Ένας τραγικός πατέρας ρωτάει έναν από αυτούς που γύρισαν (από τη Μικρά Ασία), αν είδε ή αν ξέρει κάτι για τον γιο του. Πειραιάς, μπροστά στο Δημοτικό Θέατρο, 1923
Αρχείο ΕΛΙΑ
Ηλίας Σιμόπουλος, «Ο πατέρας μου»
«Κάποτε ο πατέρας μου
όργωνε τη γη
φυτεύοντας την ελπίδα
Σε κάθε αυλακιά
που άνοιγε το υνί
οι λέξεις ξεπετιούνταν
όπως οι παπαρούνες την άνοιξη
Τώρα
στο πλατύ χωράφι της ποίησης
πριν τις φυτέψω
οι λέξεις μαραίνονται
όπως τα φύλλα του φθινοπώρου.»
(Τα ωραιότερα ποιήματα για τον πατέρα, Καστανιώτης)
