Κωστής Παλαμάς – Βραδινή φωτιά

Βραδινή φωτιά

*

Στον ποιητή Pierre Baudry

*

—Θυμάσαι τη φτωχούλα την καλύβα στο πλούσιο δάσος, πέρα απ’ το χωριό;

—Θυμάμαι την καλύβα τη φτωχούλα, σαν ξωκλήσι και σαν ασκηταριό.

—Τον ασκητή θυμάσαι της καλύβας; (Τάχα κλέφτης; καλόγερος; βοσκός;)

—Θυμάμαι. Ακόμα κλαίει μες στον αγέρα της φλογέρας του ο πόνος, μυστικός.

Ο Κωστής Παλαμάς, γεννήθηκε στην Πάτρα στις 13 Ιανουαρίου 1859 και πέθανε στην Αθήνα στις 27 Φεβρουαρίου 1943.

—Θυμάσαι τη χλωμή σωμένη του όψη και τ’ αλαφροσκυμμένο του κορμί;

—Θυμάμαι κάτου απ’ τα δασά του φρύδια τη σαγιτεύτρα της ματιάς του ορμή.

—Θυμάσαι τη φωτιά στο πλούσιο δάσος, τη βραδινή φωτιά την ξαφνική;

—Θυμάμαι. Λάμια. Στάχτη και η καλύβα. Το πλούσιο δάσος πάει. Ώρα κακή.

—Θυμάσαι; Τί ν’ απόγινε; Κανένας δεν τον ξανάειδε πια τον ασκητή.

—Δεν ξέρω. Όμως απάνου απ’ όλα ο νους μου της καλύβας τη θύμηση κρατεί,

γιατί στ’ αποκαΐδια της γερμένος ένας Έρωτας ξέγνοιαστα, σκληρά, τα βρεφικά του ζέσταινε τα χέρια και τ’ αρχαγγελικά του τα φτερά.

*

Κωστής Παλαμάς

*

 

Αρχική εικόνα: “Burnt land at sunset” by Tom Thomson