Cat Is Art

Νίκος Αρβανίτης: Πάντα με ενδιέφεραν οι άνθρωποι που αφηγούνταν πολύ καλά μια ιστορία

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Των Ειρήνης Αϊβαλιώτου – Παναγιώτη Μήλα

Ένας δοκιμασμένος ηθοποιός είναι ο Νίκος Αρβανίτης, σεμνός ως άνθρωπος και ως καλλιτέχνης, που οι ερμηνείες του συγκινούν και καθηλώνουν. Άνθρωπος που αντιλαμβάνεται τον υψηλό προορισμό της τέχνης την οποία υπηρετεί, θεατρίνος ατόφιος στον οποίο μόνο σεβασμός και τίμια κριτική αξίζουν. Οι συνάδελφοί του και οι σκηνοθέτες που έχουν συνεργαστεί μαζί του μιλούν για έναν άψογο επαγγελματία, μια θεατρική προσωπικότητα και όλοι συμφωνούν πως κάθε ρόλος στα χέρια του γίνεται αληθινή δημιουργία.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Παραμυθιά της Ηπείρου. Από νεανική ηλικία δραστηριοποιείτο σε θεατρικές ομάδες. Είναι απόφοιτος της Σχολής Μεταλλειολόγων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Τελείωσε τη Δραματική Σχολή Βεάκη το 1989. Έκτοτε ερμηνεύει ρόλους αρχαίου δράματος, κλασικού και σύγχρονου ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου. Έχει συμπράξει σε περισσότερες από 60 θεατρικές παραγωγές και έχει εμφανιστεί σε φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει ερμηνεύσει σπουδαίους ρόλους, όπως Άδμητος (Άλκηστις), Φρανκ (Μόλλυ Σουήνυ/Molly Sweeney), Αίμων (Αντιγόνη), Προμηθέας (Προμηθέας Δεσμώτης), Έντγκαρ (Βασιλιάς Ληρ/Κing Lear), Βόιτσεκ (Βόιτσεκ/Woyzek) κ.ά. Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Τέχνης, το Θέατρο του Νότου, το Θέατρο Στοά, το Θεσσαλικό Θέατρο,  το Απλό Θέατρο, το Αμφι-θέατρο, το Ίδρυμα Μείζωνος Ελληνισμού, το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης κ.ά. Διασκεύασε και σκηνοθέτησε το μυθιστόρημα «Τους τα λέει ο Θεός» του Σωτήρη Δημητρίου (Φεστιβάλ Αθηνών 2006-07), έγραψε και παρουσίασε την πολιτικο-θεατρική πλατφόρμα ‘’Stand up economy’’, έναν μονόλογο για την κρίση βασισμένο στις διαλέξεις του οικονομολόγου Rick Wolff. Το 2014 σκηνοθέτησε για το Εθνικό Θέατρο το έργο των Τζόζεφ Ρόμπινετ και Ρον Τζόουνς «Το Τρίτο Κύμα». Έχει ερμηνεύσει ρόλους σε πολλές ελληνικές τηλεοπτικές σειρές και έχει παίξει σε ταινίες των Γιώργου Πανουσόπουλου, Νίκου Παναγιωτόπουλου, Βασίλη Μαζωμένου κ.ά. Με την Εθνική Λυρική Σκηνή συνεργάστηκε ερμηνεύοντας ρόλο πρόζας στο «Μικρόβιο του έρωτα» του Κώστα Γιαννίδη (Ακροπόλ, 2009-10).

Πέρυσι τον απολαύσαμε στη «Βούβα» της Ελένης Γκασούκα και το καλοκαίρι του 2018 τον θαυμάσαμε ως Αγγελιαφόρο στην Ηλέκτρα του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη.

