35.3 C
Athens
Παρασκευή 19 Ιουλίου 2024

«Η αγαπημένη του κυρίου Λιν». Μια τραγωδία της εξορίας και το μεγαλείο της απλότητας

Γράφει η Ειρήνη Αϊβαλιώτου

Ο άνθρωπος έχει ανάγκη να προσκολληθεί σε κάτι όταν έχει χάσει τα πάντα.

Ένας ηλικιωμένος άνδρας στέκεται στο πίσω μέρος μιας βάρκας. Κρατάει μια ελαφριά βαλίτσα και ένα νεογέννητο μωρό στην αγκαλιά του. Το μωρό είναι ακόμα πιο ελαφρύ από τη βαλίτσα.

Ο πόλεμος

Ο κύριος Linh είναι Ασιάτης — πιθανόν Βιετναμέζος — πρόσφυγας στη Γαλλία. Ο γιος και η νύφη του σκοτώθηκαν σε έναν απροσδιόριστο πόλεμο και ο ίδιος έχει καταφύγει στη Γαλλία με τη μικρή εγγονή του, Sang Diû. Παρά το γλωσσικό εμπόδιο, σύντομα γίνεται φίλος με τον χήρο κύριο Bark, τον οποίο συναντά σε έναν περίπατό του στο πάρκο.

Καθώς οι καλοπροαίρετοι αλλά μάλλον αδιάφοροι και γραφειοκράτες σύμβουλοι προσφύγων μετακομίζουν τον Linh από τη δομή για τους πρόσφυγες σε έναν οίκο ευγηρίας, οι αντιδράσεις για τον ηλικιωμένο Ασιάτη και το ενοχλητικό «φορτίο» του κυμαίνονται από την αγαθή περιέργεια και την αμηχανία έως την εχθρότητα και την κοροϊδία.

Μια φιλία

Η φιλία όμως με τον κύριο Bark, τον οποίο συναντά καθημερινά στο παγκάκι του πάρκου και που η γυναίκα του πέθανε μόλις δύο μήνες πριν, γίνεται ολοένα και πιο γερή. Αυτός κατανοεί την ανάγκη του να φροντίζει το εγγόνι του. Αν και δεν μπορεί να μιλήσει ο ένας τη γλώσσα του άλλου (ο Μπαρκ αποκαλεί λανθασμένα τον άγνωστο Mr Tao-laï, που σημαίνει καλημέρα), ο Linh με τη σειρά του αισθάνεται τη «βαριά και αθεράπευτη θλίψη» του Μπαρκ. Τον ζεσταίνει η φωνή της οποίας την ακατανόητη γλώσσα δεν μπορεί να καταλάβει. Η μικρή Sang Diu είναι ήρεμη, δεν κλαίει ποτέ, κάτι που είναι ασυνήθιστο για παιδί της ηλικίας της. Ο κύριος Linh τη φροντίζει πολύ.

Μια μέρα ο κύριος Μπαρκ φέρνει δώρο στη μικρή ένα ωραίο λευκό φόρεμα. Όταν ο κύριος Λιν τής το φορά, μοιάζει με πριγκίπισσα. Τη θαυμάζουν και οι δύο. Ο κύριος Λιν καταλαβαίνει ότι ο κύριος Μπαρκ είναι βαρύς καπνιστής αλλά οι γιατροί του απαγορεύουν το κάπνισμα. Εξασφαλίζει τσιγάρα και του τα φέρνει ως δώρο. Τα τσιγάρα έχουν μια γεύση μέντας που του καίει τον ουρανίσκο του αλλά τελικά του αρέσουν. Του δείχνει το καρουζέλ με τα άλογα απέναντι και του εξηγεί ότι ήταν της γυναίκας του.

Οι ένοχες αναμνήσεις του κυρίου Μπαρκ

Ωστόσο, η φιλία ξυπνά ένοχες αναμνήσεις στον κύριο Μπαρκ, τον οποίο η ντροπή στοιχειώνει επειδή κάποτε πολέμησε στη χώρα του κυρίου Λιν. «Μας ζητήθηκε να φέρουμε τον θάνατο σε αυτόν τον παράδεισο, με τα όπλα μας, τις βόμβες μας, τις χειροβομβίδες μας», λέει, αντιμετωπίζοντας ανθρώπους «που ζούσαν με το τίποτα και τους οποίους έπρεπε να πυροβολήσουμε». Ο Μπαρκ λυγίζει καθώς θυμάται: Δεν μου ζητήθηκε η συγκατάθεσή μου, εξομολογείται. Αναγκάστηκα να πάω. Ήμουν πολύ νέος.

