Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου
Είναι αλήθεια πως χρόνια ανυπομονούσα για τη συνέντευξη αυτή. Ορισμένα πράγματα όμως είναι προκαθορισμένα να συμβούν, συχνά «στην ώρα τους».
Την Ηρώ Πεκτέση τη γνώρισα στις αρχές της δεκαετίας του 2010 στο Στούντιο ΝΑΜΑ. Γνώρισα ένα κορίτσι ξεχωριστό που έλαμπε από ενέργεια και ταλέντο. Αμέσως διέκρινα πάνω της την ανάγκη για συνεχή συγκέντρωση και αφοσίωση στην τέχνη, προκειμένου να αποφευχθούν οι επιφανειακές προσεγγίσεις. Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Αθηνών «Γιώργος Θεοδοσιάδης» (2012), έχει συμμετάσχει σε γνωστές τηλεοπτικές σειρές, καθώς και σε επιτυχημένες θεατρικές παραστάσεις όπως η «Αγαπητή Ελένα» (2015-2016).
Σχεδόν δεκαπέντε χρόνια μετά τη συναντώ γι’ αυτή τη συνέντευξη, αφού προηγουμένως την έχω θαυμάσει ως αδίστακτη και αμείλικτη Έιμι στην παράσταση «Linda» της Penelope Skinner σε σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη.
Το αξιοσημείωτο είναι να δεις πώς τα μάτια της έλαμψαν και το σώμα της φορτίστηκε ηλεκτρικά τη στιγμή που κλήθηκε να παίξει την καθοριστική δύσκολη σκηνή της παράστασης στην κεντρική σκηνή του θεάτρου Επί Κολωνώ.
Η Έιμι είναι ένα κορίτσι 25 χρονών το οποίο θεωρεί «πως μόνο αν πετύχει όλα αυτά που η κοινωνία προστάζει, τότε θα αξίζει. Αυτό, σε συνδυασμό με τη ματαιοδοξία της, την κάνει ανελέητη, σκληρή και κυνική. Είναι ένα θύμα που γίνεται θύτης, γιατί νομίζει πως έτσι θα καταφέρει να νιώσει ευτυχία».
Η διαχρονική ομορφιά της Ηρώς Πεκτέση έχει αυτό το σπάνιο μείγμα κομψότητας και ακατέργαστου συναισθήματος που απλά ξεπηδάει και κατακτά. Είτε ερμηνεύει μια εύθραυστη και ευάλωτη ηρωίδα άλλης εποχής είτε ένα άτομο ανήθικο και χωρίς έλεος.
Η «Linda» -εξηγεί- «είναι ένα έργο που εμπεριέχει τα πάντα που απασχολούν τον σύγχρονο άνθρωπο. Σίγουρα αφορά τις γυναίκες λίγο περισσότερο, αλλά έχουμε και αρκετό αντρικό κοινό. Μιλάει για τις δυσκολίες των γονιών, για το cyber bullying, για την απιστία, για τον γυναικείο ηλικιακό ρατσισμό. Για το πώς επιδρά το καπιταλιστικό σύστημα στον άνθρωπο και τι άγχος του δημιουργεί». «Για μένα», -προσθέτει- «το έργο που έγραψε η Skinner είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας του σήμερα».
Η ζεστασιά, η χάρη, η γνήσια ευγένειά της και αυτή η σπάνια ικανότητα να αποτυπώνει τα πιο απλά συναισθήματα, είναι ο λόγος που είναι τόσο ευρέως αγαπητή και λατρεμένη από όσους συνεργάζεται.
Έχω πολλά χρόνια να δω ηθοποιό σε δραματικό έργο με τέτοια συναισθηματική πληρότητα. Ήταν από την πρώτη ως την τελευταία στιγμή γεμάτη, παλλόμενη, άνετη και πλαστική. Ρυθμικά και μουσικά σωστά κουρδισμένη. Δεν υπήρχε κενό στην ερμηνεία της.