Φέτος, τον συναντάμε στην παράσταση «Κόσμος / Γωνία»του Αλέξη Σταμάτη, στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας (Β’ Σκηνή), με το μονόλογο «Μεσάνυχτα σ’ έναν τέλειο κόσμο». Η παράσταση, που σκηνοθετεί ο Άρης Τρουπάκης, διαπραγματεύεται τη μοναξιά και τον εγκλεισμό. Ο Νίκος Αρβανίτης υποδύεται τον μοναχικό Φώτη, ο οποίος «κλέβει» το νεότερο εαυτό του για να δημιουργήσει ένα έργο.

Επίσης, πρωταγωνιστεί στο έργο «Πουλιά στον Αέρα» του Georges Feydeau (θέατρο «Αλίκη»), το οποίο υπογράφει σκηνοθετικά ο Νίκος Μαστοράκης.

 

 

***

Αν, όπως ο Φώτης που υποδύεστε στην παράσταση «Κόσμος / Γωνία», άκουγε κάποιος τις κασέτες από το δικό σας παρελθόν τι θα μάθαινε για το έναυσμα που σας οδήγησε στην υποκριτική και στο θέατρο;

«Το θεριό του Ταύρου», το έργο που συγκίνησε τον Νίκο Αρβανίτη και τον έφερε στον χώρο του θεάτρου.

* Αυτά τα πράγματα με την υποκριτική έρχονται κάπως απρόσμενα. Δεν μεγάλωσα μέσα στα θέατρα. Το αντίθετο: Ήμουνα σε μια κωμόπολη της επαρχίας, στην Παραμυθιά της Θεσπρωτίας, στην Ήπειρο. Εμένα πάντα με ενδιέφεραν οι άνθρωποι που αφηγούνταν πολύ καλά μια ιστορία. Στην πόλη μου είχαμε διάφορους τέτοιους οι οποίοι αφηγούνταν πάρα πολύ καλά ιστορίες. Ενδεχομένως ίσως από κει να μπήκε αυτό το σαράκι το οποίο εκδηλώθηκε πολύ αργότερα όταν ήμουνα φοιτητής. Στα 17 μου είχα δει κάποιες παραστάσεις. Τότε όμως παρακολούθησα και μια πρόβα θεατρική όταν ο Οργανισμός Ηπειρωτικού Θεάτρου προετοίμαζε το έργο «Θεριό του ταύρου» του Αζίζ Νεσίν, στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Αυτή η διαδικασία του μπες – βγες των ηθοποιών, οι παρατηρήσεις του σκηνοθέτη, αυτό το χτίσιμο της παράστασης μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Έτσι έγινε η αρχή…

Κάπως έτσι, απρόσμενα, πήρατε και την απόφαση για την απόκτηση του πτυχίου 23 χρόνια μετά τη διακοπή των σπουδών σας;

* Στην ουσία είναι ξεκαθάρισμα παλιών λογαριασμών. Είναι μια διαρκής νεότητα που προκύπτει μέσα κι από τη δουλειά του ηθοποιού. Είναι το ότι μένω απέναντι και βάζω στοίχημα με τον εαυτό μου ότι μπορώ να ξαναδιαβάσω Μαθηματικά. Το κέρδος ήτανε τρομερό. Δεν το συζητώ. Για ένα εξάμηνο πήγαινα στη Σχολή στις εννέα παρά τέταρτο το πρωί και έφευγα αργά το απόγευμα για να πάω μετά στην πρόβα ή στην παράσταση. Η απόφαση για την επιστροφή μού έδωσε φτερά, διαπίστωσα ακόμη ότι ο χρόνος δεν υπάρχει σ’ αυτά. Στην ουσία καταργείς τον χρόνο. Η διαρκής σπουδή, σε οτιδήποτε βάζεις μπροστά σου, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα «κροσέ», που είναι το πιο δυνατό χτύπημα στην πυγμαχία. Είναι ένα «κροσέ» στον χρόνο. Εκεί που σ’ έχει στριμώξει στα σκοινιά ο χρόνος εσύ του δίνεις ένα «κροσέ», του ρίχνεις και μία ανάποδη και έτσι ταρακουνιέται το σύμπαν.

