Του Μιχάλη Ψύλου
[email protected]
Θα μας τρελάνουν εντελώς οι Ευρωπαίοι ηγέτες που βρίσκονται αντιμέτωποι με τις κινητοποιήσεις της νέας γενιάς: Ο Μακρόν κατηγορεί Τραμπ ότι… υποκινεί τις διαδηλώσεις στη Γαλλίας για δικούς του, προεκλογικούς σκοπούς στην Αμερική.
Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο Γάλλος πρόεδρος ότι υπάρχουν «άνθρωποι που κάνουν προεκλογική εκστρατεία σε βάρος της Γαλλίας, ηγέτες που βρίσκονται εν μέσω προεκλογικής εκστρατείας στην περιοχή ή στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού».
Ερωτηθείς αν ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν μεταξύ αυτών στους οποίους αναφερόταν, ο Μακρόν απάντησε: «Μεταξύ άλλων. Αυτή τη στιγμή, μπορείτε να δείτε ποιος αγαπά τη Γαλλία και ποιος όχι».
Στην Ιταλία, οι υπηρεσίες πληροφοριών προχωρούν ακόμη παραπέρα, αποδίδοντας τις κινητοποιήσεις των νέων σε «υβριδικό πόλεμο». Αυτό ισχυρίζεται και ο υπουργός Άμυνας Γκίντο Κροσέτο.
Κουβέντα για τα πραγματικά προβλήματα, που πυροδοτούν τις διαμαρτυρίες: Την δραματική υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης, την πανάκριβη στέγη, την ακρίβεια και την μείωση της αγοραστικής δύναμης.
Θέλουν να αλλάξουν τη συζήτηση
Πολλές κυβερνήσεις θέλουν βέβαια να αποσπάσουν την προσοχή από τα αίτια του κύματος διαμαρτυρίας. Προσπαθούν να μετατρέψουν ένα κοινωνικό πρόβλημα, σε υποτιθέμενο ζήτημα δημόσιας τάξης.
Όταν άλλωστε τα επιχειρήματα εξαντλούνται, η θυματοποίηση όσων εντελώς αδικαιολόγητα φυσικά, υπέστησαν τις άθλιες βιαιοπραγίες των προβοκατόρων, καταλαμβάνει κεντρική θέση στο κυβερνητικό αφήγημα.
Σαν να αρκούσε η συζήτηση για τη δημόσια τάξη για να σβήσει τους λόγους που οδήγησαν τους ανθρώπους να διαδηλώσουν.
Για να είμαστε ξεκάθαροι: Όλοι οι λογικοί άνθρωποι καταδικάζουν απερίφραστα τη βία και τους βανδαλισμούς, από όπου κι αν προέρχονται.
Άλλο τόσο διαφωνούν όμως και με την προσπάθεια απονομιμοποίησης των διαμαρτυριών όσων εργάζονται και δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν ενοίκιο, που πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα στο να πληρώσουν για το σπίτι τους και στο να βάλουν φαγητό στο τραπέζι.
Άλλωστε, στις κινητοποιήσεις δεν κατεβαίνουν μόνο οι μαθητές και οι φοιτητές. Αλλά και οι καθηγητές τους, οι δάσκαλοι, καθώς στην πλειονότητά τους, δεν μπορούν να βγάλουν το μήνα.
Στην Ιταλία διαμαρτύρονται επίσης οι φορτηγατζήδες που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν με το πανάκριβο ντίζελ. Όπως και οι αγρότες.
Αίσθημα βαθιάς δυσαρέσκειας
Υπάρχει ένα διαδεδομένο αίσθημα βαθιάς δυσαρέσκειας, παρόλο που υπάρχουν τμήματα του πληθυσμού που δεν κατανοούν τους λόγους πίσω από τις διαμαρτυρίες. Πολλοί «οχυρώνονται» μάλιστα πίσω από τις αθλιότητες των κάθε λογής «προβοκάτορες μπαχαλάκηδες», για να καταδικάσουν το σύνολο των διαδηλωτών.
Μόνο που όταν αυξάνεται η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός, το κοινωνικό σύστημα δεν θα αντέξει.
Αλλά ούτε η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση με τη σημερινή της μορφή, τουλάχιστον.
Γιατί όσο και αν οι διαμαρτυρίες είναι κατά των εθνικών κυβερνήσεων, αυτές εδώ και καιρό δεν είναι σε θέση να εκφράσουν αυτονομία από τις δημοσιονομικές επιταγές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Για αυτόν τον λόγο, τελικά, πρόκειται για διαμαρτυρίες και κατά των ευρωπαϊκών θεσμών.
Οι διαφωνίες στην κατάρτιση του νέου μακροπρόθεσμου προϋπολογισμού της ΕΕ για την περίοδο 2028 – 34, δείχνουν ότι πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες γυρίζουν στην πλάτη στην ανάγκη για κοινωνική βιωσιμότητα.
Στο στόχαστρο και οι Βρυξέλλες
Δυστυχώς, οι αποφάσεις που έχουν σημασία για τις κοινωνίες, λαμβάνονται στις Βρυξέλλες από την κυριαρχία ισχυρών εσωτερικών και εξωτερικών λόμπι -όπως στην περίπτωση των κολοσσιαίων αμυντικών δαπανών.
Η ΕΕ με τον «ζουρλομανδύα» του Συμφώνου Σταθερότητας, δημιουργεί κανόνες «αναίσθητους», που είναι εντελώς αδιάφοροι για τα βάσανα των πιο ευάλωτων. Οι κοινωνικές διαμαρτυρίες στις ευρωπαϊκές χώρες είναι στην πραγματικότητα και κατά της «ουράνιας γραφειοκρατίας» των Βρυξελλών, που προσκολλημένη στον στενό κορσέ των αυστηρών δημοσιονομικών κανόνων, δεν αφήνει περιθώρια για να αντιμετωπίσουν οι χώρες μέλη την κρίση.
Πηγή: Ναυτεμπορική και REUTERS/Michele Lapini
(*) Ο Μιχάλης Ψύλος είναι δημοσιογράφος, μέλος της ΕΣΗΕΑ και Διευθυντής του ειδησεογραφικού site της εφημερίδας «Ναυτεμπορική».
***
*Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ’ ανάγκη με την άποψη του Catisart.gr
