Η 22χρονη Κέικο Μόρι από την Ιαπωνία, δασκάλα σχολείου στην Οkinawa, διατάχτηκε να πει στους 30 μαθητές της να αυτοκτονήσουν με χειροβομβίδες αντί να παραδοθούν τον Ιούνιο του 1945. Αρνήθηκε. Είπε στους μαθητές της: «Ζήστε. Ό,τι και αν λένε, ζήστε». Τους έκρυψε σε μια σπηλιά για 12 ημέρες, ενώ Ιάπωνες στρατιώτες τους έψαχναν για να τους αναγκάσουν να πεθάνουν για την τιμή. Τραγουδούσε για αυτούς, τους δίδασκε μαθηματικά με πέτρες, όταν δεν υπήρχε φαγητό. Όταν Αμερικανοί στρατιώτες βρήκαν τη σπηλιά, βγήκε πρώτη με τα χέρια ψηλά, κρατώντας ένα λευκό πουκάμισο, για να προστατεύσει τους μαθητές της. Ένας Αμερικανός στρατιώτης παραλίγο να την πυροβολήσει, αλλά είδε τα παιδιά πίσω της και κατέβασε το όπλο του. Έδωσε σοκολάτες στα παιδιά. Η Κέικο αποκαλούνταν προδότρια από κάποιους Ιάπωνες για χρόνια μετά τον πόλεμο, αλλά όλοι οι 30 μαθητές της έζησαν. Το 1975, έχτισαν ένα μικρό άγαλμά της στην Οkinawa, μια δασκάλα που κρατάει ένα λευκό πουκάμισο, με τις λέξεις: «Μας δίδαξε το πιο γενναίο μάθημα — να ζούμε». Διατάχτηκε να αποδεχτεί τον θάνατο. Αντί γι’ αυτό, μια νεαρή δασκάλα επέλεξε να παλέψει για τη ζωή 30 παιδιών.
