«Ο κ. Έλιοτ αποκάλυψε τα πάντα μέσα από μια πολυφωνία»…

35
Γιάννης Αντιόχου: Ο κ. Έλιοτ, όπως κάθε ποιητής, άδει το τραγούδι του...

Του Γιάννη Αντιόχου

«Μεταφράζοντας την “Έρημη Χώρα” τρύπωσα –γεμάτος περιέργεια– στην ποίησή του, σκάβοντας όπου κι όπως μπορούσα για να ανακαλύψω γιατί τόσοι τόμοι ακαδημαϊκών αναλύσεων, θραυσματικές και συνθετικές θεωρίες προσέγγισης –συμβολισμός, μοντερνισμός, μεταμοντερνισμός, αισθητική, φαινομενολογία, genderstudies και queer– κουκούλωσαν το αυτονόητο ενός ποιήματος, όπου ο κ. Έλιοτ δεν έκρυψε απολύτως τίποτα ή ίσως αποκάλυψε τα πάντα μέσα από μια κατακερματισμένη πολυφωνία.
Τα είδωλά του, όπως αναφέρει κι ο ίδιος.
Η πληθώρα των αναγνωστών εγκλωβίζεται στο μιμίδιο του «τι εννοεί ο ποιητής» και δεν προσεγγίζει τον πυρήνα του ποιήματος.
Ο κ. Έλιοτ, όπως κάθε ποιητής, άδει το τραγούδι του και κατά τη γνώμη μου δεν εννοεί τίποτα περισσότερο απ’ όσα ο αναγνώστης διαβάζει και ο ακροατής ακούει.
Γιατί λοιπόν σώνει και καλά πρέπει να εννοεί κάτι διαφορετικό μιλώντας για τη μασέλα της Λιλ, την έκτρωση, το σεξ, τον κ. Ευγενίδη με τα πρόστυχα γαλλικά του, το ξενοδοχείο Μετροπόλ, τους υπαλλήλους του Σίτι, το τραγούδι των Ανζάκς, κ.ο.κ.;
Ο Έλιοτ χτίζει στην ποιητική του σύνθεση μια ιδιόλεκτο, ένα σύμπαν που μετεωρίζεται στα σταθερά σημεία που εφορμούν από την άδηλη παρουσία του Ζαν Βερντενάλ, του συμφοιτητή του από τη Σορβόννη που κατά δήλωσή του, συμπτωματικά έναν άλλον Απρίλη, αυτόν του 1934, σε σημείωμά του στο περιοδικό Criterion δήλωνε: «Είμαι πρόθυμος να παραδεχτώ πως η αναδρομή μου ενεργοποιήθηκε από ένα συναισθηματικό ηλιοβασίλεμα, τη θύμηση ενός φίλου πλησιάζοντας από τους Κήπους του Λουξεμβούργου, αργά στο δειλινό, κραδαίνοντας ένα κλωνάρι πασχαλιάς, ενός φίλους που κατόπιν (όσο μπορώ να εξακριβώσω) θα αναμειγνυόταν με τη λάσπη της Καλλίπολης».
Ναι, ο Προύφροκ του, αφιερωμένος το 1915 στο Ζαν Βερντενάλ, κρύφτηκε βαθιά για άλλη μια φορά μέσα στους στίχους της Έρημης Χώρας για να ζήσει αιώνια, στο τοπίο μιας άγονης γης, σκιαγραφώντας την υπαρξιακή αγωνία της ανθρώπινης μετάβασης.

Φίλε μου, αίμα κινεί την καρδιά μου
η φοβερή τόλμη μιας στιγμιαίας παράδοσης
αυτή που η ηλικία της σύνεσης ποτέ δεν θ’ αναιρέσει
απ’ αυτήν, και μόνο μ’ αυτήν, έχουμε υπάρξει
αυτή που ποτέ δεν θα βρεθεί μέσα στους επικήδειούς μας
ή σε μνήμες σκεπασμένες απ’ τη σπλαχνική αράχνη
ή κάτω από σπασμένες σφραγίδες του αποστεωμένου δικηγόρου
μέσα στις αδειανές μας κάμαρες

Έχω ακούσει το κλειδί να γυρίζει στην πόρτα μία φορά
και να γυρίζει μία φορά μοναχά
Σκεπτόμαστε για το κλειδί, καθένας στη φυλακή του
Σκεπτόμενοι για το κλειδί, καθένας επιβεβαιώνει μια φυλακή
Μοναχά στο δειλινό αιθέριες φήμες
ανασταίνουν για μια στιγμή έναν τσακισμένο Κοριολάνο»…

***

Η Ραφίκα Σαουίς.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

H Lab for Arts, η Greece in USA και η Daydreams παρουσιάζουν την:
«Άγονη Γη»
Των Ραφίκα Σαουίς, Μιχάλη Αργυρού
Σωματική Περφόρμανς Μακράς Διάρκειας (4 ημερών)
Επιμελήτρια: Σωζήτα Γκουντούνα
Επιμέλεια κίνησης: Ιωάννης Καρούνης
Καλλιτεχνικός Συνεργάτης: Αγγελική Μαργέτη

Με την οικονομική υποστήριξη και την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού

Πρόγραμμα Ημερών
Πέμπτη 11 Νοεμβρίου: Σταματάκης Γιώργος, ώρα: 16:30 – 21:30
Παρασκευή 12 Νοεμβρίου: Γιάννης Καρούνης, ώρα: 16:30 – 21:30
Σάββατο 13 Νοεμβρίου: Τάσος Τσουρής, ώρα: 16:30 – 21:30
Κυριακή 14 Νοεμβρίου: Βανέσα Βενέτη, ώρα: 16:30 – 21:30

Βίντεο περφόρμανς: Μάνος Καρατζογιάννης

Την Κυριακή 14 Νοεμβρίου, στο τέλος της περφόρμανς, ο Γιάννης Αντιόχου, ο Νίκος Ερηνάκης και η Αγγελική Κορρέ θα συνομιλήσουν με αφορμή την νέα έκδοση (4η έκδοση) του Τ.Σ. Έλιοτ από τις «Εκδόσεις Κείμενα». Μαζί τους οι συμμετέχοντες περφόρμερ που θα μιλήσουν για την προσωπική τους εμπειρία στο διάλογο με την «Άγονη Γή»
***
Metaphor Athens
Πέμπτη 11, Παρασκευή 12, Σάββατο 13 και Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2021
Δορυλαίου 10
Αθήνα 11521 [Πλατεία Μαβίλη]
Μετρό σταθμός «Μέγαρο Μουσικής»
Υγειονομικό πρωτόκολλο: covid free χώρος