Μία μέρα το χρόνο, τη λεγόμενη Bloomsday, χιλιάδες αναγνώστες ανά τον κόσμο ντύνονται σαν τους χαρακτήρες του Οδυσσέα, βγαίνουν στους δρόμους και διαβάζουν σελίδες του βιβλίου δυνατά.
Κάθε κεφάλαιο του μυθιστορήματος έχει στον τίτλο του έναν ήρωα ή επεισόδιο της Οδύσσειας του Ομήρου. Όμως η αναλογία ανάμεσα στα δύο έργα είναι συχνά σαρκαστική, ή χρειάζεται προσπάθεια για να αποκαλυφθεί.
Η σημαντικότερη αναλογία είναι… αντίστροφη: Ενώ ο Ομηρικός Οδυσσέας επιστρέφει στο σπίτι του στην πιστή του σύζυγο, ο ήρωας του Joyce, ο Μπλουμ, αποφεύγει να γυρίσει στο σπίτι του και στην (προσεχώς) άπιστη σύζυγό του.
Κάθε κεφάλαιο του βιβλίου είναι γραμμένο με άλλον τρόπο. Για παράδειγμα, το κεφάλαιο 15 είναι ένα θεατρικό έργο, το κεφάλαιο 12 είναι γεμάτο ανερμάτιστες παύσεις, το κεφάλαιο 14 μιμείται όλα τα γνωστά αγγλικά στυλ γραφής από την εποχή των Σαξόνων, και το κεφάλαιο 13 είναι γραμμένο σαν φτηνό ρομάντζο.
Ο Joyce έλεγε πως αν το Δουβλίνο καταστρεφόταν ολοσχερώς, θα μπορούσαν να το ξαναχτίσουν με ακρίβεια με βάση τις περιγραφές του, που είναι πράγματι πολύ λεπτομερείς.
Το βιβλίο απαγορεύτηκε στις ΗΠΑ πριν καν εκδοθεί, καθώς δημοσιευόταν σαν σειρά, λίγο-λίγο, σε μια εφημερίδα. Η έκδοσή του διακόπηκε λόγω των βωμολοχιών και των σόκιν αστείων που περιλαμβάνει.
