H δύναμη της ευαισθησίας και της όποιας ευφυΐας μας εξελίσσονται αποκλειστικά και μόνο μέσα μας, στον πυρήνα της πνευματικής μας ζωής. Το πάθος της ανάγνωσης αναπτύσσεται μαζί με την ευαισθησία μας αυτή. Καλλιεργείται από τα κείμενα μεγεθύνοντας τον πνευματικό μας ορίζοντα. Μέσα από το πάθος της ανάγνωσης και την τέρψη που αυτή προκαλεί, η ομάδα Elephas tiliensis επέλεξε να μεταφέρει για πρώτη χρονιά στο θέατρο την «Περσινή αρραβωνιαστικιά», το πρώτο διήγημα του πρώτου βιβλίου της πολύ σημαντικής πεζογράφου Ζυράννας Ζατέλη.
«Μυστικά τελέσαμε τον σπάνιο αρραβώνα», λέει η ηρωίδα. Η αποδέσμευση του ενστίκτου, ο υποκειμενισμός που αρνείται καθιερωμένες αρχές, το υπέρμετρο πάθος, που συχνά πηγάζει από τις σκοτεινές περιοχές του ασυνείδητου, η δύναμη του συναισθήματος, επιδρούν αινιγματικά πάνω σε κάθε θεατή. Η παράσταση, σκηνοθετημένη από τον Δημήτρη Αγαρτζίδη και τη Δέσποινα Αναστάσογλου, με την απόκρυφη σαγήνη της σαρώνει κάθε αντίσταση του νου και παρασύρει σε μια ονειρώδη υποταγή.
Μια ρωμαλέα, συγκινητική παράσταση για την απώλεια του έρωτα και της φιλίας, για τη νοσταλγία, για την πολυπλοκότητα της ζωής, για τη γνωριμία με τον πόνο του θανάτου.
Σχεδόν θαμπώθηκα από τις τρεις ιέρειες που ξετύλιγαν μπροστά στα μάτια μου και μπροστά στα πόδια μου έναν ασύλληπτο μύθο. Τρεις ιέρειες με κίνηση που είχε κάτι από την απαλότητα του αιλουροειδούς.
Επιβλητικές στιγμές, γεμάτες ρίγος, σφρίγος, γλύκα και δέος.
Η παράσταση συνδιαλέγεται και με άλλες τέχνες, όπως με τους έξοχους μουσικούς αυτοσχεδιασμούς του Κωστή Ζουλιάτη, ο οποίος επιτόπου δημιουργεί μια ολοκληρωμένη σύνθεση. Εξαιρετικής εμπνεύσεως είναι και ο σκηνικός χώρος, με καλλιτεχνικές φωτογραφίες να κοσμούν το πάτωμα της σκηνής και μια μικρή αυλή, γλάστρες και φυτά να μας μεταφέρουν στην ύπαιθρο. Συμβολικά πρωτότυπη η επινόηση της Μαγδαληνής Αυγερινού. Καταλυτικό ρόλο παίζουν και οι στιβαροί φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα, που συνεισφέρει στην υλοποίηση του ζωγραφικού καμβά.
Ανοιχτά και γενναιόδωρα έπαιξαν οι τρεις ηθοποιοί. Έχοντας την αίσθηση του τραγικού, του κωμικού και της αλήθειας.
Καθηλωτική, με δυναμική, με διεισδυτική ψυχολογική ανάλυση και εκφραστική σωματικότητα η Ξένια Θεμελή.
Με οργιώδη φαντασία, θαυμαστή διαύγεια σκέψης, ομορφιά, τόλμη αλλά και σαφήνεια η Σύρμω Κεκέ.
Ιδυοφυής, αυθόρμητη, χαριτωμένη, γνήσια και ρηξικέλευθη η Τατιάνα Άννα Πίττα.
Στην «Περσινή αρραβωνιαστικιά», που παρακολούθησα στο Δώμα του Νέου Κόσμου, με τα εξαιρετικά ευρήματα, τα λουκούμια, τα λουλούδια, το μέλι, το τσεκούρι, τα μεταφυσικά μοτίβα της ορεινής Ελλάδας, τη μίμηση της φύσης, το μυστήριο, το απροσδόκητο φινάλε, δεν έχω παρά εύσημα να δώσω. Όλα λειτούργησαν άψογα. Όλα ήταν πραγματικότητα και μαγεία ταυτόχρονα, αλήθεια και ψευδαίσθηση. Είχα διαβάσει παλαιότερα το διήγημα και γνώριζα το… μυστικό, εν τούτοις το τέλος μου φάνηκε σαν κάτι γοητευτικά άπιαστο, αξεδιάλυτο και αχαρτογράφητο. Χάρη στην καινούργια ανάγνωση, απλόχερη και μοναδικά ανέπαφη και στο ζωογόνο αέρα της θεατρικής τέχνης.
