Το «σήμα κατατεθέν» της Δήλου είναι βέβαια τα μαρμάρινα λιοντάρια της. Κι ήταν τόσο γνωστά που οι ταξιδιώτες νόμιζαν πως μόλις θα πατούσαν το πόδι τους στο νησί θα ήταν το πρώτο που θα δουν. Ήταν πολλοί εκείνοι που ρωτούσαν πού είναι τα λιοντάρια…
Έπρεπε να προχωρήσει κανείς αρκετά από το λιμάνι προς τα βόρεια του ιερού για να φθάσει στο άνδηρο των λεόντων που διακοσμούσε την προκυμαία στα δυτικά της ιερής λίμνης, κοντά στην οποία είχε γεννηθεί ο Φοίβος (Η λίμνη αυτή αποξηράνθηκε για λόγους υγιεινής στους νεότερους χρόνους). Είχαν διασωθεί στη θέση τους πέντε λέοντες και ένας ακέφαλος έχει μεταφερθεί στη Βενετία.
Σύμφωνα με τις πηγές ο αριθμός τους ήταν το λιγότερο 9 και το περισσότερο 16. Έργα ναξιακά του τέλους του 7ου αιώνα π.Χ. Συμβολικοί ακοίμητοι φρουροί του ιερού στέκονταν στα μπροστινά τους πόδια και κάθονταν στα πισινά. «Την δύναμιν, την οποία φανερώνει η ισχυρά στήριξης εις τα πρόσθια σκέλη και ίδιως η δαιμονική κεφαλή, εξαίρει ακόμη ισχυρότερον η υποστηρίζουσα την προσθίαν όψιν έντονος διαγώνιος του κορμού. Παρά την απλήν σύνθεσιν, και τας ολίγας αλλά καιρίας λεπτομερείας του σώματος, οι Λέοντες επιβάλλουν δέος προερχόμενον τρόπον τινά εκ του ισχυροτέρου κόσμου των θεών “(Οδηγός της Δήλου).
Με αυτό το σύμβολο δύναμης, προστασίας, θάρρους και γενναιότητας το catisart σάς εύχεται «Καλό μήνα»!
ΕΙΡ.Α.
