Cat Is Art

Ίρις Πανταζάρα: Μου δίνει χαρά να κατακτώ «το γνώθι σαυτόν»

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

Εκτός από ένα πλάσμα ασύλληπτου κάλλους και μια χαρισματική ηθοποιός, η Ίρις Πανταζάρα είναι και μια ιδιαίτερα αξιόλογη γυναίκα. Κατέχει ένα σπάνιο μέταλλο φωνής, αφοπλιστικό ταλέντο, ήθος, ισχυρή θέληση και μεγάλη αγάπη για την πολύτιμη τέχνη της.
Σοβαρή, μετρημένη, ουσιαστική, εφοδιασμένη με ένα κοφτερό μυαλό, σταδιοδρομεί στο θέατρο ρισκάροντας την εικόνα της όμορφης, καθώς το ταλέντο της αναμετράται με την ουσία της υποκριτικής τέχνης.

Θαυμασμό μάς προκάλεσε φέτος η ερμηνεία της στη συγκλονιστική παράσταση «Elephant Song», που παρακολουθήσαμε στο εμβληματικό Θέατρο της Οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής. Παίζοντας την κυρία Πίτερσον, την αινιγματική προϊσταμένη μιας ψυχιατρικής κλινικής, κάθε κύτταρο του κορμιού της ήταν δοσμένο εκεί, στις μαγικές στιγμές της σκηνής.
Αξίζει να υπογραμμίσουμε ότι στο γριφώδες ψυχολογικό θρίλερ του Καναδού συγγραφέα Νicolas Billon συναντήθηκαν και τα τρία αδέλφια Πανταζάρα. Η Ίρις ως ηθοποιός, ο Αργύρης ως σκηνοθέτης – ηθοποιός και ο Νίκος ως φωτογράφος.

Η ανεπιτήδευτη Ίρις Πανταζάρα με τον ποιητικό μπεργκμανικό αισθησιασμό και την αριστοκρατικότητα της «χιτσκοκικής» ηρωίδας έχει ήδη διαγράψει μια λαμπρή πορεία στο μιούζικαλ, στο χορό, στην τηλεόραση, στο ποιοτικό θέατρο για παιδιά αλλά και ως ιέρεια στην τελετή Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας. Εκτός αυτών όμως, όπως είμαι σε θέση να γνωρίζω, μάς κρύβει κι ένα ακόμα ισχυρό όπλο, μια σπουδαία συγγραφική πένα που ελπίζουμε κάποια στιγμή να αξιοποιήσει. Τα κείμενά της είναι διάχυτα από προσωπικές ιστορίες, αγωνίες, απογοήτευση, σύγχρονες οδύσσειες καθημερινών ανθρώπων αλλά και πολλή αισιοδοξία…

Η Ίρις, ένα σύμβολο αρχοντιάς, ένα ακτινοβόλο κορίτσι, μια χαρούμενη μητέρα που αγαπάει τη ζωή, μιλά στο catisart.gr για το θέατρο και τα όνειρά της, για τους γιους της και τη συνεργασία της με τα αδέλφια της.

Μας διηγείται επίσης μνήμες της από τα παιδικά της χρόνια στη Γαλλία, καθώς ήταν το πρώτο μωρό δύο φοιτητών που σπούδαζαν στο Παρίσι. Πιθανότατα δε είναι και η ίδια η ομορφότερη μαμά στο σχολείο των παιδιών της, όπως ήταν κι η δική της μαμά όταν η Ίρις ήταν μαθήτρια…

 

 

* Γεννήθηκα στον Βόλο. Η καταγωγή και των δύο γονιών μου είναι από κει, και οι ρίζες των παππούδων μου σε χωριά του Πηλίου. Ήμουν το μωρό δύο φοιτητών που σπούδαζαν στο Παρίσι κι έτσι τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής μου τα έζησα εκεί. Επιστρέψαμε στο Βόλο στην ηλικία που θα άρχιζα το σχολείο. Εκεί έζησα μέχρι και τα είκοσί μου.