Κρατώντας την ελπίδα του διαλόγου μεταξύ ανθρώπων που έχουν χωριστεί από την Ιστορία, το έργο είναι μια λεπτή και συγκινητική απεικόνιση του τραύματος, καθώς και μια οδυνηρή επίκληση ενοχής – του επιζώντος και του στρατιώτη.

«Η αγαπημένη του κυρίου Λιν» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2017 στο θέατρο Toneelhuis και έκτοτε αριθμεί άλλα τέσσερα σπουδαία ανεβάσματα με πλήθος παραστάσεων σε θέατρα ανά την Ευρώπη.

Πρόσφυγας

Ο κύριος Λιν κρατώντας στην αγκαλιά του τη Σανγκ ντιου, τη μικρή εγγονή του και τη μόνη επιζήσασα της οικογένειάς του, εγκαταλείπει το κατεστραμμένο από τον πόλεμο χωριό του και φτάνει στην Ευρώπη πρόσφυγας. Εκεί, χωρίς να γνωρίζει τίποτα για τη νέα χώρα και χωρίς να αντιλαμβάνεται τη γλώσσα των ξένων, αφήνει τη μοίρα του στα χέρια των αρμόδιων αρχών που τον περιθάλπουν. Μέχρι που γνωρίζει τον κ. Μπαρκ. Ο κ. Μπαρκ μιλάει συνέχεια στη γλώσσα του και ο κ. Λιν σιωπηλός απολαμβάνει την παρέα του. Μια δυνατή φιλία καλλιεργείται ανάμεσα στους δύο άντρες, με εξομολογήσεις, με σεβασμό απέναντι στον εκφρασμένο ή στον σιωπηλό πόνο, με συμπόνοια, τρυφερότητα και φροντίδα.

«La petite fille de monsieur Linh»

Η νουβέλα «La petite fille de monsieur Linh» του Φιλίπ Κλοντέλ δημοσιεύτηκε το 2005 στη Γαλλία. Μέσα από την ιστορία του κ. Λιν, ο συγγραφέας μιλάει για τον ξεριζωμό, το τραύμα, τη συμφιλίωση, τη συντροφικότητα, την αγάπη αλλά και για τη ζωτική ανάγκη των ανθρώπων για σύνδεση και επικοινωνία.

Ο Guy Cassiers συνδυάζει το πάθος του για τη λογοτεχνία με τα οπτικά μέσα και οδηγείται σε ένα σκηνικό αποτέλεσμα, που αποτυπώνει τη δική του πολύ ιδιαίτερη σκηνοθετική γραφή.

Ο ήρωας επιβάλλεται με την ευθραυστότητά του ως περιπλανώμενος ηλικιωμένος, εξόριστος, κουβαλώντας δύο εκπληκτικά ανάλαφρους θησαυρούς. Μέχρι τις τελευταίες φράσεις, σε κρατάει σε αγωνία αυτός ο αινιγματικός θησαυρός του κυρίου Λιν.

Σε κάνει να ανακαλύψεις και να αγαπήσεις τον άνθρωπο, την ιστορία του, τον πολιτισμό του, τον αγώνα του, την αξία της φιλίας, την περιπλάνησή του σ’ έναν ξένο κόσμο, σ’ έναν κόσμο χωρίς μυρωδιά, σ’ έναν κόσμο που η σούπα δεν έχει την απαλότητα του λεμονόχορτου.

Το δίπολο

«Ο κύριος Λιν και η αγαπημένη του» είναι η τραγωδία της εξορίας, της αποξένωσης, του χωρισμού και της απογοήτευσης. Οι δύο χαρακτήρες είναι ένα δίπολο. Το δίπολο που σχηματίζουν αυτοί οι δύο χαρακτήρες δεν είναι χωρίς φιλοσοφική σημασία. Τόσο ξένοι και τόσο όμοιοι. Τόσο μόνοι και οι δύο, τόσο περιπλανώμενοι. Εξόριστοι της ζωής.