«Επιλέγω να αντιμετωπίζω τη ζωή με έρωτα», εξομολογείται στο catisart.gr. Άλλωστε ο έρωτας είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πόσο μικρή σημασία έχει για μας η πραγματικότητα.
Ηρώ, βάζεις πρώτα τη ζωή σου ή την καριέρα σου;
*Προσπαθώ να έχω μια ισορροπία. Κάποιες φορές δίνω προτεραιότητα στην καριέρα και κάποιες άλλες στην προσωπική μου ζωή. Δεν πιστεύω πως πρέπει να διαλέξεις. Μπορούμε να τα καταφέρουμε όλα, γιατί η ευτυχία του ανθρώπου πηγάζει και από τα δύο. Αν βάζω πάντα πρώτα την καριέρα μου και δεν φροντίζω τον εαυτό μου και όλα όσα αγαπώ, κάποια στιγμή θα κοιτάξω πίσω και θα πω: «Τι έκανα;». Χρειάζεται μεγάλη ματαιοδοξία για να κάνεις τη ζωή σου στην άκρη, και δεν την έχω.
Είναι η τέχνη διαφυγή;
*Για μένα ναι. Ο κάθε άνθρωπος βρίσκει τη δική του. Για άλλους είναι ο αθλητισμός, για άλλους τα ταξίδια — ή και όλα αυτά μαζί. Το να διαβάσεις ένα βιβλίο, να δεις μια σπουδαία ταινία ή να ακούσεις μια μουσική που σε ανατριχιάζει χωρίς να ξέρεις γιατί. Υπάρχουν πολλοί δρόμοι για να ζούμε τη ζωή μας πιο όμορφα. Απλώς, πολλές φορές δεν έχουμε τα μάτια να τους δούμε.
Ο χαρακτήρας ή το ταλέντο καθορίζουν έναν ηθοποιό;
*Όλοι οι άνθρωποι έχουμε ταλέντο σε κάτι ή και σε πολλά. Όμως, πολλές φορές βλέπουμε ταλέντα που τελικά δεν ακολούθησαν τον δρόμο που ήταν για εκείνους ή που δεν είχαν την υπομονή, την επιμονή και την πίστη στον εαυτό τους ώστε να φτάσουν εκεί που θέλουν. Η προσωπικότητά μας, αισθάνομαι, μας καθορίζει σε ό,τι κι αν ασχοληθούμε.
Όταν έχεις ελεύθερο χρόνο, πού πηγαίνεις;
*Αυτή τη στιγμή δεν έχω, αλλά κλέβω κάποιες μέρες και κάνω εκδρομές. Με βοηθάει πολύ αυτό να χαλαρώσω και να έρθω σε επαφή με τους φίλους μου, αλλά και με τον εαυτό μου.
Ποια από τα χρόνια σου θεωρείς πιο ατίθασα;
*Νομίζω πως από την εφηβεία και μετά δεν έχω σταματήσει να είμαι ατίθαση. Δεν εννοώ πως είμαι απείθαρχη, αλλά δεν πάω με τα «πρέπει» των άλλων. Ακολουθώ το ένστικτό μου και αυτό που μου λέει η καρδιά μου. Δεν μπορώ να περιορίζομαι μέσα σε κουτάκια. Αγαπώ την ελευθερία κι έτσι μ’ αρέσει να ζω. Δεν μου αρέσει να αισθάνομαι πως με ελέγχουν, και αυτό νιώθω πως με έχει βοηθήσει πολύ στη δουλειά μου.
Η γνώμη των άλλων σε ενδιαφέρει;
*Εξαρτάται από ποιο στόμα βγαίνει η γνώμη.
Μέχρι στιγμής τι κέρδισες από την τέχνη;
*Ένα πιο δυνατό μυαλό, μια μεγαλύτερη καρδιά και μια κάποια γνώση του εαυτού μου. Οι τέχνες, είτε ως χόμπι είτε ως επάγγελμα, αν δεν λειτουργήσουν ναρκισσιστικά πάνω στο άτομο, επιδρούν με τρόπο μαγικό στην εξέλιξή μας.