Ποιες είναι οι πιο αγαπημένες αναμνήσεις από την παιδική σου ηλικία;

* Τα πικ νικ στα πάρκα και στα δάση της Γαλλίας (ταξιδεύαμε πολύ εκτός Παρισιού), τα καλοκαίρια με τη γιαγιά μου στον Πλατανιά, τα παιχνίδια με τα γειτονόπουλα σε γειτονιές με νεραντζιές, ο ερχομός των δύο μου αδερφών (ήμουν αρκετά μεγάλη όταν γεννήθηκαν), οι όμορφες στιγμές στη σχολή χορού (δέκα χρόνια με τα ίδια κορίτσια, από το νηπιαγωγείο ως την εφηβεία), ο πατέρας μου να μου μαθαίνει θαλάσσιο σκι και να γεμίζει το σπίτι με μελωδίες πιάνου και κιθάρας, η μαμά μου (η πιο όμορφη μαμά του σχολείου) να ετοιμάζει με τη γιαγιά μου αμέτρητα τσουρέκια και κουλούρια στο τεράστιο τραπέζι της κουζίνας.

 

Τα αδέλφια Πανταζάρα με τη μητέρα τους, Ελένη Βόντζου, στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων, μετά την παράσταση «Elephant Song»

 

Έπαιξες στην παράσταση «Elephant Song» του Νicolas Billon, που παρουσιάστηκε στο Θέατρο της οδού Κυκλάδων, σε σκηνοθεσία Αργύρη Πανταζάρα. Καταρχάς πώς είναι να σε σκηνοθετεί ο αδελφός σου;

* Είναι ο καλύτερος σκηνοθέτης που έχω γνωρίσει! Είναι πρωτόγνωρο και παράξενο να με σκηνοθετεί ο μικρός μου αδερφός (και να παίζεις και μαζί του). Τώρα μπορώ να πω ότι έχω μια σφαιρική εικόνα του Αργύρη. Είναι καλός καθοδηγητής, σου ζητάει να κάνεις ακριβώς αυτό που έχει στο μυαλό του, και ταυτόχρονα σου δίνει μια απίστευτη ελευθερία έκφρασης! Είμαι ευγνώμων και συγκινημένη γι’ αυτή τη συγκυρία!

Ποιος ήταν ο ρόλος σου στην παράσταση;

* Ήμουν η Πίτερσον, η προϊσταμένη σε ένα ίδρυμα για ανθρώπους με ψυχικές διαταραχές. Παρατηρώ, δεν λέω πολλά και έχω αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση με έναν από τους ασθενείς. Παλεύω, όμως, και ‘γω με τους δικούς μου δαίμονες…

 

«Elephant Song»

Τι θα πρέπει να γνωρίζει ο θεατής πριν παρακολουθήσει την παράσταση;

* Το καλύτερο θα ήταν να αδειάσει το μυαλό του από προκαταλήψεις και σκέψεις, ώστε να είναι μια ωραία άγραφη σελίδα που θα του τη γεμίσουμε εμείς. Το μόνο που χρειάζεται είναι εμπιστοσύνη!

Άνοιξες πρώτη το δρόμο της τέχνης για τα αδέλφια σου. Σήμερα, εκτός από σένα, ο αδελφός σου Αργύρης είναι ηθοποιός – σκηνοθέτης και ο αδελφός σου Νίκος καλλιτεχνικός φωτογράφος. Πώς νιώθεις για την πορεία σας και τη φετινή συνεργασία σας;

* Όπως φαίνεται, επηρέασα κι εγώ τα αδέρφια μου με την επιλογή μου, μιας κι όταν έγινα ηθοποιός εκείνοι ήταν ακόμα μαθητές. Παρόλο που οι γονείς μας ασχολούνταν με την τέχνη (μουσική, ζωγραφική), εμείς είμαστε η πρώτη γενιά που το κάνει αυτό επάγγελμα. Η πορεία και των δύο μου αδερφών είναι σταθερά ανοδική (ο καθένας στον τομέα του) κι αυτό είναι κάτι που με κάνει να χαίρομαι και να είμαι περήφανη γι’ αυτούς. Είναι πρώτη φορά που σε μια θεατρική παράσταση συμμετέχουμε και οι τρεις. Αυτό ήταν κάτι που το ονειρευόμουν καιρό, και το αποτέλεσμα μάς δικαίωσε!

