Γράφει η θεατρολόγος Κατερίνα Δημητρακοπούλου
Υπ. Διδάκτωρ Τμ. Θεατρικών Σπουδών
Η Αγγλίδα μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος Adeline Virginia Stephen Woolf (25 Ιανουαρίου 1882 – 28 Μαρτίου 1941) έχει χαρακτηριστεί ως πρωτοπόρος και νεωτερίστρια στη λογοτεχνία του 20ού αιώνα.
Στα «Κύματα» παρακολουθούμε τη ζωή έξι ανθρώπων που συνδέονται με αληθινή φιλία. Από την αθωότητα της παιδικής ηλικίας, στους προβληματισμούς της εφηβείας και στη σκληρή πραγματικότητα της ενηλικίωσης.
Ο καθένας έχει τα δικά του όνειρα, τους δικούς του στόχους και καλείται να επιλέξει τον δικό του δρόμο. Έξι άνθρωποι που ξεκινούν μαζί στη ζωή, μια παρέα που, παρά τις εντάσεις, τις αντιπαραθέσεις, ακόμη και τη ζήλια, μένει ενωμένη.
Έξι συνοδοιπόροι που μαθαίνουν ο ένας από τον άλλον, μοιράζονται τον πόνο και τη χαρά και βοηθούν ο ένας τον άλλον να ανακαλύψει την ταυτότητα και τον σκοπό του στη ζωή.
Οι φίλοι, ο σχολαστικός και εμμονικός με τις λέξεις Μπέρναρντ, ο Νέβιλ, που επιθυμεί τάξη και ομορφιά γύρω του και λατρεύει την ποίηση, ο ανασφαλής Λούις, η φιλάρεσκη Τζίννυ, η φυσιολάτρης Σούζαν και η μοναχική Ρόντα, ίσως καθρεφτίζουν διαφορετικές πτυχές της προσωπικότητας της Woolf.
Σημαντική στιγμή στη ζωή των φίλων αποτελεί η γνωριμία τους με τον Πάρσιφαλ, ο οποίος θα γίνει αντικείμενο θαυμασμού και πρότυπο για όλη την παρέα.
Ο Πάρσιφαλ δεν θα εμφανιστεί ποτέ επί σκηνής, όμως μοιάζει να λειτουργεί σαν αντικατοπτρισμός των κρυφών επιθυμιών, αναγκών και ονείρων των έξι φίλων, χωρίς όμως να καταλάβουμε τον δικό του χαρακτήρα.
Οι φίλοι θα συναντηθούν όλοι μαζί, στην αρχή της νιότης τους, σε ένα εστιατόριο, περιμένοντας τον Πάρσιφαλ και άλλη μία φορά, πολύ αργότερα, μεσήλικες πια, που εκείνος δεν θα φτάσει ποτέ.
Ο Ένκε Φεζολλάρι – στο Θέατρο Nous – με τη συνεργασία της Ροδής Στεφανίδου μετέφρασαν το έργο χρησιμοποιώντας λιτή, καθημερινή γλώσσα, με αποτέλεσμα να χαθεί η ποιητικότητα του λόγου, όπως έχει χαθεί ο λυρισμός από την καθημερινότητά μας.
Το διασκευασμένο κείμενο έχει συμπεριλάβει αρκετά αυτοβιογραφικά στοιχεία της Woolf, ίσως με στόχο να δώσουν έμφαση στη σχέση συγγραφέα-κειμένου. Η σκηνοθετική γραμμή έχει ορμητικότητα, αφήνει μεγάλο περιθώριο στους ηθοποιούς να εκφράσουν τη διαφορετική προσωπικότητα που ερμηνεύουν. Ο έντονος ρυθμός, εικάζουμε, ότι στοχεύει να βιώσει και ο ίδιος ο θεατής την υπαρξιακή ενηλικίωση των έξι φίλων.
Οι Αθηνά Καραγιώτη (Τζίνη), Αναστασία Τζελέπη (Σούζαν), Άντα Γιαννουκάκη (Ρόντα), Μέμος Ρούσσος (Λούις), Απόστολος Μαλεμπιτζής (Νέβιλ) και Ένκε Φεζολλάρι (Μπέρναρντ) έχουν καταφέρει να ξεκλειδώσουν την προσωπικότητα του κάθε χαρακτήρα και να δώσουν ειλικρινείς ερμηνείες.
Οι στυλιστικές επιλογές του Γιώργου Λυντζέρη έχουν μία νοσταλγική νότα και ο υπερφορτωμένος σκηνικός χώρος «φωτογραφίζει» ολόκληρη την πορεία ενηλικίωσης των έξι φίλων (φωτογραφίες, γράμματα, κ.λπ.) με έντονο το στοιχείο του εγκλωβισμού.
Οι φωτισμοί της Σεμίνας Παπαλεξανδροπούλου δημιουργούν την κατάλληλη ατμόσφαιρα για την εξέλιξη της δράσης.
The Kundera Project υπογράφει το μουσικό στίγμα της παράστασης με τα κύματα να είναι εκεί απόντα και ταυτόχρονα τόσο παρόντα.
Έξι άνθρωποι ξεκίνησαν μαζί το μεγάλο ταξίδι της ζωής, παρέμειναν μία δεμένη παρέα παρά τις όποιες διαφορές, αντιπαραθέσεις, ζήλιες και απογοητεύσεις.
Είχαν όνειρα, επέλεξαν ξεχωριστή διαδρομή, αλλά, ήταν πάντα εκεί για να συμπαρασταθούν ο ένας στον άλλον, στη λύπη και τη χαρά, να προσφέρουν βοήθεια.
Η ελευθερία επιλογής σκοπών και στόχων δίνει αξία στο ταξίδι ενηλικίωσης.
***
«Τα κύματα» της Βιρτζίνια Γουλφ σε σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι στο Θέατρο Noūs- Creative space
