Του Παναγιώτη Μήλα
Αν πας σε ένα μπαράκι όπου εκτός από τα ποτά «βαράνε» και οι τιμές, τότε θα πεις ότι «πουλάνε με καπέλο».
Όταν συζητάς για ένα θέμα και ο συνομιλητής σου για άλλο, προκειμένου να τον επαναφέρεις του λες πως «αυτό είναι άλλο καπέλο».
Όταν σε μια παρέα κάποιος το παίζει αρχηγός σε μία κοινή προσπάθεια, υποβαθμίζοντας τον ρόλο των υπολοίπων, τότε αυτοί νιώθουν «καπελωμένοι» από το «καπέλωμα» του φίλου τους.
Όταν σε μια πολιτιστική εκδήλωση οι διοργανωτές αντιμετωπίζουν αφ’ υψηλού την πραγματικότητα, τότε αυτούς τους αποκαλούμε «ψηλά καπέλα».
Όταν ένας σκηνοθέτης λέει στους ηθοποιούς του: «Γούστο μου, καπέλο μου και καουμποϊλίκι μου», τότε είναι σχεδόν βέβαιο πως δεν θα δεις ένα έργο συνόλου.
Αν διαλέξεις μια παράσταση που σου πρότειναν και τελικά αποδειχθεί κατώτερη των προσδοκιών σου, τότε θα πεις ότι «μου την έφεραν καπέλο».
Σε μια περίπτωση σαν αυτή πρέπει να πεις: «Παίρνω το καπελάκι μου και φεύγω».
Kάτι τέτοια αναρωτιόμουν πηγαίνοντας στο Παγκράτι, στο θέατρο Skrow, για να παρακολουθήσω το έργο «Ο Μαδαφάκας και το καπέλο».
Ο τίτλος με ξένιζε.
Το γεγονός ότι το έργο είχε τιμηθεί με το βραβείο Πούλιτζερ το 2015, δεν αποτελούσε για μένα σίγουρη εγγύηση για την παράσταση.
Ο εξαιρετικός ηθοποιός και τιμημένος με το βραβείο Χορν, Θάνος Τοκάκης, μετά την πρώτη επιτυχημένη σκηνοθετική του απόπειρα με την παράσταση «Hannele» του Gerhart Hauptmann (Θέατρο του Νέου Κόσμου, Θέατρο 104) αναρωτιόμουν αν θα τα κατάφερνε το ίδιο καλά και στη δεύτερη.
Το θέμα
«Πρόκειται για μια σύγχρονη αμερικάνικη κωμωδία που μιλά για την αντρική φιλία, τον ανομολόγητο πόθο, τον ξεπεσμένο έρωτα, αλλά και την παντοτινή αγάπη, πασπαλισμένα με πολλά ναρκωτικά, άφθονο αλκοόλ, ένα ξεχασμένο καπέλο και ένα όπλο», με πληροφορεί το δελτίο Τύπου του θεάτρου.
Η παράσταση
-Στο δίωρο της παράστασης, δεν σε προβληματίζει πως οι δύο εκ των πρωταγωνιστών βρίσκονται στην ηλικία των 30 έχοντας πίσω τους μια σχέση 15 χρόνων. Ούτε σε ενοχλεί πως εκείνη είναι χρήστης ουσιών κι εκείνος αλκοολικός.
-Στο δίωρο της παράστασης, δεν δίνεις σημασία για τα ευρηματικά σκηνικά και κοστούμια που σχεδίασε η Ερμίνα Αποστολάκη που σε «ταξιδεύουν» σε χώρους που ίσως να μην έχεις ακούσει γι’ αυτούς, ίσως να μην τους έχεις δει ποτέ, ίσως να μην έχει διαβάσει τίποτα σχετικό. Κι όμως με τη δουλειά της σε φέρνει μέσα σ’ αυτούς.
-Στο δίωρο της παράστασης, δεν σε απασχολούν οι κινηματογραφικοί φωτισμοί που έχει σχεδιάσει ο Γιώργος Ταμπακάκης με αποτέλεσμα να δημιουργούν εναλλασσόμενες ονειρικές καταστάσεις. Ούτε όμως σκέπτεσαι πως χωρίς την επιμέλεια χορογραφίας από τη Χαρά Κότσαλη και την Ελένη Κόντζιλα, όλα θα ήταν χωρίς ζωή, χωρίς πνοή.
-Στο δίωρο της παράστασης, ασφαλώς δεν περνάει από το μυαλό σου ότι χάρη στην επιμέλεια του μακιγιάζ από την Αλεξάνδρα Μύτα, οι ηθοποιοί που ήξερες, εδώ είναι εντελώς αλλαγμένοι. Επίσης οι μοντέρνες και εντυπωσιακές μουσικές εκτελέσεις δεν σου επιτρέπουν να σκεφτείς πως έχουν μια ελληνική υπογραφή: Λήδα Μανιατάκου.
-Στο δίωρο της παράστασης, χωρίς καμία αμφιβολία, δεν σε συγκινεί ο τρόπος γραφής του Στίβεν Αντλι Γκίρκις. Οι ανατροπές που επινοεί, οι συγκινήσεις που προκαλεί, η αγωνία για το επόμενο λεπτό, το αβίαστο γέλιο, γιατί όχι και το αβίαστο δάκρυ, όλα περνούν απαρατήρητα.
