφαλικό επεισόδιο και περιέπεσε σε κώμα.

 

***

 

Η κηδεία του Τάκη Μόσχου θα γίνει την Παρασκευή 3 Μαΐου 2019 στη Σκόπελο. Επιθυμία των οικείων του είναι, αντί στεφάνων στη μνήμη του, να γίνουν δωρεές στο Σπίτι του Ηθοποιού που τον είχε στηρίξει τις δύσκολες ώρες του. Ο αριθμός λογαριασμού είναι ALPHA BANK: GR 45 0140 2280 2280 0200 2002719

 

 

Παναγιώτης ΜήλαςΤάκης Μόσχος. «Λύγισε» στα 68 του αφού έδινε σκληρές μάχες για μια ολόκληρη ζωή
Περισσότερα

Κεν Κερτσίβαλ: Έφυγε ο «Κλιφ Μπαρνς» της θρυλικής τηλεοπτικής σειράς “Ντάλας”

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

O Κεν Κερτσίβαλ, που υποδύθηκε το μεγιστάνα του πετρελαίου Κλιφ Μπαρνς, στη διάσημη τηλεοπτική σειρά «Ντάλας», πέθανε σε ηλικία 83 ετών. Ο ηθοποιός συμμετείχε και στις 14 σεζόν της τηλεοπτικής σειράς από το 1978 ως το 1991.

Εκπρόσωπός του επιβεβαίωσε την είδηση του θανάτου του στο Variety, αλλά δεν έδωσε πρόσθετες πληροφορίες.

 

 

Πριν από την εμφάνισή του στη θρυλική σειρά «Ντάλας», τη δεκαετία του 1960 ο Κερτσίβαλ εμφανίστηκε στο Μπρόντγουεϊ στο «The Apple Tree» του Μάικ Νίκολς και στο «Καμπαρέ» του Χάρολντ Πρινς. Είχε επίσης ρόλους σε ταινίες όπως το «Pretty Poison», το «Run Rabbit» και το «Network» του Σίντνεϊ Λιούμετ.

Η σταδιοδρομία του στη μικρή οθόνη ξεκίνησε με εμφανίσεις στο «Search for Tomorrow» στη δεκαετία του ’60 και στις αρχές της δεκαετίας του ’70, στα «CHiPs», «Το πλοίο της Αγάπης», «Murder, She Wrote», «Στην Εντατική» και πολλά άλλα. Έγινε, όμως, διάσημος, από το ρόλο του στο «Ντάλας».

Ο Κερτσίβαλ γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου 1935 στο Γουόλκοτβιλ της Ινδιανάπολης και μεγάλωσε κοντά στην πόλη Κλίντον. Σπούδασε μουσική και θέατρο στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα και συνέχεισε στο New York Playhouse στη Νέα Υόρκη με τον Σάνφορντ Μάισνερ. Ήταν δεινός καπνιστής και το 1994 του αφαιρέθηκε μέρος του πνεύμονά του, όταν διαγνώστηκε με καρκίνο του πνεύμονα.

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΚεν Κερτσίβαλ: Έφυγε ο «Κλιφ Μπαρνς» της θρυλικής τηλεοπτικής σειράς “Ντάλας”
Περισσότερα

Κώστας Αριστόπουλος. Για το «Κρανίου Τόπος» εν μέσω δικτατορίας αρνήθηκε τη βράβευση…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Τα πάθη του Χριστού ενέπνευσαν πολλούς καλλιτέχνες και συγκίνησαν ακόμη και ένθερμους άθεους. Στην Ελλάδα ένας εξαιρετικός και αθόρυβος σκηνοθέτης, ένας σεμνός δημιουργός ο Κώστας Αριστόπουλος, μας χάρισε μια ταινία μοναδική σε σύλληψη και ύφος.

Τίτλος της «Κρανίου Τόπος».

