Γιώργος Μεσσάλας. Υπήρξε γενναιόδωρος και χαρισματικός…

«Ο Γιώργος μας δε μένει πια εδώ. Με τίμησε με την εμπιστοσύνη και τη εκτίμηση του, με ρόλους και συνεργασίες ζωής. Βοηθός του πολλά χρόνια. Και μού έδωσε τη φιλία μαζί με την αγάπη του. Γενναιόδωρος, χαρισματικός. Δεν έχω λόγια. Το «Μοντέρνο Θέατρο» ήταν μια πρόταση. Και η «Αλκυονίδα» έγινε θέατρο από το Γιώργο. Ντένη μου κι Αλέξη συλλυπητήρια από καρδιάς. Ποιος λέει πως στο θέατρο δεν δημιουργούμε μικρές οικογένειες; Αντίο Γιώργο Μεσσάλα».
Με αυτά τα λόγια ο σκηνοθέτης Γιώργος Λιβανός έκανε γνωστό το πέρασμα του Γιώργου Μεσσάλα στην απέναντι όχθη, σε ηλικία 79 ετών.

***

Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Γιώργος Μεσσάλας γεννήθηκε στο Αιγάλεω το 1942, σε ένα φτωχικό σπίτι ανάμεσα σε χωράφια. Ο πατέρας του ήταν κρεοπώλης στο επάγγελμα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή και εργάσθηκε ως σε διάφορους θιάσους και στο «Προσκήνιο» του Αλέξη Σολομού.

Ερμήνευσε πρωταγωνιστικούς ρόλους στα έργα «Ο αρχοντοχωριάτης» του Μολιέρου (1969), «Ο κοριός» του Μαγιακόφσκυ (1969), «Σαν περάσουν πέντε χρόνια» του Λόρκα (1970), «Ο καλός άνθρωπος του Σε Τσουάν» του Μπρεχτ κ.α.

Το 1973 ίδρυσε το «Μοντέρνο Θέατρο» και σκηνοθέτησε τη σάτιρα του Α. Ουέσκερ «Τα πατατάκια», ενώ το 1974 σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στο έργο «Νύχτα δολοφόνων». Ερμήνευσε κλασικό ρεπερτόριο ενώ σκηνοθέτησε πάμπολλες παραστάσεις στο Εθνικό Θέατρο στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, στο Λυκαβηττό, στο Ελεύθερο Θέατρο αλλά και σε περιοδείες του σε όλη τη χώρα.

Από το 1992 έως το 2012 στεγάστηκε επαγγελματικά στο Θέατρο «Αλκυονίδα», το οποίο διατηρούσε και παιδική σκηνή. Η δραστηριότητα του θεάτρου έπαυσε για οικονομικούς λόγους. Υπήρξε βοηθός και προσωπικός φίλος του θεατρανθρώπου Αλέξη Μινωτή, όταν ο τελευταίος ανέλαβε γενικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου επί μία δεκαετία (1974-1984).

Ο Μινωτής μέσω της διαθήκης του κληροδότησε στο Μεσσάλα δεκαεπτά μπαούλα με τα θεατρικά κοστούμια του. Υπήρξε βοηθός σκηνοθέτη του Αλέξη Σολομού και πήρε μέρος σε όλες τις μεγάλες περιοδείες του Εθνικού Θεάτρου σε ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Ιαπωνία, Γαλλία, Βέλγιο και Γιουγκοσλαβία.

***

 

Πήρε μέρος στις ταινίες:

Αγάπησα μια… πολυθρόνα (1971), Κατηγορώ τους δυνατούς (1970), Ένας μάγκας στα σαλόνια (1969), Η αρχόντισσα της κουζίνας (1969), Η ωραία του κουρέα (1969), Ο Στρατής παραστράτησε (1969), Το λεβεντόπαιδο (1969), Επιχείρηση Απόλλων (1968), Ο τσαχπίνης (1968), Η αρχόντισσα και ο αλήτης (1968), Ένας ιππότης για τη Βασούλα (1968), Καπετάν φάντης μπαστούνι (1968), Αχ! Αυτή η γυναίκα μου (1967), Δημήτρη μου, Δημήτρη μου (1967), Άνθρωπος για όλες τις δουλειές (1966), Διπλοπενιές (1966), Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966), Ο λουστράκος (1962), Ο Θόδωρος και το δίκανο (1962), Ο ατσίδας (1961), Λυπηθείτε το παιδί μου (1950).

***

Στο Εθνικό Θέατρο σκηνοθέτησε τις εξής παραστάσεις:

Στη φωλιά του κούκου (1976), Ο άλλος Αλέξανδρος (1977), Η μεγάλη ώρα (28 Οκτωβρίου 1940) (1977), Το ματς – Το παιχνίδι και μια τύψη (1978), Η έξωση (1980), Το όνομα – Το δικαστήριο (1981), Σίβυλλα (1981), Το αυγό της κότας (1981), Το μυστικό της κοντέσσας Βαλέραινας (1992).

***

 

 

 

Στο Εθνικό Θέατρο ήταν βοηθός σκηνοθέτη στις εξής παραστάσεις:

Ο θάνατος του Δαντών (1974), Οιδίπους επί Κολωνώ (1975), Γιάννης Γαβριήλ Μπόρκμαν (1976), Πράξη χωρίς λόγια-Το τέλος του παιχνιδιού (1977), Φιλοκτήτης (1977), Βασιλιάς Ληρ (1978), Φοίνισσες (1978), Αυτοκράτωρ Μιχαήλ (1978), Προμηθεύς δεσμώτης (1979), Ευτυχισμένες μέρες – Το τέλος του παιχνιδιού (1980), Ο καρδινάλιος της Ισπανίας (1981), Το τέλος του παιχνιδιού – Πράξη χωρίς λόγια (1987), Ο πατέρας (1988), Φοίνισσες (1988), Οιδίπους επί Κολωνώ (1989), Αντιγόνη (1992).

***

Στο Εθνικό Θέατρο ως ηθοποιός πήρε μέρος στις εξής παραστάσεις:

Λυσιστράτη – Δύσκολος (1960), Σφήκες (1963), Προμηθεύς δεσμώτης (1979), Ο καρδινάλιος της Ισπανίας (1981), Το αυγό της κότας (1981).