ηγΣτον αύλειο χώρο της Μεγαλόχαρης στην Τήνο η Γεωργία Ζώ θα παρουσιάσει το έργο του Θανάση Σταυρόπουλου «Το δάκρυ της Παναγίας… Ένας ύμνος για τη Σμύρνη» σε σκηνοθεσία του Μενέλαου Τζαβέλλα.
Για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία του θεάτρου η Μητέρα Θεού ενσαρκώνεται στη σκηνή, σε μια παράσταση, με απόλυτο σεβασμό, από τη Γεωργία Ζώη.
Η Κατερίνα Κόρου συμπρωταγωνιστεί και ερμηνεύει σμυρναίικα τραγούδια και εκκλησιαστικούς ύμνους.
Για πρώτη φορά στην Ιστορία, με αφορμή τα 200 Χρόνια από Εύρεση της Πανσέπτου Εικόνας του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Τήνο, θα παρουσιαστεί θεατρική παράσταση στον αύλειο χώρο της Μεγαλόχαρης.
Το θεατρικό αυτό έργο είναι μία πρόταση που συνθέτει δύο τόσο διαφορετικές πτυχές της Ιστορίας. Αυτή του Θείου Δράματος, και συγκεκριμένα την πορεία Του Ιησού προς τον Γολγοθά και τον μαρτυρικό διωγμό των Ελλήνων, και όχι μόνο, από την πολύπαθη Σμύρνη.
Λίγα λόγια για την παράσταση:
Μία γυναίκα, η Ελπίδα, προσπαθεί να βρει τον χαμένο της γιό μέσα στις φλόγες της Σμύρνης. Μία άλλη γυναίκα με έναν νεαρό άντρα τής παρουσιάζονται και γίνονται αρωγοί της.
Η Ελπίδα δεν μπορεί να κατανοήσει εκείνες τις τραγικές στιγμές που ζει ότι μπροστά της βρίσκονται η Παναγία και ο Άγιος Ιωάννης, ο μαθητής Του. Παρότι εγκλωβισμένη στον προσωπικό της Γολγοθά, η Ελπίδα θα καταλήξει να ακολουθήσει την Παναγία σε ένα διαφορετικό οδοιπορικό όταν πια όλα γύρω της θα είναι χαμένα για την ίδια. Η Παναγία θα της δείξει την Οδό του Μαρτυρίου του Θεανθρώπου προς τον Γολγοθά.
Θα της παρουσιάσει την άκρα πικρία της Μητρός μπροστά στο πέρασμα του Υιού της. Εκεί η Ελπίδα θα κατανοήσει ότι το δράμα Του εμπεριέχεται στο προσωπικό δράμα του καθενός μας ξεχωριστά. Η μεγαλοσύνη της Παναγίας θα της διδάξει ότι η καρτερία και η συγχώρεση είναι αρετές σπουδαιότερες και ισχυρότερες του πόνου.
Μπροστά από τα μάτια της Ελπίδας θα παρελάσουν πρόσωπα του Θείου Δράματος, αλλά και της Καταστροφής της Σμύρνης. Ο Άγιος Ιωάννης, η Μαρία η Μαγδαληνή, ο Ιούδας, ο Πόντιος Πιλάτος, η Μοιχαλίδα, ο Χρυσόστομος Σμύρνης, ο Νουρεντίν Πασάς, αλλά και απλοί άνθρωποι θα παρουσιαστούν και θα μιλήσουν για τα δρώμενα, ενώ ταυτοχρόνως το υμνολόγιο και τα λόγια των Ευαγγελίων της Εκκλησίας και η προφορική μας παράδοση θα πλαισιώνουν τους λόγους των ηρώων.
Σκοπός της παράστασης
Ο σκοπός της συγκεκριμένης παράστασης δεν είναι άλλος από το να μπορέσει και ο πιο απλός θεατής να προσεγγίσει μία τόσο σημαντική και εξαιρετικά επίκαιρη στιγμή της Ελληνικής Ιστορίας, από μία πλευρά διαφορετική.
Η Σμύρνη, όσο και αν ακουστεί κοινότοπο, δεν αποτελεί ουδεμία εξαίρεση από τις υπόλοιπες πόλεις του Ελληνισμού, που στα χρόνια του Οθωμανικού ζυγού υπέστησαν διωγμούς, καταστροφές, σφαγές, εξανδραποδισμούς και υποδουλώσεις. Από τη Βασιλεύουσα έως την πρόσφατη μαρτυρική Κύπρο ο κατάλογος των πόλεων είναι αμέτρητος.