Όπως διαβάζουμε στο ενημερωτικό υλικό του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου: «Οι κάτοικοι ενός χωριού της Μάνης, εργάτες και αγρότες στην πλειοψηφία τους, προσκαλούνται από ένα κινηματογραφικό συνεργείο να εργαστούν ως ερασιτέχνες ηθοποιοί, αναπαριστώντας τα Πάθη και τη Σταύρωση του Χριστού στην ύπαιθρο της περιοχής τους. Παράλληλα, μέσα από συνεντεύξεις, παρουσιάζονται οι δύσκολες συνθήκες διαβίωσης και τα οικονομικά αδιέξοδα των κατοίκων των χωριών, στην ελληνική επαρχία των αρχών της δεκαετίας του ’70».

 

Ο σκηνοθέτης Κώστας Αριστόπουλος.

Πρόκειται για μια λυρική αναπαράσταση των Παθών στη σύγχρονη Μάνη, όπου το Θείο Δράμα παραλληλίζεται με εκείνο των κατοίκων της περιοχής. Αναφορές κι επιρροές από τον Μπρεχτ και τον Παζολίνι χαρακτηρίζουν αυτό το ιδιαίτερο και μοναδικό έργο.

 

***

 

Σκηνοθεσία και σενάριο: Κώστας Αριστόπουλος. Φωτογραφία του Γιώργου Αρβανίτη. Παίζουν: Γιώργος Διαλεγμένος, Τάκης Κοιλάκος, Μπάμπης Πεθυμήσης. Συμμετέχουν πολλοί κάτοικοι του Χωσιαρίου της Μάνης ως κομπάρσοι. Γλώσσα: Ελληνικά. Διάρκεια: 90΄

***

Η ταινία προβλήθηκε στο 14ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης του 1973 όπου απέσπασε τιμητικές διακρίσεις τόσο για τη φωτογραφία του Γιώργου Αρβανίτη όσο και για το καλλιτεχνικό ήθος με το οποίο αντιμετώπισε το θέμα της ο Κώστας Αριστόπουλος. Ο δημιουργός της όμως – εν μέσω δικτατορίας – εξέπληξε με την απόφασή του να αρνηθεί την τιμητική διάκριση που του έγινε από τον κρατικό κινηματογραφικό θεσμό, με το αιτιολογικό ότι «η ανακαλυφθείσα φόρμουλα του καλλιτεχνικού ήθους δεν του λέει τίποτα και συνεπώς δεν την αποδέχεται».

 

***

 

 

 

Ο Κώστας Αριστόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης και του London Film School. Εργάστηκε στο θέατρο, στην όπερα και στην τηλεόραση. Έχει σκηνοθετήσει σειρά πορτραίτων σημαντικών προσωπικοτήτων. Στο βιογραφικό του υπάρχουν οι ταινίες: 2003 Μεταμφιεσμένη γυναίκα, 2002 Lα ναιωε (μικρού μήκους), 1993 Έναστρος θόλος, 1973 Κρανίου τόπος και το 1971 Οι δράκοι (μικρού μήκους).

Παναγιώτης ΜήλαςΚώστας Αριστόπουλος. Για το «Κρανίου Τόπος» εν μέσω δικτατορίας αρνήθηκε τη βράβευση…
Περισσότερα

Η Μικρασιατική Καταστροφή στις σελίδες ενός βιβλίου και στις εικόνες ενός ντοκιμαντέρ

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Το Ίδρυμα Ιστορικών Μελετών (ΙΔΙΣΜΕ) και το Μορφωτικό Ίδρυμα της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) διοργανώνουν την Πέμπτη 2 Μαΐου και ώρα 18.30 στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών (Αμφιθέατρο Ιωάννης Καποδίστριας) εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου:

«Μικρασιατική Εκστρατεία του Κώστα Μισαηλίδη. Οι ανταποκρίσεις του από το Μέτωπο (1919-1922)».
Παράλληλα θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ του Αλέξανδρου Παπαηλιού.

Σχεδόν έναν αιώνα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες του 20ού αιώνα, το ΙΔΙΣΜΕ, με την υποστήριξη του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ, ανέλαβε την έκδοση του αρχείου του Μικρασιάτη δημοσιογράφου και πολεμικού ανταποκριτή Κώστα Μισαηλίδη (1883, Νικομήδεια Βιθυνίας – 1955 Νέα Σμύρνη, Αθήνα).

