Αλέξανδρος Μαράκης: Βιώνουμε πόλεμο σε όλους τους τομείς…

Με αφορμή αυτή τη δύσκολη – από κάθε άποψη – χρονιά, το Catisart.gr δίνει τον λόγο σε καλλιτέχνες και δημιουργούς που μιλούν για όσα έχασαν, για όσα κέρδισαν και για όσα περιμένουν.
Μας μιλούν για θέματα που τους ενόχλησαν ή τους συγκίνησαν, για γεγονότα που τους πίκραναν, τους εξόργισαν ή τους έδωσαν χαρά.
Εκμυστηρεύονται – εξομολογούνται τις απογοητεύσεις ή τις ελπίδες τους και τέλος εκθέτουν διαφωνίες, σκέψεις, ιδέες και προτάσεις…

Γράφει ο Αλέξανδρος Μαράκης

ΕΧΑΣΑ…

…Ήταν μια χρονιά που ταρακούνησε πολλούς ανθρώπους. Ακούστηκαν πολλά στον καλλιτεχνικό χώρο και πόσα ακόμα δεν λέγονται. Αυτό που έχασα είναι τις ψεύτικες ελπίδες που μπορεί να είχα ότι υπάρχει ουσιαστική αλληλεγγύη από ανθρώπους στο καλλιτεχνικό χώρο εκτός κάποιων εξαιρέσεων.
Δυστυχώς με μεγάλη λύπη παρατηρώ ότι ο καθένας κοιτάει τον εαυτό του και λίγοι χαίρονται πραγματικά με την χαρά του άλλου. Ο κάθε καλλιτέχνης είναι ουσιαστικά μόνος του. Ένας ανταγωνισμός χωρίς κάποιον ιδιαίτερο λόγο. Ενώ ήταν απίστευτα συγκινητικό το γεγονός ότι ο κόσμος κοινοποίησε την αρρώστια που υπάρχει στον χώρο το οποίο μας έφερε όλους αντιμέτωπους με την πραγματικότητα και το ΣΕΗ μας έγινε πιο δυνατό από ποτέ διεκδικώντας τα αυτονόητα από το κράτος (τόσο σε οικονομικό επίπεδο για τους ηθοποιούς όσο και ηθικό), θεωρώ ότι χρειάζεται δουλειά ο χώρος από τα συμπλεγματικά και διαταραγμένα άτομα που υπάρχουν και να είναι οι καλλιτέχνες πραγματικά ενωμένοι μεταξύ τους όχι επιφανειακά αλλά με ουσία.

ΚΕΡΔΙΣΑ…

…Αυτό που κέρδισα σε μια χρονιά πολύ δύσκολη για όλους μας είναι ότι θεωρώ πως στάθηκα στα πόδια μου περισσότερο. Μπήκα σε μια διαδικασία να σταματήσω να περιμένω ευκαιρίες από άλλους και να εκφραστώ με έναν τρόπο που μπορεί να ήθελα εγώ.

Να μην βασίζομαι σε εύσημα ή απορρίψεις αλλά στο τι πραγματικά με εκφράζει να μοιραστώ με τον κόσμο την περίοδο αυτή και να δώσω όλο μου το είναι σε αυτό. Ήταν μια πολύ δημιουργική χρονιά για μένα. Βρήκα επίσης ποιοτικό χρόνο για τον εαυτό μου και ζω τις στιγμές πιο έντονα πλέον.

ΠΕΡΙΜΕΝΩ…

…Η αλήθεια είναι ότι δεν περιμένω κάτι, θέλω να αφήνω τα πράγματα να κυλάνε από μόνα τους γιατί ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτα. Προτεραιότητα μου αυτή την περίοδο είναι η ταινία μικρού μήκους που φτιάξαμε για την Δήμητρα της Λέσβου σαν φόρο τιμής «ψηλά με τα φουστάνια μου» να κοινοποιηθεί με τον καλύτερο τρόπο.
Έχω αγαπήσει πάρα πολύ αυτή την δουλειά και ήταν πολύ πηγαίο για μένα να γράψω για αυτό το πρόσωπο. Πόσες ψυχές και άνθρωποι έχουν πληγωθεί αντίστοιχα δεχόμενοι απόρριψη και χλευασμό και πόσο πίσω είμαστε ακόμα σε αυτά τα θέματα από ότι φαίνεται.
Η δυστυχία που μπορεί να βιώνουν τόσοι συνάνθρωποι μας για το τίποτα. Επειδή απλά μπορεί να αισθάνονται κάτι που τους κάνει ευτυχισμένους και κάποιοι άλλοι το κρίνουν και το πολεμούν.
Επίσης περιμένω να εκδοθεί η πρώτη μου ποιητική συλλογή από τις «Εκδόσεις Ιωλκός» με τον τίτλο «Από αίμα σε αίμα».
Ήταν ένα βήμα για μένα να ταξινομήσω υλικό χρόνων και να κάνω αυτή την κίνηση με βαθύτερη ανάγκη να μοιραστώ πράγματα με τον κόσμο και να αγγίξω ίσως κάποιες ψυχές που μπορεί να ταυτιστούν με πράγματα που έχω γράψει.
Τέλος έχουμε φτιάξει δυο πάρα πολύ όμορφες παραστάσεις με έναν εξαιρετικό θίασο για παιδιά και ενήλικες στο «Θέατρο Κάτω από την Γέφυρα» με τίτλο «Αίσωπος ένας φίλος από τα παλιά» και «Ιστορίες του παππού Αριστοφάνη» και αναμένουμε πως θα εξελιχθεί η κατάσταση με τον κορονοϊό για να δούμε πότε θα παιχτούν (ημερομηνίες κλπ.).
Δυστυχώς πολλές παιδικές παραστάσεις αντιμετωπίζουν πρόβλημα καθώς τα σχολεία θα είναι δύσκολο να έρθουν καθημερινές και πολλοί συνάδελφοι χάνουν δουλειά με αυτόν τον τρόπο. Το παιδικό θέατρο αποτελεί στήριγμα για πολλούς ηθοποιούς καθώς μπορεί να βγει ένας καλός μισθός αλλά στην προκειμένη χάνεται και αυτό.
Ότι και να λέμε βιώνουμε όλοι έναν πόλεμο σε όλους τους τομείς. Εύχομαι να έρθει τέλος σε όλο αυτό και να επανέλθουμε στους ρυθμούς μας που να γίνουν εκατό φορές πιο υγιείς για όλους μας!!!