 

«Elephant Song». Με τον Αργύρη Πανταζάρα

 

Σε σχέση με το «Elephant Song», μπορεί ένα παιδί να μεγαλώσει χωρίς οικογένεια;

* Εξαρτάται από το τι ορίζουμε ότι είναι «οικογένεια». Θα μπορούσε κάποιος να μεγαλώσει ευτυχισμένος σε όποιο περιβάλλον του προσφέρει προστασία και υγιή εξέλιξη. Μπορεί ένας ενήλικας που έχει μεγαλώσει σε ορφανοτροφείο να νιώθει πιο ισορροπημένος και πλήρης από κάποιον που μεγάλωσε σε μια «τυπική» οικογένεια στην οποία ποτέ δεν βρήκε τη φροντίδα και την αγάπη, ώστε να νιώσει ολοκληρωμένο ον.

Το θέατρο είναι και μέσο θεραπείας;

* Πιστεύω πως ναι. Και γι’ αυτούς που το «παράγουν» και γι’ αυτούς που το «καταναλώνουν». Ίσως όταν το πρωτοξεκίνησα ως ερασιτέχνης στο Εργαστήρι τού ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βόλου, να στόχευα ακριβώς σε αυτό: να ψάξω μέσα από ρόλους για να βρω στοιχεία δικά μου και έτσι να προχωρήσω σαν άνθρωπος μέσα από αυτή τη διαδικασία αυτοπαρατήρησης.

«Elephant Song». Η αφίσα

 

Σε ποια θεατρικά έργα θα ήθελες να παίξεις και ποιους ρόλους;

* Δεν έχω ονειρευτεί ποτέ συγκεκριμένους ρόλους, έχω ονειρευτεί να κάνω ωραίες συνεργασίες, που κάθε φορά θα έρχονται τα κατάλληλα πρόσωπα, περιστάσεις και έργα για να τους δώσουν ζωή.

Όταν παρακολουθείς μια παράσταση, νιώθεις θεατής ή ηθοποιός;

* Νιώθω αγνός θεατής και απολαμβάνω αυτό που βλέπω, αλλά οι ιδιαίτερα ωραίες παραστάσεις και ερμηνείες με κάνουν να “θυμάμαι” την ιδιότητά μου τής ηθοποιού και να θέλω και εγώ να παράξω Τέχνη αντίστοιχης ομορφιάς.

 

Με ποιους χαρακτήρες ανθρώπων δυσκολεύεσαι να συνεργαστείς;

* Με τους αγενείς και προσβλητικούς, με τους φαντασμένους, με τους εγωκεντρικούς και με τους… πέφτουλες.

Στο ημερολόγιό σου ποια μέρα της ζωής σου θα μείνει ανεξίτηλη;

* Οι μέρες τής γέννησης των δύο μου γιων.

 

 

Τι σου έχει δώσει τη μεγαλύτερη χαρά τον τελευταίο χρόνο;

* Η κάθε μικρή εξέλιξη και πρόοδος των παιδιών μου. Η υποστήριξη και η βοήθεια των ανθρώπων που με αγαπούν και με σκέφτονται.
Το ότι συνεχίζω να κατακτώ, με δυσκολία μεν αλλά όλο πιο ξεκάθαρα, «το γνώθι σαυτόν». Σίγουρα η συμμετοχή μου στο “Elephant Song”, και η ενασχόλησή μου με ένα τέτοιο βαθύ και ουσιαστικό έργο, με έχει βοηθήσει πάνω σ’ αυτό.
Το ότι βρήκε τέτοια ανταπόκριση η προσπάθεια που κάναμε με τον Αργύρη, τον Μάξιμο Μουμούρη και όλη την ομάδα που βρίσκεται πίσω από την «πρόσοψη» αυτής της παράστασης. Ήταν ένα στοίχημα που κερδήθηκε.