 

***

 

 

Το ντοκιμαντέρ «Η Ανατολή έδυσε» συμμετείχε στο επίσημο πρόγραμμα του 21ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Το σενάριο υπογράφει ο Αλέξανδρος Παπαηλιού, την ιστορική επιμέλεια η Ειρήνη Σαρίογλου, η αφήγηση είναι του Γιώργου Κέντρου και η μουσική του Γιάννη Βοργία.

 

***

 

Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη με σειρά προτεραιότητας. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να κάνουν κράτηση θέσεων καθημερινά 09:00-16:00 στο 210-6669131 ή στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@idisme.gr.

 

***

Πολεμικό Μουσείο
Ριζάρη 2, Αθήνα.
Μετρό σταθμός Ευαγγελισμός

 

***

 

Η ΑΝΑΤΟΛΗ ΕΔΥΣΕ…

 

 

Παναγιώτης ΜήλαςΗ Μικρασιατική Καταστροφή στις σελίδες ενός βιβλίου και στις εικόνες ενός ντοκιμαντέρ
Περισσότερα

Ο ΠΑΟΚ πάλι στον δρόμο που άνοιξε ο Κούδας

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ο Πανθεσσαλονίκιος Αθλητικός Όμιλος Κωνσταντινουπολιτών (ΠΑΟΚ) είναι ιστορική ομάδα της Θεσσαλονίκης η οποία ιδρύθηκε το 1926. Συμμετέχει επί 93 χρόνια στο Πρωτάθλημα Ελλάδος στο ποδόσφαιρο. Τον τίτλο τον κέρδισε τρείς φορές: Το 1976, το 1985 και το 2019.

Στην ομάδα του 1976 έπαιζαν

Μλάντεν Φούρτουλα, Νέτο Γκουερίνο, Φιλώτας Πέλλιος, Γιάννης Γούναρης, Κώστας Ιωσηφίδης, Κούλης Αποστολίδης, Παναγιώτης Κερμανίδης, Άγγελος Αναστασιάδης, Γιώργος Κούδας, Αρίσταρχος Φουντουκίδης, Σταύρος Σαράφης, Χρήστος Τερζανίδης, Αχιλλέας Ασλανίδης, Κώστας Ορφανός, Δημήτρης Βούλγαρης, Δημήτρης Παρίδης, Θέμης Καπουσούζης, Γιώργος Μουρατίδης.
Προπονητής: Γκιούλα Λοράντ.

 

«Αθλητική Ηχώ». Στις 4 Ιανουαρίου 1976 ο ΠΑΟΚ νίκησε με 4-0 τον Ολυμπιακό μέσα στο Στάδιο Γ. Καραϊσκάκης. Πρόκειται για την μεγαλύτερη εντός έδρας ήττα των «ερυθρόλευκων» στην ιστορία του πρωταθλήματος.

***

Στην ομάδα του 1985 έπαιζαν

Ράντε Πάπριτσα, Γιώργος Σκαρτάδος, Χρήστος Δημόπουλος, Ιβάν Γιούρισιτς, Νίκος Αλαβάντας, Βασίλης Βασιλάκος, Τάκης Παντέλης, Θωμάς Σίγγας, Χάρης Μπανιώτης, Απόστολος Τσουρέλας, Γιάννης Δαμανάκης, Γιώργος Κωστίκος, Κυριάκος Αλεξανδρίδης, Κώστας Ιωσηφίδης, Άρης Καρασαββίδης, Λάκης Στεργιούδας, Μιχάλης Ιορδανίδης, Σωτήρης Μαυρομμάτης, Νίκος Λιάκος, Κώστας Μαλιούφας, Μπ. Σπανοσωτηρόπουλος, Γιάννης Ψαρράς.
Προπονητής: Βάλτερ Σκότσικ.

