Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου
Τρεις χαρακτήρες εκπροσωπούν ή χτίζουν μια ολόκληρη κοινωνία πάνω σε μια γέφυρα. Η θεατρική ομάδα Follow The White Rabbit σε κείμενο Γιάννη Σοφικίτη και σκηνοθεσία Paul Pierro παρουσίασε στο φεστιβάλ Off Off Athens του θεάτρου Επί Κολωνώ την παράσταση «Στη Γέφυρα». Μια γέφυρα είναι κάτι που βρίσκεται ενδιάμεσα σε δύο διαφορετικά σημεία και χρησιμεύει στο να περάσεις από το ένα στο άλλο. Αλλά αυτό το πέρασμα, είτε είναι από το ένα μέρος στο άλλο, από μια περίοδο στην άλλη, από τη γη στον ουρανό, από το όνειρο στην πραγματικότητα ή ακόμα από τη ζωή στο θάνατο, είναι ένα πέρασμα επικίνδυνο και αποφασιστικό. Σε μια μυστικιστική έννοια, είναι το πέρασμα ή η μετάβαση ανάμεσα σε δύο καταστάσεις εσωτερικές, ανάμεσα σε δύο πνευματικά επίπεδα. Είναι η διαδικασία εξέλιξης. Σύμβολο της ένωσης, της κατάκτησης, της ανθρώπινης επιθυμίας να προχωρήσει πιο μακριά, να προσεγγίσει το απροσπέλαστο, να ξεπεράσει εμπόδια, θα λέγαμε πως είναι η γέφυρα.
Η μετάβαση από τη μια όχθη στην άλλη δύσκολη για τους τρεις νεαρούς ήρωες, αφού η γέφυρα που τις ενώνει είναι σπασμένη. Το πρόβλημά τους κοινό, όμως όχι το κίνητρο και ο στόχος και η απάντηση. Η απάντηση κυρίως σε τρία ερωτήματα:
«Τι περιμένουμε από το Θεό;», «Τι περιμένουμε από τον διπλανό μας;», «Τι περιμένουμε από τον εαυτό μας» ή και με ανάποδη σειρά. Τα ζητήματα που θέτει η παράσταση, δεν έχουν εύκολη απάντηση ούτε βατή λύση.
Το γέλιο και η νεανική ματιά όμως είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά «εργαλεία» σ’ αυτό το είδος θεάτρου.
Χιούμορ, πλοκή, συναίσθημα όλα αναμειγνύονται θεατρικά και προκύπτουν θετικά μηνύματα για τη ζωή. Η παράσταση τοποθετεί τον άνθρωπο στο επίκεντρο. Η γέφυρα ζωντανεύει και με τα εμπόδια που θέτει κινεί τα νήματα των αποφάσεων. Ο μικρόκοσμος της παρέας των τριών νέων ξεδιπλώνεται και μεταλλάσσεται αναζητώντας ένα χέρι βοηθείας για να γεφυρώσει τους δύο κόσμους, της λογικής και της τρέλας. Ο πυρήνας του έργου έχει να κάνει με αρχέτυπες επιθυμίες, με χαραγμένες υποσυνείδητα εγγραφές που αναδύονται από βαθιά τραύματα, ματαιώσεις και παγιδευτικούς ψυχολογισμούς.
Περιμετρικά της σκηνής ένα σκοινί από τζίβα (αγαύη) τραβά τη γραμμή της δράσης και δημιουργεί όρια. Παραπέμπει, πιθανόν, στο σχοινί που χρησιμοποίησε ο Θησέας για να βρει το δρόμο του έξω από το λαβύρινθο, γνωστό και ως μίτος της Αριάδνης. Λεπτομέρειες και αντικείμενα παίζουν το ρόλο τους -ένα μανταλάκι, ένα κίτρινο πλαστικό παπάκι, μια σκούπα που σαρώνει το χώρο προς την ορθή κατεύθυνση, τα αγορίστικα σακίδια.
Ιδιότυπο χιούμορ, περιπετειώδης διάθεση, μελαγχολική παρατηρητικότητα. Ένοχοι, θύματα, θύτες, δειλοί ή απλώς αθώοι; Πώς να χαρακτηρίσουμε τους ήρωες; Ίσως να μην έχει διόλου σημασία. Γιατί, όπως έλεγε και ο Μίλαν Κούντερα: «Ξαναγράφουμε διαρκώς τη βιογραφία μας, και δίνουμε διαρκώς στα πράγματα νέα σημασία».
Συμπαθής η υποκριτική προσπάθεια. Η δε αναγκαστική λιτότητα σκηνικού και κοστουμιών εντάχθηκε αισθητικά στο όλο θέαμα.
Το «Στη Γέφυρα», παρά τη δουλειά που χρειάζεται ως κείμενο και ως παράσταση, είχε αμεσότητα, ειλικρίνεια, εκπλήξεις και μουσικές αναφορές, αλλά πάνω απ’ όλα ήταν το αληθινό ταξίδι ζωής τριών ανθρώπων, που φτάνουν σε μέρη που δεν μπορούμε να φανταστούμε… Κάτω από μια ελαφρώς παράλογη επιφάνεια, αγγίζει κοινωνικά ζητήματα που μας προκαλούν φοβίες, ανασφάλειες, ενοχές, αδιέξοδα. Το κοινό σίγουρα θα γελάσει αρκετά, όμως θα προβληματιστεί κιόλας. Το έργο είναι περισσότερο ένας τρόπος να καταλάβουμε τους εαυτούς μας λίγο καλύτερα, όχι μόνο σα μεμονωμένες υπάρξεις, αλλά μέσα από τη συμπόρευσή μας με τους άλλους ανθρώπους.
* Παρουσιάστηκε την Πέμπτη 9 Ιουνίου στις 20:45 και την Παρασκευή 10 Ιουνίου στις 22:00
Συντελεστές
Θεατρική Ομάδα: Follow The White Rabbit
Κείμενο: Γιάννης Σοφικίτης
Σκηνοθεσία: Paul Pierro
Παραγωγή: Horizon Productions
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαρία Θρασυβουλίδη
Φωτογράφηση: Πέτρος Βήττας
Εικονοληψία trailer: Αντώνης Μανδρανής
Μοντάζ trailer: Χρήστος Δρούτσας
Έπαιξαν:
Γιώργος Στεφανουδάκης, Πέτρος Λιόντας, Κωνσταντίνος Μπούρας-Μπαϊμάκος
Διάρκεια παράστασης: 50 λεπτά