Το μεγαλείο του χαρακτήρα του Λιν έγκειται και στον επίμονο αγώνα που έδωσε ακούραστα ενάντια σε όλα όσα προσπάθησαν να τον εκμηδενίσουν. Γιατί ο κύριος Λιν δεν είναι μόνο συγκινητικός. Μέσα στην εξαθλίωσή του είναι επίσης αξιοθαύμαστος και ηρωικός με τον τρόπο του χαρακτήρας.

Το Παράλογο

Βάσανα, μοναξιά, αδικία, διωγμός. γηρατειά, θάνατος… Όλα όσα ο Αλμπέρ Καμύ θα  συνόψιζε σε μία λέξη: το Παράλογο.

«Η αγαπημένη του κυρίου Λιν» είναι ένα ακατέργαστο διαμάντι γλυκύτητας και ελπίδας. Μια έκκληση για ανεκτικότητα, συμπερίληψη, ανθρωπιά.

Ένας μύθος για να ονειρευτούμε έναν πιο όμορφο κόσμο. Και για να μην ξεχνάμε αυτό που μας κάνει ανθρώπους: την ενσυναίσθηση.

Αλλά αν η μοναξιά είναι μια πτυχή της εξορίας για τον κύριο Λιν, τα γηρατειά είναι η άλλη. Το πρώτο βήμα προς την οριστική εξορία που είναι ο θάνατος.

Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης είναι είναι ένας ηθοποιός – μεγαλείο. Ικανότατος να μιλήσει διά του ρόλου του σε ένα κοινό όλων των ηλικιών και να το ξυπνήσει. Υποδύεται εξαίσια τουλάχιστον δύο ήρωες – τον κύριο Λιν, τον κύριο Μπαρκ αλλά και τον αφηγητή – σ’ έναν μονόλογο εισχωρώντας στην ουσία της υποκριτικής. Η ουσία της υποκριτικής του παίρνει σάρκα και οστά σε ένα από τα σπουδαιότερα δείγματα θεατρικού μονολόγου που έχουμε παρακολουθήσει τα τελευταία χρόνια. Μια τεράστια ερμηνεία. Η απλότητα και η ανθρωπιά του έλαμψαν.

Ένας ηθοποιός που έχει το εκτόπισμα (και, πάντα, αυτό το άφατο σεξ-απίλ), που λειτουργεί και εκτός διαλόγων και δράσης.

Μια ερμηνεία οικεία, κατανοητή, ανθρώπινη με μια αίσθηση κατεπείγοντος απέναντι στο όποιο τέλος και την όποια ανατροπή.

Ο Guy Cassiers αποδεικνύεται μάγος της απλότητας και αναδεικνύει αναπάντεχα συναισθήματα στο κοινό. Άνοιξε τα πέρατα της ψυχής μας παραδίδοντάς μας μια εκστατική ερμηνεία.

Ταυτότητα παράστασης

«Η αγαπημένη του κυρίου Λιν»
Του Φιλίπ Κλοντέλ
Σκηνοθεσία: Guy Cassiers
Μετάφραση: Ασπασία Σιγάλα
Απόδοση: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Ερμηνεύει ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Ηχητικός Σχεδιασμός: Diederik De Cock – Ηλίας Φλάμμος
Σχεδιασμός Video: Bram Delafonteyne – Sibilylle Meder
Βοηθός Σκηνοθέτη: Σίλια Κόη
Ενδυματολόγος: Χάρης Σουλιώτης
Διεύθυνση Παραγωγής Λυκόφως: Κωνσταντίνα Αγγελέτου
Production Manager Toneelhuis: Tanja Vranchen
Τεχνική Διεύθυνση Λυκόφως: Βίκτωρ Berkan
Technical Director Toneelhuis: Diederik Hoppenbrouwers
Video Art: Klaas Verpoest
Βοηθοί Παραγωγής: Ξένια Καλαντζή – Πανούτσι Μαργέλος
Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή
Graphic Design: Mike Rafail
Παραγωγή: ΚΘΒΕ – Λυκόφως (Γ. Λυκιαρδόπουλος)

***

Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2024

Πειραιώς 260

ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΑΣ ΕΔΩ ΜΕ ΕΝΑ “ΚΛΙΚ”

 

 

 

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε


Τελευταία άρθρα

- Advertisement -