 

«Αθλητική Ηχώ». Στις 10 Μαΐου 1976 ο ΠΑΟΚ νίκησε με 3-1 στο Γήπεδο της Τούμπας τον Ηρακλή με γκολ των Γκουερίνο, Σαράφη, Κούδα. Αναδεικνύεται και τυπικά πρωταθλητής. Πρόκειται για το πρώτο τίτλο στην ιστορία του «Δικέφαλου».

 

***

Στην ομάδα του 2019 παίζουν

 

Γεβχέν Σάχοφ, Αλέξανδρος Πασχαλάκης, Πόντους Βέρνμπλουμ, Σβέριρ Ίνγκι Ίνγκανσον, Παναγιώτης Γλύκος, Δημήτρης Πέλκας, Γιόσιπ Μίσιτς, Χοσέ Κάνιας, Αντελίνο Βιεϊρίνια, Μάριος Σιαμπάνης, Γεβχέν Χατσερίντι, Πέδρο Ενρίκε, Σέρζιο Ολιβέιρα, Κωνσταντίνος Μπαλογιάννης.
Προπονητής: Ράζβαν

 

***

 

Κορυφαίοι του ΠΑΟΚ σε συμμετοχές Α΄ Εθνικής

 

Γιώργος Κούδας 504, Κώστας Ιωσηφίδης 397, Γιάννης Γούναρης 376, Σταύρος Σαράφης 358, Αρίσταρχος Φουντουκίδης 336.

 

***

 

Πρώτοι σκόρερ του ΠΑΟΚ στην Α΄ Εθνική

 

Σταύρος Σαράφης 136 γκολ, Γιώργος Κούδας 134, Δημήτρης Σαλπιγγίδης 90, Γιώργος Σκαρτάδος 84, Γιώργος Κωστίκος 78.

 

***

Στη βασική φωτογραφία ο ΠΑΟΚ Πρωταθλητής Ελλάδος του 1976

 

Παναγιώτης ΜήλαςΟ ΠΑΟΚ πάλι στον δρόμο που άνοιξε ο Κούδας
Περισσότερα

Έφυγε από τη ζωή ο Μηνάς Δ. Εφραίμογλου

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Έφυγε από τη ζωή το Σάββατο 20 Απριλίου 2019 ο επιχειρηματίας μικρασιατικής καταγωγής Μηνάς Δ. Εφραίμογλου σε ηλικία 93 ετών.
Διετέλεσε Πρόεδρος της Εριουργίας Τρία Άλφα, του Συνδέσμου Εριοβιομηχάνων Ελλάδος και Πρόεδρος της ΚΑΡΕΝΤΑ ΑΕ.
Ανέπτυξε πλούσια κοινωνική δράση με ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε θέματα εκπαίδευσης. Υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κολεγίου Αθηνών και Πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων.
Το 1961 παντρεύτηκε την Αγάπη Λαναρά και απέκτησαν 5 παιδιά.
Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί τη Δευτέρα 22 Απριλίου 2019 στις 13:30 από το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Η οικογένεια παρακαλεί αντί στεφάνων να ενισχυθούν οικονομικά το ΙΕΚΕΜ (Ινστιτούτο Εκπαίδευσης του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού)
με αρ. λογαριασμού GR2401720440005044083055834 Τραπέζης Πειραιώς ή το Ταμείο Υποτροφιών του Κολεγίου Αθηνών.

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΈφυγε από τη ζωή ο Μηνάς Δ. Εφραίμογλου
Περισσότερα

Μίμης Φωτόπουλος: …πόσα όνειρα ωραία

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Κυριακή των Βαΐων, στις 20 Απριλίου του 1913, γεννήθηκε ο Μίμης Φωτόπουλος, στη Ζάτουνα της Γορτυνίας. Πέθανε ξαφνικά, από ανακοπή καρδιάς, στις 29 Οκτωβρίου του 1986. Εκτός από σπουδαίος ηθοποιός ήταν και λογοτέχνης.