Η μεταλλουργική και η υποκριτική που σπουδάσατε συνδυάζονται; Έχουνε καλή σχέση;

* Ασφαλώς και έχουν. Είναι όμως μια σχέση μεταφυσική. Έχουν σχέση όπως έχουν όλα κράματα. Και οι ρόλοι και οι άνθρωποι κράματα είναι και μίξεις, είναι μέταλλα και σκληρά και μαλακά. Στο Πολυτεχνείο και στη Δραματική Σχολή έμαθα πώς δενότανε το ατσάλι. Η υπόθεση Πολυτεχνείο, μου ήτανε έτσι κι αλλιώς χρήσιμη και ουσιαστική σε πάρα πολλά πράγματα. Κυρίως στον τρόπο που οργανώνω μια σκέψη. Έμαθα να μπαίνω στη διαδικασία της σωστής κίνησης, των σωστών και γρήγορων αποφάσεων. Όμως πρέπει να πω ότι η επιστήμη στην ουσία ρίχνει ένα θανάσιμο πλήγμα σε έναν ηλίθιο ανορθολογισμό και μια μεταφυσική της χαρτορίχτρας, ας πούμε, η οποία δεν βοηθάει ούτε το θέατρο. Δεν βοηθάει το σύγχρονο θέατρο. Αυτός είναι ένας ανορθολογισμός, υπάρχει μία τεράστια βλακεία και αμορφωσιά που κυκλοφορεί και με μια πεποίθηση που λέει: «Έλα μωρέ τώρα, γιατί να μαθαίνουμε τώρα;». Εγώ δεν συμφωνώ μ’ αυτό. Δεν με είχε εντυπωσιάσει αυτό ποτέ, δεν έχω βρει εκεί κάποιο στοιχείο ώστε να πω «κοίτα ρε παιδί μου, ναι… είδες;».

Ας πούμε λοιπόν ότι κάποιος που είναι έξω απ’ όλα αυτά ή έχει αυτούς τους ανορθολογισμούς και τις προλήψεις. Έχει έναν αχταρμά στο κεφάλι του, δεν ανοίγει ποτέ ένα βιβλίο και πιστεύει ότι έχει μια αυθεντικότητα ή ένα ένστικτο πηγαίο το οποίο τον στηρίζει. Ε, σας πληροφορώ ότι τίποτα από αυτά δεν ισχύει στη ζωή μας.

Η απόφασή σας για αποκλειστική αφοσίωση στο θέατρο ήταν δύσκολη;

* Αυτή δεν ήταν απόφαση μιας στιγμής. Αυτό έρχεται και χτίζεται. Με τη διαρκή σπουδή…

Στη φαρέτρα του ηθοποιού αρκεί το ταλέντο, η φαντασία και οι εμπειρίες ή μήπως χρειάζεται και κάτι άλλο;

* Όλα χρειάζονται, τα πάντα όλα. Όλα. Χρειάζεται και η φαντασία και η καθημερινή δουλειά. Όπως λέει ο Ελύτης: «Εγώ δεν ξέρω τίποτα από το εμπόριο, αλλά πόσες φορές έχω ξυπνήσει για μία απόχρωση του μωβ»… Έτσι κι εγώ δεν μπορώ να μην έχω το θέατρο στο νου μου όλο το 24ωρο. Το θέατρο κυκλοφορεί σαν το αίμα και σίγουρα αυτό μου δίνει δύναμη. Δεν γίνεται αλλιώς, γιατί δεν μπορείς να μπεις αλλιώς στον πυρήνα αυτής της τέχνης. Μιλάμε για μία σπουδαία τέχνη. Και για καθετί σπουδαίο είναι απαραίτητη η αφοσίωση πέρα από τα όρια.

