Το «Ανήκω σε μένα» και οι «Ώρες μικρές» ακούστηκαν στο κέντρο της Θεσσαλονίκης σε μια διαφορετική εκτέλεση, με το κοινό να σιγοτραγουδά και να χειροκροτεί.
Όμως για να τελειώνει επιτέλους αυτή η αστειότητα των «δικαστών του πληκτρολογίου» που βγάζουν χολή, δικάζουν και καταδικάζουν χωρίς να έχουν ιδέα από ιστορία και ιστορικά γεγονότα, ας εξηγήσουμε κάποια πράγματα.
Η Μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού εντάσσει συχνά στο πρόγραμμά της γνωστά ελληνικά και ξένα τραγούδια, πέρα από τα στρατιωτικά εμβατήρια. Αυτή τη φορά, το κοινό στην πλατεία Αριστοτέλους άκουσε δύο κομμάτια του Γιώργου Μαζωνάκη, σε μια εμφάνιση που συνδύασε τη μουσική παράδοση του Σώματος με δημοφιλείς επιτυχίες.
Να ξεκαθαρίσουμε δε ότι η Μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού έπαιξε στην πλατεία Αριστοτέλους στις 26 Οκτωβρίου την ημέρα της Απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης και της γιορτής του Πολιούχου της, Αγίου Δημητρίου. ΔΕΝ ήταν η 28η Οκτωβρίου, ΔΕΝ ήταν η εθνική επέτειος του «ΟΧΙ». Στις 26 Οκτωβρίου η πόλη γιορτάζει την ελευθερία της με ανοιχτές, δημόσιες εκδηλώσεις χαράς στον δρόμο, όχι με μνημόσυνα. Η μπάντα έκανε μια ανοιχτή ψυχαγωγική συναυλία για τους πολίτες και επέλεξε να αποτίσει έναν συγκινητικό φόρο τιμής στη μνήμη του αγαπημένου καλλιτέχνη Γιώργου Μαζωνάκη που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή, παίζοντας τραγούδια του που αγαπά και τραγουδά όλη η Ελλάδα. Κανείς δεν τον βάφτισε «ήρωα πολέμου» και κανείς δεν βεβήλωσε καμία παρέλαση.
Το Πολεμικό Ναυτικό ξέρει πολύ καλά να τιμά τους ήρωες εκεί που πρέπει και την ιστορία της χώρας με το παραπάνω. Το να μπερδεύετε τις ημερομηνίες, να μην ξέρετε τι γιορτάζει η Θεσσαλονίκη στις 26/10 και να μιλάτε για «τάφους που θα σηκωθούν» επειδή ακούστηκε μουσική σε μια ελεύθερη πλατεία, δείχνει απλώς κακομοιριά, ιστορική άγνοια και μια εμμονή να εξευτελίζετε εσείς οι ίδιοι τα πάντα για μερικά like στα μέσα δικτύωσης. Λίγoς σεβασμός και κυρίως λίγη ενημέρωση πριν πιάσετε το πληκτρολόγιο!
ΕΙΡ.Α.
