«Κλείστε το θέατρο Vault» (απειλεί τον… εφησυχασμό μας…)

 

Του Παναγιώτη Μήλα
panmil2003@yahoo.gr

Τουλάχιστον αυτό το ‘χω! Αναγνωρίζω τα λάθη μου και δεν ντρέπομαι να ζητάω συγγνώμη από όσους έθιξα με τις απόψεις μου. Είναι κάτι που το έχω κάνει πολλές φορές στο παρελθόν και το κάνω και τώρα με αυτό το κείμενο. Σας θυμίζω πως εκεί γύρω στο τρίτο δεκαήμερο του Μαρτίου 2013 γράφτηκε πως το πολιτιστικό επιτελείο του δήμου της πρωτεύουσας αποφάσισε να βάλει λουκέτο σε 83 θέατρα και χώρους πολιτισμού που φιλοξενούσαν παραστάσεις. Πολλά από αυτά είπαν πως «βρέθηκαν να λειτουργούν χωρίς την άδεια εγκατάστασης και λειτουργίας θεάτρου και για τον λόγο αυτό τους εστάλη η απόφαση από τη Διεύθυνση Εμπορίου και Ανάπτυξης του Δήμου Αθηναίων για την σφράγισή τους». Ανάμεσα στα θέατρα αυτά είναι και 2-3 πολύ γνωστά και παλιά τα οποία εγκαινιάστηκαν δόξη και τιμή από πολυχρονεμένους υπουργούς Πολιτισμού οι οποίοι δεν άφησαν πίσω τους έργο αλλά μόνο χρυσόσκονη…
Όταν διάβασα για την απόφαση αυτή του δήμου έγινα έξαλλος και με τις μικρές μου δυνάμεις προσπάθησα να εναντιωθώ σε αυτήν. Να μην μπούμε όμως σε λεπτομέρειες, μιας και το θέμα μου είναι άλλο. Όπως σας είπα στην αρχή σήμερα θέλω να ζητήσω συγγνώμη από κάποιους που τους κατηγόρησα γι’ αυτή την απόφασή τους. Να κλείσουν δηλαδή 83 πολιτιστικούς χώρους. Ε! λοιπόν είχαν απόλυτο δίκιο. Έπρεπε να τους κλείσουν άμεσα και χωρίς κανέναν δισταγμό. Μάλιστα σωστά είχαν επιλέξει το Vault πρώτο στη λίστα για λουκέτο. Κάτι είχαν μυριστεί. Εκεί μέσα γίνεται το έλα να δεις…
ELIZADEATH: Ένα Σάββατο πήγα και είδα το έργο “Elizadeath” κάποιου… Χάρη Ρώμα σε σκηνοθεσία κάποιου… Δημήτρη Καρατζιά. Άργησα να γράψω τις σκέψεις μου με την ελπίδα πως με το πέρασμα του χρόνου θα άλλαζα γνώμη. Αυτοί οι δύο λοιπόν –σας αποκαλύπτω– έχουν στήσει μια γιάφκα με σκοπό να διαλύσουν τον κοινωνικό ιστό… Υπό τας διαταγάς των είναι οι: Σαράντος Γεωγλερής, Δήμητρα Κολλά, Παντελίτσα Λοΐζου, Πάνος Μπρατάκος, Γιώργος Σεϊταρίδης, Αλκμήνη Σταθάτου, Τριανταφυλλιά Ταμπαλιάκη, Τάσος Τζιβίσκος και Φωτεινή Τσακίρη.
Υπάρχουν κι άλλοι στη γιάφκα με διάφορες ειδικότητες (που λέει ο λόγος). Ακούστε και βγάλτε συμπέρασμα: Βοηθός σκηνοθέτη Αθανασία Κούσουλα, μουσική σύνθεση και διασκευές τραγουδιών: Μάνος Αντωνιάδης, στίχοι τραγουδιών: Πάνος Μπρατάκος, σκηνικά, αφίσα και φωτογραφίες: Δέσποινα Χαραλάμπους, επιμέλεια κοστουμιών: Σίμος Παπαναστασόπουλος, επιμέλεια κίνησης και χορογραφίες: Βιβή Ρωμανά, φωτισμοί: Βαγγέλης Μούντριχας, παραγωγή – video παράστασης: Γιώργος Κωμάκης – Χρήστος Κοντέος.

