Γιορτάζουμε φέτος τα 50 χρόνια από την επάνοδο στη Δημοκρατία μετά την πτώση της Χούντας των συνταγματαρχών που μάτωναν τη χώρα για 7 χρόνια.
Από την επιβολή της Δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967 έως και τη Μεταπολίτευση της 24ης Ιουλίου 1974.
Εδώ το Catisart θυμάται μερικά γεγονότα και κάποια πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν το 1974…
***
Την Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 1974 έγινε η πρεμιέρα της ταινίας «Αγάπη μου Ουά-Ουά» με την Κάκια Αναλυτή και τον Κώστα Ρηγόπουλο.
Πριν 50 χρόνια οι πρεμιέρες γίνονταν τη Δευτέρα και όχι την Πέμπτη όπως τώρα.
Αυτή ήταν η τελευταία εμφάνιση της Αναλυτή στον κινηματογράφο. Από εκεί και πέρα ασχολήθηκε αποκλειστικά με το θέατρο.
Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1973-74. Έκοψε 94.945 εισιτήρια και ήρθε 11η ανάμεσα στις 44 ταινίες εκείνης της χρονιάς.
Το θεατρικό έργο του Francois Campaux «Cherie Noire» [1966] είχε γίνει ακόμα δύο φορές ταινία, σε Ιταλία και Μεξικό, χωρίς όμως επιτυχία.
Ταυτότητα ταινίας
«Αγάπημου Ουά-Ουά»
Διάρκεια 96’
Παραγωγή: Φίνος Φιλμ
Σενάριο-σκηνοθεσία: Γιάννης Δαλιανίδης
Φωτογραφία: Νίκος Γαρδέλης
Μουσική: Ζακ Μεναχέμ
Ντεκόρ: Μάρκος Ζέρβας
Μοντάζ: Παναγιώτης Χατζής
Βοηθός σκηνοθέτη: Τάκης Κατσέλης
Μακιγιάζ: Σταύρος Κελεσίδης
Φροντιστής: Παντελής Παλιεράκης
Έπαιζαν οι ηθοποιοί:
Κάκια Αναλυτή, Κώστας Ρηγόπουλος, Μπεάτα Ασημακοπούλου, Ρίτα Μουσούρη, Νίκος Σκιαδάς, Στέλιος Λιονάκης, Βασίλης Πλατάκης, Δημήτρης Μπάνος, Νίκος Παγκράτης, Μάνια Κολιανδρή, Γιάννης Χειμωνίδης, Γιώργος Ζαιφίδης, Μαρία Μπονίκου,
Περίληψη:
Ο Κώστας Ρηγόπουλος στο ρόλο ενός συγγραφέα που αντιμετωπίζει κρίση τόσο στο γάμο του όσο και στα επαγγελματικά του, καθώς έχει χάσει την έμπνευση του. Ο ερχομός από την Αφρική της νέας του υπηρέτριας, της Ουά – Ουά [Κάκια Αναλυτή], θα του ξαναδώσει τη χαμένη του αυτοπεποίθηση, με την αφοσίωση και την αγάπη της.
***
Αναλυτή και Ρηγόπουλος είχαν ανεβάσει με τον θίασό τους το έργο του Francois Campaux [αρχικός τίτλος «Cherie Noire»] στο θέατρο το 1967. Μαζί τους ήταν πάλι η Μπεάτα Ασημακοπούλου. Όταν ο Κώστας Ρηγόπουλος αποχώρησε, τον αντικατέστησε ο Ανδρέας Μπάρκουλης. Στο θέατρο η Κάκια Αναλυτή ονομάζονταν απλά «Αγάπημου», ενώ τα ονόματα όλα τα άλλα ήταν γαλλόφωνα (από το αυθεντικό κείμενο).
Η παράσταση αυτή συνεχίστηκε – λόγω μεγάλης επιτυχίας – μέχρι και που βγήκε η ταινία, το 1974. Το ρεκόρ αυτής της παράστασης υπήρξε ακατάρριπτο: Οι ίδιοι ηθοποιοί – με μια μόνο αλλαγή – για 7 χρόνια, σε μια Αθήνα με πολύ μικρότερο πληθυσμό, χωρίς τηλεοπτική ή άλλη διαφήμιση. Χωρίς δωρεάν εισιτήρια και προσκλήσεις στα …σούπερ μάρκετ.
Και ο νοών, νοείτω!
***
Κάρτα μνήμης 1974. Πρόσωπα, γεγονότα και ιστορίες από τη χρονιά που ομόρφυνε τη ζωή μας
