30.5 C
Athens
Τρίτη 21 Ιουλίου 2026

«Η Πόπη της προσφοράς», η εθελόντρια με τις γαζίες, τις λεμονιές και τα γιασεμιά

Του Παναγιώτη Μήλα

Μεγάλωσε σε έναν κήπο γεμάτο γαζίες, γιασεμιά, λεμονιές και λουλούδια. Στην Πλατεία Κυνοσάργους, δίπλα στον Ιερό Ναό του Αγίου Παντελεήμονος Ιλισού, στη σημερινή Λεωφόρο Καλλιρρόης.

Εκείνη την εποχή η Καλλιόπη – Πόπη Καλαμαράκη – πριν από τον Πόλεμο – έκανε τα πρώτα της παιχνίδια στους χωματόδρομους μαζί με τα παιδιά της γειτονιάς.

Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1930. Στο λεγόμενο «βουναλάκι» της Πλατείας Κυνοσάργους. Στο βάθος αριστερά φαίνεται το Ηρώδειο και στο κέντρο ο Παρθενώνας. Μπροστά στο κέντρο ο ναός του Αγίου Παντελεήμονα που τότε δεν είχε ολοκληρωθεί.

Ακριβώς απέναντι από τον Ιερό Ναό του Αγίου Παντελεήμονα Ιλισού, στην οδό Νάκου στον αριθμό 2, ήταν το 93ο Δημοτικό Σχολείο.

Η «Πόπη», η αγαπημένη γάτα της Καλλιόπης Καλαμαράκη – Ταϊόγλου, ζει σήμερα μαζί μας.

Στον αριθμό 4 σε ένα παλιό κτήριο είχαν στεγαστεί οι τρεις πρώτες τάξεις του Γ΄ Γυμνάσιο Θηλέων. Μεταξύ της εκκλησίας και του Γυμνασίου ήταν ο ασκέπαστος τότε Ιλισός ποταμός.

Η Καλλιόπη πήγε και στα δύο αυτά σχολεία. Στο Γυμνάσιο είχε συμμαθήτριες την αγωνίστρια Ηρώ Κωνσταντοπούλου, την ηθοποιό Άλκηστη Γάσπαρη, τη σοπράνο Σούλα Γλαντζή και την ηθοποιό Άννα Κυριακού.

Σε μικρότερες τάξεις, αλλά την ίδια εποχή, ήταν στο ίδιο Γυμνάσιο η Νάνα Μούσχουρη, η Μάρω Κοντού και η Χριστίνα Σύλβα. Στη συνέχεια – για να τελειώσουν το Γυμνάσιο – πήγαν στο νεοκλασικό διώροφο της οδού Τσάμη Καρατάσου 5-7 και στο ακριβώς απέναντι κτήριο στον αριθμό 4, στο Κουκάκι, κοντά στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννη Γαργαρέττας.

Ιούνιος του 2021. Η Πόπη Ταϊόγλου – Καλαμαράκη σε κοινωνική εκδήλωση με την επίσημη στολή – και τα μετάλλια – της εθελόντριας νοσοκόμου του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.

Η Πόπη από εκείνες τις τελευταίες τάξεις του Γυμνασίου (το σημερινό Λύκειο) εντάχθηκε στο Σώμα Εθελοντριών Νοσοκόμων του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.

Η προσφορά ήταν για την Πόπη το «Α και το Ω» μέχρι το τέλος της ζωής της. Εκείνα τα πρώτα χρόνια ήταν πάντα παρούσα οπουδήποτε την καλούσαν.

Με τον Ερυθρό Σταυρό είχε πάει με την Ομάδα Βοηθείας μετά τους σεισμούς στα Επτάνησα τον Αύγουστο του 1953, τον Απρίλιο του 1954 στη Θεσσαλία, τον Απρίλιο του 1955 στον Βόλο, στη Σαντορίνη τον Ιούλιο του 1956.

Οι Φυλακές Ανηλίκων της Οδού Βουλιαγμένης. Γκρεμίστηκαν το 1976. Σήμερα εκεί είναι ο Λόφος Λαμπράκη. Παλιά ήταν εκεί η Πυριτιδαποθήκη. Αργότερα Γερμανικές Φυλακές και στο τέλος Φυλακές Ανηλίκων. Στη φωτογραφία ο Αλέκος Αλεξανδράκης στην ταινία “Συνοικία το όνειρο”, μετά την …αποφυλάκισή του.

