Louis Vuitton. Ο έφηβος φυγάς που επέλεξε να περπατήσει 300 μίλια για να βρει την τύχη του

Ο Louis Vuitton γεννήθηκε στις 4 Αυγούστου 1821, στο Anchay, ένα μικρό χωριό στα βουνά της ανατολικής Γαλλίας. Η οικογένειά του ήταν φτωχή. Για γενιές, οι άνθρωποί του είχαν υπάρξει αγρότες, ξυλουργοί και καπελοποιοί. Όταν ο Louis ήταν μόλις 10 ετών, η μητέρα του πέθανε. Ο πατέρας του ξαναπαντρεύτηκε σύντομα μετά. Η νέα του μητριά ήταν σκληρή και άκαρδη απέναντί του. Το αγόρι που είχε ήδη χάσει τη μητέρα του τώρα ένιωθε σαν ξένος στο ίδιο του το σπίτι. Ο Louis ήταν ένα επίμονο, με ισχυρή θέληση παιδί. Μισούσε την ήσυχη, περιορισμένη ζωή της υπαίθρου. Στα μόλις 13 του χρόνια, έκανε κάτι που τα περισσότερα παιδιά ποτέ δεν θα έκαναν. Έφυγε από το σπίτι. Μόνος. Περπάτησε. Για δύο χρόνια. Σχεδόν 300 μίλια, από τα βουνά του Jura μέχρι το Παρίσι. Κοιμόταν όπου έβρισκε καταφύγιο και έκανε περιστασιακές δουλειές για να επιβιώσει στον δρόμο. Μέχρι να φτάσει στο Παρίσι, ήταν 16 ετών, με τίποτα άλλο παρά τις δεξιότητες που είχε αποκτήσει στον δρόμο και μια ισχυρή βούληση να επιβιώσει. Βρήκε δουλειά ως μαθητευόμενος σε έναν σεβαστό κατασκευαστή βαλίτσων με το όνομα Monsieur Marechal. Εκεί, έμαθε την προσεκτική, απαιτητική τέχνη της κατασκευής κουτιών και της συσκευασίας πολύτιμων αντικειμένων για ταξίδια. Ήταν καλός σε αυτό. Πολύ καλός. Η φήμη της δεξιότητάς του εξαπλώθηκε σε όλο το Παρίσι. Στις αρχές της δεκαετίας του 1850, ο Ναπολέων Γ’ έγινε Αυτοκράτορας της Γαλλίας. Η σύζυγός του, Αυτοκράτειρα Eugénie, χρειαζόταν κάποιον που να εμπιστεύεται για να συσκευάζει τα πιο πολύτιμα υπάρχοντά της για βασιλικά ταξίδια. Επέλεξε τον Louis Vuitton. Αυτή η μία ευκαιρία άλλαξε τα πάντα. Άνοιξε τις πόρτες της γαλλικής υψηλής κοινωνίας σε έναν άντρα που, μόλις λίγα χρόνια νωρίτερα, ήταν ένας έφηβος φυγάς χωρίς χρήματα και χωρίς όνομα. Το 1854, στα 33 του, ο Louis άνοιξε το δικό του εργαστήριο στο Παρίσι. Το ίδιο έτος, παντρεύτηκε μια 17χρονη γυναίκα με το όνομα Clemence-Emilie Parriaux. Εκείνη την εποχή, οι περισσότερες βαλίτσες είχαν στρογγυλές, θολωτές κορυφές, φτιαγμένες έτσι ώστε το νερό να στραγγίζει κατά τις διαδρομές με άμαξες. Ο Louis είδε ένα πρόβλημα που κανείς άλλος δεν είχε λύσει. Οι θολωτές βαλίτσες δεν μπορούσαν να στοιβαχτούν. Καθώς τα τρένα και τα ατμόπλοια γίνονταν ο νέος τρόπος ταξιδιού των ανθρώπων, αυτό είχε μεγαλύτερη σημασία από ποτέ. Το 1858, εισήγαγε κάτι καινούργιο: μια βαλίτσα με επίπεδη κορυφή, ελαφριά, αδιάβροχη και εύκολη στη στοίβαξη. Ήταν, με πολλούς τρόπους, η γέννηση των σύγχρονων αποσκευών όπως τις ξέρουμε. Τα σχέδιά του αντιγράφηκαν σχεδόν τόσο γρήγορα όσο τα δημιουργούσε. Για να ανταπεξέλθει στους μιμητές, συνέχισε να καινοτομεί, με νέα σχέδια, ένα κλειδί ανθεκτικό στην παραβίαση και ένα σχέδιο μαζί με τον γιο του Georges που χρησιμοποιούσε δύο ελατήρια για να κλειδώνει κάθε βαλίτσα. Το 1870, ο πόλεμος έφτασε στην πόρτα του. Κατά τον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο, το εργαστήριό του λεηλατήθηκε και καταστράφηκε. Το ξανάχτισε. Πάντα το ξανάχτιζε. Ο Louis Vuitton πέθανε ξαφνικά στο σπίτι του το 1892, στα 70 του χρόνια. Μέχρι σήμερα, κανείς δεν ξέρει γιατί. Ένας άντρας που πέρασε όλη του τη ζωή προστατεύοντας και τελειοποιώντας κάθε λεπτομέρεια της τέχνης του έφυγε από τον κόσμο με τη μία λεπτομέρεια που κανείς δεν μπόρεσε ποτέ να καθορίσει. Άφησε πίσω του μια εταιρεία που ήδη σεβόταν όλη η Γαλλία. Αυτό που δεν μπορούσε να ξέρει είναι τι θα γινόταν. Ο γιος του Georges πήρε το brand σε διεθνές επίπεδο. Ο εγγονός του Gaston-Louis το μεγάλωσε ακόμα περισσότερο. Το 1987, η εταιρεία ενώθηκε με τη Moët et Chandon και την Hennessy για να σχηματίσει την LVMH, την πολυτελή εταιρεία που υπάρχει σήμερα, αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων. Κάθε κομμάτι της, κάθε τσάντα με μονόγραμμα, κάθε κατάστημα σε κάθε μεγάλη πόλη του κόσμου, ανάγεται σε ένα πράγμα που οι περισσότεροι άνθρωποι ποτέ δεν σκέφτονται: ένα θλιμμένο 13χρονο αγόρι που επέλεξε να περπατήσει σχεδόν 300 μίλια μόνος του παρά να μείνει κάπου που δεν τον ήθελαν. #drthehistories