Του Παναγιώτη Μήλα
Ο Αλέξης Τσίπρας στην παρουσίαση του βιβλίου του «Ιθάκη», την Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2025, επέλεξε να τοποθετήσει στο θεωρείο του θεάτρου «Παλλάς» τους πρώην συντρόφους του και άμεσους συνεργάτες του στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Το γεγονός αυτό προκάλεσε τεράστια έκπληξη και όλοι είχαν να το συζητήσουν, να το σχολιάσουν, να το αναλύσουν, να το ερμηνεύσουν, να το ξορκίσουν…
Όμως κακώς, κάκιστα προκάλεσε έκπληξη αυτή η κίνηση. Ο Αλέξης Τσίπρας τοποθέτησε τους «πρώην» σε μια θέση γνωστή και οικεία σε αυτούς. Τους τοποθέτησε στη θέαση του απλού θεατή.
Βέβαια…
«Θα πάψω πια για μακρινά ταξίδια να μιλώ
οι φίλοι θα νομίζουνε πως τα ‘χω πια ξεχάσει»…
Δεν έχω ξεχάσει όμως ότι…
*Απλοί θεατές ήταν, όταν ο Τσίπρας αποφάσισε να συγκυβερνήσει με τον ακροδεξιό Πάνο Καμμένο. Ακροδεξιό, σύμφωνα με επίσημη δήλωση του Προέδρου της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, στις 20 Δεκεμβρίου του 2017. Επίσημη δήλωση που ουδείς δεν τόλμησε τότε να διαψεύσει.
*Απλοί θεατές ήταν, όταν παρακολουθούσαν το μεγαλειώδες «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 να μετατρέπεται μέσα σε «χρόνο μηδέν» σε χαρτοπόλεμο.
*Απλοί θεατές ήταν, όταν την Πέμπτη 18 Μαΐου 2017, παρακολουθούσαν την παράδοση της ιδιοκτησίας του ελληνικού λαού στο Υπερταμείο για 99 χρόνια.
*Απλοί θεατές ήταν, όταν παρακολουθούσαν άφωνοι τη συνέντευξη της Δευτέρας 23 Ιουλίου 2018 για τη φωτιά στο Μάτι. Τότε που …δεν ήξεραν τίποτα για τους 104 νεκρούς.
Μια ζωή απλοί θεατές. Τίποτα περισσότερο…
Απλοί θεατές και τώρα – την Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2025 – που τους χρύσωσαν το χάπι λέγοντάς τους ότι τους τοποθέτησαν στο …Βασιλικό θεωρείο. Τέτοιο μεγαλείο… Φρου φρου κι αρώματα… Και το ‘χαψαν. Ουδείς είχε το θάρρος να τα βροντήξει κάτω και να γυρίσει στο σπίτι του.
Ιδανικοί και ανάξιοι θεατές λοιπόν, τώρα που όλοι καταλάβαμε πως αυτό που μάς έδειχναν «Ήταν μια λόξα νεανική, που τώρα έχει περάσει…».
Έτσι απλά…
***
υγ. Υστερόγραφο: Κείμενο το οποίο περιλαμβάνεται στο τέλος άρθρου, γιατί ο συγγραφέας του ξέχασε να το συμπεριλάβει στο κυρίως θέμα ή γιατί αναφέρεται σε κάτι που δεν ήταν το κύριο και δεν ήθελε να το συμπεριλάβει σε αυτό ή γιατί ήθελε να το ξεχωρίσει ώστε να είναι περισσότερο εμφανές.
Στην προκειμένη περίπτωση, κείμενο που δεν χρειάζεται να ακολουθήσει κάποιο άρθρο, μιας και είναι αυτόνομο.
