Κώστας Σπυριούνης. Αποθεώνει την τέχνη ακόμα κι όταν τα έργα του βρίσκονται «Σε μακρινό ορίζοντα»…

Του Παναγιώτη Μήλα

Ο ζωγράφος Κώστας Ι. Σπυριούνης παρουσιάζει «τη μοναξιά των τόπων και των ανθρώπων, το ταξίδι, τη λαχτάρα για το άγνωστο, τον φόβο για αυτό που μας ξεπερνάει, την αγάπη για τα άψυχα και τα έμψυχα»…

Θα διαπιστώσετε την παραπάνω άποψη στην Aίθουσα Tέχνης Εικαστικός Κύκλος Sianti όπου ο καλλιτέχνης παρουσιάζει λάδια σε λινό -εργασία των τεσσάρων τελευταίων χρόνων.

 

 

  • Όπως έγραφε στο catisart.gr η Ειρήνη Αϊβαλιώτου, στον πρόλογό της σε συνέντευξη με τον Κώστα Ι. Σπυριούνη «η αβρότητα, η καλλιέργεια και η λεπτότητά του διαχέονται στα έργα του. Κάποτε οι άνθρωποι αναζητούσαν τρόπους να κάνουν το φυσικό, όμορφο. Ο ζωγράφος Σπυριούνης έχει ένα μοναδικό τρόπο να απεικονίζει την ομορφιά με φυσικότητα. Το βλέμμα βυθίζεται στα έργα του και απολαμβάνει τη δύναμη της φαντασίας, τη διαύγεια, την οπτική καθαρότητα, την απλότητα, την πλούσια υφή των χρωμάτων και τη ζωντάνια της εικαστικής γλώσσας. Από τους σημαντικότερους ζωγράφους της γενιάς του, ενηλικιώθηκε με δασκάλους τον Γιάννη Τσαρούχη, τη Ναταλία Μελά, τον Τάσο Μαργαριτώφ. Οι ατομικές εκθέσεις του με πορτρέτα, γυμνά, νεοκλασικά, τοπία της Εύβοιας και τα περίφημα στεφάνια από κισσό, ροδιά, ελιά, δάφνη, αμπέλι, παπαρούνες σηματοδότησαν το αισθητικό του αποτύπωμα».

 

 

  • Ο ιστορικός τέχνης και καθηγητής Μάνος Στεφανίδης, επισημαίνει χαρακτηριστικά στο κείμενό του για την έκθεση: «Το να δίνεις μορφή στο αόρατο. Αυτό κι αν αποτελεί συνθήκη αθανασίας. Κι αν η τέχνη δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, ίσως και να μην το θέλει, κάνει όμως το θαύμα της αλλιώς. Καθιστά τα υποκείμενά της πιο συνειδητοποιημένα, πιο γενναία στην απελπισία τους. Και τι είναι τέλος πάντων τέχνη; Ο ανθρώπινος δρόμος και ο ανθρώπινος τρόπος προς μιαν ιδιοτελή αθανασία. Ένα αστείο που μπορεί να οργανώσει το χάος, το έπαθλο της μελαγχολίας. Η ζωγραφική του Κώστα Σπυριούνη, έχοντας εντυπωσιακά ωριμάσει την τελευταία δεκαετία, ξέρει να χειρίζεται με ευαισθησία και γνώση θέματα δύσκολα, όπως είναι η μοναξιά των τόπων και των ανθρώπων, το ταξίδι, η λαχτάρα για το άγνωστο, ο φόβος για αυτό που μας ξεπερνάει, η αγάπη για τα άψυχα και τα έμψυχα. Γιατί αυτό σημαίνει ζωγραφική: το να εμψυχώνεις αυτό που για τους πολλούς δεν υπάρχει».

***

 

 

Από την πλευρά του, ο συγγραφέας Θανάσης Νιάρχος στο κείμενό του για την έκθεση γράφει: «Οι πίνακες του Κώστα Σπυριούνη αποθεώνουν μια τέχνη σχεδόν στατική όπως είναι η ζωγραφική, χαρίζοντάς της μια ενέργεια που τη μεταβάλλει σε έναν άκρως υπόγειο ορμητικό χείμαρρο».