Μια άλλη χαρακτηριστική δραστηριότητα των Εθελοντριών Νοσοκόμων ήταν η συμπαράσταση και η προσφορά δώρων – μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70 – στους κρατούμενους των Φυλακών Ανηλίκων Νέου Κόσμου, εκεί που είναι σήμερα ο Λόφος Λαμπράκη και το ΣΤ’ Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών.

Η Πόπη (στην καρέκλα), με τη μητέρα της και την αδελφή της Αλεξάνδρα, με τη φοβερή φωνή που τα βράδια του καλοκαιριού όλοι μαζεύονταν να την ακούσουν.

Μέχρι τα μισά της δεκαετίας του ’50 – εκεί στην Πλατεία Κυνοσάργους – «κολλητές» φίλες της Πόπης ήταν δύο αδελφές, η Βίκυ και η Κάκια.

Καθιστή η Πόπη ανάμεσα στη Βίκυ και στην Κάκια Αναλυτή. Η Βίκυ έγινε πρωταθλήτρια Ελλάδος στην κολύμβηση και αργότερα διάσημη εκφωνήτρια στο Κρατικό ραδιόφωνο και στην τηλεόραση μέχρι τα 65 της χρόνια. Γνωστή ως Βίκυ Καρέλη.

Η πρώτη – με το επώνυμο Καρέλη – έγινε περίφημη εκφωνήτρια στο ραδιόφωνο και αργότερα στην τηλεόραση.

Για μπάνιο στο Παλαιό Φάληρο, η Πόπη (αριστερά) με την Κάκια Αναλυτή (στη μέση) και μια φίλη τους.

Η δεύτερη δεν ήταν άλλη από την αγαπημένη μας ηθοποιό Κάκια Αναλυτή.
Αυτή τη φιλία την κράτησαν μέχρι το τέλος της ζωής τους. Κυρίως με την Κάκια όπου πολύ συχνά, μετά την παράσταση, πήγαιναν για φαγητό σε ήσυχα ταβερνάκια στα Άνω Πατήσια, στην Κυψέλη και στο Φάληρο.

Από τον γάμο της Κάκιας Αναλυτή και του Κώστα Ρηγόπουλου. Χριστούγεννα, Κυριακή 25 Δεκεμβρίου 1955. Η Πόπη επάνω στην άκρη αριστερά.

Η Πόπη σπούδασε, εργάστηκε στη ΔΕΗ, γνώρισε και παντρεύτηκε τον Γιώργο Ταϊόγλου. Απέκτησαν δύο παιδιά. Τον Στέφανο και τον Γιάννη. Όταν συνταξιοδοτήθηκαν, η Πόπη θέλησε να γυρίσει στην παλιά της γειτονιά, εκεί που μεγάλωσε, στην Πλατεία Κυνοσάργους και στην Πλατεία «Λεύκας» στο Νέο Κόσμο.

Στον κήπο της Οικογένειας Καλαμαράκη. Έναν κήπο γεμάτος γαζίες, γιασεμιά, λεμονιές και λουλούδια.

Έτσι κι έγινε. Γύρισαν και έζησαν ήρεμα μέχρι τέλους…

Αυτά τα λίγα…

Θα θυμόμαστε πάντα με αγάπη την Πιπίτσα, έτσι όπως τη λέγαμε εμείς. Την Πόπη της προφοράς που γεννήθηκε το 1928 και έφυγε από τη ζωή πριν από ένα χρόνο, στις 13 Σεπτεμβρίου 2024.

Το ΣΤ’ Γυμνάσιο Αρρένων. Τον Ιούνιο του 2024, πήγα εκεί με την Πόπη Ταϊόγλου – Καλαμαράκη για να ψηφίσει στις Ευρωεκλογές. Εκεί μου είπε τις ιστορίες για τις προσφορές του Ερυθρού Σταυρού στους ανήλικους κρατουμένους των Φυλακών.

 

 

 

 

 

 

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε


Τελευταία άρθρα

- Advertisement -