Μαρία Μοσχολιού. Έσβησε η φλόγα του πάθους, της συνέπειας και της σεμνότητας

Υπηρέτησε με πάθος, συνέπεια και σεμνότητα το ελληνικό θέατρο. Δεκάδες συνάδελφοί της αποκόμισαν μοναδικές στιγμές από το ήθος και την ερμηνευτική της δεινότητα.

Περισσότερα από 40 χρόνια έζησε στο Εθνικό μας Θέατρο και χάρισε απλόχερα τη ζεστασιά με το χαμόγελό της.

 

Το νησί της Αγίας (1992). Εθνικό Θέατρο: Νέα Σκηνή. Μαρία Μοσχολιού (Ηγουμένη), Γιάννης Ροζάκης (Τιμόθεος).

 

Η Μαρία Μοσχολιού ολοκλήρωσε την πορεία της την Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2020. Είχε γεννηθεί στην Αθήνα το 1934 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

 

[Πατήστε “κλικ” επάνω στις φωτογραφίες για να τις δείτε μεγαλύτερες].

 

 

 

Η προσφορά της στο ελληνικό θέατρο υπήρξε πολύ σημαντική και αυτό έχει καταγραφεί από τη συμμετοχή της σε δεκάδες παραστάσεις και τη συνεργασία της με τους μεγαλύτερους Έλληνες σκηνοθέτες.

Όμως στη μνήμη των περισσοτέρων έχει μείνει χαραγμένη η συμμετοχή της ως Πρωθιέρεια στην τελετή αφής της φλόγας για τέσσερις Ολυμπιακούς Αγώνες: Το 1968 για το Μεξικό [23 Αυγούστου 1968, πρώτος λαμπαδηδρόμος ο σπρίντερ Χάρης Αϊβαλιώτης από την Κύπρο], το 1972 για το Μόναχο [28 Ιουλίου 1972, πρώτος λαμπαδηδρόμος ο μπασκετμπολίστας του Αθλητικού Ομίλου Αμπελοκήπων Γιάννης Κιρκιλέσης], το 1976 για το Μοντρεάλ [13 Ιουλίου 1976, πρώτος λαμπαδηδρόμος ο πρωταθλητής του δεκάθλου, του Πανελληνίου ΓΣ Τάσος Ψυλλίδης] και το 1980 για τη Μόσχα [19 Ιουνίου 1980, πρώτος λαμπαδηδρόμος ο Θανάσης Κοσμόπουλος].

Για την προσφορά της στη διάδοση του Ολυμπιακού Ιδεώδους, της απονεμήθηκε το μετάλλιο του Δήμου Αθηναίων.

 

 

***

 

28 Ιουλίου 1972, στην Αρχαία Ολυμπία, στην τελετή Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας. Προορισμός το Μόναχο. Πρώτος λαμπαδηδρόμος ο μπασκετμπολίστας του Αθλητικού Ομίλου Αμπελοκήπων Γιάννης Κιρκιλέσης. Η Μαρία Μοσχολιού στην άκρη δεξιά.

 

 

Σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις της, πριν πολλά χρόνια είχε πει:

«Είναι απίστευτο το συναίσθημα να “δημιουργείς” το Ολυμπιακό Φως. Είναι απίστευτο στη συνέχεια να βλέπεις τι συμβαίνει στις χώρες όπου ταξιδεύει η Ολυμπιακή Φλόγα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την υποδοχή που έγινε στο Μεξικό το 1968, όταν η Φλόγα περνούσε σε δρόμους στρωμένους από λουλούδια. Το 1972, για το Μόναχο, βρέθηκα στα σύνορα Αυστρίας – Γερμανίας, επίσης στην υποδοχή της φλόγας, όπου πραγματοποιήθηκαν απίστευτα όμορφες τελετές. Στο Μόντρεαλ το 1976 η Φλόγα έφθασε με ακτίνες λέιζερ και θυμάμαι που ο πρωθυπουργός Πιέρ Τριντό στην ομιλία του είπε ότι αν οι αρχαίοι Έλληνες μπορούσαν να δουν αυτή την αστραπιαία μετάδοση της Φλόγας τότε θα έλεγαν πως έγινε με την παρέμβαση των θεών».

Οι Καναδοί της χάρισαν μία επίχρυση Ολυμπιακή δάδα και μία μεγάλη σημαία των αγώνων.

 

***

 

Στον κινηματογράφο πήρε μέρος στις ταινίες: «Μαρία Πενταγιώτισσα» (1957) και «Γερακίνα» (1957).

 

***

 

 

[Πατήστε “κλικ” επάνω στις φωτογραφίες για να τις δείτε μεγαλύτερες].

 

 

 

 

Η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνα Μενδώνη, έστειλε το παρακάτω συλλυπητήριο μήνυμα:

«Η σοβαρότητα, η κομψότητα και το κύρος της παρουσίας της Μαρίας Μοσχολιού ταυτίστηκαν με το Ολυμπιακό Ιδεώδες και με την αφή της Ολυμπιακής Φλόγας. Ως Πρωθιέρεια, δημιούργησε την Ολυμπιακή Φλόγα σε τέσσερις τελετές, δίνοντας το ουσιαστικό έναυσμα για τη μεγαλύτερη παγκόσμια γιορτή, με το σπουδαίο οικουμενικό μήνυμα της συνεργασίας, της ειρήνης και του “ευ αγωνίζεσθαι”. Η μορφή της θα είναι για πάντα συνδεδεμένη με το Ολυμπιακό Κίνημα και τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια στους οικείους και στους φίλους της».

***

(*) Η βασική φωτογραφία, εκείνη από την Αφή της Ολυμπιακής Φλόγας για το 1972 και το απόσπασμα της συνέντευξης είναι από το Λεύκωμα της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής «Η Ιστορία της Ολυμπιακής Φλόγας» των Τάσου Παπαχρήστου και Γιώργου Γάκη. Οι άλλες φωτογραφίες είναι από το Αρχείο του Εθνικού Θεάτρου.