***

Ο Κώστας Ι. Σπυριούνης, στο ατελιέ του, φωτογραφίζεται για το catisart.gr από τον Αντώνη Ψαρρά.

Επίσης στο catisart.gr διαβάζω: «Ο Κώστας Ι. Σπυριούνης με τη χρωματική του παλέτα μάς έκανε να λατρέψουμε αθηναϊκά νεοκλασικά, γυμνά σώματα, φυλλοβόλα κλαδιά και άγρια άνθη πλεγμένα σε πανέμορφα στεφάνια. Μας έκανε να λαχταρήσουμε να επισκεφθούμε θάλασσες, τοπία, παραλίες και μικροκαταστήματα της υπαίθρου. Η δουλειά του έχει απαλά αλλά και σφοδρά χρώματα, τρυφερότητα που αγγίζει την αγάπη, ακρίβεια και ευαισθησία».

Και στη συνέχεια η Ειρήνη Αϊβαλιώτου γράφει:

-Όπως μου εξομολογήθηκε, πριν από χρόνια η θεία του τον έβαλε να της υποσχεθεί πως δεν θα γίνει ποτέ αιτία δακρύων γιατί, του είπε, «ο Θεός τα μετρά».
Πιστεύω πως τήρησε την υπόσχεσή του και με τα έργα του και με τα λόγια του, σε μια σύντομη συζήτηση που είχαμε:
* Γεννήθηκα και ζω μέχρι σήμερα στο Χολαργό Αττικής. Όταν ήμουν παιδί ζούσαμε σε όμορφες μονοκατοικίες με δέντρα ψηλά, λουλούδια την άνοιξη κι εγώ ένιωθα την αγάπη όλων! Τότε έκανα όνειρα, πολλά όνειρα παιδικά!
* Τον καλλιτέχνη τον κάνουν η τύχη, το ταλέντο, οι επιλογές, οι επιρροές και η άοκνη προσπάθεια, παράλληλα και με πολλά στοιχεία που αγνοώ. Φυσικά η ζωγραφική χρειάζεται μεγάλη πειθαρχία και σκληρή δουλειά.
* Ένα έργο το κάνουν αριστούργημα: Ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο είδε και κατέγραψε ένας καλλιτέχνης τον κόσμο του και το θέμα του.
* Τη σταδιοδρομία μπορούμε να την προγραμματίσουμε αλλά μέχρι ενός ορισμένου σημείου.
* Αγαπημένο μου αντικείμενο είναι η εικόνα του Αρχάγγελου Μιχαήλ, κειμήλιο προ του 1453, που έχω στη συλλογή μου και είμαι ευτυχής γι’ αυτό.
* Φοβάμαι περισσότερο από καθετί την αρρώστια και τα γηρατειά.
* Πρέπει να επιδιώκουμε να ζούμε με πολιτισμό κάθε στιγμή μας. Ο πολιτισμός είναι απαραίτητος στην καθημερινότητά μας. Σε όλες τις εκφάνσεις του.
* Λατρεύω τα ζώα. Όλα τα ζώα. Παλιότερα στο σπίτι είχαμε ένα σκύλο, τον Ότο. Ζήσαμε μαζί του δεκαεφτά ολόκληρα χρόνια.
* Θυμάμαι μια φράση που μου είπε η θεία μου: «Μη γίνεις αιτία δακρύων γιατί ο Θεός τα μετρά!». Στην πραγματικότητα την είπε η Γεωργία Σάνδη, μόνο που εγώ τη θυμάμαι από τα χείλη της θείας μου.

***

Πληροφορίες

Κώστας Ι. Σπυριούνης

«Σε μακρινό ορίζοντα»

Εγκαίνια τη Δευτέρα 14 Μαΐου στις 8 μ.μ.
Exclusive preview την Παρασκευή 11 Μαΐου στις 8 μ.μ.

Μέχρι το Σάββατο 9 Ιουνίου 2018
Αίθουσα τέχνης Εικαστικός Κύκλος Sianti
Λεωφ. Βασιλέως Αλεξάνδρου 2 & Μιχαλακοπούλου
Μετρό, στάση «Ευαγγελισμός»
Τηλέφωνο 210-724.54.32
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 10 π.μ. – 8 μ.μ., Τετάρτη 10 π.μ. – 3 μ.μ. και Σάββατο 10 π.μ. – 4 μ.μ.