Έγραψε τέσσερις ποιητικές συλλογές: «Μπουλούκια» (κυκλοφόρησε στις 28 Οκτωβρίου 1940), «Ημιτόνια» (1960), «Σκληρά τριολέτα» (1961) και «Ο θάνατος των ημερών» (1976). Τρία αυτοβιογραφικά: «25 χρόνια θέατρο» (1958), «Το ποτάμι της ζωής μου» και «Ελ Ντάμπα – Όμηρος των Εγγλέζων» (1965) και δύο θεατρικά έργα: «Ένα κορίτσι στο παράθυρο» (1966) και «Πελοπίδας ο καλός πολίτης» (1976).

Στην περίοδο της Δικτατορίας ασχολήθηκε, επίσης, με τη ζωγραφική. Είχε μείνει μόνος με τις δύο κόρες του, αφού η γυναίκα του, Μαργαρίτα Τσάλα, είχε εξοριστεί στη Γυάρο. Τότε ήταν που άρχισε να φτιάχνει πίνακες με γραμματόσημα, χρησιμοποιώντας την τεχνική του κολλάζ. Συνολικά έγιναν δέκα εκθέσεις των έργων του.

 

 

 

Η νέα έκθεση θα γίνει στην Πινακοθήκη Νίκαιας – Ρέντη. Τα εγκαίνια την Παρασκευή 3 Μαΐου 2019, στις 7.30 μ.μ. Θα παρουσιαστεί επίσης και το βιβλίο του «Ελ Ντάμπα». Διάρκεια της έκθεσης μέχρι και την Πέμπτη 23 Μαΐου 2019

Δημοτική Πινακοθήκη Νίκαιας – Αγ. Ι. Ρέντη “Ντίνος Κατσαφάνας”
Ραιδεστού 32 και Π. Τσαλδάρη

184 53 Νίκαια

Τηλέφωνο: 210-491.35.88

 

***

 

«Τα μπουλούκια»
Του Μίμη Φωτόπουλου

*

Είμαστε όλοι πολύ μικροί.
Δίχως φίρμα,
Μπουλούκι μας λένε.

*

Άγνωστοι θεατρίνοι.
Ένας Μίμης, μια Κατινίτσα,
Κάποια Ίρμα
Κι άλλοι πολλοί ακόμη, θλιμμένοι Αρλεκίνοι.

*

Αποχαιρετήσαμε κάθε χαρά μας κοινή.
Και τραβήξαμ’ έν άγνωστο δρόμο.
Μα με τον καιρό πνίξαμε τα όνειρά μας
κι ένα βαρύ σταυρό επήραμε στον ώμο.

*

Τώρα η θλίψη μας συντροφεύει κι η πείνα πάντα.
Στα χείλη ποτέ πια δε θ΄ ανθίσει χαρά.

*

Τα προχτές μια μικρή μπαλαρίνα – ένα ρόδο χλωμό
– τη θέρισ΄ η φθίση.

*

Ποιος ξέρει αλήθεια, καθενός ο πατέρας
Πόσα όνειρα ωραία, για τον γιό του έχει πλέξει.

Να γινόταν της επιστήμης αστέρας!

Μ’ αυτός στο ζάρι τη ζωή του έχει παίξει!

*

Και σεις πέρα κει, στις μακριές επαρχίες
που τα «Μπουλούκια» σας διώχνουν την πλήξη,
αν μαθαίνατε τις θλιβερές μας ιστορίες
ο πόνος, την καταφρόνια θα ΄χε πνίξει.

 

***

Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ ΜΙΜΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Παναγιώτης ΜήλαςΜίμης Φωτόπουλος: …πόσα όνειρα ωραία
Περισσότερα

Γιατί η Παναγία των Παρισίων θεωρείται τόσο σημαντική για την Τέχνη

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Η Παναγία των Παρισίων, Νοτρ Νταμ όπως είναι γνωστή παγκοσμίως, επιβίωσε πολέμων και επαναστάσεων και στέκεται επί αιώνες όχι μόνο ως ο μεγαλύτερος και σπουδαιότερος γοτθικού ρυθμού ναός, αλλά ως κόσμημα της δυτικής αρχιτεκτονικής. Για τον κόσμο της Τέχνης έχει μοναδική αξία και ο κόσμος αυτός, μαζί με τον υπόλοιπο, στεκόταν βουβός και την παρακολουθούσε να καίγεται πριν από λίγες μέρες.

