Ὡς θεὸς ἢ ὡς ἄνθρωπος μᾶς ἀγάπησες, Χριστέ μου;/Ἔχει σημασία νὰ ξέρουμε.
-Ὁ Χριστὸς ἀπελπίστηκε μὲ τοὺς πιστούς του,/οἱ σταυροὶ ἀπέκοψαν τὶς ἁλυσίδες τοὺς/ἀπ’ τοὺς λαιμούς μας!
-Μὴν τὴ φοβηθεῖς τὴ ζωή!/Εἶναι πιὸ δειλὴ ἀπὸ σένα./Ντύσου πρόκληση,/ντύσου θάνατο!
-Κάθε βράδι ὁ θεὸς μᾶς ρίχνει/τὴν ἀσημένια μπάλλα τοῦ φεγγαριοῦ·/μὰ ποῦ χέρια νὰ τὴν πιάσουμε!
Δὲν τὴ ζήσαμε τὴ ζωή. Τὴν ἐπιψαύσαμε.
Κώστας Μόντης
* Πίνακας: Θεόφιλος, “Ο Εσταυρωμένος”, συλλογή Ιδρύματος Α. & Λ. Κατακουζηνού
Εκτίθεται στην Πινακοθήκη Ν. Χ. – Γκίκα, Μουσείο Μπενάκη