-Στο δίωρο της παράστασης, αυτό είναι βέβαιο, δεν μπορείς να συνδέσεις τις εικόνες, τα λόγια, τους ήχους και τη δράση με το τρυφερό, γελαστό και ήπιο Θάνο Τοκάκη.
-Στο δίωρο της παράστασης δεν μπορείς να συνειδητοποιήσεις ότι ήσουν ανάμεσα στους τυχερούς που μπόρεσαν να απολαύσουν αυτά τα παιδιά. Ό, τι ξέρατε για τον Ορφέα Αυγουστίδη, τον Αντρέα Κοντόπουλο, τον Κώστα Κορωναίο, την Ειρήνη Μπούνταλη και την Ειρήνη Φαναριώτη, ξεχάστε το. Αρχίστε πάλι από το «μηδέν» να καταγράφετε στη μνήμη σας καθετί για αυτούς τους πέντε ηθοποιούς. Σίγουρα όταν τους δείτε θα πείτε: «Μα, πώς το κάνει αυτό;», θα προσθέσετε: «Πώς το λέει εκείνο;», θα απορήσετε: «Μα, γίνονται αυτά στην πραγματικότητα;».
Και όμως όλα όσα θα δείτε ασφαλώς θα σας εκπλήξουν με τελικό αποτέλεσμα να απολαύσετε το δώρο που κάνατε στον εαυτό σας. Ένα δώρο που το εμπνεύστηκε, το αποφάσισε, το σχεδίασε και μας το παρουσίασε ο Θάνος Τοκάκης γιατί ένα τέτοιο έργο χρειαζόταν τόλμη για να το φέρει κάποιος σε ελληνική σκηνή. Ο Τοκάκης με τρόπο απλό κατάφερε να κάνει δικό μας ένα τόσο ιδιαίτερο έργο. Κατάφερε να πάρει από τους ηθοποιούς τους αυτό που ούτε οι ίδιοι δεν ήξεραν ότι το έχουν.
Το “The Motherfucker with the Hat”, όπως είναι ο αγγλικός τίτλος, του Stephen Adly Guirgis, στην πολύ προσεγμένη μετάφραση του Κωνσταντίνου Κρίτση, ευτυχεί στην ελληνική του παρουσίαση. Παρουσιάζεται ζωντανό και κατακερματισμένο, όπως είναι οι ζωές των τοξικομανών. Μιλά με σθένος για το σεξ, την αγάπη, τον εξάρτηση και για μια ιδιότυπη αίσθηση τιμής που παρατηρείται μεταξύ των εθισμένων ανθρώπων. Γεμάτος αντιφάσεις, «Ο Μαδαφάκας με το καπέλο» δίνεται ως μια συναρπαστική φάρσα υψηλής σοβαρότητας και ποιότητας. Απεγνωσμένο, βίαιο και εμπρηστικό, το έργο ακτινοβολεί σε κάθε πτυχή της δράσης του.
Και για να επανέλθω στο στυλ του προλόγου, σε μια περίπτωση σαν την παραπάνω οπωσδήποτε θα πρέπει να πεις σε όλους τους συντελεστές του “Μαδαφάκα”: «Κυρίες και κύριοι σας βγάζω το καπέλο».
Οι συντελεστές του έργου «Ο Μαδαφάκας με το καπέλο»
Κείμενο: Στίβεν Αντλι Γκίρκις
Μετάφραση: Κωνσταντίνος Κρίτσης
Σκηνοθεσία: Θάνος Τοκάκης (στη δεύτερη φωτογραφία)
Σκηνικά/Κοστούμια: Ερμίνα Αποστολάκη
Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Ταμπακάκης
Κατασκευή σκηνικού: Ελένη Παπαδάκη
Εκτέλεση παραγωγής: Ιωάννα Μηλοπούλου
Βοηθοί σκηνοθέτη: Φαίδρα Τσολίνα, Δέσποινα Φούντα
Επιμέλεια χορογραφίας:
Χαρά Κότσαλη, Ελένη Κόντζιλα
Επιμέλεια μακιγιάζ: Αλεξάνδρα Μύτα
Μουσικές εκτελέσεις: Λήδα Μανιατάκου
Φωτογραφίες: Νίκος Κατσαρός
Παίζουν οι ηθοποιοί
Όπως είναι στη φωτογραφία από αριστερά: Ειρήνη Φαναριώτη, Αντρέας Κοντόπουλος, Ορφέας Αυγουστίδης, Ειρήνη Μπούνταλη, Κώστας Κορωναίος.
Πληροφορίες για την παράσταση
Παράταση μέχρι την Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2016
(για 6 ακόμα παραστάσεις)
Ημέρες και ώρες
Κάθε Κυριακή στις 10.30 μ.μ.
Δευτέρα, Τρίτη στις 9 μ.μ.
Εισιτήριο: 12 ευρώ γενική είσοδος,
8 ευρώ ατέλεια και ανέργων
Διάρκεια: 100 λεπτά
Διεύθυνση: Αρχελάου 5, Παγκράτι
Τηλέφωνο 210 – 72.35.842
Ώρες για κρατήσεις: 11 π.μ. – 2 μ.μ. και 5 μ.μ. – 8 μ.μ.
Σχετικοί σύνδεσμοι
