Του Παναγιώτη Μήλα
Η δημιουργία κεραμικών ήταν από τα αγαπημένα μου μαθήματα στο Γυμνάσιο. Γι’ αυτό πάντα θαύμαζα τους καλλιτέχνες που ασχολούνται με αυτό το υλικό. Ένα υλικό που – όπως και το μάρμαρο – μάς ταξιδεύει αιώνες πίσω.
Αναζήτησα λοιπόν την κεραμίστρια Θεοδώρα Χωραφά για μια συζήτηση με αφορμή τη συμμετοχή της στην έκθεση «ΑΦΗγήματα» την οποία φιλοξενεί μέχρι και τις 8 Μαρτίου η Γεννάδειος Βιβλιοθήκη στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 100 χρόνια από την ίδρυσή της.
Στην έκθεση, εκτός από την κυρία Χωραφά, συμμετέχουν άλλοι έξι εικαστικοί συνάδελφοί της μέλη της ΑΦΗcollective.
Η κεραμίστρια Θεοδώρα Χωραφά ασχολείται με τη γλυπτική και τις εγκαταστάσεις. Η ατομική της έκθεση στο πλαίσιο της πρώτης ελληνικής Μπιενάλε Κεραμικών με τίτλο «Μήτε Γέννηση, Μήτε Θάνατος – Προσωπικές Ανασκαφές» πραγματοποιήθηκε στο Βιομηχανικό Μουσείο Τομάτας «Δ. Νομικός» στη Σαντορίνη το 2024.
Φέτος στο πλαίσιο της έκθεσης «ΑΦΗγήματα» δημιουργεί κεραμικά γλυπτά με την ιαπωνική μέθοδο ψησίματος ρακού, εξερευνώντας το μυστήριο της ζωής μέσω της υλικότητάς της, με φυσικά στοιχεία όπως κόκαλα και μαλλί σε συνδυασμό με πηλό.
***
Η Θεοδώρα Χωράφα σε ένα διάλειμμα προετοιμασίας της έκθεσης μού αφιέρωσε λίγο από τον χρόνο της για τη συνέντευξη που ακολουθεί.
ΑΝΑ-ΤΡΟΦΗ: Γεννήθηκα στο Λονδίνο από διπλωμάτες γονείς και έζησα σε πολλές χώρες αλλά πάντα ακολούθησα γαλλική παιδεία.
ΑΝΑ-ΜΝΗΣΗ: Από τα παιδικά μου χρόνια δεν μπορώ να ξεχάσω τον πόλεμο των επτά ημερών μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ το 1967, όταν ζούσαμε στο Κάιρο.
ΑΝΑ-ΚΑΛΥΨΗ: Η πρώτη μου γνωριμία με τον κόσμο της τέχνης και τα κεραμικά έγινε σε ένα απογευματινό εργαστήριο που παρακολουθούσα όταν ζούσαμε στις Βρυξέλλες στα 14 μου.
ΑΝΑ-ΓΝΩΡΙΣΗ: Οι πρώτες μου δασκάλες, εκείνες που μου άνοιξαν τον δρόμο ήταν στην École des Arts Décoratifs της Γενεύης, η Claude Presset και η Setsuko Nagasawa.
ΑΝΑ-ΜΕΤΡΗΣΗ: Μέσα από «Προσωπικές Ανασκαφές» βρήκα το αγαπημένο μου υλικό το 1986 όταν έψηνα μεγάλα γλυπτά στα νταμάρια της Καισαριανής με σβουνιές αγελάδων που τις συγκέντρωνα στην Τερψιθέα.
ΑΝΑ-ΓΚΗ: Η ανησυχία, αυτή είναι η κινητήρια δύναμη που μου δίνει αφορμή για ένα νέο έργο.
ΑΝΑ-ΓΕΝΝΗΣΗ: Για μετά τα ΑΦΗ-γήματα είναι άγνωστο ακόμα ποιο θα είναι το επόμενο βήμα μου. Όμως είναι βέβαιο ότι υπάρχει η ανάγκη για συλλογική σύμπραξη μετά από τόσα χρόνια μοναχικής εργασίας. Προς το παρόν αφουγκράζομαι τον εαυτό μου και τον κόσμο.
Κλείνοντας θα ήθελα να μού πείτε αν στη ζωή σας ανα-κατεύονται σκυλάκια, γάτες ή κάποια άλλα κατοικίδια;
ΠΑΝΤΑ ζούσα και ζω με σκύλους. Όμως εδώ και 15 χρόνια μάς …υιοθέτησε ο γάτος μας, ο Φανούρης, που δυστυχώς πρόσφατα έφυγε από τη ζωή.
Κυρία Χωραφά, ευχαριστώ για τον εικαστικό μονόλογο και την ΑΦΗγηση που χαρίσατε στο Catisart. Εύχομαι τα καλύτερα για τη συνέχεια.
ΚΙ ΕΓΩ ευχαριστώ το Catisart για τη φιλοξενία.
***
Η Γεννάδειος Βιβλιοθήκη γιορτάζει τα 100 χρόνια με την έκθεση «ΑΦΗγήματα» της ΑΦΗcollective
