19.9 C
Athens
Δευτέρα 16 Μαΐου 2022
 

Νίκος Σταματόπουλος: Νομίζω ότι δεν σκοτώθηκε ποτέ η Λερναία Ύδρα…

Του Παναγιώτη Μήλα

Τον Ιανουάριο του 2018 είχα δει στο «Θέατρο Κάτω από τη Γέφυρα» το έργο «Η γραμμή» του Ισραέλ Χόροβιτς που παραστάθηκε με την σκηνοθεσία του Κοραή Δαμάτη. Ο ευρηματικός σκηνοθέτης είχε – όπως πάντα – και εξαιρετικούς συνεργάτες οι οποίοι υλοποίησαν εξαίσια το σκηνοθετικό του όραμα.

Ένας εκ των ηθοποιών που με είχε εντυπωσιάσει για την ερμηνευτική του αμεσότητα ήταν ο Νίκος Σταματόπουλος. Ο τρόπος που υποδυόταν τον απατημένο σύζυγο Άρναλ, μού θύμισε πολλές φορές τους μεγάλους μας κωμικούς των κλασικών ασπρόμαυρων ελληνικών ταινιών.

Έτσι όταν είδα το όνομά του μεταξύ των συντελεστών του έργου «Πορτρέτου Κρεμασμένου Κοριτσιού» σκέφτηκα να τον αναζητήσω για μια σύντομη συνέντευξη.

Το «Πορτρέτο» είναι ένα έργο μυστηρίου του Γιώργου Γιαννακόπουλου ο οποίος το σκηνοθετεί μαζί με τον Νίκο Σταματόπουλο.

Ένα κυριακάτικο απόγευμα λοιπόν μιλήσαμε στο τηλέφωνο και – αν και δεν είναι δημοσιογραφικώς ορθόν – μπορώ να πω από τώρα πως ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση.

*ΚΑΛΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ κύριε Σταματόπουλε. Παίζετε κάθε Δευτέρα και Τετάρτη, οπότε μπορώ να κλέψω λίγο από τον ελεύθερο χρόνο σας…

-Καλό απόγευμα και σε σας. Τώρα είναι η ώρα του καφέ οπότε είναι η κατάλληλη ώρα για συζήτηση…

*ΑΣ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ λοιπόν.

*ΠΟΙΟ πρόσωπο έριξε φως στον δρόμο που ακολουθήσατε;

-Όλα ξεκίνησαν στη σχολική παράσταση που κάναμε τελειώνοντας το δημοτικό. Ο τότε σκηνοθέτης – δάσκαλος Γιώργος Τσιδίμης με επέλεξε να συνεχίσω την θεατρική μου διαδρομή στην Θεατρική Ομάδα του Δήμου Νίκαιας όπου και έμεινα μέχρι τα 17 που έδωσα εισαγωγικές εξετάσεις στο Υπουργείο Πολιτισμού και μπήκα στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Πειραϊκού Συνδέσμου.

*ΤΙ σας ώθησε σε αυτή την επιλογή;

-Η μαγεία να ζεις κάτι άλλο από την καθημερινότητα. Να μπαίνεις σε άλλους κόσμους και να συναντάς πρόσωπα και εποχές που απέχουν από εσένα.

*ΠΟΥ θα θέλατε να είστε αν δεν είσαστε στο θέατρο;

-Να είχα μια καντίνα σε μια παραλία σε κάποιο νησί.

*ΠΟΤΕ νιώσατε τη μεγαλύτερη συγκίνηση ή απογοήτευση όταν έπεσε η αυλαία;

-Ο κάθε παραστασιακός κύκλος που κλείνει έχει τη δική του συγκίνηση γιατί ολοκληρώνεται ένα ταξίδι κάπου στον χωροχρόνο.
Απογοήτευση ένιωσα όταν κάναμε πρόβες τρεις μήνες και σταματήσαμε μια ημέρα πριν την πρεμιέρα λόγω του πρώτου lockdown. Τόση δουλειά, τόση λαχτάρα και η αυλαία έπεσε πριν καν ανοίξει.

*ΠΩΣ θέλετε να δείτε την ευρύτερη οικογένεια του πολιτισμού;

-Ενωμένη, χωρίς διακρίσεις, στο προσκήνιο και όχι άλλο στην περιθωριοποίηση που μας έχουν βάλει. Παρ’ όλο που είμαστε άνθρωποι των «φώτων βρισκόμαστε στο απόλυτο σκοτάδι, έξω από το θέατρο, ούτε καν στον εξώστη.
Δυστυχώς όπως σε όλες τις «οικογένειες» έτσι και σε εμάς είναι συγκεκριμένα και λίγα τα «παιδιά» που στηρίζονται και ευνοούνται, χρόνια τώρα. Και το χειρότερο είναι ότι μεταλαμπαδεύεται αύτη η εύνοια και κληρονομείται σε παιδιά νεότερης γενιάς του ίδιου «σογιού. Σα να μην σκοτώθηκε ποτέ η Λερναία Ύδρα…

*ΓΙΑΤΙ κάποιος πρέπει να αποδεχθεί το ότι «ηθοποιός σημαίνει φως»;

-Δεν ξέρω αν πρέπει κάποιος να το αποδεχτεί. Για εμένα είναι λίγο εγωιστικό να περιορίζεται το «φώς» στον ηθοποιό. Γενικότερα η κάθε μορφή της τέχνης εξημερώνει τον άνθρωπο, του διευρύνει τον ορίζοντα, σπάει τις παρωπίδες. Και ο χορευτής, και ο μουσικός, και ο τραγουδιστής, και ο ζωγράφος, και ο εικαστικός, και… και… και … Όλα είναι ΦΩΣ . Αν δεν το βιώσεις δεν μπορείς να το νιώσεις .

*ΤΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑΤΕ στα χρόνια της πανδημίας;

-Πόσο δεδομένα είναι κάποια πράγματα που δεν τους δίνουμε αξία καμιά. Η συναναστροφή με την οικογένεια, τους φίλους, τους συνεργάτες, ένας περίπατος, μια βόλτα μια αγκαλιά, ένα χάδι. Και το κυριότερο η σωματική και ψυχική μας ακεραιότητα. Θεωρούσαμε δεδομένο ότι είμαστε και θα είμαστε καλά.

*ΤΙ ΣΑΣ ΕΛΕΙΨΕ στην ίδια περίοδο;

-Αυτά που διαπίστωσα αυτά και μου έλειψαν. Κυρίως η αγκαλιά. Αγκάλιαζα πολύ τους ανθρώπους. Ακόμα μου λείπει …

*ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ για τη νέα χρονιά;

-Όσο κοινότυπο και να ακουστεί, ΥΓΕΙΑ. Να είμαστε γεροί και να είμαστε όλοι μαζί, χωρίς απουσίες. Αν είμαστε καλά και μαζί, όλα τα άλλα θα έρθουν στην ώρα τους.

*ΚΥΡΙΕ Σταματόπουλε, σας ευχαριστώ πολύ γι αυτή τη συζήτηση. Εύχομαι τη νέα χρονιά να πετύχετε όλους τους στόχους σας και να πραγματοποιηθούν όλα σας τα όνειρα.

-Κι εγώ ευχαριστώ το Catisart και περιμένω να δείτε το «Πορτρέτο Κρεμασμένου Κοριτσιού».

***

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ «ΠΟΡΤΡΕΤΟ» ΕΔΩ

«Πορτρέτο κρεμασμένου κοριτσιού». Ένα μυστήριο «Κάτω από τη γέφυρα»

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
695ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
- Advertisement -

Τελευταία άρθρα

Cat Is Art