Υπάρχει ποίημα που δεν ξεχνάς ποτέ;
*Ναι, η «Λυπιού» της Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ. Όλοι έχουμε μια Λυπιού να πηγαίνουμε στις πιο βαθιές μας μελαγχολίες.
Ποια είναι η ωραιότερη μέρα της ζωής σου ως τώρα;
*Είμαι ευγνώμων στη ζωή και το καταλαβαίνω τώρα που μου κάνεις αυτή την ερώτηση, γιατί δεν ξέρω ποια να γράψω απ’ όλες. Θα πω πως στη ζωή συμβαίνουν σε όλους μας γεγονότα⋅ το πώς θα τα χρωματίσουμε εξαρτάται από εμάς. Επιλέγω να αντιμετωπίζω τη ζωή με έρωτα.
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος μύθος που λέγεται για τους ηθοποιούς;
*Ότι η υποκριτική είναι ένα ωραίο χόμπι και όχι μια κανονική δουλειά. Πολλοί το βλέπουν σαν κάτι ανάλαφρο, που γίνεται στον ελεύθερο χρόνο, χωρίς να αντιλαμβάνονται τον όγκο της δουλειάς και του αγώνα που κρύβεται από πίσω. Η καθημερινότητά του ηθοποιού είναι απαιτητική, με μελέτη, με πρόβες, πειθαρχία και συνεχή προσωπική έκθεση. Είναι ένα επάγγελμα που χρειάζεται αφοσίωση, χρειάζεται να ξεπερνάς τον εαυτό σου και κάθε φορά με κάθε νέο ρόλο πάλι από την αρχή.
Φέτος παίζεις στην παράσταση «Linda» της Penelope Skinner σε σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη. Το έργο της Skinner αφορά τα γυναικεία ζητήματα;
*Το «Linda» είναι ένα έργο που εμπεριέχει τα πάντα που απασχολούν τον σύγχρονο άνθρωπο. Σίγουρα αφορά τις γυναίκες λίγο περισσότερο, αλλά έχουμε και αρκετό αντρικό κοινό. Μιλάει για τις δυσκολίες των γονιών, για το cyber bullying, για την απιστία, για τον γυναικείο ηλικιακό ρατσισμό. Για το πώς επιδρά το καπιταλιστικό σύστημα στον άνθρωπο και τι άγχος του δημιουργεί. Για μένα, το έργο που έγραψε η Skinner είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας του σήμερα.
Η Έιμι που υποδύεσαι ποια είναι;
*Η Έιμι είναι ένα κορίτσι 25 χρονών που πιστεύει πως μόνο αν πετύχει όλα αυτά που η κοινωνία προστάζει, τότε θα αξίζει. Αυτό, σε συνδυασμό με τη ματαιοδοξία της, την κάνει αδίστακτη και κυνική. Είναι ένα θύμα που γίνεται θύτης, γιατί νομίζει πως έτσι θα καταφέρει να νιώσει ευτυχία.
Οι άνθρωποι μεγαλώνοντας γίνονται αόρατοι;
*Πραγματικά, οι άνθρωποι μεγαλώνοντας μπορούν να γίνουν αόρατοι. Θα μιλήσω ως ένας άνθρωπος που δεν βρίσκεται ακόμη σε αυτή τη σελίδα της ζωής του. Μπορεί όταν μεγαλώσω να έχω άλλη άποψη. Αυτή τη στιγμή, όμως, πιστεύω πως είναι θέμα χαρακτήρα και όχι κάτι γενικευμένο. Σίγουρα οι γυναίκες μεγαλώνοντας θεωρούνται πως δεν είναι πια τόσο ερωτεύσιμες όσο ήταν μικρότερες. Αλλά η δική μου άποψη είναι πως η προσωπικότητα και η γοητεία δεν γίνεται να μη λάμψουν σε οποιαδήποτε ηλικία. Το θέμα είναι πού εμείς στηριζόμαστε. Αν εγώ βασιστώ στην ομορφιά μου, σε κάτι που κάποια στιγμή είναι αναπόφευκτο να φθαρεί, τότε έχω διαλέξει κι εγώ έναν λάθος δρόμο.