Θυμάστε με συγκίνηση κάποιον από τους ρόλους που έχετε υποδυθεί;

* Ασφαλώς. Δεν έχει νόημα τώρα να τους αναφέρω επειδή όλοι οι ρόλοι με τρέφανε για πολύ καιρό ακόμα και μετά που τους είχα αφήσει ήταν δίπλα μου και με στήριζαν. Όλοι οι ρόλοι.

Ως δάσκαλος τι θα λέγατε σε έναν νέο επίδοξο ηθοποιό;

* Καλό κουράγιο.

Ποιο είναι το κύριο χαρακτηριστικό σας;

* Σίγουρα είναι το πείσμα σε ό,τι κάνω.

Πώς βλέπετε το μέλλον της νέας γενιάς;

* Τα παιδιά σήμερα έχουνε τρομερά προβλήματα, αλλά και τρομερά εφόδια. Οπωσδήποτε είναι απαλλαγμένα από τις αγκυλώσεις που είχαμε εμείς την εποχή που ήμουνα εγώ νέος. Σήμερα μπορούνε να σκεφτούνε πραγματικά ελεύθερα, να αμφισβητήσουνε καθετί που είναι καθιερωμένο. Όμως ζουν σε έναν κόσμο που έχει μια τρομαχτική αβεβαιότητα και τα σημάδια κυριαρχίας των ισχυρών που τα αποδεκατίζουν. Πρόκειται για ένα εκρηκτικό μείγμα. Αλλά η νέα γενιά δεν έχει κανένα πρόβλημα, γιατί έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα, ακριβώς επειδή είναι νέα. Αυτό δεν αντικαθίσταται με τίποτα. Οπότε μαζί με το πείσμα προχωρείς. Σε εμάς, ας πούμε, αν μας λέγανε: «Πάρε άλλα είκοσι χρόνια πίσω», θα τρέχαμε όλοι. Ουρές θα κάναμε έξω από αυτό το σούπερ μάρκετ…

Για τον τόπο μας τι εύχεστε;

* Ο τόπος μας εύχομαι να συνεχίσει να υπάρχει και να έχει μεγαλύτερη πίστη. Να είναι ένας τόπος όπου θα ανθεί η ανεκτικότητα, θα ανθεί η φιλία, θα ανθεί ο διάλογος, γιατί μιλάμε και για δημοκρατία, μιλάμε και για θέατρο, μιλάμε για τα πάντα. Εύχομαι να εμπεδωθεί στη χώρα ένας διάλογος. Όπου υπάρχει διάλογος εκεί υπάρχει και δημιουργία. Λοιπόν, όχι κραυγές και παλινορθώσεις.

Οι μνήμες και το παρελθόν δίνουν λύσεις σε ένα ενεστώτα που καίει;

* Το παρελθόν από μόνο του δεν αρκεί. Πρέπει να κάνεις ανάγνωση του παρελθόντος. Τώρα βέβαια υπάρχουν πολλαπλές αναγνώσεις του παρελθόντος, οπότε εξαρτάται ποια μηνύματα θα πάρεις από τη δική σου ανάγνωση…

Ποια είναι η συμβουλή σας για να ζήσουμε σε έναν τέλειο κόσμο;

* Δεν υπάρχει τέλειος κόσμος. Δεν θα ζήσουμε ποτέ σε έναν τέλειο κόσμο, οπότε θα πρέπει να συμφιλιωθούμε με τις αντιφάσεις μας. Θα πρέπει να τις δεχτούμε σαν μέρος, ζωτικό μέρος του παιχνιδιού. Η ζωή δεν προχωράει ούτε με τελειότητες, ούτε με τις αντιφάσεις της. Η ζωή έχει συνέχεια γι’ αυτό πάντα θα ‘χουμε μπροστά μας δίπολα, τα οποία όμως οφείλουμε να τα αναγνωρίσουμε σαν υπαρκτές δυνάμεις και όχι να τα ξορκίζουμε…

Ο κόσμος πηγαίνει σαν «σπείρα». Έχει περιόδους που είναι σε ακμή και περιόδους που είναι σε παρακμή. Ημέρα και νύχτα είναι. Αυτό το πράγμα έρχεται και στην ψυχή μας, έρχεται και στη σκέψη μας. Λειτουργούν δύο δυνάμεις μέσα μας. Μία δύναμη που θέλει να πετάξει και μία δύναμη υπαρκτή που θέλει να κάτσει στον καναπέ. Θέλει να αράξει, θέλει να μην κάνει τίποτα, θέλει να αφεθεί στην τύχη της.