ΤΑΙΝΙΑ: Πριν αρχίσει η παράσταση (τρόπος του λέγειν παράσταση…) μας έδειξαν και μια ταινία μικρού μήκους για τη δήθεν κρίση που δήθεν μαστίζει τον δήθεν κλάδο των δήθεν ηθοποιών. Την ώρα που έχουν θετικό πρόσημο όλοι οι δείκτες που μας παρουσιάζουν οι καθ’ ύλην αρμόδιοι υπουργοί, άνθρωποι ειδικοί και μορφωμένοι δηλαδή, οι κύριοι εκεί στον Βοτανικό Vaultάρουν ανέμελα και μιλάνε για ανεργία 92%. Μιλάνε για ΕθνΙΚΕΑ, λένε για Λυρική Market και άλλα τέτοια ευφάνταστα…
Eν τω μεταξύ την ώρα που μιλάνε για ανεργία οι ίδιοι παίζουν τη “Μαρία Στούαρτ” του Σίλερ, ενώ απ’ έξω στις αφίσες γράφουν πως παίζουν το “Elizadeath”… άγνωστο για ποιους λόγους.
ΣΧΕΔΙΟ: Για να καταλάβετε το καταχθόνιο και καλά οργανωμένο σχέδιό τους σάς λέω μόνο τούτο: Η παράσταση ανέβηκε για πρώτη φορά τη σεζόν 2007-08 με τίτλο “Βασιλικοί μετά Τρούλου” στο θέατρο “Μπροντγουέι” σε σκηνοθεσία Βασίλη Μυριανθόπουλου με τους Μαρία Γεωργιάδου, Ζωζώ Ζάρπα, Δημήτρη Καρατζιά, Χριστίνα Λοΐζου, Φωτεινή Ντεμίρη, Χάρη Ρώμα, Γεράσιμο Σκιαδαρέση, Φανή Σπανού, Πρόδρομο Τοσουνίδη, Ευτυχία Φαναριώτη.
Ενώ με τη σημερινή της μορφή ανέβηκε τη σεζόν 2010-2011, με τίτλο “Elizadeath”, στο θέατρο «Ράγες» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιά, με τους Πολυξένη Σάββα, Τριανταφυλλιά Ταμπαλιάκη, Αναστάση Κολοβό, Δήμητρα Κολλά, Δημήτρη Καρατζιά, Μελίνα Κυριακοπούλου, Τάσο Τζιβίσκο, Αλκμήνη Σταθάτου και Αλέξανδρο Παρίση.
Φέτος λοιπόν επανήλθαν δριμύτεροι. Πήγα μόνο από καθαρή περιέργεια. Το έργο περίπου δύο ώρες. Μπήκα μουτρωμένος και βγήκα άλλος άνθρωπος. Ξέχασα τα πάντα. Με έκαναν και ξέχασα τα πάντα. Και στουρνάρια και πουρνάρια. Όλα τα ξέχασα. Και όχι μόνο. Βγήκα με μια αισιόδοξη διάθεση πως αυτό που ζούμε μπορούμε –όλοι μαζί – να το ανατρέψουμε. Μπορούμε να διεκδικήσουμε το καλύτερο. Ναι! Μπορούμε! Τα μέλη αυτής της γιάφκας… Τέλος πάντων αυτά τα παιδιά… Ναι! Οι ηθοποιοί… δημιούργησαν ένα καταπληκτικά δημιουργικό κλίμα που σου έδινε τεράστια ψυχική δύναμη για να αντιμετωπίσεις κάθε δυσκολία, να ξεπεράσεις κάθε εμπόδιο, να ανατρέψεις κάθε κακόβουλο τεχνοκράτη. Αυτά είναι τα θετικά. Υπάρχουν και αρνητικά όμως που πρέπει να τα λέμε με το όνομά τους. Έξω απ’ τα δόντια. Ακούστε λοιπόν: Για δύο ώρες περίπου δεν μπορείς να σταματήσεις να γελάς. Για δύο ώρες περίπου δεν ξέρεις ποιον από όλους να πρωτοκοιτάξεις. Ο ένας καλύτερος από τον άλλον. Ο άλλος καλύτερος από τον έναν. Οι κοπέλες δεν παίζονται. Είναι όλες μοναδικές. Φανταστική χημεία μεταξύ τους. Εκρηκτικό μίγμα. Άρα επικίνδυνο σχήμα.
ΤΟ ΣΙΝΑΦΙ: Εδώ τα κανάλια κάνουν πώς και τι για να μας έχουν μέσα στη θλίψη και στην κατάθλιψη κι έρχεται το σινάφι του Καρατζιά να τα κάνει όλα λίμπα. Όταν λοιπόν σε δουν «κάπως» θα σε ρωτήσουν, και με το δίκιο τους, εκείνη κι εκείνοι που κάθε βράδυ στις 8 σε τρομοκρατούν…
«Πού πάτε κύριε; Πώς μας περνάτε,
γιατί γελάτε με των άλλων την καρδιά,
Πού πάτε κύριε, πώς μας περνάτε,
και δε μας παίρνετε και μας στα σοβαρά»;
Επομένως, τι θα απαντήσεις στον κύριο εισαγγελέα εκείνη τη δύσκολη ώρα, την ώρα της κρίσεως; Τι θα πεις;
«Ήταν καπρίτσια του Μάη θα πεις.
Μοτίβα γλυκά ξεχασμένα,
ήταν για σένα παιχνίδια στιγμής,
δεν ήταν το ίδιο για μένα»…
Φυσικά και δεν μπορείς να δώσεις αυτή την ηλίθια απάντηση γιατί δεν θα σε πιστέψεις κανένας βολεμένος άνθρωπος. Δεν θα σε πιστέψει κανένας τρομολάγνος. Θα σε πιστέψουν όμως όλοι οι άλλοι. Αυτοί που αγαπούν το καλό θέατρο. Αυτοί που επιλέγουν σχήματα με όραμα. Αυτοί που εμπιστεύονται τους τολμηρούς ηθοποιούς. Βέβαια με όσα έγραψα μέχρι τώρα (966 λέξεις) δεν είμαι βέβαιος ότι σας έπεισα.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: Γι’ αυτό αν δεν πιστεύετε μπορείτε να πάτε στον Πολυχώρο Vault Theatre Plus, Μελενίκου 26, Βοτανικός (τηλ. 213-035.64.72). Καλό θα είναι να τηλεφωνήσετε επειδή τώρα –μετά το Πάσχα– θα υπάρχει άλλο πρόγραμμα. Σας θυμίζω ότι η παράσταση διαρκεί 1 ώρα και 40 λεπτά. Τα εισιτήρια είναι 10 με 15 ευρώ. Και προσοχή: Υπάρχει και μια έκπληξη…