Του Μιχάλη Ψύλου
[email protected]
Δυο τρισεκατομμύρια ευρώ. Ποτέ μέχρι τώρα στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν διακυβεύονταν τόσο μεγάλα χρηματικά ποσά σε μια σύνοδο κορυφής.
Στο επίκεντρο ο νέος μακροπρόθεσμος προϋπολογισμός 2028-2034, που συζητείται σήμερα στη Σύνοδο Κορυφής των 27, στις Βρυξέλλες».
Ποτέ πριν, δεν είχαν χαραχτεί τόσο ξεκάθαρα τα όρια ανάμεσα στα δύο «στρατόπεδα» στην λεγόμενη «οικογένεια» της Ε.Ε.
Από τη μία πλευρά, η Γερμανία και οι «φειδωλοί», Βόρειοι δορυφόροι της (Αυστρία, Ολλανδία, Φινλανδία, Δανία και Σουηδία, που ζητούν δραστικές περικοπές ύψους 400 δισεκατομμυρίων ευρώ -κυρίως στην αγροτική πολιτική και την περιφερειακή ανάπτυξη- την πεμπτουσία δηλαδή, της ύπαρξης της ίδιας της Ε.Ε.. Αντίθετα, ζητούν αύξηση των δαπανών, κυρίως για τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης.
Από την άλλη πλευρά βρίσκεται η πλειοψηφία των 27 κρατών -με επικεφαλής την Ιταλία, την Ισπανία και την Πολωνία. Υποστηρίζουν τον προϋπολογισμό, αρνούνται να αποδεχτούν τις κυνικές αιτιάσεις του Βερολίνου, προειδοποιώντας ότι οι περικοπές θα οδηγήσουν στον οικονομικό και κοινωνικό μαρασμό των περισσοτέρων χωρών.
Η Ιρλανδική Προεδρία του Συμβουλίου έχει υποβάλει μια συμβιβαστική πρόταση προς συζήτηση, η οποία περιλαμβάνει ορισμένες περικοπές.
Αλλά για τον Γερμανό Καγκελάριο, Φρίντριχ Μερτς, αυτό δεν είναι αρκετό. Λέει μάλιστα κυνικά ότι το να μην υπάρξει νέος προϋπολογισμός «είναι μακράν η πιο οικονομικά συμφέρουσα λύση για τη Γερμανία, αλλά δεν το θέλουμε επειδή θα περιόριζε σοβαρά την ικανότητα δράσης της Ευρώπης».
Το ενεργειακό κόστος
Όλα αυτά μάλιστα, τη στιγμή που ειδικά στην Ευρώπη, το ενεργειακό κόστος για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις έχει ήδη αυξηθεί κατά 106 δισεκατομμύρια ευρώ.
Αυτό σημαίνει ότι οι οικογένειες δυσκολεύονται περισσότερο να αντισταθούν στην πίεση της ακρίβειας και του πληθωρισμού. Και οι επιχειρήσεις θα δυσκολεύονται περισσότερο να παραμείνουν ανταγωνιστικές.
Με την στάση αυτή της Γερμανίας ωστόσο, ο πειρασμός για τις ευρωπαϊκές χώρες να παράσχουν εθνικές απαντήσεις στην έκτακτη ανάγκη, παραμένει ισχυρός.
Η ιδέα ότι κάθε χώρα πρέπει να ανταποκριθεί με τα εργαλεία που διαθέτει εντός των συνόρων της, είναι δύσκολο να αμφισβητηθεί.
Είναι αλήθεια ότι οι ψηφοφόροι έχουν εθνικά διαβατήρια, αλλά η ενεργειακή έκτακτη ανάγκη βλέπει την Ευρώπη παγιδευμένη ανάμεσα σε συγκρούσεις στην Ανατολή και τις μοναχικές αποφάσεις του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.
Η Μελόνι απειλεί με βέτο
Που θα οδηγήσει αυτή η μονομαχία; Άγνωστο.
Ακούγεται περίεργο, αλλά μόνο η Ιταλίδα πρωθυπουργός, Τζόρτζια Μελόνι, απειλεί με βέτο, αν αποφασιστεί η περικοπή των κοινωνικών δαπανών. «Δεν θα υπογράψουμε μια ασύμφορη συμφωνία απλώς και μόνο για να τηρήσουμε κάποιες προθεσμίες. Θα υπογράψουμε συμφωνία μόνο όταν είναι δίκαιη για την Ιταλία».
Δύσκολο να διαφωνήσει κανείς. Ακόμη και αν δεν συμφωνεί καθόλου, πολιτικά με την Μελόνι. Έτσι όμως κερδίζει δυστυχώς, πόντους η άκρα δεξιά στις συνειδήσεις των ψηφοφόρων.. Και όχι με ευχές και προσευχές για να σταθεί η ΕΕ στο ύψος των περιστάσεων. Ποια… Ευρώπη θα αναρωτηθούν πολλοί, βέβαια… Και θα έχουν δίκιο να γελούν πικρόχολα…
Πηγή: Ναυτεμπορική και EUROPEAN UNION
***
(*) Ο Μιχάλης Ψύλος είναι δημοσιογράφος, μέλος της ΕΣΗΕΑ και Διευθυντής του ειδησεογραφικού site της εφημερίδας «Ναυτεμπορική».
***
*Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ’ ανάγκη με την άποψη του Catisart.gr
