Μαχσάτι (Mahsati)
(περίπου 1089-1159)
Αν είσαι υποκριτής και σκύβεις το κεφάλι σου καθώς
προσεύχεσαι – ποια η αξία;
Απ’ τη στιγμή που έφτασε το δηλητήριο μες στην ψυχή σου, να
θεραπευτείς – ποια η αξία;
Με το να δείχνεις στους άλλους ενάρετος και ηθικός, ενώ είσαι
μέσα σου γλοιώδης, πανωφόρι αψεγάδιαστο αν φοράς – ποια η
αξία;
Μπίτζα Νεχάνι Κα ’εμί (Bija Nehani Qa ’emi)
(16ος αι.)
Διαζύγιο θα πάρω και θα ’μαι ελεύθερη από σένα.
Καταραμένε – δυο συζύγους θα βρω, κι οι δυο καινούριοι θα ’ναι!
Ο πρώτος θα ’ναι νέος κι όμορφος, ο δεύτερος
ένας εύσωμος Τουρκμάνος: ο νέος για μένα θα ’ναι και
θα κάνει όσα κάνουν οι ζωηροί εραστές.
Ο Τουρκμάνος θα ’ναι για σένα.
Γκρανάζ Μουσαβί (Granaz Moussavi)
(γενν. 1976)
Επίθεση! Εβδομήντα μαστιγώματα
για να γίνω πιο γυναίκα
σε σύγκριση με τις πέτρες
το σώμα μου θα γεμίσει ρόδια
δεν θα το μετανιώσω
«Πήγαινε στην άκρη! Αλτ!»
Έψαξαν τις τσέπες μου
δεν βρήκαν άλλη σκέψη εκεί
μόνο ήλιο αηδιασμένο απ’ τις μαντίλες
Φατεμέ Σαμς (Fatemeh Shams)
(γενν. 1983)
Ρίζες
Κάποτε ήμουν δέντρο
ασπρόμαυρα κοράκια στα μαλλιά
ανάποδες ρίζες
το έδαφος είχε ελευθερώσει το σώμα μου,
το σώμα μου, τις ρίζες μου,
ρίζες καταφύγιο κορακιών
κάποτε ήμουν τα πάντα
όνειρο γεμάτο ζωή σε χρονιά λιμού.