«Ο πολιτισμός είναι τόσο εύθραυστος», λέει η Μπάρμπαρα Ντρέικ Μπόεμ, έφορος Μεσαιωνικών αρχαιοτήτων, στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης. Η φωνή της έτρεμε καθώς προσπαθούσε να εξηγήσει τη σημασία του Ναού: «Αυτό το σπουδαίο, ογκώδες μνημείο είναι εκεί από το 1163. Έχει επιβιώσει από τόσες δοκιμασίες. Το θέμα δεν είναι αν θα καταστραφεί ένα λείψανο, ούτε ένα κομμάτι γυαλί. Είναι το όλον», λέει, παλεύοντας να βρει τις κατάλληλες λέξεις για να περιγράψει τη σπουδαιότητα του Καθεδρικού. «Είναι η ψυχή του Παρισιού, αλλά όχι μόνο για τους Γάλλους. Για όλη την ανθρωπότητα, είναι ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία της καλύτερης πλευράς του πολιτισμού».

 

1944. Οι Αμερικανοί μπαίνουν στο Παρίσι

 

Η Μπόεμ μίλησε λίγο πριν από την ανακοίνωση του Αρχηγού της Πυροσβεστικής του Παρισιού ότι οι πυροσβέστες κατάφεραν τελικά να σώσουν το κυρίως κτίσμα, μαζί με τους δύο πύργους. Παρ’ όλα αυτά το μεγαλύτερο μέρος της οροφής καταστράφηκε. Η ακριβής αιτία της πυρκαγιάς δεν έχει αποσαφηνιστεί, αλλά η πυροσβεστική πιστεύει ότι πιθανόν σχετίζεται με τα έργα αποκατάστασης στο κωδωνοστάσιο του Ναού.

Η κατασκευή της Νοτρ Νταμ –«Η Κυρία μας» στα γαλλικά- ξεκίνησε το 12ο αιώνα και συνεχίστηκε για περίπου 200 χρόνια. Υπέστη ζημιές κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης και ακολούθως περιέπεσε σε πλήρη παραμέληση, αλλά επανήλθε στο επίκεντρο της προσοχής μετά τη δημοσίευση, στις 16 Μαρτίου 1831, του μυθιστορήματος «Η Παναγία των Παρισίων» του Βίκτωρος Ουγκό. Ακολούθησαν δύο δεκαετίες πλήρους ανακαίνισης.

Παρότι οι περισσότεροι βασιλείς στέφθηκαν αλλού, ο Ναπολέων Βοναπάρτης επέλεξε να στεφθεί στη Νοτρ Νταμ το 1804, όπως και να παντρευτεί εκεί, το 1810. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η εκκλησία είναι μια πολύ επιτυχημένη αισθητική σύνθεση διαφορετικών αιώνων. «Όλα μαζί δένουν τόσο αρμονικά», λέει η Νάνσι Γου, ειδική στη Μεσαιωνική Αρχιτεκτονική, που εργάζεται στο Μετροπόλιταν. Η ίδια λέει ότι τα βιτρό με τα τριαντάφυλλα και τα σκαλίσματα στο εξωτερικό του Ναού είναι μοναδικά στο είδος τους. «Υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες που σου θυμίζουν μια περίτεχνη δαντέλα», λέει, «παρότι πρόκειται για ένα κτήριο φτιαγμένο από ψυχρή πέτρα».