Πώς θα ήθελες να είσαι σε δέκα χρόνια από τώρα;

* Υγιής, δημιουργική, συγκινημένη και περήφανη για τα παιδιά μου, αγαπημένη με τον σύντροφό μου, πιο σοφή, πιο ήρεμη και πιο ουσιαστική σε όλους τους τομείς στη ζωή μου.

 

 

Τι σημαίνουν για σένα οι λέξεις «συγγνώμη» και «συγχώρεση»;

* Σημαίνουν σοφία, ωριμότητα, σημαίνει έλλειψη εγωισμού, μεγαλοψυχία, σημαίνει να ξεφορτώνεσαι το βάρος της εμμονής στο παρελθόν, αλλά όχι απαραίτητα να συνεχίζεις καταστάσεις που σε βλάπτουν.

Οι λέξεις «έρωτας» και αγάπη»;

* Ο έρωτας είναι αναζωογόνηση, φτερούγισμα, χτυποκάρδια, είναι φως, είναι έμπνευση, είναι ποίηση, είναι εγρήγορση, είναι ονειροπόληση. Η αγάπη είναι ασφάλεια, αγκαλιά, πληρότητα, συγκίνηση, φροντίδα, είναι υπέρβαση τού «εγώ» για να φτάσουμε στο «εμείς».

 

“Αηδόνα” στις “Ιστορίες του παππού Αριστοφάνη”

 

Τι μπορεί να σε πληγώσει;

* Η αδικία, τα ψέματα, οι προσβολές, η κακία, η αδιαφορία, τα λάθη των άλλων αλλά και τα δικά μου.

Υπάρχει κάτι που ζηλεύεις;

* Ζηλεύω (με την καλή έννοια) τις γυναίκες που έχουν καταφέρει να έχουν εξίσου μια επιτυχημένη καριέρα και μια ισορροπημένη οικογένεια.

 

 

Τι σε κάνει να γελάς αυθόρμητα;

* Το χιούμορ, τα λεκτικά λάθη των γιων μου (“-Μην μουγκρίζεις! -Δεν σουγκρίζω μαμά!), η καλή διάθεση.

Αν μπορούσες, τι θα ήθελες να προφυλάξεις στον κόσμο;

* Την υγεία των ανθρώπων, την ειρήνη, την καλοσύνη.

Τι θα ήθελες να ευχηθείς γενικά;

* Να αγαπήσουμε τον εαυτό μας, ώστε να μπορέσουμε να δώσουμε αγάπη.

 

 

Ποια είναι η σχέση σου με τα ζώα; Συμβιώνεις με κάποιο κατοικίδιο;

* Τα αγαπάω πολύ. Μεγάλωσα με σκύλο στο σπίτι. Στην ενηλικίωσή μου απέκτησα γάτα και αργότερα και πάλι σκύλο. Σήμερα απολαμβάνω την αγάπη της σκυλίτσας που έχει ο σύντροφός μου.

 

 

  • Διαβάστε επίσης:

Η Ίρις Πανταζάρα γράφει και περιγράφει τους τρεις μικρούς αδελφούς της

«Elephant Song» ή όταν οι ελέφαντες δακρύζουν…

«Στην κλινική». Από τη συλλογή διηγημάτων της Ίριδας Πανταζάρα

Δύο αδέλφια για πρώτη φορά μαζί στη σκηνή: Η Ίρις και ο Αργύρης Πανταζάρας στο «Elephant Song»

Ο Δημήτρης Ποταμίτης καμαρώνει τον μαγικό θίασο της Νανάς Νικολάου και τον Αριστοφάνη του…

***

 

Οι φωτογραφίες της παράστασης «Elephant Song» είναι του Νίκου Πανταζάρα

Οι φωτογραφίες – πορτρέτα της Ίριδος Πανταζάρα είναι του Σπύρου Περδίου

 

"Ιστορίες του παππού Αριστοφάνη". Με τον Μέμο Μπεγνή στο ρόλο της Ειρήνης

Εκτύπωση
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΊρις Πανταζάρα: Μου δίνει χαρά να κατακτώ «το γνώθι σαυτόν»

Related Posts