«Ο Μίκης έφερε την επανάσταση στον χώρο της τέχνης»

Στις συναυλίες του Θεοδωράκη ο Φώντας Λάδης ήταν πάντα στο πλευρό του.

Γράφει ο Φώντας Λάδης

«Τίποτα δεν είναι υπερθετικό, κανένας χαρακτηρισμός δεν είναι υπερβολικός, αν θέλει κανείς να περιγράψει τον Μίκη, την εκρηκτική, επαναστατική -με την πλήρη έννοια της λέξης- προσωπικότητά του. “Περίσσευε” από οποιαδήποτε περιγραφή κι αν επιχειρούσε κανείς να του κάνει. Η όψη, το έργο του, η γενική παρουσία του.
Όταν συνειδητοποιήσουμε κάποια στιγμή πως πέθανε, θα μπορούμε να πούμε: “Ναι, πέθανε ένας μεγάλος Έλληνας, ένας παγκόσμιος καλλιτέχνης, μια βαθιά πολιτική προσωπικότητα, ένας διεθνιστής επαναστάτης. Πέθανε ένας άνθρωπος με μεγάλο ταλέντο στον γραπτό και τον προφορικό λόγο, ένας ακούραστος δουλευτής, ένας γλαφυρός αφηγητής, ένας συνοδοιπόρος με μεγάλη αίσθηση της συλλογικότητας και του χιούμορ, ένας γενναιόδωρος στους νεότερους συνεργάτες του άνθρωπος, ένας μαχητής της Εθνικής Αντίστασης στα χρόνια της Κατοχής και ένας ανήσυχος ηγέτης, με πρωτότυπες ιδέες και πρωτοβουλίες στη συνέχεια”.
Έζησε πολύ. Όσο έπρεπε. Έτσι δέθηκε με πολλές γενιές Ελλήνων, ακόμα και με τους σημερινούς νέους. Αυτός και το έργο του.

Τα “Γράμματα από τη Γερμανία” του Φώντα Λάδη σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη παρουσιάστηκαν στο Θέατρο Λυκαβηττού στην Α’ Εβδομάδα Λαϊκής Μουσικής, τον Αύγουστο του 1977.

Με την επανάσταση που έφερε στον χώρο της τέχνης, μαζί με άλλους μεγάλους της γενιάς του, στάθηκε για μας παράδειγμα και παροτρυντικός, προωθητικός παράγοντας.
Προσωπικά, δέθηκα αδιάσπαστα μαζί του στο καλλιτεχνικό, αλλά και στο ανθρώπινο πεδίο. Γι’ αυτό και όταν, καμιά φορά, είχαμε αντιθέσεις και έντονες αντιπαραθέσεις -όπως γίνεται σε κάθε οικογένεια- μου έλεγε συνοφρυωμένος αλλά και λίγο περιπαικτικά: “Την μάνα σου μη την πετροβολάς”, θυμίζοντάς μου τον γνωστό στίχο από το έργο “Ένας Όμηρος” του Μπρένταν Μπήαν.
Θα έχουμε καιρό, πάλι και πάλι, να μιλήσουμε για τον Μίκη, να τραγουδήσουμε τα τραγούδια του, να αφηγηθούμε, να θυμηθούμε, να αποτιμήσουμε το πέρασμά του από τον τόπο και από τη ζωή μας, να τον ευχαριστήσουμε.
Τώρα είναι η ώρα για τη λύπη. Για το πένθος, που έρχεται σιγά-σιγά, να μας πικράνει -αναπόφευκτα- με τη βαριά σκιά του.
Που, να ‘την, πλησιάζει.
Γεια σου, Μίκη».

***

Ο Μίκης Θεοδωράκης με τον Φώντα Λάδη στις 11 Ιουλίου του 2016 στο “Αττικό Άλσος” στη συναυλία με “Τα γράμματα από τη Γερμανία”.

Ο Φώντας Λάδης στις αρχές της δεκαετίας του ’60 γνώρισε και ακολούθησε τον Θεοδωράκη στις περιοδείες απαγγέλοντας δικά του ποιήματα στις συναυλίες του Μίκη.
Σε ηλικία 23 ετών, το 1966 ο Φώντας Λάδης είχε γράψει μία σειρά τραγουδιών. Τα πασίγνωστη «Γράμματα από τη Γερμανία». Ο Μίκης Θεοδωράκης τη μελοποίησε αμέσως…