Τι έχετε να μας πείτε για τον Φώτη που τον γνωρίσατε μέσα από το κείμενο του Αλέξη Σταμάτη;

* Ο Φώτης είναι ένας μοναχικός τύπος ο οποίος έχει πέσει στην παγίδα, ας πούμε, της ροής του. Καταγράφει στιγμές από τη ζωή του και από τις ζωές των άλλων νομίζοντας ότι αυτό είναι ένα υλικό το οποίο ως συγγραφέα θα τον πάει μπροστά. Τελικά παγιδεύεται μέσα σ’ αυτό, όπως όλοι οι άνθρωποι όταν φύγει κάτι από τη σφαίρα της αφοσίωσης και γίνει μανία. Τότε αρχίζουν και μπλέκονται τα χαρακτηριστικά και γυρίζουνε μπούμερανγκ στον εαυτό μας.

 

Νίκος Αρβανίτης – Νίκος Αλεξίου

 

Η «μεταφορά» του κειμένου του Αλέξη Σταμάτη από το χαρτί στη σκηνή πώς ήταν;

* Αυτόν τον μονόλογο, το «Μεσάνυχτα σ’ έναν τέλειο κόσμο», τον αντιμετώπισα πριν από πέντε χρόνια. Το ενδιαφέρον σ’ αυτό το ανέβασμα είναι ότι οι δύο μονόλογοι δεν λέγονται χωριστά. Ο δικός μου και «Η Τελευταία Μάρθα», που ερμηνεύει ο Νίκος Αλεξίου, είναι «μπλεγμένοι» σε μία ενιαία παράσταση. Αυτό ήτανε ιδέα του σκηνοθέτη μας, του Άρη Τρουπάκη. Έχει πολύ ενδιαφέρον και αυτό είναι το καινούργιο στοίχημα ότι έχουμε δύο φωνές οι οποίες είναι ασύμπτωτες μεν, αλλά ταυτόσημες. Σε μια άλλη διάσταση, αποδεικνύουν ότι έχουν τρομερές συμπτώσεις. Ενώ φαίνονται ασύμπτωτες αυτές οι δύο ξεχωριστές ιστορίες, τελικά με έναν μεταφυσικό τρόπο δημιουργικό και θεατρικό μας παρουσιάζουν πολλές συμπτώσεις. Αυτό είναι το ενδιαφέρον.

Όλα αυτά σε έναν χώρο στον οποίο το μεγάλο του προσόν είναι αυτή η τελείως άμεση σχέση με το κοινό. Είναι αυτό που λέμε θέατρο δωματίου… Πιστεύω ότι τα προτερήματα αυτού του χώρου είναι για τον θεατή κυρίως, επειδή νιώθει πιο πολύ κοντά την ανάσα του ηθοποιού.

Τα επόμενα σχέδιά σας;

* Ήδη είμαι και στο θέατρο «Αλίκη» όπου ανεβάσαμε το έργο του Ζορζ Φεϊντό «Πουλιά στον αέρα» σε σκηνοθεσία του Νίκου Μαστοράκη με τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη και τη Βίκυ Σταυροπούλου. Ακολουθεί – καλώς εχόντων των πραγμάτων – στις αρχές του νέου χρόνου στο Bios το πολύ σπουδαίο έργο της Σίριλ Τσέρσιλ, «Ένας αριθμός». Πρόκειται για τη συνάντηση ενός πατέρα με τους κλωνοποιημένους γιους του.

