Ο κόσμος και η σκέψη της Susan Sontag έγιναν γνωστά στον κοινό μέσω των ημερολογίων της. Στον δεύτερο τόμο βρίσκεται μια καταχώριση από τον Σεπτέμβριο του 1959 όπου γράφει δέκα κανόνες για τη σωστή ανατροφή ενός παιδιού. Ο γιος της, David Rieff, ήταν ο επιμελητής της έκδοσης.
- Να είσαι συνεπής
- Μη μιλάς γι’αυτόν μπροστά σε άλλους (π.χ. να λες αστεία γεγονότα). Μην του προκαλείς αμηχανία.
- Μην τον επαινείς για πράγματα που δεν θα χαρακτήριζες πάντα θετικά.
- Μην τον επιπλήττεις αυστηρά για κάτι που του έχεις δώσει την άδεια να κάνει.
- Καθημερινή ρουτίνα: φαγητό, διάβασμα για το σχολείο, μπάνιο, δόντια, δωμάτιο, παραμύθι, κρεβάτι.
- Μην του επιτρέπεις να σε μονοπωλεί όταν είσαι με άλλους ανθρώπους.
- Πάντα να λες καλά λόγια για τον πατέρα του (όχι γκριμάτσες, αναστεναγμούς, ανυπομονησία κ.λπ.)
- Μην τον αποθαρρύνεις από τις παιδαριώδεις του φαντασιώσεις.
- Κάνε τον να συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει ένας κόσμος για μεγάλους που δεν είναι δικιά του δουλειά.
- Μην κάνεις την υπόθεση ότι αυτά που δεν σου αρέσουν να κάνεις (μπάνιο, λούσιμο) δεν αρέσουν ούτε σ’ αυτόν.
•Στις φωτογραφίες η Susan Sontag με τον γιο της
Σούζαν Σόνταγκ – Η αισθητική της σιωπής
Η Σούζαν Σόνταγκ (1933-2004) γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη αλλά μεγάλωσε στο Tuscon της Αριζόνα και πήγε γυμνάσιο στο Λος Άντζελες. Μετά την αποφοίτησή της από το πανεπιστήμιο του Σικάγο έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία και τη θεολογία στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και στο κολέγιο Saint Anne’s του πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Έγραψε τέσσερα μυθιστορήματα (“The Benefactor”, “Death Kit”, “The Volcano Lover”, “In America”-τα δύο τελευταία στα ελληνικά από τις εκδόσεις Οδυσσέας), μια συλλογή διηγημάτων (“I, etcetera”), αρκετά θεατρικά έργα (“Alice in Bed”, “Lady From the Sea”, κ.ά.) και οκτώ δοκίμια, από τα οποία γνωστότερα είναι τα “Ενάντια στην ερμηνεία” (ελλ. εκδ. Καφρέφτης), “Περί φωτογραφίας” (εκδ. περιοδικού “Φωτογράφος”), “Η ασθένεια ως μεταφορά” (εκδ. Ύψιλον), “Παρατηρώντας τον πόνο των άλλων” (εκδ. Scripta) και “Where the Stress Falls”. Άρθρα και πεζά της εμφανίστηκαν τακτικά στα περιοδικά “New Yorker”, “The New York Review of Books”, “The Times Literary Supplement”, “Art in America”, “Antaeus”, “Parnassus”, “The Threepenny Review”, “The Nation”, “Granta”, και πολλά άλλα, ενώ τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί, μέχρι σήμερα, σε 32 γλώσσες. Γύρισε, επίσης, τέσσερις ταινίες μεγάλου μήκους (“Duet for Cannibals”, 1969, “Brother Carl”, 1971-και τις δύο στη Σουηδία-, “Promised Land”, 1974, στο Ισραήλ, κατά τη διάρκεια του πολέμου του Οκτωβρίου 1973, και “Unguided Tour”, 1983, στην Ιταλία) και σκηνοθέτησε πολλά θεατρικά έργα, ανάμεσα στα οποία το “Περιμένοντας τον Γκοντό”, το καλοκαίρι του 1993, στο πολιορκημένο Σεράγεβο, όπου πέρασε πολυ καιρό στο διάστημα μεταξύ 1993-1996 και ανακηρύχθηκε επίτιμη δημότης. Πολιτική ακτιβίστρια στον αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα για πάνω από δύο δεκαετίες, υπήρξε πρόεδρος του Αμερικανικού PEN Club μεταξύ 1987-1989 και έλαβε μέρος σε εκστρατείες για την ελευθερία της έκφρασης και την απελευθέρωση πνευματικών δημιουργών που διώχθηκαν για τις απόψεις τους.
Η Σούζαν Σόνταγκ υπήρξε πολυβραβευμένη, εν ζωή: τιμήθηκε με το National Book Critics Circle Award, to 1978, για το δοκίμιό της “Περί φωτογραφίας”, με το National Book Award, το 2000, για το μυθιστόρημα “Αμερική”, με το βραβείο Malaparte στην Ιταλία το 1992, με τον τίτλο τιμής “Διοικητής του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων” στη Γαλλία, το 1999, με το βραβείο Jerusalem, το 2001, για το σύνολο του έργου της και με το βραβείο Ειρήνης των Γερμανών βιβλιοπωλών, το 2003. Πέθανε στις 28 Δεκεμβρίου 2004 στη Νέα Υόρκη.
