«Δυο ποτά και μια φτηνή ατάκα» είναι ο τίτλος του πρώτου μυθιστορήματος του Σωτήρη Παπασκουλή και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.
***
Προτού περπατήσεις, σέρνεσαι. Σέρνεσαι μέχρι η προοπτική της όρθιας στάσης να γίνει περισσότερο δελεαστική από το βόλεμα της αδράνειας του πατώματος. Η επιστροφή στη μικρή επαρχιακή πόλη όπου μεγάλωσε, θα φέρει τον Γιάννη Στάνκο αντιμέτωπο με τον σκοτεινό εαυτό του. Οικογενειακά προβλήματα, τρελή πρώην γκόμενα, πρωταρχικό στάδιο εθισμού στο αλκοόλ και διάχυτη εσωτερική σύγχυση, είναι η κορυφή του παγόβουνου. Αυτοαπέχθεια και κυνισμός τρέφουν τη ρουτίνα της ζωής του. Η απόφαση να ξυπνήσει από τον λήθαργο θα τον μεταφέρει από τα σκοτεινά μέρη του μυαλού του, στα σκοτεινά μπαρ της Αθήνας, όπου ο αγώνας για επιβίωση κάνει διάλειμμα με ροκ εν ρολ και «ξίδι». Η Μέκκα του πολιτισμού θα γίνει η απέραντη αρένα του, σε μια μάχη για ενηλικίωση.
Ο Σωτήρης Παπασκουλής γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Αρτάκη Χαλκίδας. Σπούδασε οικονομικά στην Πάτρα και έκανε μεταπτυχιακό στη Λογιστική. Ζει στην Αθήνα και εργάζεται ως λογιστής. Θα προτιμούσε να μην το κάνει. Ωστόσο, ο άνθρωπος πρέπει να φάει.
Το μυθιστόρημα «Δυο ποτά και μια φτηνή ατάκα» είναι το πρώτο του βιβλίο και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.
Απόσπασμα από το βιβλίο
Αν υπήρχε κάτι που η Βάσω αγαπούσε, ήταν σίγουρα το θέατρο. Και δεν εννοώ τις κανονικές θεατρικές παραστάσεις, μιλάω για δράμα. Η τύπισσα γούσταρε να δίνει τις δικές της σε μένα που δεν άντεχα πάλι το ίδιο έργο. Δεν άντεχα. Τις περισσότερες φορές ήθελα να φύγω, και το έκανα. Έβγαινα από την πόρτα, άναβα ένα τσιγάρο και περίμενα να δω μέχρι πού θα με πήγαινε όλη η ορμή, όλη η οργή που είχα αποκτήσει από τον τελευταίο καυγά. Δεν έφτανα πολύ μακριά. Γύριζα πίσω και την έβρισκα κουλουριασμένη στον καναπέ, να τραντάζεται από λυγμούς και εγώ στεκόμουν εκεί, να μισώ τον εαυτό μου που δεν έφυγα και την αντικρίζω έτσι, και γιατί εγώ της το προκάλεσα. Με είχε κάνει να πιστέψω ότι ήταν το θύμα της υπόθεσης. Δεν ήμασταν από την αρχή έτσι. Στην αρχή υπήρχε φωτιά. Είχα πέσει με τα μούτρα και καιγόμουν. Η γυναίκα ήταν φωτιά, και εγώ ερωτευμένος.
Είχα γνωρίσει τη Βάσω στο μπαρ που δούλευε. Το πανεπιστήμιο ήταν κλειστό για τις διακοπές των Χριστουγέννων του ’15, και εγώ είχα γυρίσει στο πατρικό μου, στην Εύβοια, για περίπου δύο εβδομάδες. Ήμουν τελειόφοιτος και δεν είχα καταλάβει τι στο διάολο έκανα σπουδάζοντας οικονομικά, δεν το ένιωθα. Δεν ήμουν χαρούμενος που θα έβλεπα τους δικούς μου, και όχι επειδή έπρεπε να ανεχτώ την κριτική δύο ελαττωματικών ατόμων για τη ζωή μου και τις επιλογές μου. Είχαν πάντα καλή πρόθεση. Δεν ήμουν χαρούμενος διότι δεν ήθελα να ακούω πάλι τους καυγάδες τους, να βλέπω τη μητέρα μου να κλαίει και τον πατέρα μου να λυπάται για όλα. Γενικά δεν τα πήγαιναν ποτέ καλά. Έπρεπε όμως να το ανεχτώ, ήταν μόνο για δύο εβδομάδες. Την παραμονή των Χριστουγέννων μετά το δείπνο, η ατμόσφαιρα στο σπίτι μύριζε μπαρούτι οπότε αποφάσισα να την κοπανήσω. Πήρα τα κλειδιά του αμαξιού και έκανα προς την πόρτα.
«Πού πας Γιάννη;» ρώτησε η μητέρα μου.
«Πάω μια βόλτα…»
Ο πατέρας μου σηκώθηκε από τον καναπέ και έκανε μια αμήχανη κίνηση με τα χέρια.
«Δεν προλάβαμε να τα πούμε,» είπε.
Καθώς έκλεινα την πόρτα, είδα το ύφος στο πρόσωπο της μάνας μου, με τύλιξαν ενοχές. Προσπάθησα να απαντήσω σαν να μην τρέχει τίποτα.
«Θα έχουμε χρόνο αύριο, εξάλλου έχω κανονίσει.»
Όλοι ξέραμε ότι δεν έφευγα επειδή είχα άλλα σχέδια. Έφευγα γιατί δεν άντεχα την ίδια ιστορία, πάλι.
Μπήκα στο αυτοκίνητο. Ένα BMW ξεσκέπαστο, απομεινάρι καλύτερων εποχών, από τότε που δεν θυμόμουν καμία μιζέρια. Ανέμελες εποχές. Αγαπούσα αυτό το αυτοκίνητο, ήταν ένα καλό αυτοκίνητο. Οι τρεις μας θα μπαίναμε μέσα, θα ανοίγαμε την οροφή, θα φεύγαμε για κάποιο ταξίδι. Σίγουρα θα υπήρχαν καυγάδες, αλλά με το πέρασμα των χρόνων κρατάς μόνο τα καλά, κόλπο του μυαλού. Τα καλά όμως είχαν τελειώσει. Αυτό το αμάξι ήταν ό,τι είχε απομείνει από εκείνες τις εποχές.
Πληροφορίες
Συγγραφέας: Σωτήρης Παπασκουλής
Τίτλος: Δυο ποτά και μια φτηνή ατάκα
Σελ. 262 Διαστάσεις 14Χ21
Τιμή: 13,00 €
ΙSBN 978 618 5307 67 7
Ημερ. κυκλοφορίας 5/2019
Κωδικός: 19103
