Μάγια Λυμπεροπούλου. Από μαθήτρια ήταν πρωταγωνίστρια…

Θέατρο Τέχνης. Απρίλιος 1966. «Η δολοφονία του Ζαν – Πωλ Μαρά».

Η Μάγια Λυμπεροπούλου άρχισε να εμφανίζεται στη σκηνή κατά τη διάρκειά των σπουδών της με ειδική άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ως εξαιρετικό ταλέντο.

Τον Απρίλιο του 1959, όταν γιορτάζονταν τα 25χρονα του Καρόλου Κουν στο «Θέατρο Τέχνης» ερμήνευσε τον ρόλο της Κάθριν στο «Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι» του Τέννεσση Ουίλιαμς. Τη μετάφραση είχε κάνει ο Μάριος Πλωρίτης, τα σκηνικά ο Γιάννης Στεφανέλλης, τη Μουσική ο Μάνος Χατζιδάκις και τη σκηνοθεσία ο Κάρολος Κουν. Συμπρωταγωνιστούσαν: Η Αγγέλικα Καπελαρή, ο Μηνάς Χρηστίδης και η Αναστασία Πανταζοπούλου.

Η Μάγια ήταν τότε μόλις 19 χρονών. Το «μικρόβιο» του θεάτρου το …κόλλησε στο αμερικάνικο σχολείο Πιρς όταν για πρώτη φορά παρακολούθησε το έργο «Ερρίκος ο 5ος».

Είχε γεννηθεί στα Πατήσια το 1940 και – παράλληλα με τη Νομική – σπούδαζε κρυφά από τους γονείς της στο «Τέχνης». Συμμαθητές της είχε: Τον Γιάννη Φέρτη, τη Λήδα Πρωτοψάλτη, τον Μίμη Κουγιουμτζή, τον Γιώργο Ζωγράφο, τον Χρήστο Δαχτυλίδη, τη Μαρή Βρυσέλλα, τη Μανουέλλα Πανταζίδου και τη Φωτεινή Παπαχρυσάνθου.

Όπως είχε πει η ίδια σε μια συνέντευξή της: «Στον πρώτο της ρόλο δεν είχε ιδέα. Μετά από πέντε χρόνια κατάλαβα γιατί ο Κουν στεκόταν στην κουίντα, είκοσι λεπτά μετά την έναρξη του έργου, και με κράταγε από τους ώμους».

Μετά την αποφοίτησή της παρέμεινε στο πλευρό του Κουν μέχρι το 1970. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα πήγε στην Γαλλία, όπου σπούδασε κινηματογράφο. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα συνέχισε την καλλιτεχνική της πορεία συνεργαζόμενη με το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Τέχνης και άλλους θιάσους αναλαμβάνοντας μεγάλους και απαιτητικούς ρόλους.

[Πατήστε “κλικ” επάνω στις φωτογραφίες για να τις δείτε μεγαλύτερες].

Με το Εθνικό Θέατρο η Λυμπεροπούλου είχε συνεργασίες: Το 1974 ως μεταφράστρια του θεωρητικού κειμένου «Θέατρο και αντι-θέατρο» για το πρόγραμμα της παράστασης «Πείνα και δίψα» σε σκηνοθεσία του Σπύρου Ευαγγελάτου. Το 1997 ως ηθοποιός στη «Μήδεια» ερμήνευσε τον ρόλο της Τροφού, σε σκηνοθεσία της Νικαίτης Κοντούρη και το 1999 ως σκηνοθέτις της παράστασης «Η αυλαία πέφτει», του Ανδρέα Στάικου.

Από τις πιο σημαντικές προσφορές της στο ελληνικό θέατρο ήταν το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας. Το Θέατρο της Πάτρας ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1988 ως Δημοτικό Θέατρο Πάτρας υπό τη διεύθυνση της Μάγιας Λυμπεροπούλου και του Βίκτορα Αρδίττη. Η πρώτη παράσταση ήταν «Η Μαρκησία ντε Σαντ» του Μισίμα σε σκηνοθεσία δική της Λυμπεροπούλου. Στις 29 Ιουνίου του 1989 το θέατρο μετεξελίχθηκε σε ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας. Μετά την αποχώρησή του Αρδίττη το 1990, η Λυμπεροπούλου παρέμεινε μόνη επικεφαλής ως το 1993.
Τότε ξεχώρισαν τα έργα: «Γυάλινος Κόσμος», οι «Μικροαστοί» του Μαξίμ Γκόργκι και η «Τριλογία των παραθεριστών» του Κάρλο Γκολντόνι.

Στο Εθνικό Θέατρο επέστρεψε το 2010. Κορυφαίες θεωρούνται οι παραστάσεις στις οποίες πρωταγωνίστησε: «Άγγελοι στην Αμερική» (2010) σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη, «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα» (2013) σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά, «Ο θείος Βάνιας» (2009) σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά, «Η τριλογία του παραθερισμού» (2011) σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη.

***

Η Μάγια Λυμπεροπούλου έφυγε από τη ζωή – μετά από έμφραγμα – το μεσημέρι της Πέμπτης 22 Ιουλίου 2021. Ήταν 81 ετών.