Κλείνοντας θα μπορούσατε να μας πείτε πώς κρίνετε τη συμπεριφορά των Ελλήνων προς τα ζώα;

* Οι Έλληνες δεν έχουν καλή σχέση με τα ζώα. Για την ακρίβεια αυτοί που δεν έχουν καλή σχέση είναι πιο φωνακλάδες από αυτούς που έχουν καλή σχέση και τελικά οι πρώτοι δίνουν τον τόνο. Υπάρχει πάρα πολύς κόσμος ο οποίος έχει από ένα κατοικίδιο στο σπίτι. Κάποιοι είναι αφοσιωμένοι όντως και το φροντίζουν. Κάποιοι άλλοι όμως βαριούνται, το παραμελούν και τελικά το παρατάνε. Τότε το πρόβλημα είναι πολύπλοκο…

Εσείς αν έχετε κατοικίδιο;

* Έχω ένα σκυλάκι, τη «Ραλλού», την οποία τη βρήκαμε από το Internet πριν από εφτά χρόνια. Πάντα είχαμε ζώα στο σπίτι, από τα παιδικά μου χρόνια. Ήταν ζωτική οικογενειακή ανάγκη. Στα σπίτια είχαμε αυλές εκείνη την εποχή και με τα ζώα υπήρχε ουσιαστική σχέση.

Κύριε Αρβανίτη, σας ευχαριστούμε πολύ.

* Κι εγώ σας ευχαριστώ.

***

ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΑΡΒΑΝΙΤΗ

***

ΣΤΟ «ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ» – Β’ ΣΚΗΝΗ

ΚΟΣΜΟΣ / ΓΩΝΙΑ

Του Αλέξη Σταμάτη

Ο Σάκης και ο Φώτης είναι δύο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι που τους ενώνουν όμως πολλά. Το κύριο είναι η μοναξιά και ο εγκλεισμός. Και οι δυο ζουν μόνοι στο μικρό σπίτι – φωλιά τους όπου ταΐζουν τις φαντασιώσεις και τις μνήμες τους. Ο μεν Σάκης («Η Τελευταία Μάρθα»), με ονειροφαντασίες που προβάλλει στον απέναντι ψιλικατζή ο δε Φώτης («Μεσάνυχτα σ’ έναν τέλειο κόσμο»), πλαισιωμένος από κασέτες που καταγράφουν όλο του το παρελθόν, «κλέβει» το νεότερο εαυτό του για να δημιουργήσει ένα έργο. Δύο χαρακτήρες που ολισθαίνουν στο δίπολο φαντασία – πραγματικότητα και από τα σπαράγματα της μνήμης – κατασκευασμένης η μη – δημιουργούν πραγματικές συνθήκες σ έναν ενεστώτα που καίει.

Μονόλογος «Η Τελευταία Μάρθα»

Κείμενο: Αλέξης Σταμάτης

Σκηνοθεσία: Άρης Τρουπάκης

Ερμηνεία: Νίκος Αλεξίου

*

Μονόλογος «Μεσάνυχτα σ’ έναν τέλειο κόσμο»

Κείμενο: Αλέξης Σταμάτης

Σκηνοθεσία: Άρης Τρουπάκης

Ερμηνεία: Νίκος Αρβανίτης

***

Λήξη παραστάσεων: 18 Δεκεμβρίου 2018

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00

Τα έργα θα κυκλοφορήσουν από τις Εκδόσεις Σοκόλη

Εισιτήρια από 10 έως 15 ευρώ

***

Θέατρο οδού Κεφαλληνίας

Κεφαλληνίας 16

Αθήνα 113 61

Τηλέφωνο: 210-883.87.27

***

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΕΔΩ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ

 

***

…ΚΑΙ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ «ΑΛΙΚΗ»

«ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ»

(Le dindon)

Georges Feydeau

 

 

Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Βίκυ Σταυροπούλου, Νίκος Αρβανίτης. Πιάνουν «Πουλιά στον αέρα» στο Θέατρο «Αλίκη».