 

1939. Σακιά με άμμο προστατεύουν το ναό από πιθανούς βομβαρδισμούς

Πέρα από το ίδιο το κτήριο, οι ειδικοί ανησυχούν πολύ για την τύχη των αμέτρητων έργων Τέχνης και ιερών κειμηλίων που βρίσκονται μέσα στο Ναό, που περιλαμβάνουν το ακάνθινο στεφάνι. «Αυτός ο Καθεδρικός έχει μια σειρά αντικειμένων που δεν είναι μόνο διάσημα αλλά έχουν και ιδιαίτερη θρησκευτική αξία και σημασία», λέει ο Χούλιο Μπερμούντεζ, καθηγητής Αρχιτεκτονικής στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον. «Σπουδαιότερο, φυσικά, είναι το ακάνθινο στεφάνι, αυτό που οι πιστοί θεωρούν ότι έβαλε ο Χριστός στο κεφάλι του. Κρατείται σε ένα πολύ ασφαλές μέρος. Όμως η φωτιά είναι τρομακτικά καταστροφική».

Πάντως, η Νότρ Νταμ έχει να διηγηθεί τις δικές της ιστορίες καταστροφής και επιβίωσης. Το 1977, εργάτες που γκρέμισαν έναν τοίχο σε άλλο σημείο του Παρισιού, ανακάλυψαν 21 κεφαλές που ανήκαν σε αγάλματα του 13ου αιώνα από το Ναό. Οι βασιλείς της Ιουδαίας, ένα εξέχον δείγμα γοτθικής Τέχνης, είχαν αποκεφαλιστεί κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης από αντι-βασιλικούς που νόμιζαν ότι τα αγάλματα απεικονίζουν Γάλλους βασιλείς.

Η ανησυχία και ο θρήνος για την πυρκαγιά δεν περιορίζεται στον κόσμο της Τέχνης. Οι θρησκευτικοί αρχηγοί επίσης εξέφρασαν τη βαθιά τους λύπη για το συμβάν. Ο Καρδινάλιος Τίμοθι Ντόλαν, Αρχιεπίσκοπος της Νέας Υόρκης, είπε ότι προσεύχεται για την Νοτρ Νταμ, την οποία αποκάλεσε «τη δεύτερη σπουδαιότερη εκκλησία στον κόσμο, μετά τη βασιλική του Αγίου Πέτρου».

Η Μπόεμ, στο Μουσείο Μετροπόλιταν, καταλήγει ότι η Νοτρ Νταμ δεν είναι ένα κομμάτι του παρελθόντος, αλλά κάτι που ενώνει το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον, ένα ζωντανό κτήριο, παρά την ηλικία του: «Όταν μπαίνεις μέσα, έχεις αμέσως την αίσθηση ότι όλα όσα υπήρξαν και όλα όσα υπάρχουν έρχονται εδώ και γίνονται ένα», λέει…

  • Πηγή: The Washinghton Post, AP
  • Αρχική φωτογραφία: 1911
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΓιατί η Παναγία των Παρισίων θεωρείται τόσο σημαντική για την Τέχνη
Περισσότερα

Σόνια Ιλίνσκαγια. Μια ζωή αφιερωμένη στην Ελλάδα

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Oι «Εκδόσεις Γκοβόστη» πραγματοποιούν τιμητική βραδιά για τη Σόνια Ιλίνσκαγια ως ελάχιστη ένδειξη αναγνώρισης της προσφοράς της στα νεοελληνικά γράμματα για μισό και πλέον αιώνα.
Η εκδήλωση θα γίνει την Τετάρτη, 17 Απριλίου, στις 7 μ.μ. στο Βιβλιοπωλείο De Profundis για να τιμηθεί η φωτισμένη ακαδημαϊκός, η σπουδαία μεταφράστρια, η εξαίρετη συγγραφέας και νεοελληνίστρια.
Φίλοι και συνεργάτες της θα δώσουν το στίγμα της τεράστιας πνευματικής προσφοράς της. Μεταξύ των άλλων θα συμμετάσχουν: Χρίστος Αλεξίου, Αλέξης Ζήρας, Θάνος Ζήσης, Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη, Δημήτρης Κοσμόπουλος, Ευγενία Κριτσέφσκαγια, Παναγιώτης Νούτσος, Έρη Σταυροπούλου, Μαρία Ψάχου

***

Βιβλιοπωλείο
De Profundis

Ζωοδόχου Πηγής 73
Αθήνα
Τηλέφωνο: 210-381.54.33

***

 

Ο Μήτσος Αλεξανδρόπουλος με τη Σόνια Ιλίνσκαγια στο σανατόριο Σοφράνοβο της Μπασκιρίας (1959). Η φωτογραφία είναι από το περιοδικό “Διαβάζω”, τεύχος 501, Νοέμβριος 2009.