Η παρουσία όμως της χριστιανικής πίστεως και των ιερέων της, υπήρξε αρωγός βασικός και ουσιώδης. Ήταν το στοιχείο αυτό, που μαζί με το φρόνημα του λαού κράτησαν ψηλά την αντοχή, την ελπίδα, την καρτερία και την υπομονή των διωχθέντων. Έτσι λοιπόν, με την παρουσία της στο έργο, η Παναγία, που αντιπροσωπεύει για όλους τους χριστιανούς στη Γη, το μέγιστο παράδειγμα υπομονής και εγκαρτέρησης, προστρέχει ως η απόλυτη και πανταχού παρούσα, «μάνα», να παρηγορήσει τα παιδιά της. Τα παιδιά της, αυτά που στο πρόσωπο της Ελπίδας, της Σμυρνιάς μάνας, υποφέρουν και στενάζουν την αποφράδα εκείνη ημέρα της Καταστροφής της Σμύρνης.
Η νοητή μεταφορά της Ελπίδας, από την Παναγία και τον Άγιο Ιωάννη, στην Οδό του Μαρτυρίου, υποδεικνύει και επισημαίνει τη μέγιστη στιγμή του ανθρώπινου γένους. Τη στιγμή που ο άνθρωπος ως ελεύθερο ον, κατά Θεού παραχώρηση αλλά και προσωπική επιλογή, αποφασίζει να «σκοτώσει» τον Αθάνατο και Έναν δημιουργό του. Μπροστά λοιπόν σε αυτό το Θείο Δράμα η Ελπίδα κατανοεί ότι η Καταστροφή της Σμύρνης δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ακόμα μία τραγική στιγμή της απώλειας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Ουσιαστικά θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι μία αναβίωση μετά από τέσσερις αιώνες του Λειτουργικού Δράματος που εμφανίστηκε στο Μεσαίωνα και άκμασε μέχρι και το 16ο αιώνα.
Ταυτότητα παράστασης
«Το δάκρυ της Παναγίας… Ένας ύμνος για τη Σμύρνη»
Σκηνοθεσία: Μενέλαος Β. Τζαβέλλας
Κείμενο: Θανάσης Ν. Σταυρόπουλος
Διδασκαλία Εκκλησιαστικών ύμνων: Σταύρος Βόλκος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αρετή Τσιαμπόκαλου
Σκηνικά/επιμέλεια κοστουμιών: Μενέλαος Τζαβέλλας
Ήχος και Φώς: Χρήστος Φιοράντης
Φωτογραφίες: Μάνος Βλαστός – Ευάγγελος Κάλλοου
Γραφιστική επιμέλεια αφίσας: Αντιγόνη Παναγιωτοπούλου
Διεύθυνση και Οργάνωση παραγωγής: ΔΙΩΝΗΣ – ΑΙΝΙΓΜΑ
Μουσική Επιμέλεια: Μενέλαος Β. Τζαβέλλας
Hair stylist – Makeup artist: Ευσταθία Τζαβέλλα
Παραγωγή: Αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία ”ΔΙΩΝΗΣ-ΑΙΝΙΓΜΑ”
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ:
Γεωργία Ζώη, Κατερίνα Κόρου, Άννα Μωραΐτου, Ευτυχία Αργυροπούλου, Σταύρος Βόλκος, Κωνσταντίνος Νιάρχος, Ιωάννα Μαρμάρου, Ραφαήλ Μακρής, Πέτρος Τσαπαλιάρης.
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΙ ΥΜΝΟΙ:
Σταύρος Βόλκος, Κατερίνα Κόρου, Γεωργία Ζώη.
***
ΑΥΛΕΙΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΟΧΑΡΗΣ ΠΡΟ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΕΣΕΩΣ
ΤΕΤΑΡΤΗ 9 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2023
ΩΡΑ: 21:00
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
Διάρκεια: 90’λεπτα (χωρίς διάλειμμα)
***
Η παράσταση θα παρουσιαστεί μετά από πρόσκληση του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου κ.κ. Δωρόθεου Β’ και την υποστήριξη του Πανελλήνιου Ιερού Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας Τήνου, της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου και Νησιωτικής πολιτικής, του Επαρχείου Τήνου, του Δήμου Τήνου και της Αδελφότητας των Εν Αθήναις Τηνίων.