 

 

Ο Georges Feydeau έγραψε την πονηρή φάρσα «Le Dindon» το 1896 και ο Νίκος Μαστοράκης, στην πρώτη του συνεργασία με τα Αθηναϊκά Θέατρα, το διασκευάζει, το σκηνοθετεί και το μεταφέρει στο 2018 με τον τίτλο «Πουλιά στον αέρα».

Στη σκηνή ένας απολαυστικός θίασος πρωταγωνιστών που φλερτάρει, ερωτεύεται, απατάει και ψεύδεται: Βίκυ Σταυροπούλου, Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Θεοδώρα Τζήμου, Ιωάννης Παπαζήσης, Χριστίνα Τσάφου, Νίκος Αρβανίτης, Μαρία Κωνσταντάκη, Γιώργος Χρανιώτης, Κωνσταντία Χριστοφορίδου, Δημήτρης Λιόλιος, Μαριλού Κατσαφάδου, Γιάννης Ρούσσος.

Η υπόθεση απλή. Και η φράση που χαρακτηρίζει την αρχή του κακού: Απαντάς «δέχομαι» επειδή σε κοιτάει ο κόσμος και μετά που ο κόσμος φεύγει, ανακαλύπτεις ξαφνικά, πως έχεις μείνει μόνος, με μια γυναίκα, παντρεμένος!

 

Χριστίνα Τσάφου, Νίκος Αρβανίτης

 

Συντελεστές

Διασκευή-Σκηνοθεσία: Νίκος Μαστοράκης

Χορογραφίες: Φωκάς Ευαγγελινός

Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης

Κοστούμια: Κατερίνα Παπανικολάου

Αρχική μετάφραση: Μαριαλένα Κωτσάκη

Σχεδιασμός Φωτισμών: Στέλλα Κάλτσου

Μουσική Επιμέλεια: Νίκος Μαστοράκης

Βοηθός Σκηνοθέτη: Δανάη Καλαχώρα, Μαριλένα Μόσχου

Βοηθός Σκηνογράφου: Ελίνα Δράκου

Βοηθός Ενδυματολόγου: Μαριάννα Ζαχαριάδου

Βοηθός Σχεδιασμού Φωτισμών: Στέβη Κουτσοθανάση

Παραγωγή: ΑΘΗΝΑΪΚΑ ΘΕΑΤΡΑ Α.Ε.

*

Πρωταγωνιστούν: Βίκυ Σταυροπούλου, Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Θεοδώρα Τζήμου, Ιωάννης Παπαζήσης, Χριστίνα Τσάφου, Νίκος Αρβανίτης, Μαρία Κωνσταντάκη, Γιώργος Χρανιώτης, Κωνσταντία Χριστοφορίδου, Δημήτρης Λιόλιος, Μαριλού Κατσαφάδου, Γιάννης Ρούσσος.

*

Θέατρο Αλίκη

Αμερικής 5, Αθήνα

Μετρό σταθμός «Σύνταγμα»

Ημέρες – ώρες παραστάσεων

Τετάρτη, Κυριακή : 20:00
Πέμπτη, Παρασκευή : 21:00
Σάββατο 18:00 & 21:00
Διάρκεια παράστασης: 100΄
Εισιτήρια : Από 16 ευρώ

Παραγωγή: ΑΘΗΝΑΪΚΑ ΘΕΑΤΡΑ Α.Ε.

Διεύθυνση Marketing & Επικοινωνίας: Ελίνα Λαζαρίδου,
lazaridou@a-th.gr, 211 10 26263
Γραφείο Τύπου : Ελένη Κ. Μαγγίνα,
press@a-th.gr, 211 10 26265

***

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΕΔΩ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ

 

 

 

 

Εκτύπωση
eirini aivaliwtouΝίκος Αρβανίτης: Πάντα με ενδιέφεραν οι άνθρωποι που αφηγούνταν πολύ καλά μια ιστορία

Related Posts