Cat Is Art

Έμιλυ Ντίκινσον, ένα ποίημα για τον Νοέμβριο

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

{1140}
Η Μέρα συνέχεια μίκραινε, πιεσμένη
Από μια Νύχτα κυρτωμένη και πρόωρη
Το Απόγευμα έριχνε το λιγοστό του Κίτρινο
Στο βαθύ Δειλινό-
Οι Άνεμοι έβγαλαν τις πολεμικές τους συνήθειες
Τα Φύλλα ζήτησαν άδεια και την πήραν-
Ο Νοέμβρης κρέμασε το Γρανιτένιο Καπέλο του
Πάνω σε καρφί Βελουδένιο.

The Day grew small, surrounded tight

By early, stooping Night-
The Afternoon in Evening deep
Its yellow shortness dropt-

The winds went out their martial ways
The Leaves obtained excuse-
November hung his Granite Hat
Upon a nail of Plush-

Emily Dickinson, Έλα στον κήπο μου. Ποιήματα

Μετάφραση: Κώστας Λάνταβος, εκδ. Αρμός, Αθήνα 2013.

***

Η Έμιλι Ντίκινσον, μια από τις μεγαλύτερες ποιήτριες του ΙΘ’ αιώνα και μια από τις πιο μυστηριώδεις φιγούρες της παγκόσμιας γραμματείας, σε περίοπτη θέση ανάμεσα στους προδρόμους του μοντερνισμού, συνέθεσε περισσότερα από 1.700 ποιήματα, αλλά δέκα μόνο δημοσίευσε όσο ζούσε, ενώ αίσθηση προκαλούν με την ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία τους και οι επιστολές της που διασώθηκαν.

Η Έμιλι Ντίκινσον, μία από τις σημαντικότερες ποιήτριες όλων των εποχών γεννήθηκε, στις 10 Δεκεμβρίου το 1830 στο Άμερστ της Μασαχουσέτης.

Η γυναίκα που άλλαξε την αμερικανική ποίηση θεωρείται πρόδρομος του μοντερνισμού αν και τα περισσότερα ποιήματά της γράφτηκαν στα μέσα του 19ου αιώνα. Ο πατέρας της ποιήτριας, Έντουαρντ Ντίκινσον, είχε σπουδάσει νομικά στο Πανεπιστήμιο Γέιλ και εργαζόταν ως δικηγόρος στο Άμερστ της Μασαχουσέτης, ενώ αργότερα εκλέχθηκε μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Συγκλήτου της πολιτείας και μέλος του Αμερικανικού Κογκρέσου. Στις 6 Μαΐου 1828, παντρεύτηκε την Έμιλι Νόρκρος Ντίκινσον και έκαναν τρία παιδιά: τον Γουίλιαμ Ώστιν, την Έμιλι Ελίζαμπεθ και τη Λαβίνια Νόρκρος.

Η Έμιλι Ντίκινσον προερχόταν από μια οικογένεια με ρίζες στη Νέα Αγγλία: οι πρόγονοί της έφτασαν στη Αμερική κατά το πρώτο μεταναστευτικό πουριτανικό κύμα. Συνεπώς, η αυστηρή προσήλωση της οικογένειάς της στον προτεσταντισμό επηρέασε και το έργο της ποιήτριας.

Στα 20 χρόνια της αποφάσισε να μείνει κλεισμένη στο σπίτι της. Η απομόνωση ήταν η επιλογή της και την τήρησε χωρίς παρεκκλίσεις. Ακόμα κι όταν ο πατέρας της πέθανε, εκείνη δεν παρευρέθηκε στην κηδεία προτιμώντας να παρακολουθεί πίσω από μία μισάνοιχτη πόρτα.

Έγινε τότε γνωστή ως “λευκή γυναίκα,” λόγω της τάσης της να φορά μόνο λευκά ρούχα στις σπάνιες περιπτώσεις που έβγαινε από το “Homestead”, το σπίτι που πέρασε όλα τα χρόνια της ζωής της.

Το 1854, γνώρισε τον πάστορα Τσαρλς Γουάντσγορθ σε ένα ταξίδι στη Φιλαδέλφεια. Ορισμένοι κριτικοί πιστεύουν ότι οι ρομαντικοί στίχοι των ποιημάτων της τα επόμενα χρόνια προέρχονταν από τον πλατωνικό έρωτά της για τον πάστορα, ωστόσο η ίδια τον αποκαλούσε “τον πιο κοντινό της άνθρωπο πάνω στη γη”.

Το 1858 υπήρξε η πιο παραγωγική περίοδός της. Λίγο πριν φτάσει τα 35 είχε γράψει περισσότερα από 1.100 ποιήματα από τα οποία δημοσιεύτηκαν μόνο πέντε, από τα οποία τρία ανώνυμα και ένα εν αγνοία της ίδιας της ποιήτριας.

Επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από το θρησκευτικό συντηρητισμό της οικογένειάς της, αλλά και του αστικού πουριτανικού περιβάλλοντος της πόλης όπου ζούσε, ενώ φαίνεται να αντλεί επιρροές και από τους μεταφυσικούς Άγγλους ποιητές του 17ου αιώνα. Θαύμαζε τον Τζον Κιτς και τους Ρόμπερτ και Ελίζαμπεθ Μπάρετ Μπράουνινγκ.

Βυθισμένη στην κατάθλιψη περνούσε ώρες γράφοντας. Κανείς δεν ήξερε πόσο παραγωγική ήταν. Όλη η αλήθεια αποκαλύφθηκε μετά το θάνατό της.

Είχε ζητήσει, μετά το θάνατό της, από τη μικρότερη αδελφή της Λαβίνια, να καταστρέψει όλες τις επιστολές της. Με αυτό τον τρόπο, η Λαβίνια ανακάλυψε 1.700 ποιήματα της Έμιλι κρυμμένα στα συρτάρια του δωματίου της. Ο πρώτος τόμος ποιημάτων της εκδόθηκε μετά θάνατον το 1890 κι ο τελευταίος το 1955.

Η Ντίκινσον πάλεψε με το μυαλό της όμως, όπως η ίδια έλεγε, αυτό διαθέτει διαδρόμους που την υπερέβαιναν. Έσβησε στα 56 της “τόσο ανεπαίσθητα, σαν μία μικρούλα λύπη. Παντού σκορπίστηκε σιωπή, παντού γαλήνη,

Σαν ξαφνικά το σούρουπο μεγάλο να’ χει αρχίσει. Σαν να θέλει ασυντρόφευτη να μείνει. Σε δείλι απόμακρο, μονάχη της η φύση”.

  • Πίνακας: John Atkinson Grimshaw, At The Park Gate, 1878
Εκτύπωση
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΈμιλυ Ντίκινσον, ένα ποίημα για τον Νοέμβριο

Related Posts