 

Η Σόνια Ιλίνσκαγια γεννήθηκε στη Μόσχα το 1938 και σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Lomonosov με παράλληλη ειδίκευση στη νεοελληνική και τη ρωσική φιλολογία. Ασχολήθηκε με τη διάδοση –μελέτη και μετάφραση– της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Έχει εκλεγεί τακτικό μέλος της Ένωσης Συγγραφέων της ΕΣΣΔ ως κριτικός και μεταφράστρια της Νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας. Το 1959 παντρεύτηκε τον συγγραφέα Μήτσο Αλεξανδρόπουλο. Το 1971 υποστήριξε τη διδακτορική διατριβή της με θέμα «Συμβολή στη μελέτη της μεταπολεμικής ποίησης στην Ελλάδα. Η μοίρα μιας γενιάς». Μέχρι το 1983 διετέλεσε ερευνήτρια του Ινστιτούτου Σλαβικών και Βαλκανικών Μελετών της Ακαδημίας Επιστημών της Ε.Σ.Σ.Δ. Το 1983 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα και δίδαξε νεοελληνική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Είναι ομότιμη καθηγήτρια Νέας Ελληνικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Το 2002 η Ρωσική Ακαδημία Επιστημών της απένειμε τον τίτλο Doctorat d’ Etat για το σύνολο των καβαφικών μελετών της.
Έχει εκδώσει τα εξής βιβλία: Η μοίρα μιας γενιάς. Συμβολή στη μελέτη της μεταπολεμικής πολιτικής ποίησης στην Ελλάδα. [Μόσχα 1974, Αθήνα 1976], Κ.Π. Καβάφης. Οι δρόμοι προς το ρεαλισμό στην ποίηση του 20ού αιώνα. [Αθήνα 1983, Μόσχα 1984], Γιάννης Ρίτσος. Η ζωή και το έργο του. [Μόσχα 1986], Μιχαήλ Λυκιαρδόπουλος. Ένας Έλληνας στο χώρο του ρωσικού συμβολισμού. [Αθήνα, 1989], Επισημάνσεις. Από την πορεία της ελληνικής ποίησης του 20ού αιώνα. [Αθήνα 1992], Ο Κ.Π. Καβάφης και η ρωσική ποίηση του «αργυρού αιώνα». [Αθήνα 1995, 2004], Ρωσική Καβαφειάδα. (Επιλογή, εισαγωγή, μέρος μεταφράσεων, μονογραφία Κωνσταντίνος Καβάφης, κύκλος δοκιμίων Ο Κ.Π. Καβάφης και η ρωσική ποίηση του «αργυρού αιώνα»). [Μόσχα 2000], Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 στον καθρέφτη της ρωσικής ποίησης (Επιλογή, εισαγωγή, επιμέλεια), [Αθήνα 2001], Κ.Π. Καβάφης. Άπαντα τα ποιήματα. (Εισαγωγή, επιμέλεια), [ Αθήνα 2003], Κ.Π. Καβάφης. Τα Πεζά. (Επιλογή, εισαγωγή, μέρος μεταφράσεων). [Μόσχα 2003], Ελληνορωσικά συναπαντήματα, [Αθήνα 2004], Η ρωσική λογοτεχνία στην Ελλάδα. 19ος αιώνας, [Αθήνα 2006].
Διακρίσεις: παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας (2007), βραβείο «Διδώ Σωτηρίου» της Εταιρείας Συγγραφέων (2007), Διάσημα Τιμής για τη συμβολή στην υπόθεση φιλίας των λαών της Ρωσικής Ομοσπονδίας (2008).

Παναγιώτης ΜήλαςΣόνια Ιλίνσκαγια. Μια ζωή αφιερωμένη στην Ελλάδα
Περισσότερα