Του Παναγιώτη Μήλα
Ο αρχιτέκτονας Δημήτρης Ταλαγάνης το 1970, διακρίθηκε στην παγκόσμια έκθεση Osaka Expo 1970 για τον σχεδιασμό μίας πόλης 40.000 κατοίκων.
Το 1971 πήρε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό για το νέο Μουσείο του Λένιν μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του με υποτροφία στο Αρχιτεκτονικό Ινστιτούτο της Μόσχας. Η μελέτη εκτέθηκε στην έκθεση των επιτευγμάτων της Σοβιετικής Τεχνολογίας και Επιστήμης, στην οποία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο.
Το 1971 πραγματοποίησε την μελέτη εκμετάλλευσης του Φαληρικού Όρμου, όπου πρότεινε την κατασκευή του Νέου Αθηναϊκού Θεάτρου.
***
Το 1971 ήταν η χρονιά που ο Ταλαγάνης άρχισε να ζωγραφίζει και το 1973 συμμετείχε στο «Salon d’ Automne» του Grand Palais στα Champs Elysees, με μία έκθεση εμπνευσμένη από την ποίηση του Γιώργου Σεφέρη.
Το 1974 συνεργάστηκε με τον συγγραφέα και σκηνοθέτη Ζακ Λακαριέρ στη «Ρωμιοσύνη» του Γιάννη Ρίτσου (σκηνικά και κουστούμια). Την ίδια εποχή πραγματοποίησε έκθεση στο Foyer Royal του Οντεόν, στο Παρίσι.
***
Τον Αύγουστο του 1974 γύρισε στην Ελλάδα και συνέχισε να εργάζεται ως αρχιτέκτονας.
***
Την πρώτη έκθεση του έκθεση στην Ελλάδα την πραγματοποίησε στην Αίθουσα Τέχνης «Αιχμή» στην Οδό Χαριλάου Τρικούπη 50. στο ομώνυμο βιβλιοπωλείο και Εκδοτικό Οίκο στο ισόγειο του κτηρίου των γραφείων του ΠΑΣΟΚ.
Αυτός ο πολυβραβευμένος αρχιτέκτονας δούλεψε στο στήσιμο αυτής της έκθεσης ατέλειωτες ώρες, με πάθος, με έμπνευση, αλλά χωρίς ίχνος έπαρσης.
Ήταν πρώτα άνθρωπος και μετά καλλιτέχνης. Μάλιστα στην έκθεση γελοιογραφίας που έγινε στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου της Νέας Φιλαδέλφειας με έργα του Βαγγέλη Παυλίδη και δικά μου, ο Ταλαγάνης ήταν από τους πρώτους που ήρθαν την ημέρα των εγκαινίων. Ήθελε με αυτόν τον τρόπο να πει το δικό του «ευχαριστώ» στη συμμετοχή μου στο στήσιμο της δικής του έκθεσης.
Από τότε κάθε φορά που συναντιόμαστε πάντα είχε να μου δώσει κάποια συμβουλή. Αυτό που ποτέ δεν θα ξεχάσω είναι αυτό που έλεγε ότι: «Το καλλιτεχνικό μας έργο το φτιάχνουμε πρώτα για τον εαυτό μας και μετά για το κοινό».
***
Ο Δημήτρης Ταλαγάνης είχε φιλοτεχνήσει το αναμνηστικό μετάλλιο της συνάντησης Ρέιγκαν-Γκορμπατσόφ, την ποιμαντική ράβδο του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και το μετάλλιο του «Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών».
Το 1997 η Επιτροπή Διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων «Αθήνα 2004» του ανέθεσε την υλοποίηση του Άλσους των μελών της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Επίσης, φιλοτέχνησε τα αναμνηστικά της Επιτροπής Διεκδίκησης.
Την περίοδο 2000-2004 πραγματοποίησε παγκόσμια περιοδεία της έκθεσης «Έρως-Άθλος-Ήρως», στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας Αθήνα 2004.
