Τα πάθη του Χριστού ενέπνευσαν πολλούς καλλιτέχνες και συγκίνησαν ακόμη και ένθερμους άθεους. Στην Ελλάδα ένας εξαιρετικός και αθόρυβος σκηνοθέτης, ένας σεμνός δημιουργός ο Κώστας Αριστόπουλος, μας χάρισε μια ταινία μοναδική σε σύλληψη και ύφος.
Τίτλος της «Κρανίου Τόπος».
Όπως διαβάζουμε στο ενημερωτικό υλικό του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου: «Οι κάτοικοι ενός χωριού της Μάνης, εργάτες και αγρότες στην πλειοψηφία τους, προσκαλούνται από ένα κινηματογραφικό συνεργείο να εργαστούν ως ερασιτέχνες ηθοποιοί, αναπαριστώντας τα Πάθη και τη Σταύρωση του Χριστού στην ύπαιθρο της περιοχής τους. Παράλληλα, μέσα από συνεντεύξεις, παρουσιάζονται οι δύσκολες συνθήκες διαβίωσης και τα οικονομικά αδιέξοδα των κατοίκων των χωριών, στην ελληνική επαρχία των αρχών της δεκαετίας του ’70».
Πρόκειται για μια λυρική αναπαράσταση των Παθών στη σύγχρονη Μάνη, όπου το Θείο Δράμα παραλληλίζεται με εκείνο των κατοίκων της περιοχής. Αναφορές κι επιρροές από τον Μπρεχτ και τον Παζολίνι χαρακτηρίζουν αυτό το ιδιαίτερο και μοναδικό έργο.
***
Σκηνοθεσία και σενάριο: Κώστας Αριστόπουλος. Φωτογραφία του Γιώργου Αρβανίτη. Παίζουν: Γιώργος Διαλεγμένος, Τάκης Κοιλάκος, Μπάμπης Πεθυμήσης. Συμμετέχουν πολλοί κάτοικοι του Χωσιαρίου της Μάνης ως κομπάρσοι. Γλώσσα: Ελληνικά. Διάρκεια: 90΄
***
Η ταινία προβλήθηκε στο 14ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης του 1973 όπου απέσπασε τιμητικές διακρίσεις τόσο για τη φωτογραφία του Γιώργου Αρβανίτη όσο και για το καλλιτεχνικό ήθος με το οποίο αντιμετώπισε το θέμα της ο Κώστας Αριστόπουλος. Ο δημιουργός της όμως – εν μέσω δικτατορίας – εξέπληξε με την απόφασή του να αρνηθεί την τιμητική διάκριση που του έγινε από τον κρατικό κινηματογραφικό θεσμό, με το αιτιολογικό ότι «η ανακαλυφθείσα φόρμουλα του καλλιτεχνικού ήθους δεν του λέει τίποτα και συνεπώς δεν την αποδέχεται».
***
Ο Κώστας Αριστόπουλος, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1940 και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης και του London Film School. Εργάστηκε στο θέατρο, στην όπερα και στην τηλεόραση. Έχει σκηνοθετήσει έργα για τον κινηματογράφο, το θέατρο, την τηλεόραση αλλά και την όπερα.
Με την ταινία μικρού μήκους “Οι Δράκοι” (1971) απέσπασε βραβεύσεις στο Φεστιβάλ των Καννών, ενώ με την ταινία “Κρανίου Τόπος” απέσπασε τιμητική διάκριση στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1973.
Η ταινία του “Έναστρος Θόλος” το 1993 κέρδισε πέντε βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, μεταξύ των οποίων και το Βραβείο Σκηνοθεσίας.
Έχει σκηνοθετήσει περισσότερα από 300 ντοκιμαντέρ.
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
Μεταμφιεσμένη Γυναίκα, 2003
La Nave, 2002, (μικρού μήκους)
Έναστρος Θόλος, 1993
Γιάννης Ρίτσος, 1984
Ο Έρωτας της Αλεξάνδρας, 1983
Γράμμα στο Ναζίμ Χικμέτ, 1976
Κρανίου Τόπος, 1973
ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
Σειρές συνεχείας:
Η Συκοφαντία του Αίματος, 1999
Η Ζωή του Αττίκ, 1986
Η Τελευταία Ιθάκη, 1986
Αρχαία Σκουριά, 1983
Η Δασκάλα με τα Χρυσά Μάτια, 1979