Τι σημαίνει για σένα να είσαι μέρος της ομάδας ΝΑΜΑ;
*Μόλις τελείωσα τη Σχολή, ξεκίνησα κάποια μαθήματα με την Ελένη Σκότη. Μετά από λίγους μήνες κάναμε την πρώτη μας συνεργασία, η οποία διήρκεσε τρία χρόνια. Για μένα, το Θέατρο Επί Κολωνώ είναι σαν το θεατρικό μου σπίτι. Η συνεργασία μου με την ομάδα έχει πάντα καλλιτεχνικό ενδιαφέρον και μια βαθιά αγάπη.
Ποιο τραγούδι θα μπορούσε να αποτελέσει soundtrack της ζωής σου;
*Το Here Comes the Sun των The Beatles. Αυτό το τραγούδι νομίζω πως με εκφράζει πολύ στον τρόπο που θέλω να βλέπω τη ζωή.
Ποιο έργο τέχνης θα ήθελες να έχεις στο σπίτι σου;
*Το «Έρως και Ψυχή» του Antonio Canova.
Τι είναι αυτό που σε προσβάλλει ως άνθρωπο;
*Με προσβάλλει η έλλειψη σεβασμού. Όταν κάποιος υποτιμά, μειώνει ή ακυρώνει τον άλλον για να νιώσει ο ίδιος ανώτερος. Με προσβάλλει η απουσία ενσυναίσθησης, το να κρίνουμε χωρίς να ακούμε και χωρίς να προσπαθούμε να καταλάβουμε. Πιστεύω πως ο σεβασμός στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι αδιαπραγμάτευτος⋅ από εκεί ξεκινούν και εκεί καταλήγουν όλα.
Ποιος είναι ο δικός σου ορισμός της επιτυχίας;
*Τον έχει ορίσει για μένα κάποιος άλλος, αλλά με εκφράζει απόλυτα:
Να γελάς πολύ και συχνά.
Να αξίζεις τον σεβασμό των ευφυών ανθρώπων και την αγάπη των παιδιών.
Να κερδίζεις την επιδοκιμασία των τίμιων κριτών και να υπομένεις την προδοσία των ψεύτικων φίλων.
Να εκτιμάς την ομορφιά.
Να βρίσκεις το καλύτερο στους άλλους.
Να δίνεσαι στους άλλους.
Ν’ αφήσεις τον κόσμο λίγο καλύτερο απ’ όσο τον βρήκες: μ’ ένα υγιές παιδί, μ’ έναν κήπο ή με μια καλύτερη κοινωνία.
Να έχεις παίξει και γελάσει με ενθουσιασμό και να έχεις τραγουδήσει με πάθος.
Να ξέρεις ότι κάποια ζωή ανάσανε καλύτερα επειδή έζησες εσύ.
— Ralph Waldo Emerson
Κλείνοντας αυτή τη συνέντευξη, ας μιλήσουμε για τους συντρόφους μας στη ζωή, τα ζώα. Υπάρχει κάποιο κατοικίδιο στη ζωή σου;
*Πριν από λίγο καιρό υπήρχε. Είχα ένα πλάσμα που φώτιζε το σπίτι μου και τη ζωή μου. Όμως …έφυγε και τώρα την έχω μέσα στην καρδιά μου — ως φύλακα άγγελο.
Ηρώ σε ευχαριστώ πολύ για την όμορφη συζήτηση.
*Κι εγώ ευχαριστώ το Catisart για τη φιλοξενία.
***
Η «LINDA» της Penelope Skinner από την Ομάδα Νάμα: Δείτε τις νέες φωτογραφίες
***
***
«Έρως και Ψυχή» του Antonio Canova. Ένα αριστούργημα της νεοκλασικής γλυπτικής