Εξαίσια δουλειά από ένα ζευγάρι ταλαντούχων σκηνοθετών, τον Δημήτρη Αγαρτζίδη και τη Δέσποινα Αναστάσογλου. Μια ταπισερί που οι κόμποι της λύνονται αργά και παρηγορητικά. Με την «Περσινή αρραβωνιαστικιά» υπέγραψαν μια μεγάλη παράσταση σε λίγα τετραγωνικά και μας έδειξαν ότι η ελπίδα, σε μια κρίσιμη εποχή, φέρει τα χαρακτηριστικά της δημιουργίας.
Ο πρώτος έρωτας
Ένα κορίτσι αρραβωνιάζεται τον Μάρκο το βράδυ της Πρωτοχρονιάς του 1961. Γυναίκα πια, ανοίγει τα φύλλα της μνήμης της και αναβιώνει το γεγονός που επικυρώνει την είσοδό της στην περίοδο που η ίδια αποκαλεί «πρώτη μοναξιά της ζωής της». Ο πρώτος έρωτας για το παιδί θα γίνει ένας παλιός πόνος για τον ενήλικα.
Η γραφή της Ζυράννας Ζατέλη μάς συνδέει με την παράδοση απαλλάσσοντάς την από το φολκλόρ και φανερώνει ένα ποιητικό παραμύθι που μιλά με τρόπο υπαινικτικό, αλλά και ωμό, για τη γυναικεία σεξουαλικότητα, τις μύχιες σκέψεις, τις κρυφές επιθυμίες, τον φόβο και την έλξη του θανάτου, τη σύνδεση της καθημερινής πραγματικότητας με το μεταφυσικό, τη φαντασία και τη μαγεία.
Η περσινή αρραβωνιαστικιά με κίνητρο την ασίγαστη περιέργεια εισδύει ήσυχα και ουσιαστικά στον διαφορετικό και υπέροχο κόσμο του άλλου, επινοεί μια καινούργια γλώσσα μυστική και ακατανόητη, μένει ακίνητη για ώρες μπροστά στον αρραβωνιαστικό της προκειμένου να «ξαλαφρώσει από το βάρος και την αοριστία ενός κόσμου γεμάτου αντιθέσεις που την περιτριγυρίζει, τη φοβίζει και δεν την αφήνει να ησυχάσει».
Μια ιστορία που βουτάει στο καζάνι της πρώτης αφύπνισης και σοκάρει μέσα από την απλότητα και το χιούμορ της, αποκαλύπτοντας τους μυστικούς και θαυμάσιους μηχανισμούς της ανθρώπινης ψυχής.
* Η «Περσινή αρραβωνιαστικιά» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.
* Η ομάδα Elephas tiliensis έχει επιλεγεί να συμμετέχει στο “Φεστιβάλ Εταιρικών Θιάσων”, που οργανώνει ο ΟΕΘ (Οργανισμός Εταιρικών Θιάσων) και το ΣΕΗ (Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών).
www.elephastiliensis.gr
Συντελεστές
Σκηνοθεσία
Δημήτρης Αγαρτζίδης, Δέσποινα Αναστάσογλου
Μουσική
costinho (Κωστής Ζουλιάτης)
Σκηνικός χώρος – Κοστούμια
Μαγδαληνή Αυγερινού
Φωτισμοί
Μελίνα Μάσχα
Επιμέλεια κίνησης
Ξένια Θεμελή
Βοηθοί σκηνοθέτη
Μαρία Κοντογούρη, Ιωάννα Μπογδάνου
* Συμπαραγωγή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου με την ομάδα Elephas tiliensis
Παίζουν οι ηθοποιοί
Ξένια Θεμελή, Σύρμω Κεκέ, Τατιάνα Άννα Πίττα
Εισαγωγή
Δημήτρης Αγαρτζίδης, Δέσποινα Αναστάσογλου
* Θέατρο του Νέου Κόσμου – Δώμα
